Gênesis 45

eka (EKA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Josef kpeem ma bob elne go esamahr ane ebe, á kehm rabe re,<<Nong nne awohng awohng tahm-m esamahr!>> Nnene jolem a ne eji á lennge elne ka abonanyehn.
1 Então José, não conseguindo se conter diante de todos os que estavam com ele, gritou: — Saiam todos da minha presença! E ninguém ficou com ele, quando José se deu a conhecer a seus irmãos.
2 Á kehm lingi wahre wahre, anebe Ijib wˈwuk, anebe etahk Fero tˈtob wuk bade.
2 E levantou a voz em choro, de maneira que os egípcios o ouviam e também a casa de Faraó.
3 Josef kehm tongo abonanyehn re, <<Me Josef wo! Nsoo noa kpeka li go elkpina?>> Wo abonanyehn we ma-m faange, tib re eko tˈtan bo go ege esamahr.
3 E disse a seus irmãos: — Eu sou José. Meu pai ainda está vivo? E seus irmãos não lhe puderam responder, de tão assustados que ficaram diante dele.
4 Owo Josef kehm tongo abonanyehn re, <<Jeeren kohl-m wahn.>> Eji bo ma lim ano, á kehm bungu re, <<Me Josef mmonanne ewahne wo, ye ji ń gung-e ka Ijib.
4 E José disse aos seus irmãos: — Agora cheguem perto de mim. E eles chegaram. Então ele disse: — Eu sou José, o irmão de vocês, que vocês venderam para o Egito.
5 Anv ki-n kpe mennge, jol kana kpe rak atahng tob elnahne tib eji ń gung-m no ka a, tib re jolo re me n tahre elkpin ane, ano wo wahnge Esowo tum-m re, me n gbo-n mbang.
5 Agora, pois, não fiquem tristes nem irritados contra vocês mesmos por terem me vendido para cá, porque foi para a preservação da vida que Deus me enviou adiante de vocês.
6 Nnya ebal nyi a nyi njal li ndi nyia, nnya elon nyi ma sa, mbahmandi nehm jol, elkpake nehm jol.
6 Porque já houve dois anos de fome na terra, e ainda restam cinco anos em que não haverá lavoura nem colheita.
7 Wo Esowo tum-m, n gbo-n mbang re me n ko egburu mbang eltahre nia kuuru nkpin enyahne eji n lˈkˈ kpo wahn ane kpee go njini.
7 Deus me enviou adiante de vocês, para que fosse conservado para vocês um remanescente na terra e para que a vida de vocês fosse salva por meio de um grande livramento.
8 <<Fvfo wahn sang tum-m tv a, Esowo bi tum-m. Esowo ma-m lim me n jol nde no Fero, ntubesi no nlaaga enye kpee, a nfiladi no Ijib kpee.
8 Assim, não foram vocês que me enviaram para cá, e sim Deus, que fez de mim como que um pai de Faraó, e senhor de toda a sua casa, e como governador em toda a terra do Egito.
9 Anv foomen wahn feere song goji nsoo, tong-n ye re, <Ji ji a, ji Josef mmon ewa ma bung: re, Esowo ma-m lim ntubesi go Ijib kpee, mehl ba ga egame; ka laange.
9 Voltem depressa para junto de meu pai e digam a ele: “Assim manda dizer o seu filho José: Deus me pôs por senhor em toda a terra do Egito. Venha para junto de mim; não demore.
10 Ḿ bahke ba lene nkpohko nyi Gosen, jol o kohlo me, wahn a abon ebahne, a abon abon ebahne, ejoro a ebul, a adahmagbudu enyahne a nsol kpee nyi n kpi no.
10 O senhor habitará na terra de Gósen e estará perto de mim — o senhor, os seus filhos, os filhos de seus filhos, os seus rebanhos, o seu gado e tudo o que lhe pertence.
11 M bahke jo kpur-n kpur o, tibre ebsa nnya elon nyi njal kpeka li. Tohko jol ano wahn a anebe etahk ebahne, a ane ba li ka-n kpee ḿ bahke gboko ekpak.>
11 Ali eu o sustentarei, porque ainda haverá cinco anos de fome. Do contrário, acabará empobrecendo — o senhor, a sua casa e tudo o que lhe pertence.”
12 <<Wahnfono a Benjamin mmonannee kpˈnyehne re me Josef wo kpˈlohko bung anahne.
12 José continuou: — Eis que vocês mesmos estão vendo, e meu irmão Benjamim vê também, que sou eu mesmo quem está falando com vocês.
13 Tong-n nsoo ewame bade ekpunu ji bo ma-m ka ga Ijib, a ejum ajehng ajehng ji ḿ ma nyehn, wahn ko nsoo ewame ba a ne a elwaare.>>
13 Anunciem a meu pai toda a minha glória no Egito e tudo o que vocês puderam ver. Vão depressa e tragam o meu pai para cá.
14 Á kehm bingi Benjamin mmonannyehn fere kehme ellingi, Benjamin tob bing-e, tob jo ling.
14 E, lançando-se ao pescoço de seu irmão Benjamim, chorou. E, abraçado com ele, Benjamim também chorou.
15 Á fere tob bingi abonanyehn kpee fere ling a bo. Eji ma jol ano abonanyehn kehme elbungu a ne.
15 José beijou todos os seus irmãos e chorou, abraçado com eles. Depois, os seus irmãos falaram com ele.
16 Eji eka jia rehnge go ekpasiki Fero re, abonanyehn Josef ebba, Fero a atubesi alakeltum ebe kpee koro bo sehng.
16 Fez-se ouvir na casa de Faraó esta notícia: “Chegaram os irmãos de José.” E Faraó e seus oficiais ficaram contentes com a notícia.
17 Fero kehm tong Josef re, <<Tong abonane re, <Lim-n jia: Gbaden enyam ebahne nsol, wahn feere go ndia Kenan,
17 Então Faraó disse a José: — Diga aos seus irmãos que façam o seguinte: carreguem os animais e voltem para a terra de Canaã;
18 wahn song ko nso ewahne a nnahb enyahne ba ka-m. M bahk-n kake edi ji ga nob ga ndia Ijib, ń tob li afom ebno ndi.>
18 peguem o pai e as famílias de vocês e venham para junto de mim. Eu lhes darei o melhor da terra do Egito e vocês comerão a fartura da terra.
19 <<A bahke tob tong bo re, lim-n jia: Rod-n nsol nyi kpo sol nsol a Ijib, wahn sol abon ebahne, a akal ebahne, a nso jahne, wahn ko bo ba a.
19 — Ordene que façam também isto: levem da terra do Egito carretas para trazer os filhinhos e as mulheres de vocês; tragam o pai de vocês e venham.
20 Kana tiiri bade nsol nyi li ka-n, tibre nsol nyi ga nob ga Ijib bahke jolo nyˈnyahne.>>>
20 Não se preocupem com as suas coisas, porque o melhor de toda a terra do Egito será de vocês.
21 Ano wo abone Isreel limi no, Josef ka bo nsol nyi kpo sol nsol, ana Fero ka ntahm, á tob toobo nsol alehke ka bo go ebo eljen.
21 E os filhos de Israel fizeram assim. José lhes deu carretas, conforme a ordem de Faraó; também lhes deu mantimento para a viagem.
22 Josef ka bo nne awohng awohng ewobo nfenfe, wo eji Benjamin á ka-e akpohko asilva atahlku fere ka-e ewobo eblon.
22 A cada um deles deu roupas novas, mas a Benjamim deu trezentas moedas de prata e cinco roupas novas.
23 A wo li ji á tumu tv nde, mbvankang ewubu solo atingi anoobo nsol nya Ijib, akal ebvankang ewubu solo nsol alehke a abred go nsol nyehko nyi jolo ka eljen ene.
23 Também enviou a seu pai dez jumentos carregados do melhor do Egito, e dez jumentas carregadas de cereais e pão, e mantimento para a viagem do pai.
24 Á kehm tumu abonanyehn re bo song, eji bo jo tahm, á tongo bo re, kana taange go mbango.
24 E despediu os seus irmãos. Ao partirem, disse-lhes: — Não briguem pelo caminho.
25 Owo bo kehm tahme lohng go Ijib, song kpiri Jekob ndea bo go ndi nyi Kenan.
25 Então partiram do Egito e vieram à terra de Canaã, a Jacó, seu pai,
26 Bo kehm-e tongo re, <<Etingitingi Josef noa kpeka li go elkpin, ye wo li nne no kpˈfili Ijib kpee.>> Jekob eko tan-e tan, á ma-m taame tv bo.
26 e lhe disseram: — José ainda vive e é governador de toda a terra do Egito. Com isto, o coração lhe ficou como sem bater, porque não podia acreditar no que diziam.
27 Wo eji bo tong-e ejum ajehng ajehng ji Josef tongo bo, á fere tob nyehn nsol nyi kpo sol nsol, nyi Josef tumu re bo ba sol-e feere a ne, etohko ji Jekob ndea bo kehm yahme.
27 Mas, quando eles lhe contaram tudo o que José havia falado e quando ele viu as carretas que José havia mandado para levá-lo ao Egito, o espírito de Jacó, o pai deles, reviveu.
28 Isreel kehm bungu re, <<Ma-m lohko lennge! Josef mmon ewame noa lohko li go elkpin. M bahke tahme song nyehn-e kehm kpoko.>>
28 E Israel disse: — Basta! O meu filho José ainda vive. Irei e o verei antes que eu morra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.