Gênesis 31
eka (EKA) vs VC
1 Jekob kehm wuku re, abone Leban ba nlum kpˈbungu re, <<Jekob ebrod ejum ajehng ajehng ji nsoo ewahre kpi no, afang kpee nya Jekob ma bel, lohng go nsol nyi nsoo ewahre,
1 Jacó ouviu as palavras dos filhos de Labão, que diziam: "Jacó tomou tudo o que é de nosso pai, e é às suas custas que ele se tornou de tal forma rico."
2 Jekob sebe kahn re eljini ni Leban jolo a ne wuku wuku, anv ebyaange.
2 Observou também, pela fisionomia de Labão, que este não tinha mais para com ele os sentimentos de antes.
3 Jehova kehm tongo Jekob re, <<Feere song go ndi a nso, go nnahb enya, m bahke jolo a na.>>
3 O Senhor disse a Jacó: "Volta para a terra dos teus pais, para a tua parentela, e eu estarei contigo."
4 Owo Jekob kehm tumu ellum tv Rasel abola Lia re bo lohng ba kpir-e go emahng edi ji atohkondi enye li no.
4 Então Jacó mandou Raquel e Lia vir ao campo junto dos seus rebanhos:
5 Á kehm tongo bo re, <<Me n seb kahn re eljini ni nso ewahne kpi no aname anv ebyaange, kpeem li ana wuku wuku jolo no, wo Esowo bi nso ewame noa aname.
5 "Vejo, disse-lhes ele, pelo semblante de vosso pai, que ele não é mais para comigo o mesmo que antes. Mas o Deus de meu pai está comigo.
6 Wahn kpˈkahne re me n lim eltum ka nso ewahne a eko eko ejame,
6 Sabeis que servi a vosso pai o melhor que pude,
7 jol tvtv o, nso ewahne ma-m nehm fere yaange eltuuru ename nkpel na ewubu. Wo Esowo taamem re á lim-m ejum.
7 enquanto ele zombou de mim, mudando dez vezes o meu salário; mas Deus não lhe permitiu causar-me prejuízo.
8 Leban lˈfere tong re atohkondi nya kpi adale nya nya li eltuuru ename, atohkondi kpee jo jele nya kpi adale, afi á fere tong re bo ji kpi anyono, bo ba li eltuuru ename, atohkondi kpee jo jele bo ji kpi anyono.
8 Quando ele dizia: os animais malhados serão o teu salário, todas as ovelhas davam à luz cordeiros malhados, e se dizia: os animais riscados serão o teu salário, todas as ovelhas davam à luz cordeiros riscados.
9 Owo wahnge Esowo ma taare nso ewahne atohkondi feere a nya ka-m.
9 Foi Deus mesmo que tomou o rebanho de vosso pai para me dar.
10 Ngare nyi atohkondi kpo sa ela, n leeme nlem n nyehne re, afahmbul nya jo kuumu ebul baange bo bele anyono, adebbe, a adale.
10 No tempo em que os animais deviam conceber, eu levantava os olhos e via em sonhos que os bodes que cobriam as cabras eram listados, malhados e manchados.
11 Enjel nyi Jehova tong-m go nlem re, <Jekob,> N kehm faange re, <Nyehn me ga.>
11 Um anjo de Deus disse-me em sonhos: Jacó! Eis-me aqui, respondi.
12 Enjel nyio kehm bungu re,<<Seenge wo nyehn re, afahmbul kpee nya kpˈkuumu akal, bo jehko bahke bele anyono, bo jehko bel adebbe, bo jehko bel a adale, tibre me n nyehn nsol kpee nyi Leban jo lim-a.
12 Levanta os olhos e vê: todos os bodes que cobrem as cabras são listados, malhados e manchados, porque eu vi tudo o que te fez Labão.
13 Me wo li Esowo bi Betel, edi jio ji a wohngo akehng go ego, jˈnehm ji a nyame no tong-m. Tahm anv anv wo yake ndi nyia, fere song go ega ejahbe.>>>
13 Eu sou o Deus de Betel, onde tu me consagraste uma estela e me fizeste um voto. Agora, vamos, sai daqui e volta para a terra de tua família."
14 Owo Rasel abola Lia kehm faange re, <<Fono anv wahr kpˈkpe kpi ebo abehng abehng go nsol elehke elkv nyi etahk nsoo ewahr-a?
14 Raquel e Lia responderam: "Resta-nos porventura ainda alguma parte de herança na casa de nosso pai?
15 Anv, á wahr kpehme ko ana ajahmjahma? Saam go elgungu no á ma-r gungu, yeb tob li kpee ji bo ka go egahre esi.
15 Não nos tratou ele como estrangeiras, vendendo-nos e devorando o nosso dinheiro?
16 Etingitingi ji re nsol afang nyi Esowo ma taare nsoo ewahre li ka wahr a abon ebahre. Fvfo lim ajehng ajehng ji Esowo tong-a no.
16 Toda a riqueza, que Deus tomou de nosso pai, é para nós e para nossos filhos. Faze, pois, o que Deus te disse."
17 Owo Jekob kehm rodo abon ebe, a akal ebe kunu go akamel,
17 Levantou-se, pois, Jacó, e fez montar seus filhos e suas mulheres nos camelos.
18 tahm a bo, atohkondi enye gbo-e mbang, á tahma nsol kpee nyi á bele no o Padan Aram, asongo goji nde Aisik go ndi nyi Kenan.
18 Levou consigo todos os seus rebanhos, todos os bens que tinha ajuntado, o rebanho que lhe pertencia, adquirido em Padã-Arã, e partiu para junto de seu pai Isaac, na terra de Canaã.
19 Eji Leban tahme re á song kpud ejoro ebe anyar, Rasel v alokelom etahk nde.
19 Raquel, aproveitando um momento em que seu pai fora tosquiar suas ovelhas, roubou os terafim de seu pai;
20 Fvfo Jekob nehme Leban nnea Aram eji á ki-e tong re, á kpˈtahme.
20 e Jacó enganou Labão, o arameu, ocultando-lhe sua fuga.
21 Jekob bee a nsol kpee nyi á bele no, song siiri aya Yufrat, asongo go ejahbe ewong ji Gilied.
21 Fugindo, pois, com tudo o que era seu, atravessou o rio e dirigiu-se para a montanha de Galaad.
22 Go nfung era, bo kehm tongo Leban re Jekob ebbe fio.
22 Três dias depois, soube Labão da fuga de Jacó.
23 Leban kehm rodo abonanyehn ebe, bo jo kam Jekob go nfung na esehma song bob-e go ejahbe ewong ji Gilied.
23 E, tomando consigo seus irmãos, perseguiu-o durante sete dias de marcha, e alcançou-o na montanha de Galaad.
24 Esowo kehm ba kpiri Leban nne no lohng go Aram go nlem atv, kehm-e tongo re, <<Kunu ekpu, ka tiki bung ejum ajehng ajehng bada Jekob, afi jolo ji kpˈnobo, afi ji kpˈsabe.>>
24 Deus, porém, apareceu num sonho noturno a Labão, o arameu, e disse-lhe: "Guarda-te de dizer algo a Jacó."
25 Jekob tohko si ebehre eje go ejahbe ewong ji Gilied, Leban kehm ba kpir-e. Leban a abonanyehn kehm tob ba si abehre nya bo o.
25 Labão alcançou, pois, Jacó. Este havia levantado sua tenda na montanha, enquanto Labão e seus irmãos tinham plantado a sua na montanha de Galaad.
26 Owo Leban kehm tongo Jekob re, <<Jenji wahnge a ma-m lim ana me? A ma-m nehm, wob kpu abon ebame, ana nne bobo ane go ebta ba bum eju.
26 Labão disse a Jacó: "Que fizeste? Tu me enganaste, e conduziste minhas filhas como prisioneiras de guerra!
27 Nˈnan a kehm weele na be fere nehm-m, nˈnan a ki-m tong eji n lˈtuma go eyebatahng, a ekahn ase ji bo jol jo kub asoongo, a akpasake toon-a.
27 Por que fugiste dessa forma, e me lograste em lugar de me avisar? Eu te teria despedido com manifestações de júbilo e com cânticos, ao som do tamborim e da harpa.
28 Jol a nongem re me n bingi abon abon ebame nnyo, a yefono abon ebame ba nkal, fere tong bo re wahn songo. Woblim egboongo ejum.
28 Não me deixaste beijar meus filhos e minhas filhas! Procedeste como um insensato.
29 N kpˈkpi nsahm nyi m bahk-a ma lim ejum, wo nyaane atv Esowo bi nso tong-m re, <<Kunu ekpu, ka tiki bung ejumjum bada Jekob, afi jolo ji kpˈnobo, afi jolo ji kpˈsab.
29 Eu poderia agora fazer-vos mal, mas o Deus de teu pai disse-me na última noite: Guarda-te de dizer algo a Jacó.
30 Anv wob tahm eja, tibre ma-a kor re wo feere go etahk nso, jenji wahnge a kehm vohko asowo enyame?
30 E, se partiste somente porque tinhas saudade da casa paterna, então por que roubaste os meus deuses?"
31 Jekob kehm faange Leban re, <<N jo fˈfahl, tibre n tiri re a bahk-m taare abon eba ba nkal go eko.
31 Jacó respondeu-lhe: "Tive medo, ao pensar que poderias tirar-me tuas filhas;
32 A lˈfere nyehn nne awohng awohng no rodo asowo enya a bahke kpoko. Go ellong nnahb enyame, kpur antahng wo nyehng joare ejum eja ajehng ajehng jia aname, lˈfere jol ano rod. Jekob kahnem re Rasel wo v asowo nyao.
32 quanto aos teus deuses, porém, seja morto aquele que os tiver consigo! Examina o que está comigo, em presença de nossos parentes, e retoma o que é teu." Ora, Jacó ignorava o roubo de Raquel.
33 Leban kehm yele ebehre ji Jekob, a ji Lia, go ji aloketum abal bao ba nkal, ejumjum á nyˈnehm. Eji á lohngo go ebehre ji Lia, á kehm song yel goji Rasel.
33 Labão entrou na tenda de Jacó, na de Lia e na das duas escravas, mas nada encontrou. Saindo da tenda de Lia, entrou na de Raquel.
34 Ngare nyio Rasel ebrod asowo etahk nde kunu go njahm nyi ekamel rod ejum bo kpo koongo ekamel go njahm bulu ji tv. Leban feede ejum ajehng ajehng o ebehre kpee á nyehnem ejumjum.
34 Esta havia tomado os terafim e, colocando-os na sela do camelo, sentou-se em cima. Labão revistou toda a tenda, sem nada encontrar.
35 Rasel kehm tongo nde re, <<Atahng ki-a rak nsoo re m maam mehl yiimi go ega esamahr, me ga me n gbo alung.>> Leban feede kpee á tikem nyehn asowo etahk eje.
35 Raquel disse ao seu pai: "Não se irrite o meu senhor, se não posso levantar-me em sua presença, pois acho-me agora com a indisposição que costuma vir às mulheres." Revistou, pois, mas não encontrou os terafim.
36 Jekob atahng kehm-e rake, á rod Leban song kak elam, kehm bahbe Leban re, <<Ebi ajii m ma lim? Abiafem anyaa m ma lim, nya wahnge a kp-m bimi abake?
36 Jacó encolerizou-se então contra Labão, e acabrunhou-o de censuras: "Qual é o meu crime?, disse-lhe ele. Qual é o meu pecado, para que te irrites desse modo contra mim?
37 Anv eji a feede go egama nsol, jenji a ma nyehn ji lohng go ega etahk? Lohng aji a esamahr nnahb enyame, a nnahb enyame, bo lam-r, me a wahra na.
37 Revistaste todas as minhas bagagens: que encontraste do que é teu? Mostra-me aqui em presença de meus parentes e dos teus, e sejam eles juízes entre nós dois.
38 Me n jol a na go nnya na eltahl, ejoro eba, a ebul eba, anyehng anyehng tikem fumu, jol n tikem li nkom anyehng anyehng go ellong atohkondi enya.
38 Há vinte anos que estou em tua casa: tuas ovelhas e tuas cabras não abortaram, não comi os carneiros do teu rebanho.
39 N tikem ko nnyam enya anyehng anyehng ba a nyi re, ebi nnyam me-e jaake, me wo jo nyehn erem bio antahn, anv a kpˈsebe re me n gal-a ji bo v a njul afii bo v atv.
39 Nunca te trouxe os animais estraçalhados pelas feras. Eu os repunha, pois tu o exigias, quer fossem roubados de dia, quer de noite.
40 Ji jo jol aname ji a, njul jo ya-m ngara njul, alohk jo fil-m ngare atv, ellu n joom lal.
40 Eu era queimado de dia pelo calor, e de noite pelo frio, e o sono fugia dos meus olhos.
41 Ana wo jolo aname go ejum nnya eltahl nyi n jolo go ega etahk. N limi eltum ka-a go ewuba nnya eni tib abon eba ba nkal, fere kpe ko nnya erakera jo kpur atohkondi enya, á fere yaange eltuuru ename nkpel na ewubu.
41 Eis já vinte anos que estou em tua casa; servi-te catorze anos por tuas duas filhas, seis anos pelos teus rebanhos, e dez vezes modificaste o meu salário.
42 Ki li re Esowo bi nsoo, Esowo bio bi Ebraham, ye ji Aisik jo fahl-e ki jol aname, a jol-m lohko tum n kehnge abo abo. Wo Esowo ebnyehn ana jo riid-m, fere jo nyehn ji n jo ko abo enyame lim, atv ma nyaane Esowo kak-a erehke.>>
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão, o Deus terrível de Isaac não se tivesse posto de meu lado, tu me terias hoje despedido com as mãos vazias. Deus viu minhas penas e meus trabalhos, e na última noite ele pronunciou-se.
43 Leban kehm faange Jekob re, <<Anebkal baa abon ebame ba nkal ba, abon baa, abon abon ebame ba, atohkondi nyaa, atohkondi enyame nya. Nya a kpˈnyehne a kpee a nyame nya, fono anv jenji m bahke limi lela a abon ebame ba nkal, afi abon ba bo ma jel?
43 Labão respondeu a Jacó: "Estas filhas são minhas filhas, estes filhos, meus filhos, e estes rebanhos, meus rebanhos: tudo o que vês é meu. Que farei eu agora contra minhas filhas, ou contra os filhos que elas deram ao mundo?
44 Anv wahr lim egbanngalung, jol ejum ntianse ka wo, a me.>>
44 Vamos, façamos juntos um pacto que nos sirva de testemunho a nós dois."
45 Owo Jekob kehm rodo eltal lo ana ego.
45 Jacó tomou uma pedra e erigiu-a em estela,
46 Jekob kehm tongo nnahb enye re, <<Kpu-n atal ba a nya, bo kehm solo atal ba luk ebim, bo ji go nkpe ebim atal jo li nsol.
46 e disse aos seus parentes: "Trazei pedras." E, tendo juntado muitas, fizeram um monte, sobre o qual comeram.
47 Leban lungu edi jio re, Jegar Sahaduta, Jekob tob lungu edi jio re, Galed.
47 Labão chamou-o Yegar-Saaduta, e Jacó, Galaad.
48 Leban kehm bungu re <<Ebim atal jia ebjol ntianse ka me a wo lela.>> Owo wahnge bo jo lung re Galed.
48 Labão disse: "Este monte é hoje testemunha entre mim e ti",e por isso deu-se-lhe o nome de Galaad,
49 Fvfo bo jo tob lungu re Mijipah, tibre á bungu re, Nong Jehova jo baab-r eji e ma yaame atemtem.
49 e também Mitspa, porque Labão disse ainda: "Que o Senhor nos vigie a nós ambos, quando nós nos tivermos despedido um do outro.
50 A lˈfere sab abon ebame ba nkal go elfili, afii a lˈsong ko akal bandiki sehnge abon ebame baa ba nkal jol afi nnene jolem, buumu re Esowo bi li ntianse enya, a me.
50 Se maltratares minhas filhas, e se tomares outras mulheres além delas, não é um homem que estará conosco. Mas toma cuidado, pois é Deus que será testemunha entre nós."
51 Leban tob tongo Jekob re, <<Nyehn ebim atal ga, tob nyehn eltal ga m ma lo ana ego ka wo a me.
51 Labão disse ainda a Jacó: "Vês este monte de pedras e esta estela que levantei entre mim e ti.
52 Ebim atal jia ji li ntianse, ego jia ji tob li ntianse re me nehm tiki siiri ebim atal jia rehng ega ejang ba lim-a ejum, re wo fvfo, a nehm siiri ebim atal jia a, a ego jia ba rehng ga egame ejang ba lim-m ejum.
52 Este monte é testemunho, e igualmente esta estela, de que eu não ultrapassarei este monte para o teu lado, e que tu não ultrapassarás este monte e esta estela para o meu lado para nos fazer mal.
53 Nong Esowo bi Ebraham, a Esowo bi Nahor, Esowo bio bi babnde ebo lam-r a wahra na.>>
53 O Deus de Abraão, o Deus de Nacor, o Deus de seus pais seja juiz entre nós!" E Jacó jurou pelo Deus terrível de Isaac.
54 Jekob limi njom o ejahbe ewong, fere tiingi nnahb enye re bo ba li nsol. Eji bo ba li nsol bo sa kang o atv mao.
54 Ofereceu um sacrifício sobre a montanha e convidou seus parentes para comer. Comeram e passaram a noite na montanha.
55 Njahm efungfu, efungfu behre behre Leban kehm bingi abon abon ebe, a yefono abon ebe ba nkal fere fuulu bo, kehm feere kehnge.
55 No dia seguinte pela manhã, Labão beijou seus filhos e suas filhas; abençoou-os e retomou o caminho de sua casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.