Gênesis 45
eka (EKA) vs NVT
1 Josef kpeem ma bob elne go esamahr ane ebe, á kehm rabe re,<<Nong nne awohng awohng tahm-m esamahr!>> Nnene jolem a ne eji á lennge elne ka abonanyehn.
1 José não conseguiu mais se conter. Havia muita gente na sala, e ele disse a seus assistentes: “Saiam todos daqui!”. Assim, ficou a sós com seus irmãos e lhes revelou sua identidade.
2 Á kehm lingi wahre wahre, anebe Ijib wˈwuk, anebe etahk Fero tˈtob wuk bade.
2 José se emocionou e começou a chorar. Chorou tão alto que os egípcios o ouviram, e logo a notícia chegou ao palácio do faraó.
3 Josef kehm tongo abonanyehn re, <<Me Josef wo! Nsoo noa kpeka li go elkpina?>> Wo abonanyehn we ma-m faange, tib re eko tˈtan bo go ege esamahr.
3 “Sou eu, José!”, disse a seus irmãos. “Meu pai ainda está vivo?” Mas seus irmãos ficaram espantados ao se dar conta de que o homem diante deles era José e perderam a fala.
4 Owo Josef kehm tongo abonanyehn re, <<Jeeren kohl-m wahn.>> Eji bo ma lim ano, á kehm bungu re, <<Me Josef mmonanne ewahne wo, ye ji ń gung-e ka Ijib.
4 “Cheguem mais perto”, disse José. Quando eles se aproximaram, José continuou: “Eu sou José, o irmão que vocês venderam como escravo ao Egito.
5 Anv ki-n kpe mennge, jol kana kpe rak atahng tob elnahne tib eji ń gung-m no ka a, tib re jolo re me n tahre elkpin ane, ano wo wahnge Esowo tum-m re, me n gbo-n mbang.
5 Agora, não fiquem aflitos ou furiosos uns com os outros por terem me vendido para cá. Foi Deus quem me enviou adiante de vocês para lhes preservar a vida.
6 Nnya ebal nyi a nyi njal li ndi nyia, nnya elon nyi ma sa, mbahmandi nehm jol, elkpake nehm jol.
6 A fome que assola a terra há dois anos continuará por mais cinco anos, e não haverá plantio nem colheita.
7 Wo Esowo tum-m, n gbo-n mbang re me n ko egburu mbang eltahre nia kuuru nkpin enyahne eji n lˈkˈ kpo wahn ane kpee go njini.
7 Deus me enviou adiante para salvar a vida de vocês e de suas famílias, e para salvar muitas vidas.
8 <<Fvfo wahn sang tum-m tv a, Esowo bi tum-m. Esowo ma-m lim me n jol nde no Fero, ntubesi no nlaaga enye kpee, a nfiladi no Ijib kpee.
8 Portanto, foi Deus quem me mandou para cá, e não vocês! E foi ele quem me fez conselheiro do faraó, administrador de todo o seu palácio e governador de todo o Egito.
9 Anv foomen wahn feere song goji nsoo, tong-n ye re, <Ji ji a, ji Josef mmon ewa ma bung: re, Esowo ma-m lim ntubesi go Ijib kpee, mehl ba ga egame; ka laange.
9 “Agora, voltem depressa a meu pai e digam-lhe: ‘Assim diz seu filho José: Deus me fez senhor de toda a terra do Egito. Venha para cá sem demora!
10 Ḿ bahke ba lene nkpohko nyi Gosen, jol o kohlo me, wahn a abon ebahne, a abon abon ebahne, ejoro a ebul, a adahmagbudu enyahne a nsol kpee nyi n kpi no.
10 O senhor poderá viver na região de Gósen, onde estará perto de mim com todos os seus filhos e netos, rebanhos e gado, e todos os seus bens.
11 M bahke jo kpur-n kpur o, tibre ebsa nnya elon nyi njal kpeka li. Tohko jol ano wahn a anebe etahk ebahne, a ane ba li ka-n kpee ḿ bahke gboko ekpak.>
11 Ali eu cuidarei do senhor, pois ainda haverá cinco anos de escassez. Do contrário, o senhor e toda a sua família perderão tudo que têm’”.
12 <<Wahnfono a Benjamin mmonannee kpˈnyehne re me Josef wo kpˈlohko bung anahne.
12 José acrescentou: “Vejam! Vocês podem comprovar com seus próprios olhos, e também meu irmão Benjamim, que sou eu mesmo, José, que falo com vocês!
13 Tong-n nsoo ewame bade ekpunu ji bo ma-m ka ga Ijib, a ejum ajehng ajehng ji ḿ ma nyehn, wahn ko nsoo ewame ba a ne a elwaare.>>
13 Contem a meu pai a posição de honra que ocupo aqui no Egito. Descrevam para ele tudo que viram e tragam-no para cá o mais rápido possível”.
14 Á kehm bingi Benjamin mmonannyehn fere kehme ellingi, Benjamin tob bing-e, tob jo ling.
14 Chorando de alegria, ele abraçou Benjamim, e Benjamim também o abraçou e chorou.
15 Á fere tob bingi abonanyehn kpee fere ling a bo. Eji ma jol ano abonanyehn kehme elbungu a ne.
15 Então José beijou cada um de seus irmãos e chorou com eles; depois os irmãos conversaram à vontade com ele.
16 Eji eka jia rehnge go ekpasiki Fero re, abonanyehn Josef ebba, Fero a atubesi alakeltum ebe kpee koro bo sehng.
16 A notícia não demorou a chegar ao palácio do faraó: “Os irmãos de José estão aqui!”. O faraó e seus oficiais se alegraram muito quando souberam disso.
17 Fero kehm tong Josef re, <<Tong abonane re, <Lim-n jia: Gbaden enyam ebahne nsol, wahn feere go ndia Kenan,
17 O faraó disse a José: “Diga a seus irmãos: ‘Coloquem as cargas em seus animais e voltem depressa à terra de Canaã.
18 wahn song ko nso ewahne a nnahb enyahne ba ka-m. M bahk-n kake edi ji ga nob ga ndia Ijib, ń tob li afom ebno ndi.>
18 Tragam seu pai e todas as suas famílias para cá. Eu lhes darei a melhor terra do Egito, e vocês comerão do que esta terra produz de melhor’”.
19 <<A bahke tob tong bo re, lim-n jia: Rod-n nsol nyi kpo sol nsol a Ijib, wahn sol abon ebahne, a akal ebahne, a nso jahne, wahn ko bo ba a.
19 O faraó prosseguiu: “Diga a seus irmãos: ‘Levem carruagens do Egito para transportar as crianças pequenas, as mulheres e também seu pai.
20 Kana tiiri bade nsol nyi li ka-n, tibre nsol nyi ga nob ga Ijib bahke jolo nyˈnyahne.>>>
20 Não se preocupem com seus pertences, pois o melhor de toda a terra do Egito será de vocês’”.
21 Ano wo abone Isreel limi no, Josef ka bo nsol nyi kpo sol nsol, ana Fero ka ntahm, á tob toobo nsol alehke ka bo go ebo eljen.
21 Os filhos de Jacó seguiram essas instruções. José providenciou carruagens, conforme o faraó havia ordenado, e lhes deu mantimentos para a viagem.
22 Josef ka bo nne awohng awohng ewobo nfenfe, wo eji Benjamin á ka-e akpohko asilva atahlku fere ka-e ewobo eblon.
22 Também presenteou cada irmão com um traje novo, mas a Benjamim deu cinco roupas novas e trezentas peças de prata.
23 A wo li ji á tumu tv nde, mbvankang ewubu solo atingi anoobo nsol nya Ijib, akal ebvankang ewubu solo nsol alehke a abred go nsol nyehko nyi jolo ka eljen ene.
23 E, a seu pai, enviou dez jumentos carregados com os melhores produtos do Egito e dez jumentas carregadas com cereais, pães e outros mantimentos para a viagem.
24 Á kehm tumu abonanyehn re bo song, eji bo jo tahm, á tongo bo re, kana taange go mbango.
24 Depois, José se despediu de seus irmãos e, enquanto partiam, disse a eles: “Não briguem no caminho por causa do que aconteceu”.
25 Owo bo kehm tahme lohng go Ijib, song kpiri Jekob ndea bo go ndi nyi Kenan.
25 Eles saíram do Egito e voltaram a seu pai, Jacó, na terra de Canaã.
26 Bo kehm-e tongo re, <<Etingitingi Josef noa kpeka li go elkpin, ye wo li nne no kpˈfili Ijib kpee.>> Jekob eko tan-e tan, á ma-m taame tv bo.
26 “José ainda está vivo!”, eles disseram a seu pai. “É o governador de toda a terra do Egito!” Jacó ficou atônito com a notícia. Não podia acreditar.
27 Wo eji bo tong-e ejum ajehng ajehng ji Josef tongo bo, á fere tob nyehn nsol nyi kpo sol nsol, nyi Josef tumu re bo ba sol-e feere a ne, etohko ji Jekob ndea bo kehm yahme.
27 Quando, porém, repetiram para Jacó tudo que José lhes tinha dito, e quando ele viu as carruagens que José havia mandado para levá-lo, encheu-se de ânimo.
28 Isreel kehm bungu re, <<Ma-m lohko lennge! Josef mmon ewame noa lohko li go elkpin. M bahke tahme song nyehn-e kehm kpoko.>>
28 Então Jacó exclamou: “Deve ser verdade! Meu filho José está vivo! Preciso ir e vê-lo antes que eu morra!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.