Lucas 10
eka (EKA) vs BKJ
1 Eji ma jol ano, owo Jisos kehm yehke ane atahl ara ane awubu bako, tum bo ane abal abal re, bo gbo-e mbang song rehng ejahbe ajehng ajehng, a edi ajehng ajehng ji yefono antahng yahke ba eljeke.
1 Depois dessas coisas, o Senhor nomeou também outros setenta, e os enviou de dois em dois adiante de si, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 Tib á tongo bo re, “Egbe ji elkpake jia gbalee. Abalimeltum li ntiil. Owo fvfo nobo re wahn gboongo nfono egbe, á tum abalimeltum tv go ege egbe, bo song kpa.
2 Portanto, lhes dizia: A colheita verdadeiramente é grande, mas poucos são os trabalhadores; orai, pois, ao Senhor da colheita que envie trabalhadores para a sua colheita.
3 Songen, n kp-n tumu ana abon ejoro re wahn song go ellong agabe.
3 Ide pelo caminho; eis que eu vos envio como cordeiros ao meio de lobos.
4 Kana fili akpohko, a abam! Kana kak akpaketa! Kana yange, kak nne awohng awohng nnyo go mbang!
4 Não carregueis bolsa, nem alforje, nem calçados; e não saudeis a nenhum homem pelo caminho.
5 “Etahk ajehng ajehng ji ń lꞌyange, jo kaken aneb etahk bao nnyo re, ‘Nong, elkoono jol etahk jia!’
5 E, em qualquer casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz seja a esta casa.
6 Nne lꞌfere jol o, no kpꞌsebe elkoono, elkoono enahne bahke jolo a ne, tohko jol ano elkoono enahne bahke feere ba tob-n.
6 E, se houver ali um filho de paz, repousará sobre ele a vossa paz; e, se não, ela retornará para vós.
7 Jolen etahk jꞌnehm ona, wahn jo li, fere jo wo ejum ajehng ajehng ji bo lꞌka-n. Tibre nlokeltum fꞌfuumu re á bel eltuuru ene. Kana jo yaange ntahk nyindiki jol!
7 E permanecei na mesma casa, comendo e bebendo das coisas que eles derem, porque digno é o trabalhador de seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 “Ejahbe ajehng ajehng ji ń lꞌje, bo lꞌvvr-n, jo liin ejum ajehng ajehng ji bo ka-n no.
8 E, em qualquer cidade em que entrardes e eles vos receberem, comei das coisas que eles colocarem diante de vós;
9 Limen aneb ayam, bo nob ejahbe jio, wahn fere tong ane bao re, ‘Etul bi Esowo ma-n kabbe.’
9 e curai os enfermos que houver nela, e dizei-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.
10 “Ejahbe ajehng ajehng ji ń lꞌje, bo tohk-n vvrv, tahmen song go afak nya li ejahbe jio, wahn jo bung re,
10 Mas, em qualquer cidade em que entrardes, e eles não vos receberem, saiam pelas suas ruas, e dizei:
11 ‘Ebtohko bi ejahbe ejahne bi ma-r laake go egahre akpade, e kpꞌkumu tv-n. Ejum jia ji nobo re wahn kahn ji li re, Etul bi Esowo ebkabbe.’
11 Até a muita poeira da vossa cidade, que grudou em nós, sacudimos contra vós; contudo sabei disto, que o reino de Deus é chegado a vós.
12 “N kp-n tongo re, Efung elam bio, elam nehm ga bib a anebe Sodom ana bahke bibi a ejahbe jio.
12 Mas eu vos digo que mais tolerância haverá naquele dia para Sodoma do que para aquela cidade.
13 “Eyuu a nahne, wahn anebe Korasin! Eyuu a nahne, wahn anebe Betsaida! Li re Taya abola Saidon nyehne akpokosi ana nya ḿ ma nyehn, kehn bobgbo ndon wuku wuku, kak agbajake nsol, fere ji go atong.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque se em Tiro e em Sidom se fizessem as poderosas obras que em vós foram feitas, há muito teriam se arrependido, assentados em pano de saco e cinzas.
14 Efung elam bio, elam nehm ga bib a aneb Taya, a Saidon ana bahke bibi a nahne!
14 Mas haverá mais tolerância para Tiro e Sidom no dia do julgamento do que para vós.
15 “Wahn anebe Kapenium, bo ma-n mehl wahre rehng go ejahbetul Esowo. Bo bahke fere rod-n, ro kak go ellulagun.
15 E tu, Cafarnaum, exaltada até ao céu, serás derrubada até ao inferno.
16 “Nne no lꞌwuk-n, á wuku me. Nne no lꞌten-n, á tene me. Nne no lꞌten me, á tene nne no tum-m no.”
16 Quem vos ouve, ouve a mim; e quem vos despreza, despreza a mim; e quem me despreza, despreza àquele que me enviou.
17 Ane atahl ara ane awubu bao feere kehnge go eyebatahng, fere jo bung re, “Ntul jol abi atohko wob-r na go elwo tib go ega mbing.”
17 E os setenta retornaram com alegria, dizendo: Senhor, até os demônios se sujeitam a nós pelo teu nome.
18 Owo Jisos kehm faange bo re, “Me n nyehn nnehm ma fooro go ejahbetul Esowo gbo ana emangedu.
18 E ele disse-lhes: Eu vi Satanás cair como um relâmpago do céu.
19 M ma-n ka nsahm nyi ḿ bahke jo jade enyo, a enang go akpade, fere ka-n nsahm nyi gbale sehnge nsahm kpee nyi Nnekv kpi no. Ejumjum limm, ji bahk-n jo lim go mbang anyehng anyehng.
19 Eis que eu vos dou poder para pisar em serpentes e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo; e nada, de forma alguma, vos fará dano.
20 Kana jo geere tib abi atohko wob-n go elwo. Jo geeren, tibre abing enyahne, bobnyon go ejahbetul Esowo.”
20 Mas não vos alegreis por isto, de que os espíritos se sujeitam a vós, mas alegrai-vos, antes, porque vossos nomes estão escritos no céu.
21 Ngare nyio Jisos kehm bele eyebatahng go etohko, kehm bungu re, “N kp-a tehke Nsoo, wo ji li Ntul no ejahbetul Esowo, a ndi, tibre a behre nsol nyia re akahnkahn ane, a anebe ngbere kꞌnyehn, a ma fere lennge ka abonbili. O nsoo, ano wo kor-a no go ega eltim.
21 Naquela hora Jesus alegrou-se no espírito, e disse: Eu te agradeço, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque tu ocultaste essas coisas aos sábios e prudentes, e as revelaste aos bebês; sim, Pai, porque assim pareceu bom à tua vista.
22 Nsoo ebyake ejum ajehng ajehng kak-m go ebo. Nnene nehme kahn nne no Mmon li no, sehngem Nsoo ntahngtahng wo kpꞌkahne. Nnene nehme tob kahn nne no Nsoo li no, sehngem Mmon wo kpꞌkahne, a nne no Mmon bahke lennge Nsoo ka-e.”
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai; e nenhum homem sabe quem é o Filho, senão o Pai, nem quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Jisos kehm keebe, kehm bungu tong abatꞌtoono ebe ngare nyi bo jolo bo bo re, “Elfuulu li ka ane ba kpꞌnyehne nsol nyi wahn kpꞌnyehne.
23 E, ele retornando aos seus discípulos, disse-lhes em particular: Abençoados são os olhos que veem as coisas que vós vedes,
24 Tibre n kp-n tongo re, Abanyehnamahr gbalee, a atul jo sebe re bo nyehn ji ń kpꞌnyehne, jol bo nyehnem. Bo jo sebe re bo wuk ji ń kpꞌwuku, jol bo tikem wuk.”
24 porque eu vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver as coisas que vós vedes, e não as viram, e ouvir as coisas que ouvis, e não as ouviram.
25 Ntꞌtibi no atahm awohng kehm lohngo ba re á ba gare Jisos. Owo á kehm bungu re, “Ntꞌtibi, m bahke limi renan, kehm bele elkpin ni li go njinanjini?”
25 E, eis que se levantou certo doutor da lei, tentando-o e dizendo: Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
26 Jisos kehm-e bahbe re, “Anv, jen ji bo nyono go atahm? Jen ji a kpo lꞌlung?”
26 E ele lhe disse: O que está escrito na lei? Como lês?
27 Owo á kehm faange re, “Esowo Ntul ewa bahke jo kor-a eltim eltim ena, etohko etohko eja, eko eko eja, a ntir a ntir enya. Nne ebjing ewa jo kor-a ana ebjing eba.”
27 E, ele respondendo, disse: Amarás o Senhor teu Deus com todo o teu coração, e com toda a tua alma, e com todas as tuas forças, e com toda a tua mente; e o teu próximo como a ti mesmo.
28 Jisos kehm-e tongo re, “Wobfaange go nseenge. Jo lim ano, a bahke bele elkpin.”
28 E ele disse-lhe: Tu respondestes corretamente; faze isso e viverás.
29 Ntꞌtibi noo sebe re á tib re, ye etingi nne ji. Owo á kehm bahbe Jisos re, “Nne awo li nne ebjing ewame?”
29 Mas ele, querendo justificar-se a si mesmo, disse a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Jisos kehm-e faange re, “Nne awohng lohngo go Jeusalem, jo tahm go Jeriko. Eji á jo tahm, á kehm song kpiri awajv. Bo kehm-e yehke nsol nyi á kake no, fere dv-e, tab-e tub, á sa noongo o ana nkvne.
30 E, respondendo Jesus, disse: Um certo homem descia de Jerusalém para Jericó, e caiu entre ladrões, os quais o despojaram, e o feriram, e partiram, deixando-o quase morto.
31 “Wo ana, ejum jo jol, nlimajom awohng jo sehnge mbang nyio. Eji á ba nyehn nne noo nong no, á kehm gbake eje, sehng nkpe a mbang nyehko tahm.
31 E, por acaso, descia pelo mesmo caminho um certo sacerdote; e quando ele o viu, passou pelo outro lado.
32 “Ano wo fvfo nne no kpo lim eltum go etahk Esowo kehm tob ba rehng edi jio, ba nyehn nne noo, tob gbake eje, sehng nkpe a mbang nyehko tahm eje.
32 E assim também um levita, quando chegou ao lugar e o viu, ele passou pelo outro lado.
33 “Nne a Samaria awohng no jo tahm eljen, kehm tob ba rehng eji nne noo. Eji á nyehn-e no, ndon kehm-e gbale go eltim.
33 Mas um certo samaritano, estando de viagem, veio até ele; e, vendo-o, teve compaixão dele.
34 Á kehm jeere, song kpir-e, fere kak-e akehng go alok, a alahb avain, gba-e, kehm-e rodo kunu go ege a nnyam, tahm a ne, song rehng go etahk ajehng. Owo á bohng-e no.
34 E, aproximando-se dele, atou-lhe as feridas, derramando nelas azeite e vinho, e, pondo-o sobre seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e cuidou dele.
35 Etoono efung behko, á kehm yehke nsiring ewubu, ka nfontahk noo, kehm bungu re, ‘Jo kpur-e. Akpohko anyehng anyehng nya a lꞌkpe rannge budu, n lꞌba, m bahke feere a nya ka-a.’
35 E, no dia seguinte, partindo, ele tirou dois denários, e deu-os ao hospedeiro, e disse-lhe: Cuida dele, e tudo o que de mais gastares, na minha volta eu te pagarei.
36 “Anv, ane ara baa, nne awo a tiri re, á jolo nne ebjing a nne no awajv dv-e no?”
36 Ora, qual destes três te parece que se tornou o próximo daquele que caiu entre os ladrões?
37 Owo ntꞌtibi no atahm noo kehm faange re, “Nne no á fil-e ndon wo.”
37 E ele disse: O que mostrou misericórdia para com ele. Então, disse Jesus: Vai, e faze tu do mesmo modo.
38 Eji Jisos, a abatꞌtoono ebe jo jen go mbang asongo, á kehm song rehng ejahbe ajehng.
38 Ora, aconteceu que, indo eles, entraram em uma aldeia; e uma certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa.
39 Mata bele mmonannyehn no bo jo lung-e re Meri, ji jii kohlo Ntul a Jisos, jo wuungu atung go ege alum.
39 E ela tinha uma irmã, chamada Maria, a qual, assentando-se também aos pés de Jesus, ouvia a sua palavra.
40 Mata jo dehke na dehke, eji á jo lam nsol ka bo, tib eltum gbale sehng. Owo á kehm bake, ba tong Jisos re, “Ntul, anv wa nehme lub, eji n kpꞌloko eltum nia antahng, Meri kil-m ebo kaka? Tong-e, á ba kak-m ebo!”
40 Marta, porém, estava atarefada com muito serviço, e, vindo até ele, disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe servir sozinha? Ordena, portanto, que ela me ajude.
41 Owo Jisos kehm-e faange re, “Mata, a kpꞌtiiri nsol gbalee nyi kp-a gbiingi go eltim.
41 E, Jesus respondendo, disse-lhe: Marta, Marta, tu estás preocupada e perturbada com muitas coisas;
42 Ejum ajehng ji li ji tahne tahne. Meri wo ma yehke ji ga nob, ji bo lꞌki-e ma tiki taare.”
42 mas uma coisa só é necessária; e Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tomada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.