Gênesis 48
eka (EKA) vs NTLH
1 Ba jolo mongare ntiil, bo kehm tongo Josef re, <<Nso kpˈyame.>> Owo Josef kehm rodo abon abal ebe Manase abola Efriim tahm a bo goji nde.
1 Algum tempo depois disseram a José que o seu pai estava doente. Então José foi visitá-lo, levando consigo os seus dois filhos, Efraim e Manassés.
2 Eji bo tongo Jekob re, <<Josef mmon ewa ebba re á ba nyehn-a,>> Isreel soro bel eko, mehl ji ege edilnong.
2 Alguém foi dizer a Jacó: — O seu filho José veio visitá-lo. Jacó fez um esforço e se sentou na cama.
3 Jekob kehm tongo Josef re, <<Esowo Bi Kpi Nsahm Kpee tib-m elne go Luji, go ndi nyi Kenan, edi jio wo á fuul-m no.
3 Aí disse a José: — O Deus Todo-Poderoso me apareceu na cidade de Luz , lá na terra de Canaã, e me abençoou.
4 Fere tong-m re, <M bahk-a limi a gbal fere rˈrur go nfange. M bahk-a koko lim ejahbe ji ane gbalee, m bahk-a kake ndi nyia ana edi jˈja go njinanjini, bahke jolo ka etˈtohngo eja ji bahk-a toono.>
4 Ele me disse: “Eu farei com que você tenha muitos filhos, e os seus descendentes formarão muitas nações. Eu darei esta terra aos seus descendentes para ser propriedade deles para sempre.”
5 <<Anv, abon abal eba ba nlum ba bo jele bo ka-a a Ijib, me n kehm bake a ega, bo bahke fange bo ana abon ebame; Efriim abola Manase bahke jolo ka me jang jang ana Ruben abola Simion bo li ka-m.
5 E Jacó continuou dizendo a José: — Agora, os seus filhos Efraim e Manassés, que nasceram aqui no Egito antes de eu vir para cá, esses dois me pertencem. Efraim e Manassés são meus tanto como Rúben e Simeão.
6 A lˈkpe bel abon bandikandiki, bo bahke jolo ba ba, ejum elehkelkv ebo bahke sehnge goji Efriim abola Manase.
6 Se você tiver outros filhos, eles serão seus e, por serem irmãos de Efraim e de Manassés, terão parte na herança deles.
7 Eji n lohngo go Padan jo kehnge, n jolo ndon ndon ana Rashel kpo go ndi nyi Kenan ngare nyi e kpeke li go mbang, ekidi kpeem ga lab tahm rehng Efrad. N kpa-e kak nkpe a mbang nyi nne kpˈtahme go Efrad, (ji lohngo re Betlehem).
7 Estou fazendo isso por causa de Raquel, a sua mãe. Nós estávamos voltando da Mesopotâmia, quando, para minha infelicidade, ela morreu no país de Canaã, pouco antes de chegarmos a Efrata. Eu a sepultei ali, na beira do caminho (Efrata é agora conhecida como Belém.).
8 Eji Isreel nyehne abon ba nlum ba Josef, á kehm bahbe re, <<A ane abaa?>>
8 Quando Jacó viu os filhos de José, perguntou: — E esses, quem são?
9 Josef kehm faange nde re, <<Abon ba nlum ba Esowo ma-m ka a, ba a.>> Owo Isreel kehm bungu re, <<Ko bo ba ka-m, eji n lˈfuulu bo.>>
9 — São os filhos que Deus me deu aqui no Egito — respondeu José. Jacó disse: — Ponha-os perto de mim para que eu lhes dê a minha bênção.
10 Ngare nyia Isreel amahr enye ebkehme elbamme, á nehme ga kpe nyehn tib eji á ma kul. Josef kehm jeere abon ebe kohlo nde, nde kehm sodo bo nnyo fere bingi bo.
10 Por causa da velhice a vista de Jacó estava fraca, e ele não podia ver bem. José levou os rapazes para perto dele, e ele os abraçou e beijou.
11 Isreel kehm tongo Josef re, <<Me n kpeem bum re m bahke kpe nyehn esamahr eba, wo anv Esowo eblim re me fere tob nyehn abon eba fvfo.>>
11 Jacó disse a José: — Eu pensei que nunca mais ia ver você, e agora Deus me deixou ver até os seus filhos.
12 Owo Josef kehm tabe bo go ayo Isreel nde, kehm gongo esamahr ebe go ndi.
12 Então José tirou os dois do colo do seu pai, ajoelhou-se e encostou o rosto no chão.
13 Josef kehm koko bo ane abal abal ba, Efriim á jabb-e go eboblum á jol go ejang ebobkal bi Isreel, Manase á jabb-e go ege egang ebobkal, a jol go ejang eboblum bi Isreel, kehm jeere bo kohlo nde Isreel.
13 Em seguida pegou Efraim com a mão direita e Manassés com a mão esquerda e fez com que ficassem perto de Jacó. Dessa maneira Efraim ficou do lado esquerdo de Jacó, e Manassés, do seu lado direito.
14 Isreel kehm tanne eboblum ebe kunu Efriim go esi, jol eji á jolo jol monkalla fere siiri ebobkal ebe kunu Manase go esi, jol eji á jolo jol ngbokambang.
14 Jacó estendeu os braços e cruzou-os, pondo a mão direita sobre a cabeça de Efraim, embora fosse o mais moço, e a mão esquerda sobre a cabeça de Manassés, que era o mais velho.
15 Owo á kehm fuulu Josef kehm bungu re, <<Nong Esowo bio bi babnsoo Ebraham, a Aisik jo lok-e, Esowo bio bi ma jol mbˈbaabe no elkpin ename tete rehng lela,
15 Em seguida deu a sua bênção a José, dizendo assim: “Ó Deus, a quem os meus pais Abraão e Isaque serviram, abençoa estes rapazes. Abençoa-os, ó Deus, tu que me tens guiado como um pastor durante toda a minha vida até hoje.
16 Engel nyi ma-m tahre yehke go nsol nyi jol-m limi, nong á fuulu abonse nlum baa, nong bo jo lung bo go egama mbing, a abing nya babnsoo Ebraham a Aisik, nong bo sahb gbˈgbal go njini.>>
16 Que os abençoe o Anjo que me tem livrado de todo mal! Que o meu nome seja lembrado por meio deles e também o nome dos meus pais Abraão e Isaque! Que eles tenham muitos filhos e muitos descendentes neste mundo!”
17 Eji Josef nyehn re nde tabe eboblum ebe kunu Efriim go esi, atahng we yebem; owo á kehm jabbe nde go ebo re á radde ebo bio go esi ji Efriim feere a bi kunu Manase.
17 José não gostou quando viu o seu pai colocar a mão direita sobre a cabeça de Efraim; por isso pegou a mão dele para tirá-la da cabeça de Efraim e colocá-la sobre a de Manassés.
18 Josef kehm tongo nde re, <<Eˈee, nsoo noa wo li ngbokambang, kun-e eboblum eba go ege esi.>>
18 E explicou: — Não, pai; assim não. Este aqui é o filho mais velho; ponha a mão direita sobre a cabeça dele.
19 Wo nde tˈten fere tong-e re, <<N kpˈkahne! Mmon ewame, n kpˈkahne, ye fvfo bahke tob jol ejahbe, ye fvfo bahke tob gbal. Jol ana li o, monkalla mmonannyehn wo bahke ga gbal sehng ye, ellong ajahbe gbalee bahke lohngo ege etˈtohngo.>>
19 Mas Jacó não quis e disse: — Eu sei, filho, eu sei. Os descendentes de Manassés também serão um grande povo. Mas o irmão mais moço será mais importante do que ele, e os seus descendentes formarão muitas nações.
20 Á fuulu bo efung bio fere bung re, <<Ega mbing wo anebe Isreel bahke jo tooro elfuulu nia re: <Nong Esowo lim-n wahn jol ana Efriim a Manase.>>> Ano wo jolo re, á rodo Efriim bum ngbokambang ka Manase.
20 Desse modo Jacó os abençoou naquele dia, dizendo: — Os israelitas usarão os nomes de vocês para dar a bênção. Eles vão dizer assim: “Que Deus faça com você como fez com Efraim e com Manassés.” Dessa maneira Jacó pôs Efraim antes de Manassés.
21 Owo Isreel kehm tongo Josef re, <<N yahke ba elkpoko, Esowo bahke jolo a nahne, fere ko-n feere a nahne go ndi nyi babnso.
21 Aí disse a José: — Como você está vendo, eu vou morrer. Mas Deus estará com vocês e os levará de volta para a terra dos seus antepassados.
22 Wo wo m ma-a ka erohko ndi ajehng kpele, sehnge ji abonane bako, erohko ndi ji n taare anebe Amor go egame ekahngkahng, a elban ename.>>
22 Eu dou Siquém a você e não aos seus irmãos. Siquém é aquela região que tomei dos amorreus, lutando com a minha espada e o meu arco.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 48, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.