Josué 22

eka (EKA) vs BKJ

Sair da comparação
1 Owo Josua kehm lungu etˈtohngo ji Ruben, a etˈtohngo ji Gad, a ejang etˈtohngo ji Manase re bo ba kono edi ajehng,
1 Então, Josué chamou os rubenitas, e os gaditas, e a meia tribo de Manassés,
2 kehm bungu tong bo re,“Wahn eblim nsol kpee nyi Mosis nlokeltuma Jehova ka-n elkahn, wo go ejum ajehng ajehng ḿ me-e faabem nnyo ana n ka-n elkahn.
2 e lhes disse: Vós guardastes tudo o que Moisés, o servo do SENHOR vos ordenou, e obedecestes a minha voz em tudo o que vos ordenei;
3 Bomo go njahm tete ba rehng efung bia, ń tikem be abonane ebahne sa, wahn ebtoono alum nya Jehova, Esowo ebahne ka-n no.
3 vós não abandonastes os vossos irmãos nestes muitos dias até este dia, mas guardastes a incumbência do mandamento do SENHOR vosso Deus.
4 Anv Jehova, Esowo ebahne, ebka abonane ebahne erekekv ana á nyame no, feeren, kehnge go egahna ajahbe, go ndi nyi Mosis nlokeltuma Jehova ka-n no go egbuk aya jehko ji Jodan.
4 E o SENHOR vosso Deus deu repouso aos vossos irmãos, como lhes prometeu; portanto, agora, retornai e adentrai as vossas tendas, para a terra da vossa posse, a qual Moisés, o servo do SENHOR, deu-vos no outro lado do Jordão.
5 Wo belen ekunukpu, wahn bum ajehke a atahm nya Mosis nloketuma Jehova ka-n no, á tong-n re Jehova Esowo ebahne jo kor-n, wahn fere jo jen go mbang enye anyehng anyehng, tob jo bum atahm enye. Jabben ye tˈtahne, wahn fere jo lok-e a ntim a ntim enyahne kpee, a atohko atohko enyahne kpee.
5 Porém atentai diligentemente em cumprir o mandamento e a lei da qual Moisés, o servo do SENHOR, incumbiu-vos, em amar o SENHOR vosso Deus, e em andar em todos os seus caminhos, e em guardar todos os seus mandamentos, e em se apegar a ele, e em servi-lo com todo o vosso coração e toda a vossa alma.
6 Owo Josua kehm fuulu bo , fere tong bo re bo song. Bo kehm tahme go ebo ajahbe.
6 Portanto, Josué os abençoou, e os enviou; e eles foram para as suas tendas.
7 Mosis wo ka ejang etˈtohngo ji Manase edi go Basan, Josua ka erik etˈtohngo jia edi go erede nfam bi Jodan a abonanyehn ebo. Ana Josua tumu bo re bo song, á fuulu bo,
7 Ora, para uma metade da tribo de Manassés, Moisés tinha dado possessão em Basã; mas para a outra metade Josué a deu entre os seus irmãos desse lado do Jordão, em direção oeste. E quando Josué os enviou para as suas tendas, ele os abençoou,
8 kehm fere bung re, <<Feeren kehnge go egahna ajahbe, a agburu afang enyahne, atohkondi enyahne, asilva, agul, abrons a akuungu, agburu nkohl abomo nya li tolok tolok. Song baange nsol nyia a abonane ebahne, nyi ḿ ma da goji anebekv ebahne.>>
8 e ele lhes falou, dizendo: Retornai com muitas riquezas para as vossas tendas, e com muitíssimo gado, com prata, e com ouro, e com bronze, e com ferro, e com muitíssimas vestes; e dividi o despojo dos vossos inimigos com os vossos irmãos.
9 Owo etˈtohngo Ruben, Gad, a ejang etꞌtohngo ji Manase kehm yake erik anebe Isreel o Silo ji li go Kenan, kehm jo feere go Giled ji li edi ndi ebo, ji bo ka bo, ana Jehova ka bo elkahn sehng go nnyo mi Mosis.
9 E os filhos de Rúben e os filhos de Gade e a meia tribo de Manassés retornaram, e partiram dentre os filhos de Israel, de Siló, a qual fica na terra de Canaã, para ir até a região de Gileade, para a terra da sua possessão, da qual foram empossados, segundo a palavra do SENHOR pela mão de Moisés.
10 Eji etˈtohngo ji Ruben, a ji Gad, a ejang etˈtohngo ji Manase ba rehng go Geliloti kohlo Jodan, go ndi nyi Kenan, bo kehm limi egburu egudu njom go nkpe aya Jodan.
10 E quando eles chegaram aos limites do Jordão, que estão na terra de Canaã, os filhos de Rúben e os filhos de Gade e a meia tribo de Manassés edificaram ali um altar junto ao Jordão, um grande altar para ser visto.
11 Eji anebe Isreel wuku re boblim egudu njom go nkonkon nyi Kenan go Geliloti, kohlo Jodan, ejang bi Isreel
11 E os filhos de Israel ouviram dizer: Eis que os filhos de Rúben e os filhos de Gade e a meia tribo de Manassés edificaram um altar no lado oposto da terra de Canaã, nos limites do Jordão, na passagem dos filhos de Israel.
12 Isreel kpee kehm mehle song kono go Silo, re bo song nok ebta a bo.
12 E, quando os filhos de Israel ouviram isto, toda a congregação dos filhos de Israel se reuniu em Siló, para subir e guerrear contra eles.
13 Anebe Isreel kehm tumu Finehas ji mmon no nlum no Elieja nlimanjom, tv go ndi nyi Giled, re á song kpiri anebe Ruben, anebe Gad, a ejang etˈtohngo ji Manase.
13 E os filhos de Israel enviaram aos filhos de Rúben, e aos filhos de Gade, e a meia tribo de Manassés, para a terra de Gileade, Fineias, o filho de Eleazar, o sacerdote,
14 Ane ba toon-e no jolo atubesi ane na awubu, no nne go etˈtohngo jˈje go Isreel, fvfo no nne jolo ntubesi go ege ebangenahb go ellong abangenahb nya anebe Isreel.
14 e com ele dez príncipes, um príncipe de cada uma das casas principais de todas as tribos de Israel; e cada qual era cabeça da casa dos seus pais entre os milhares de Israel.
15 Eji bo je go Giled, goji anebe Ruben, anebe Gad, a ejang etˈtohngo ji Manase, bo kehm tongo bo re:
15 E eles vieram até os filhos de Rúben, e até os filhos de Gade, e até a meia tribo de Manassés, e até a terra de Gileade, e falaram com eles, dizendo:
16 <<Ane kpee ba Jehova kpˈbungu re: <Nˈnan ḿ ma yab elnahne a Esowo bi Isreel mbang ana nyia? Nꞌnan wahnge ḿ ma sennge Jehova njahm, fere lim egudu njom ka elnahne anv, fere kpe-e tibi etahnsi?
16 Assim diz toda a congregação do SENHOR: Que transgressão é esta que cometestes contra o Deus de Israel, ao vos desviardes neste dia de seguir ao SENHOR, por terdes edificado para vós um altar, para que pudésseis vos rebelar, neste dia, contra o SENHOR?
17 Anv, abˈbi nya e limi go Peor wahr gbalema? Jol e ka tiki ru elnahre tete tub lela go abiafem nyao, jol eji li li re erem bia gbo tub ane ba Jehova!
17 A iniquidade de Peor é demasiada pequena para vós, da qual ainda não estamos purificados até este dia, embora houve uma praga na congregação do SENHOR,
18 << <Ń yahke sennge na Jehova njahma? Ń lˈtib etahnsi a Jehova lela, behna erakatahng eje bahke gboko tub anebe Isreel kpee.
18 para que vós tivésseis que vos desviar, neste dia, de seguir o SENHOR? E sucederá, vendo-se que vos rebelais hoje contra o SENHOR, amanhã ele ficará irado com toda a congregação de Israel.
19 Lˈjol re abˈbi ebjol go edi ndi ji ń ko no, feeren ba ga edi ndi ji Jehova, edi ji etahk ji Jehova li no, wahn ba baange ndi anahre. Kana nok a Jehova, afi a nahre re wahn song lim egudu njom ka elnahne, kˈsehnge egudu njom ji Jehova Esowo ebahre.
19 Não obstante, se a terra da vossa possessão estiver impura, então atravessai para a terra da possessão do SENHOR, na qual habita o tabernáculo do SENHOR, e tomai posse no meio de nós; porém não vos rebeleis contra o SENHOR, tampouco vos rebeleis contra nós ao construirdes um altar ao lado do altar do SENHOR, nosso Deus.
20 Eji Ekan, mmon no Jera da nsol nyi Esowo tongo re bo rannge, ń nyˈnehm ana erakatahng gbo tub Isreel kpeea? Ye ntahngtahng sang kpo no tib abiafem enye.> >>
20 Não cometeu Acã, o filho de Zerá, uma transgressão com a coisa amaldiçoada, e não caiu a ira sobre toda a congregação de Israel? E aquele homem não pereceu sozinho na sua iniquidade.
21 Owo anebe Ruben, anebe Gad, go ejang etˈtohngo ji Manase kehm faange atubesi abangenahb nya Isreel re:
21 Então, os filhos de Rúben e os filhos de Gade e a meia tribo de Manassés responderam, e disseram aos cabeças dos milhares de Israel:
22 <<Nne no kpi Nsahm, Esowo, Jehova! Nne no kpi nsahm, Esowo Jehova. Á kpˈkahne! Nong Isreel kahn! Lˈfere jol re wahr ebten Esowo, fere senng-e njahm, kana wahr yake lela.
22 O SENHOR, Deus dos deuses, o SENHOR, Deus dos deuses, ele sabe, e Israel saberá: se for em rebelião, ou em transgressão contra o SENHOR, (não nos poupe neste dia),
23 Lˈjol re e limi egudu njom ka elnahre re wahr yake Jehova, jo lim njom nyi eljahme fi, a nyi amohk nti. Afi fere lim ajom nya elkoono, nong yefono Jehova lim-r ji kor-e no.
23 que construímos para nós um altar, para nos desviarmos de seguir o SENHOR, ou para oferecer sobre ele ofertas queimadas ou ofertas de carne, ou para oferecer ofertas pacíficas, que o SENHOR mesmo o requeira;
24 Eˈee! E limi jia, a elfahle re behnjehle go abon ebahne bahke bungu tong ba bahre re, <Ejum ellimi ajii ń kpi a Jehova Esowo bi Isreel?
24 e se, pelo contrário, não o fizemos por temor desta coisa, dizendo: No tempo por vir, os vossos filhos poderão falar aos nossos filhos, dizendo: O que tendes vós com o SENHOR, Deus de Israel?
25 Jehova eblim aya Jodan re jol nseenge enyahre a wahn, wahn anebe Ruben, wahn anebe Gad! Ebo bahne wobem goji Jehova.> Wahngka etˈtohngo ejahne, bahke limi etˈtohngo ejahre re bo kˈkpe fahl Jehova .
25 Pois o SENHOR fez do Jordão fronteira entre nós e vós, vós filhos de Rúben e filhos de Gade; vós não tendes parte no SENHOR; então os vossos filhos farão com que os nossos filhos deixem de temer o SENHOR.
26 Ejum jia ji wahnge e bungu re, ‘Wahr tooben lim egudu njom, wo nehm jol ka njom nyi bo kpo jahm fi, afi ajom nyako.
26 Portanto, dissemos: Preparemo-nos, agora, para edificar um altar, não para oferta queimada, tampouco para sacrifício;
27 Tohko fere jol ano, bahke fere jol ejum ntianse ka wahr, a wahn, a aying nya kpˈbake njahm re, e bahke kake Jehova go ege etahk go ajom enyahre nya eljahme fi, a ajom nyako, a nya elkoono. Owo go esˈsong etˈtohngo ejahne nehm ma bung tong etˈtohngo ejahre re, Bo kpimm ebo abehng abehng goji Jehova.
27 mas, para que ele possa ser uma testemunha entre nós e vós, e as gerações depois de nós, para que possamos fazer o serviço do SENHOR diante dele com as nossas ofertas queimadas, e com os nossos sacrifícios, e com as nossas ofertas pacíficas; para que os vossos filhos não possam dizer aos nossos, em tempos vindouros: Vós não tendes parte no SENHOR.
28 Wo e bungu re, bo lˈfere bung jia tong-r, afi fere tong etˈtohngo ejahre, e bahke faange re, <Seengen, wahn nyehn elfoongo egudu njom ji Jehova ji babnsoo ejahre limi no, bo limem tib esi njom nyi eljahme fi, a ajom nyako, bo limi re jol ejum ntianse ka-r njahm ebal ebal.>
28 Por isso dissemos: Quando suceder que em tempos vindouros eles assim disserem, a nós ou às nossas gerações, possamos dizer novamente: Observai o modelo do altar do SENHOR, que fizeram os nossos pais, não para as ofertas queimadas, tampouco para sacrifícios; mas como uma testemunha entre nós e vós.
29 Ndan gbaa re wahr nok a Jehova, fere senng-e njahm lela, fere ba lim egudu jia re wahr jo lim ajom nya bo kpo jahm fi, a nya amohk nti, a ajom nyako, sehnge egudu njom jio ji Jehova, Esowo ebahre, ji yim go esamahr ebkpatahk Jehova.
29 Deus nos proíba de nos rebelarmos contra o SENHOR, e de nos desviarmos, neste dia, de seguir o SENHOR, para edificar um altar para ofertas queimadas, para ofertas de carne, ou para sacrifícios, ao lado do altar do SENHOR nosso Deus, que está diante do seu tabernáculo.
30 Eji Finehas ji nlimanjom, a abafili ajahbe bo ji li atubesi abangenahb Isreel, wuku ana etˈtohngo ji Ruben, Gad, a ji Manase bungu no, yebe bo atahng sehng.
30 E quando Fineias, o sacerdote, e os príncipes da congregação, e os cabeças dos milhares de Israel que com ele estavam, ouviram as palavras que os filhos de Rúben, e os filhos de Gade, e os filhos de Manassés falaram, ficaram satisfeitos.
31 Owo Finehas mmon no Elieja ji nlimanjom kehm bungu tong anebe Ruben, Gad, a Manase re, <<Lela wahr ebkahn re Jehova li a nahre, tibre ń ka ten Jehova fere senng-e njahm go ejum jia. Wahn eblim re erakatahng ji Jehova kˈgbo tub anebe Isreel.
31 E disse Fineias, o filho de Eleazar, o sacerdote, aos filhos de Rúben, e aos filhos de Gade, e aos filhos de Manassés: Hoje percebemos que o SENHOR está no meio de nós, porque vós não cometestes esta transgressão contra o SENHOR; agora livrastes os filhos de Israel da mão do SENHOR.
32 Owo Finehas mmon no Elieja ji nlimanjom, a abafili ajahbe, feere kehnge go Kenan, go eboa nkon nyi bo je no, a anebe Ruben, Gad go Giled song tooro tong anebe Isreel.
32 E voltou Fineias, filho de Eleazar, o sacerdote, com os príncipes, dos filhos de Rúben e dos filhos de Gade, da terra de Gileade, para a terra de Canaã, para os filhos de Israel, e lhes trouxeram de volta a palavra.
33 Bo bele eyebatahng sehng, fere tehk Esowo go nfaange nyi bo wuku no. Ntoobo nyi ebta kpeem jol bo go atahng re bo song rannge ajahbe nya Ruben a Gad lene no.
33 E aquilo agradou os filhos de Israel; e os filhos de Israel bendisseram a Deus, e não mais intencionaram subir contra eles em batalha, para destruírem a terra na qual os filhos de Rúben e Gade habitavam.
34 Fvfo anebe Ruben, a anebe Gad kehm kake egudu njom jia mbing: Bo jo lungu re, ntianse nyi a, go elka elka enahre re Jehova Esowo bi.
34 E os filhos de Rúben e os filhos de Gade chamaram o altar de Ede; pois ele será uma testemunha entre nós de que o SENHOR é Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.