Lucas 7

eka (EKA) vs BKJ

Sair da comparação
1 Eji Jisos ma bung nsol nyia kpee mal, tong ane bao, á kehm tahme go Kapenium.
1 Ora, quando ele acabou todos os seus discursos aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Ntubesi a nsoja awohng jolo o, no bele nlokeltum no jo sahb kor-e kor. Nlokeltum ewe noo jo yame, are á bahke kpoko.
2 E o servo de um certo centurião, que era querido para ele, estava doente, prestes a morrer.
3 Eji ntubesi a nsoja noo wuku bada Jisos, á kehm tumu anebkul Jus bandiki re bo song gboong-e, á ba lim nlokeltum ewe nob.
3 E quando ele ouviu falar de Jesus, enviou-lhe os anciãos dos judeus, suplicando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Eji bo ba rehng goji Jisos, bo kehm sahb gboong-e gboongo re, “Ntubesi noo, fꞌfuumu re wo kak-e ebo.
4 E, chegando eles junto de Jesus, suplicavam-lhe com instância, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 Tibre ejahbe ejahre kpo kor-e sehng. Yebsi etahk ero ka-r.”
5 porque ele ama a nossa nação, e nos edificou a sinagoga.
6 Owo Jisos kehm tahme toono bo. Eji á ma kabbe etahk jio, ntubesi a nsoja noo kehm tumu ate ebe tv-e.
6 Então, Jesus foi com eles. E quando já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes; porque eu não sou digno de que tu entres debaixo do meu telhado;
7 Jol á fuumem re á ba go ega. Are, wo lub bung ellum ellum, nlokeltum ewe bahke nobo.
7 e por isso nem eu considerei-me digno de ir a ti, mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Ntubesi re, á li nne no wob go elwo nne. Á tob kpi nsoja nyi tob wob-e go elwo. Á lꞌtong nne noko re, ‘Song!’ Tahm. Á lꞌtong nne noka re, ‘Ba!’ Á ba. Á lꞌtong nlokeltum ewe re, ‘Lim ejum jia!’ Á lim na lim.”
8 Porque eu também sou homem sob autoridade, e tenho soldados sob mim, e eu digo a um: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Jisos, esi kehm-e kpoko, eji á wuku ano. Á kehm keebe, kehm bungu tong ellong ane ba jo toon-e re, “N kp-n tongo re, Jol go Israel n ka tiki nyehn nne no kpi elkohn egburu eltaame ana nia.”
9 Quando Jesus ouviu essas coisas, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos, eu não encontrei tão grande fé, não, não em Israel.
10 Eji ane ba ntubesi a nsoja noo tumu bo feere no, ba rehng ege etahk, bo ba nyehne nlokeltum noo ma lohko nob.
10 E retornando para casa os que haviam sido enviados, encontraram são o servo que estivera enfermo.
11 Etoono efung behko Jisos kehm tahme go ejahbe ji bo jo lung re Nain. Abatꞌtoono ebe gbalee, a ellong ane tvv ba toon-e no je.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão.
12 Eji á ma kabbe eti mbu ji jolo ejahbe jio, ane ba solo nkvne kehm lohngo ejahbe jio abake. Nne no kpo no jolo mmon mmon awohng no nnenkal no jolo nkalebun. Ellong ane gbalee jolo a nnenkal noo o, ba lohngo ejahbe jio.
12 Ora, quando ele chegou perto da porta da cidade, eis que ali um homem morto era carregado para fora, filho único de sua mãe, que era viúva; e uma grande multidão estava com ela.
13 Eji Ntul a Jisos nyehn-e no, ndon kehm-e gbale go ege eltim tib nnenkal noo. Owo á kehm-e tongo re, “Ka kpe ling!”
13 E, vendo-a, o Senhor se compadeceu dela, e disse-lhe: Não chores.
14 Á kehm jeere, song kooro ekpa ji bo gbade nkvne. Aneblum ba sol-e no kehm yiimi. Jisos kehm bungu re, “Njangkun, n kp-a tongo re wo mehl!”
14 E, chegando-se, tocou o esquife; e os que o levavam pararam. E ele disse: Jovem, digo-te: Levanta-te.
15 Nne no kpo no kehm soro mehl ji, kehm kehme elbungu. Jisos kehm-e jabbe, kak nnyehn go ebo.
15 E o que estivera morto sentou-se, e começou a falar. E ele entregou-o à sua mãe.
16 Owo nne awohng awohng kehm kehme elfahle, fere jo tehk Esowo re, “Egburu nnyehnamahr eblohng go egahre ellong.” Bo kpe bung re, “Esowo ebba re á ba tahre ane ebe.”
16 E a todos sobreveio o temor, e eles glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e que Deus visitou o seu povo.
17 Eka jia bada Jisos kehm yeere go Judea kpee, a ajahbe nya jolo sennge Nain ka.
17 E este rumor sobre ele se espalhou por toda a Judeia, e por toda a região ao redor.
18 Abatꞌtoono Jon kehm song tong-e nsol nyio kpee.
18 E os discípulos de João relataram-lhe todas estas coisas.
19 Jon kehm lungu abatꞌtoono ebe na abal, tum bo tv Ntul a Jisos re bo song bahb-e re, “Wo wo li nne no kpꞌbake, afi wahr ji sik nne nondiki?”
19 E João, chamando a si dois dos seus discípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
20 Eji bo song kpiri Jisos, bo kehm-e tongo re, “Jon ji nwohngalahb wo ma-r tum tv-a re wahr ba bahb-a re, ‘Wo wo li nne no kpꞌbake, afi wahr ji sik nne nondiki?’ ”
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
21 Ngare nyio Jisos limi aneb ayam gbalee, bo nob go ajoobo ayam tvv, fere kam ane abi atohko yehke, tob lim awakamahr gbalee, bo nyehn.
21 E, na mesma hora, ele curou a muitos de suas enfermidades, e males, e espíritos malignos, e a muitos que eram cegos ele deu a visão.
22 Owo Jisos kehm faange ane ba Jon tumu no re, “Songen, wahn song tong Jon nsol nyi ḿ ma nyehn, fere wꞌwuk. Anv, awakamahr kpꞌnyehne, abanne ebtahm kpꞌjene, aneb abili kpꞌnobo, alakatung kpꞌwuku, akvne kpꞌnyahme go elkv. Akpak kpꞌwuku nnoobo etib.
22 Então, Jesus respondendo, disse-lhes: Ide, e anunciai a João as coisas que ouvis e vedes: que os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres é pregado o evangelho.
23 “Elfuulu li ka nne no lꞌki-m sel gbo.”
23 E abençoado é aquele que não se ofender em mim.
24 Eji ane ba Jon tumu bo ma feere fi, owo Jisos kehm bomo elbungu bada Jon, tong ellong ane bao re, “Ń jo lohngo je elka emahng re wahn song nyehn jen? Eljele ni nfeb kpꞌlimi, kpꞌneenga?
24 E quando os mensageiros de João partiram, ele começou a falar à multidão acerca de João: O que fostes ver no deserto? Uma cana agitada pelo vento?
25 Jen ji ń jo jꞌje re wahn song nyehn? Nne no liibi anoobo nsola? Etingitingi, elkohn ane ba kpo liibi ano, fere jo li ebno, bo kpo kono eljolo go ntahk atul.
25 Mas o que fostes ver? Um homem trajado de roupas delicadas? Eis que aqueles que vestem roupas esplêndidas, e vivem em delícias, estão nos tribunais reais.
26 Anv, ejum aji ń jo je re wahn song nyehn? Nnyehnamahra?
26 Mas o que fostes ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais do que um profeta.
27 Tibre Jon wo li nne no nwer Esowo bungu no bada ne re,
27 Este é aquele, de quem está escrito: Eis que eu envio o meu mensageiro diante da tua face, que preparará diante de ti o teu caminho.
28 “N kp-n tongo re, Nne awohng awohng limm, no ma jꞌjol go njini nyia no gbale sehnge Jon. Wo, nne no sahb rꞌrede, no kun etul bi Esowo, á gbale sehnge ye.”
28 E eu vos digo: Que entre os nascidos de mulher, não há maior profeta do que João, o Batista; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 “Ane kpee, a abakokatak ba wuk-e no, bo ba taame re, Esowo lohko li go etingitingi, tib eji bo ma bel ewohngalahb ji Jon.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 “Bab Farisi, a atꞌtibi ba atahm tꞌten ji Esowo toobo re á lim ka bo, eji ki kor bo re bo bel ewohngalahb jio ji Jon.
30 Mas os fariseus e os intérpretes da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 “Anv, m bahke koko ane ba li anv gara jen? Bo li renan?
31 E disse o Senhor: A quem, pois, eu compararei os homens desta geração, e a quem eles são semelhantes?
32 Bo li ana abonse ba ma lohng song ji go elatahkgur kpi mbene lim. Egom jindiki tong egom jehko re,
32 Eles são semelhantes às crianças que, assentadas nas praças, chamam umas às outras, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos murmurações, e não lamentastes.
33 Eji Jon ji nwohngalahb ba no, á joom li abred, fere jo wo amahm, ń jo tongo re, ‘Á kpi ebi etohko go ege atahng.’
33 Porque veio João, o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele tem um demônio.
34 Wo anv, Mmon no nne ebba, kpꞌlehke, fere jo wꞌwo, ń fere jo bungu re, ‘Nyehnen nlehke ebno noa! Á li nwokamahm, a ntem no abakokatak, a ntem no aneb abꞌbi.’
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
35 “Nne lꞌkpur nsol nyi aneb elkahne kpo lim, owo á bahke tob kahn ana elkahne li no.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Nne a Farisi awohng kehm tiingi Jisos re á song li nsol a ne. Jisos kehm jeke go etahk nne a Farisi noo, song ji go ekpꞌkuru nsol alehke.
36 E um dos fariseus desejava que ele comesse com ele. E ele entrando na casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Nnenkal awohng jolo ejahbe jio, no jolo nne abiafem. Eji á sebe kahn re Jisos noa, kpꞌlehke nsol go etahk nne a Farisi noo, owo á kehm koko elom akehng tahm a ji,
37 E eis que uma mulher da cidade, que era uma pecadora, sabendo que Jesus estava à mesa na casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com unguento,
38 song yiimi go njahm a Jisos, edi ji Jisos bumu akpade. Á jo lꞌling, abonngo jo toongo wohngo Jisos go akpade. Owo á kehm koko alv esi enye dohk-e akpade, fere sod akpade enye, kehm yaange akehng mao, wohng-e go akpade.
38 e ficando atrás de seus pés chorando, começou a derramar lágrimas sobre os seus pés, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça, e beijava-lhe os pés, e ungia-os com o unguento.
39 Eji nne a Farisi no tiingi Jisos nyehne ano, á kehm bungu atahng atahng re, “Li re nne noa lohko li nnyehnamahr, kehn á jol kahne nne no nnenkal noo li no, no kp-e kooro abo, fere kahn elkohn elkpin ni á kpo lim, tibre á li nne abiafem.”
39 Ora, quando o fariseu que o havia convidado viu isto, falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e que tipo de mulher é esta que o toca; pois ela é uma pecadora.
40 Owo Jisos kehm bungu re, “Saimon, n kpi ejum ji n kp-a tongo.”
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, eu tenho algo a dizer-te. E ele disse: Mestre, diga.
41 Owo Jisos kehm bungu re, “Ane abal jolo go, ba bele nne no kpo bong ane akpohko mbong. Nne noko bel-e mbong a mpon atahl awubu, noko bel-e mbong a mpon eltahl.
41 Havia um certo credor que tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinquenta.
42 Eji bo ki bel ejumjum ji bo bahke koko gal mbong nyio, á kehm yake ka bo. Tong-m, go ellong ane abal baa, nne awo, nne noo bahk-e jo ga kor?”
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
43 Owo Saimon kehm faange re, “Me m bum re, nne no á ga yake ka-e wo.” Jisos kehm bungu tong-e re, “Wobfaange go nseenge.”
43 E Simão, respondendo, disse: Eu suponho que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Tu julgaste corretamente.
44 Á kehm keebe seenge nnenkal noo, kehm bungu tong Saimon re, “Wobnyehn nnenkal noaa? Eji m ba yel go ega ekpꞌkpa, me a kaam alahb re men n ru akpade. Wo, ye ma-m ru akpade go ege abonngo, fere ko alv enye dohk-m.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Eu entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta derramou lágrimas sobre os meus pés, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
45 M-e a sodem nnyo. Jol ye ka tiki rahke akpade enyame go elsodo, eji n tiki yel a.
45 Tu não me beijaste, mas esta mulher desde que entrou, não parou de beijar os meus pés.
46 Akehng, m-e a kakem go esi, wo, ye ma-m wohngo akehng go akpade.
46 Tu não ungiste a minha cabeça com óleo; mas esta mulher com unguento ungiu os meus pés.
47 Owo wahnge n kp-a tongo re, Abiafem enye nya li gbalee, me n tahm ka-e, tibre á kpi egburu elkoro sehng.”
47 Por isso, eu te digo: Os pecados dela, que são muitos, lhe são perdoados, porque ela muito amou; mas a quem pouco é perdoado, pouco ama.
48 Á kehm tongo nnenkal noo re, “Abiafem enya me n tahm ka-a.”
48 E disse-lhe: Os teus pecados são perdoados.
49 Ane bako ba tob ji ekpꞌkuru nsol alehke jio kehm kehme elbungu atahng atahng re, “Ebga! Anv, ye nne awo no kpo tahm ka nne go ege abiafem?”
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que também perdoa pecados?
50 Owo Jisos kehm tongo nnenkal noo re, “Song go eyebatahng! Eltaame ena ni ma-a tahre.”
50 E ele disse à mulher: A tua fé te salvou; vai em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.