Josué 22
eka (EKA) vs VC
1 Owo Josua kehm lungu etˈtohngo ji Ruben, a etˈtohngo ji Gad, a ejang etˈtohngo ji Manase re bo ba kono edi ajehng,
1 Josué convocou os rubenitas, os gaditas e a meia tribo de Manassés:
2 kehm bungu tong bo re,“Wahn eblim nsol kpee nyi Mosis nlokeltuma Jehova ka-n elkahn, wo go ejum ajehng ajehng ḿ me-e faabem nnyo ana n ka-n elkahn.
2 Observastes, disse-lhes ele, tudo o que vos ordenou Moisés, servo do Senhor, e obedecestes a todos os mandamentos que vos dei.
3 Bomo go njahm tete ba rehng efung bia, ń tikem be abonane ebahne sa, wahn ebtoono alum nya Jehova, Esowo ebahne ka-n no.
3 Durante todo esse tempo, até o dia de hoje, não abandonastes vossos irmãos, observando fielmente o mandamento do Senhor, vosso Deus.
4 Anv Jehova, Esowo ebahne, ebka abonane ebahne erekekv ana á nyame no, feeren, kehnge go egahna ajahbe, go ndi nyi Mosis nlokeltuma Jehova ka-n no go egbuk aya jehko ji Jodan.
4 Agora que o Senhor, vosso Deus, deu aos vossos irmãos o descanso que ele havia prometido, retomai o caminho de vossas tendas na terra que vos pertence, e que Moisés, servo do Senhor, vos deu além do Jordão.
5 Wo belen ekunukpu, wahn bum ajehke a atahm nya Mosis nloketuma Jehova ka-n no, á tong-n re Jehova Esowo ebahne jo kor-n, wahn fere jo jen go mbang enye anyehng anyehng, tob jo bum atahm enye. Jabben ye tˈtahne, wahn fere jo lok-e a ntim a ntim enyahne kpee, a atohko atohko enyahne kpee.
5 Tende muito cuidado, no entanto, de pôr em prática os mandamentos e as leis que vos prescreveu Moisés, servo do Senhor: amar o Senhor, vosso Deus, andar em todos os seus caminhos, guardar os seus mandamentos e unir-vos a ele, servindo de todo o vosso coração e de toda a vossa alma.
6 Owo Josua kehm fuulu bo , fere tong bo re bo song. Bo kehm tahme go ebo ajahbe.
6 Josué abençoou-os e os despediu, e eles voltaram para as suas tendas.
7 Mosis wo ka ejang etˈtohngo ji Manase edi go Basan, Josua ka erik etˈtohngo jia edi go erede nfam bi Jodan a abonanyehn ebo. Ana Josua tumu bo re bo song, á fuulu bo,
7 Ora, Moisés tinha dado a uma meia tribo de Manassés uma parte em Basã; por isso Josué deu à outra meia tribo uma parte entre seus irmãos ao ocidente, aquém do Jordão. Despedindo-os para as suas tendas, Josué deu-lhes esta bênção:
8 kehm fere bung re, <<Feeren kehnge go egahna ajahbe, a agburu afang enyahne, atohkondi enyahne, asilva, agul, abrons a akuungu, agburu nkohl abomo nya li tolok tolok. Song baange nsol nyia a abonane ebahne, nyi ḿ ma da goji anebekv ebahne.>>
8 Voltais para vossas tendas com grandes riquezas - numerosos rebanhos, prata e ouro, bronze e ferro, e vestidos em grande quantidade - e reparti com vossos irmãos os despojos de vossos inimigos.
9 Owo etˈtohngo Ruben, Gad, a ejang etꞌtohngo ji Manase kehm yake erik anebe Isreel o Silo ji li go Kenan, kehm jo feere go Giled ji li edi ndi ebo, ji bo ka bo, ana Jehova ka bo elkahn sehng go nnyo mi Mosis.
9 Os filhos de Rubem, de Gad e da meia tribo de Manassés separaram-se dos israelitas em Silo, na terra de Canaã, e retomaram o caminho da terra de Galaad, terra cuja propriedade tinha recebido por mandamento do Senhor, transmitido a Moisés.
10 Eji etˈtohngo ji Ruben, a ji Gad, a ejang etˈtohngo ji Manase ba rehng go Geliloti kohlo Jodan, go ndi nyi Kenan, bo kehm limi egburu egudu njom go nkpe aya Jodan.
10 E, tendo chegado aos distritos do Jordão, que pertencem à terra de Canaã, os filhos de Rubem, de Gad, da meia tribo de Manassés levantaram, ali junto ao Jordão, um enorme altar, que se podia ver de longe.
11 Eji anebe Isreel wuku re boblim egudu njom go nkonkon nyi Kenan go Geliloti, kohlo Jodan, ejang bi Isreel
11 Os israelitas, tendo ouvido que os filhos de Rubem, de Gad e da meia tribo de Manassés tinham levantado um altar defronte da terra de Canaã, na região do Jordão do lado dos israelitas,
12 Isreel kpee kehm mehle song kono go Silo, re bo song nok ebta a bo.
12 reuniram-se todos em Silo para irem combater contra eles.
13 Anebe Isreel kehm tumu Finehas ji mmon no nlum no Elieja nlimanjom, tv go ndi nyi Giled, re á song kpiri anebe Ruben, anebe Gad, a ejang etˈtohngo ji Manase.
13 Enviaram aos filhos de Rubem, de Gad e da meia tribo de Manassés, na terra de Galaad, o sacerdote Finéias, filho de Eleazar,
14 Ane ba toon-e no jolo atubesi ane na awubu, no nne go etˈtohngo jˈje go Isreel, fvfo no nne jolo ntubesi go ege ebangenahb go ellong abangenahb nya anebe Isreel.
14 juntamente com dez príncipes, chefes de casas patriarcais, um chefe por tribo, sendo todos chefes de casas patriarcais entre os milhares de Israel.
15 Eji bo je go Giled, goji anebe Ruben, anebe Gad, a ejang etˈtohngo ji Manase, bo kehm tongo bo re:
15 Estes, chegando junto aos filhos de Rubem, de Gad e da meia tribo de Manassés, na terra de Galaad, disseram-lhes:
16 <<Ane kpee ba Jehova kpˈbungu re: <Nˈnan ḿ ma yab elnahne a Esowo bi Isreel mbang ana nyia? Nꞌnan wahnge ḿ ma sennge Jehova njahm, fere lim egudu njom ka elnahne anv, fere kpe-e tibi etahnsi?
16 Eis a mensagem da assembléia do Senhor: que infidelidade é essa que cometeis contra o Deus de Israel, desviando-vos hoje do Senhor e levantando um altar, o que é presentemente um ato de revolta contra ele?
17 Anv, abˈbi nya e limi go Peor wahr gbalema? Jol e ka tiki ru elnahre tete tub lela go abiafem nyao, jol eji li li re erem bia gbo tub ane ba Jehova!
17 Porventura não nos basta o pecado de Fogor, do qual ainda hoje não estamos purificados, apesar do castigo que feriu a assembléia do Senhor? E vós vos desviais hoje do Senhor!
18 << <Ń yahke sennge na Jehova njahma? Ń lˈtib etahnsi a Jehova lela, behna erakatahng eje bahke gboko tub anebe Isreel kpee.
18 Se vos revoltais hoje contra o Senhor, amanhã sua cólera se inflamará contra toda a assembléia de Israel.
19 Lˈjol re abˈbi ebjol go edi ndi ji ń ko no, feeren ba ga edi ndi ji Jehova, edi ji etahk ji Jehova li no, wahn ba baange ndi anahre. Kana nok a Jehova, afi a nahre re wahn song lim egudu njom ka elnahne, kˈsehnge egudu njom ji Jehova Esowo ebahre.
19 Se julgais que a terra de vossa herança é impura, passai para a terra que é a propriedade do Senhor, onde se acha sua morada, e instalai-vos no meio de nós; mas não vos revolteis contra o Senhor, nem contra nós, construindo outro altar além do altar do Senhor, nosso Deus.
20 Eji Ekan, mmon no Jera da nsol nyi Esowo tongo re bo rannge, ń nyˈnehm ana erakatahng gbo tub Isreel kpeea? Ye ntahngtahng sang kpo no tib abiafem enye.> >>
20 Não houve uma explosão de cólera do Senhor contra toda a assembléia de Israel quando Acã, filho de Zaré, pecou contra o que estava votado ao interdito? E não foi só ele que pereceu por causa de seu crime.
21 Owo anebe Ruben, anebe Gad, go ejang etˈtohngo ji Manase kehm faange atubesi abangenahb nya Isreel re:
21 Os filhos de Rubem, de Gad e da meia tribo de Manassés responderam aos chefes dos milhares de Israel:
22 <<Nne no kpi Nsahm, Esowo, Jehova! Nne no kpi nsahm, Esowo Jehova. Á kpˈkahne! Nong Isreel kahn! Lˈfere jol re wahr ebten Esowo, fere senng-e njahm, kana wahr yake lela.
22 Deus todo-poderoso, o Senhor Deus todo-poderoso, o Senhor sabe, e Israel o saiba: se foi por espírito de revolta e por infidelidade para com o Senhor, que ele não nos poupe neste dia!...
23 Lˈjol re e limi egudu njom ka elnahre re wahr yake Jehova, jo lim njom nyi eljahme fi, a nyi amohk nti. Afi fere lim ajom nya elkoono, nong yefono Jehova lim-r ji kor-e no.
23 Se foi para desviar-nos do Senhor que levantamos um altar, e se foi para oferecermos sobre ele holocaustos, oblações e sacrifícios de ações de graças, o Senhor mesmo nos peça conta disso!
24 Eˈee! E limi jia, a elfahle re behnjehle go abon ebahne bahke bungu tong ba bahre re, <Ejum ellimi ajii ń kpi a Jehova Esowo bi Isreel?
24 Se o fizemos, foi antes por temor de que vossos filhos digam um dia aos nossos: Que tendes vós em comum com o Senhor, o Deus de Israel?
25 Jehova eblim aya Jodan re jol nseenge enyahre a wahn, wahn anebe Ruben, wahn anebe Gad! Ebo bahne wobem goji Jehova.> Wahngka etˈtohngo ejahne, bahke limi etˈtohngo ejahre re bo kˈkpe fahl Jehova .
25 O Senhor pôs o rio Jordão como fronteira entre nós e vós, ó filhos de Rubem e de Gad: não tendes parte com o Senhor. E desse modo vossos filhos poderiam afastar os nossos do culto do Senhor.
26 Ejum jia ji wahnge e bungu re, ‘Wahr tooben lim egudu njom, wo nehm jol ka njom nyi bo kpo jahm fi, afi ajom nyako.
26 Por isso combinamos entre nós: construamos um altar, não para holocaustos e sacrifícios,
27 Tohko fere jol ano, bahke fere jol ejum ntianse ka wahr, a wahn, a aying nya kpˈbake njahm re, e bahke kake Jehova go ege etahk go ajom enyahre nya eljahme fi, a ajom nyako, a nya elkoono. Owo go esˈsong etˈtohngo ejahne nehm ma bung tong etˈtohngo ejahre re, Bo kpimm ebo abehng abehng goji Jehova.
27 mas para que seja um testemunho entre nós e vós, entre os nossos filhos e os vossos, de que prestamos culto ao Senhor em sua presença, oferecendo-lhe nossos holocaustos, nossos sacrifícios e nossas ações de graças, e para que os vossos filhos não digam amanhã aos nossos: vós não tendes parte com o Senhor.
28 Wo e bungu re, bo lˈfere bung jia tong-r, afi fere tong etˈtohngo ejahre, e bahke faange re, <Seengen, wahn nyehn elfoongo egudu njom ji Jehova ji babnsoo ejahre limi no, bo limem tib esi njom nyi eljahme fi, a ajom nyako, bo limi re jol ejum ntianse ka-r njahm ebal ebal.>
28 Se, pois, amanhã eles nos falassem assim, a nós ou aos nossos descendentes, poderíamos responder-lhes: vede a forma do altar do Senhor que nossos pais construíram, não para holocaustos e sacrifícios, mas para servir de testemunho entre nós e vós.
29 Ndan gbaa re wahr nok a Jehova, fere senng-e njahm lela, fere ba lim egudu jia re wahr jo lim ajom nya bo kpo jahm fi, a nya amohk nti, a ajom nyako, sehnge egudu njom jio ji Jehova, Esowo ebahre, ji yim go esamahr ebkpatahk Jehova.
29 Longe de nós o pensamento de querer revoltar-nos contra o Senhor, desviando-nos hoje dele por termos construído um altar para holocaustos, oblações e sacrifícios, fora do altar que está diante da morada do Senhor, nosso Deus!
30 Eji Finehas ji nlimanjom, a abafili ajahbe bo ji li atubesi abangenahb Isreel, wuku ana etˈtohngo ji Ruben, Gad, a ji Manase bungu no, yebe bo atahng sehng.
30 Tendo ouvido as palavras dos filhos de Rubem, de Gad e da meia tribo de Manassés, o sacerdote Finéias e os príncipes da assembléia, chefes dos milhares de Israel que o acompanhavam, deram-se por satisfeitos.
31 Owo Finehas mmon no Elieja ji nlimanjom kehm bungu tong anebe Ruben, Gad, a Manase re, <<Lela wahr ebkahn re Jehova li a nahre, tibre ń ka ten Jehova fere senng-e njahm go ejum jia. Wahn eblim re erakatahng ji Jehova kˈgbo tub anebe Isreel.
31 Então o sacerdote Finéias, filho de Eleazar, disse aos filhos de Rubem, de Gad e de Manassés: Reconhecemos hoje que o Senhor está no meio de nós, visto que não cometestes esse pecado contra ele, e salvastes assim os israelitas da mão do Senhor!
32 Owo Finehas mmon no Elieja ji nlimanjom, a abafili ajahbe, feere kehnge go Kenan, go eboa nkon nyi bo je no, a anebe Ruben, Gad go Giled song tooro tong anebe Isreel.
32 O sacerdote Finéias, filho de Eleazar, deixando os filhos de Rubem e de Gad, voltou com os príncipes da terra de Galaad para a terra de Canaã, para junto dos israelitas, e fez-lhes um relatório de tudo.
33 Bo bele eyebatahng sehng, fere tehk Esowo go nfaange nyi bo wuku no. Ntoobo nyi ebta kpeem jol bo go atahng re bo song rannge ajahbe nya Ruben a Gad lene no.
33 Alegraram-se com isso, bendisseram a Deus e não pensaram mais em sair contra eles para devastar a terra habitada pelos filhos de Rubem e de Gad.
34 Fvfo anebe Ruben, a anebe Gad kehm kake egudu njom jia mbing: Bo jo lungu re, ntianse nyi a, go elka elka enahre re Jehova Esowo bi.
34 Por isso os filhos de Rubem e de Gad chamaram ao altar que tinham construído Ed, porque, disseram eles, ele é testemunho entre nós de que o Senhor é o verdadeiro Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.