Gênesis 31

eka (EKA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jekob kehm wuku re, abone Leban ba nlum kpˈbungu re, <<Jekob ebrod ejum ajehng ajehng ji nsoo ewahre kpi no, afang kpee nya Jekob ma bel, lohng go nsol nyi nsoo ewahre,
1 Então, ouvia Jacó os comentários dos filhos de Labão, que diziam: Jacó se apossou de tudo o que era de nosso pai; e do que era de nosso pai juntou ele toda esta riqueza.
2 Jekob sebe kahn re eljini ni Leban jolo a ne wuku wuku, anv ebyaange.
2 Jacó, por sua vez, reparou que o rosto de Labão não lhe era favorável, como anteriormente.
3 Jehova kehm tongo Jekob re, <<Feere song go ndi a nso, go nnahb enya, m bahke jolo a na.>>
3 E disse o Senhor a Jacó: Torna à terra de teus pais e à tua parentela; e eu serei contigo.
4 Owo Jekob kehm tumu ellum tv Rasel abola Lia re bo lohng ba kpir-e go emahng edi ji atohkondi enye li no.
4 Então, Jacó mandou vir Raquel e Lia ao campo, para junto do seu rebanho,
5 Á kehm tongo bo re, <<Me n seb kahn re eljini ni nso ewahne kpi no aname anv ebyaange, kpeem li ana wuku wuku jolo no, wo Esowo bi nso ewame noa aname.
5 e lhes disse: Vejo que o rosto de vosso pai não me é favorável como anteriormente; porém o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 Wahn kpˈkahne re me n lim eltum ka nso ewahne a eko eko ejame,
6 Vós mesmas sabeis que com todo empenho tenho servido a vosso pai;
7 jol tvtv o, nso ewahne ma-m nehm fere yaange eltuuru ename nkpel na ewubu. Wo Esowo taamem re á lim-m ejum.
7 mas vosso pai me tem enganado e por dez vezes me mudou o salário; porém Deus não lhe permitiu que me fizesse mal nenhum.
8 Leban lˈfere tong re atohkondi nya kpi adale nya nya li eltuuru ename, atohkondi kpee jo jele nya kpi adale, afi á fere tong re bo ji kpi anyono, bo ba li eltuuru ename, atohkondi kpee jo jele bo ji kpi anyono.
8 Se ele dizia: Os salpicados serão o teu salário, então, todos os rebanhos davam salpicados; e se dizia: Os listados serão o teu salário, então, os rebanhos todos davam listados.
9 Owo wahnge Esowo ma taare nso ewahne atohkondi feere a nya ka-m.
9 Assim, Deus tomou o gado de vosso pai e mo deu a mim.
10 Ngare nyi atohkondi kpo sa ela, n leeme nlem n nyehne re, afahmbul nya jo kuumu ebul baange bo bele anyono, adebbe, a adale.
10 Pois, chegado o tempo em que o rebanho concebia, levantei os olhos e vi em sonhos que os machos que cobriam as ovelhas eram listados, salpicados e malhados.
11 Enjel nyi Jehova tong-m go nlem re, <Jekob,> N kehm faange re, <Nyehn me ga.>
11 E o Anjo de Deus me disse em sonho: Jacó! Eu respondi: Eis-me aqui!
12 Enjel nyio kehm bungu re,<<Seenge wo nyehn re, afahmbul kpee nya kpˈkuumu akal, bo jehko bahke bele anyono, bo jehko bel adebbe, bo jehko bel a adale, tibre me n nyehn nsol kpee nyi Leban jo lim-a.
12 Ele continuou: Levanta agora os olhos e vê que todos os machos que cobrem o rebanho são listados, salpicados e malhados, porque vejo tudo o que Labão te está fazendo.
13 Me wo li Esowo bi Betel, edi jio ji a wohngo akehng go ego, jˈnehm ji a nyame no tong-m. Tahm anv anv wo yake ndi nyia, fere song go ega ejahbe.>>>
13 Eu sou o Deus de Betel, onde ungiste uma coluna, onde me fizeste um voto; levanta-te agora, sai desta terra e volta para a terra de tua parentela.
14 Owo Rasel abola Lia kehm faange re, <<Fono anv wahr kpˈkpe kpi ebo abehng abehng go nsol elehke elkv nyi etahk nsoo ewahr-a?
14 Então, responderam Raquel e Lia e lhe disseram: Há ainda para nós parte ou herança na casa de nosso pai?
15 Anv, á wahr kpehme ko ana ajahmjahma? Saam go elgungu no á ma-r gungu, yeb tob li kpee ji bo ka go egahre esi.
15 Não nos considera ele como estrangeiras? Pois nos vendeu e consumiu tudo o que nos era devido.
16 Etingitingi ji re nsol afang nyi Esowo ma taare nsoo ewahre li ka wahr a abon ebahre. Fvfo lim ajehng ajehng ji Esowo tong-a no.
16 Porque toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos; agora, pois, faze tudo o que Deus te disse.
17 Owo Jekob kehm rodo abon ebe, a akal ebe kunu go akamel,
17 Então, se levantou Jacó e, fazendo montar seus filhos e suas mulheres em camelos,
18 tahm a bo, atohkondi enye gbo-e mbang, á tahma nsol kpee nyi á bele no o Padan Aram, asongo goji nde Aisik go ndi nyi Kenan.
18 levou todo o seu gado e todos os seus bens que chegou a possuir; o gado de sua propriedade que acumulara em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 Eji Leban tahme re á song kpud ejoro ebe anyar, Rasel v alokelom etahk nde.
19 Tendo ido Labão fazer a tosquia das ovelhas, Raquel furtou os ídolos do lar que pertenciam a seu pai.
20 Fvfo Jekob nehme Leban nnea Aram eji á ki-e tong re, á kpˈtahme.
20 E Jacó logrou a Labão, o arameu, não lhe dando a saber que fugia.
21 Jekob bee a nsol kpee nyi á bele no, song siiri aya Yufrat, asongo go ejahbe ewong ji Gilied.
21 E fugiu com tudo o que lhe pertencia; levantou-se, passou o Eufrates e tomou o rumo da montanha de Gileade.
22 Go nfung era, bo kehm tongo Leban re Jekob ebbe fio.
22 No terceiro dia, Labão foi avisado de que Jacó ia fugindo.
23 Leban kehm rodo abonanyehn ebe, bo jo kam Jekob go nfung na esehma song bob-e go ejahbe ewong ji Gilied.
23 Tomando, pois, consigo a seus irmãos, saiu-lhe no encalço, por sete dias de jornada, e o alcançou na montanha de Gileade.
24 Esowo kehm ba kpiri Leban nne no lohng go Aram go nlem atv, kehm-e tongo re, <<Kunu ekpu, ka tiki bung ejum ajehng ajehng bada Jekob, afi jolo ji kpˈnobo, afi ji kpˈsabe.>>
24 De noite, porém, veio Deus a Labão, o arameu, em sonhos, e lhe disse: Guarda-te, não fales a Jacó nem bem nem mal.
25 Jekob tohko si ebehre eje go ejahbe ewong ji Gilied, Leban kehm ba kpir-e. Leban a abonanyehn kehm tob ba si abehre nya bo o.
25 Alcançou, pois, Labão a Jacó. Este havia armado a sua tenda naquela montanha; também Labão armou a sua com seus irmãos, na montanha de Gileade.
26 Owo Leban kehm tongo Jekob re, <<Jenji wahnge a ma-m lim ana me? A ma-m nehm, wob kpu abon ebame, ana nne bobo ane go ebta ba bum eju.
26 E disse Labão a Jacó: Que fizeste, que me lograste e levaste minhas filhas como cativas pela espada?
27 Nˈnan a kehm weele na be fere nehm-m, nˈnan a ki-m tong eji n lˈtuma go eyebatahng, a ekahn ase ji bo jol jo kub asoongo, a akpasake toon-a.
27 Por que fugiste ocultamente, e me lograste, e nada me fizeste saber, para que eu te despedisse com alegria, e com cânticos, e com tamboril, e com harpa?
28 Jol a nongem re me n bingi abon abon ebame nnyo, a yefono abon ebame ba nkal, fere tong bo re wahn songo. Woblim egboongo ejum.
28 E por que não me permitiste beijar meus filhos e minhas filhas? Nisso procedeste insensatamente.
29 N kpˈkpi nsahm nyi m bahk-a ma lim ejum, wo nyaane atv Esowo bi nso tong-m re, <<Kunu ekpu, ka tiki bung ejumjum bada Jekob, afi jolo ji kpˈnobo, afi jolo ji kpˈsab.
29 Há poder em minhas mãos para vos fazer mal, mas o Deus de vosso pai me falou, ontem à noite, e disse: Guarda-te, não fales a Jacó nem bem nem mal.
30 Anv wob tahm eja, tibre ma-a kor re wo feere go etahk nso, jenji wahnge a kehm vohko asowo enyame?
30 E agora que partiste de vez, porque tens saudade da casa de teu pai, por que me furtaste os meus deuses?
31 Jekob kehm faange Leban re, <<N jo fˈfahl, tibre n tiri re a bahk-m taare abon eba ba nkal go eko.
31 Respondeu-lhe Jacó: Porque tive medo; pois calculei: não suceda que me tome à força as suas filhas.
32 A lˈfere nyehn nne awohng awohng no rodo asowo enya a bahke kpoko. Go ellong nnahb enyame, kpur antahng wo nyehng joare ejum eja ajehng ajehng jia aname, lˈfere jol ano rod. Jekob kahnem re Rasel wo v asowo nyao.
32 Não viva aquele com quem achares os teus deuses; verifica diante de nossos irmãos o que te pertence e que está comigo e leva-o contigo. Pois Jacó não sabia que Raquel os havia furtado.
33 Leban kehm yele ebehre ji Jekob, a ji Lia, go ji aloketum abal bao ba nkal, ejumjum á nyˈnehm. Eji á lohngo go ebehre ji Lia, á kehm song yel goji Rasel.
33 Labão, pois, entrou na tenda de Jacó, na de Lia e na das duas servas, porém não os achou. Tendo saído da tenda de Lia, entrou na de Raquel.
34 Ngare nyio Rasel ebrod asowo etahk nde kunu go njahm nyi ekamel rod ejum bo kpo koongo ekamel go njahm bulu ji tv. Leban feede ejum ajehng ajehng o ebehre kpee á nyehnem ejumjum.
34 Ora, Raquel havia tomado os ídolos do lar, e os pusera na sela de um camelo, e estava assentada sobre eles; apalpou Labão toda a tenda e não os achou.
35 Rasel kehm tongo nde re, <<Atahng ki-a rak nsoo re m maam mehl yiimi go ega esamahr, me ga me n gbo alung.>> Leban feede kpee á tikem nyehn asowo etahk eje.
35 Então, disse ela a seu pai: Não te agastes, meu senhor, por não poder eu levantar-me na tua presença; pois me acho com as regras das mulheres. Ele procurou, contudo não achou os ídolos do lar.
36 Jekob atahng kehm-e rake, á rod Leban song kak elam, kehm bahbe Leban re, <<Ebi ajii m ma lim? Abiafem anyaa m ma lim, nya wahnge a kp-m bimi abake?
36 Então, se irou Jacó e altercou com Labão; e lhe disse: Qual é a minha transgressão? Qual o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 Anv eji a feede go egama nsol, jenji a ma nyehn ji lohng go ega etahk? Lohng aji a esamahr nnahb enyame, a nnahb enyame, bo lam-r, me a wahra na.
37 Havendo apalpado todos os meus utensílios, que achaste de todos os utensílios de tua casa? Põe-nos aqui diante de meus irmãos e de teus irmãos, para que julguem entre mim e ti.
38 Me n jol a na go nnya na eltahl, ejoro eba, a ebul eba, anyehng anyehng tikem fumu, jol n tikem li nkom anyehng anyehng go ellong atohkondi enya.
38 Vinte anos eu estive contigo, as tuas ovelhas e as tuas cabras nunca perderam as crias, e não comi os carneiros de teu rebanho.
39 N tikem ko nnyam enya anyehng anyehng ba a nyi re, ebi nnyam me-e jaake, me wo jo nyehn erem bio antahn, anv a kpˈsebe re me n gal-a ji bo v a njul afii bo v atv.
39 Nem te apresentei o que era despedaçado pelas feras; sofri o dano; da minha mão o requerias, tanto o furtado de dia como de noite.
40 Ji jo jol aname ji a, njul jo ya-m ngara njul, alohk jo fil-m ngare atv, ellu n joom lal.
40 De maneira que eu andava, de dia consumido pelo calor, de noite, pela geada; e o meu sono me fugia dos olhos.
41 Ana wo jolo aname go ejum nnya eltahl nyi n jolo go ega etahk. N limi eltum ka-a go ewuba nnya eni tib abon eba ba nkal, fere kpe ko nnya erakera jo kpur atohkondi enya, á fere yaange eltuuru ename nkpel na ewubu.
41 Vinte anos permaneci em tua casa; catorze anos te servi por tuas duas filhas e seis anos por teu rebanho; dez vezes me mudaste o salário.
42 Ki li re Esowo bi nsoo, Esowo bio bi Ebraham, ye ji Aisik jo fahl-e ki jol aname, a jol-m lohko tum n kehnge abo abo. Wo Esowo ebnyehn ana jo riid-m, fere jo nyehn ji n jo ko abo enyame lim, atv ma nyaane Esowo kak-a erehke.>>
42 Se não fora o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o Temor de Isaque, por certo me despedirias agora de mãos vazias. Deus me atendeu ao sofrimento e ao trabalho das minhas mãos e te repreendeu ontem à noite.
43 Leban kehm faange Jekob re, <<Anebkal baa abon ebame ba nkal ba, abon baa, abon abon ebame ba, atohkondi nyaa, atohkondi enyame nya. Nya a kpˈnyehne a kpee a nyame nya, fono anv jenji m bahke limi lela a abon ebame ba nkal, afi abon ba bo ma jel?
43 Então, respondeu Labão a Jacó: As filhas são minhas filhas, os filhos são meus filhos, os rebanhos são meus rebanhos, e tudo o que vês é meu; que posso fazer hoje a estas minhas filhas ou aos filhos que elas deram à luz?
44 Anv wahr lim egbanngalung, jol ejum ntianse ka wo, a me.>>
44 Vem, pois; e façamos aliança, eu e tu, que sirva de testemunho entre mim e ti.
45 Owo Jekob kehm rodo eltal lo ana ego.
45 Então, Jacó tomou uma pedra e a erigiu por coluna.
46 Jekob kehm tongo nnahb enye re, <<Kpu-n atal ba a nya, bo kehm solo atal ba luk ebim, bo ji go nkpe ebim atal jo li nsol.
46 E disse a seus irmãos: Ajuntai pedras. E tomaram pedras e fizeram um montão, ao lado do qual comeram.
47 Leban lungu edi jio re, Jegar Sahaduta, Jekob tob lungu edi jio re, Galed.
47 Chamou-lhe Labão Jegar-Saaduta; Jacó, porém, lhe chamou Galeede.
48 Leban kehm bungu re <<Ebim atal jia ebjol ntianse ka me a wo lela.>> Owo wahnge bo jo lung re Galed.
48 E disse Labão: Seja hoje este montão por testemunha entre mim e ti; por isso, se lhe chamou Galeede
49 Fvfo bo jo tob lungu re Mijipah, tibre á bungu re, Nong Jehova jo baab-r eji e ma yaame atemtem.
49 e Mispa, pois disse: Vigie o Senhor entre mim e ti e nos julgue quando estivermos separados um do outro.
50 A lˈfere sab abon ebame ba nkal go elfili, afii a lˈsong ko akal bandiki sehnge abon ebame baa ba nkal jol afi nnene jolem, buumu re Esowo bi li ntianse enya, a me.
50 Se maltratares as minhas filhas e tomares outras mulheres além delas, não estando ninguém conosco, atenta que Deus é testemunha entre mim e ti.
51 Leban tob tongo Jekob re, <<Nyehn ebim atal ga, tob nyehn eltal ga m ma lo ana ego ka wo a me.
51 Disse mais Labão a Jacó: Eis aqui este montão e esta coluna que levantei entre mim e ti.
52 Ebim atal jia ji li ntianse, ego jia ji tob li ntianse re me nehm tiki siiri ebim atal jia rehng ega ejang ba lim-a ejum, re wo fvfo, a nehm siiri ebim atal jia a, a ego jia ba rehng ga egame ejang ba lim-m ejum.
52 Seja o montão testemunha, e seja a coluna testemunha de que para mal não passarei o montão para lá, e tu não passarás o montão e a coluna para cá.
53 Nong Esowo bi Ebraham, a Esowo bi Nahor, Esowo bio bi babnde ebo lam-r a wahra na.>>
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus do pai deles, julgue entre nós. E jurou Jacó pelo Temor de Isaque, seu pai.
54 Jekob limi njom o ejahbe ewong, fere tiingi nnahb enye re bo ba li nsol. Eji bo ba li nsol bo sa kang o atv mao.
54 E ofereceu Jacó um sacrifício na montanha e convidou seus irmãos para comerem pão; comeram pão e passaram a noite na montanha.
55 Njahm efungfu, efungfu behre behre Leban kehm bingi abon abon ebe, a yefono abon ebe ba nkal fere fuulu bo, kehm feere kehnge.
55 Tendo-se levantado Labão pela madrugada, beijou seus filhos e suas filhas e os abençoou; e, partindo, voltou para sua casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.