Atos 23

eka (EKA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Pol kehm seenge ellong ane bao too, fere kehme elbungu re, “Abonanee, atahng ala enyame kpꞌbare saang go esamahr Esowo, bomo wuku wuku tete sik anv.”
1 Fitando Paulo os olhos no Sinédrio, disse: Varões, irmãos, tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência até ao dia de hoje.
2 Ntubesi abalimajom no bo jo lung-e re Ananayas kehm tongo ane bao ba yiimi kohlo Pol re bo rum-e go nnyo.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam perto dele que lhe batessem na boca.
3 Pol kehm bungu tong-e re, “Esowo bahke tob rum-a, wo jia ji li ana ekahme ji bo taame efem. A jehk ana re wo lam-m ana ntahm bungu no, wobfere gbo ntahm, eji a tongo re, bo rum-m.”
3 Então, lhe disse Paulo: Deus há de ferir-te, parede branqueada! Tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei e, contra a lei, mandas agredir-me?
4 Ane ba yiimi kohlo Pol kehm bungu re, “A kpꞌsuku ntubesi abalimajom no Esowo!”
4 Os que estavam a seu lado disseram: Estás injuriando o sumo sacerdote de Deus?
5 Pol kehm faange re, “Abonanee, n kahnem re, ye wo li ntubesi abalimajom. Tibre nwer Esowo bungu re, nne kꞌjo bung ebi tob ntubesi ejahbe ewe.”
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote; porque está escrito: Não falarás mal de uma autoridade do teu povo.
6 Eji Pol sebe no kahn re, egom jindiki jolo Sadusis, egom jehko Farisis, á kehm soro bung wahre wahre tong ane bao re, “Abonanee, me nne a Farisi wo, babnsoo, Farisis ba. N yim esamahr elam a, tib eji n kpꞌtaame re, akvne bahke nyahme go elkv.”
6 Sabendo Paulo que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: Varões, irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus! No tocante à esperança e à ressurreição dos mortos sou julgado!
7 Pol bungu kan ano mal, Farisis, a Sadusis kehm kehme eltaange, nkon kehm yabe, jol ejang ebbal.
7 Ditas estas palavras, levantou-se grande dissensão entre fariseus e saduceus, e a multidão se dividiu.
8 Tibre Sadusis jo bungu re, “Elnyahme ngubjing go elkv limm, jol enjel limm, jol atohko limm.” Farisis jo tꞌtaame tv nsol nyio kpee.
8 Pois os saduceus declaram não haver ressurreição, nem anjo, nem espírito; ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Edi kehm kehme elwahle.
9 Houve, pois, grande vozearia. E, levantando-se alguns escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Não achamos neste homem mal algum; e será que algum espírito ou anjo lhe tenha falado?
10 Nfaabe kehm kpe gbal, are yahke gbo abohng. Owo ntubesi kehm kehme elfahle re, fundiki bo bahke tohngo Pol yare. Á kehm tongo nsoja enye re, “Badden song, wahn song yehke Pol go ellong ane bao, song a ne go ebud.”
10 Tomando vulto a celeuma, temendo o comandante que fosse Paulo espedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Etoono atv mako, Ntul a Jisos kehm lohngo ba yiimi kohlo Pol, kehm bungu re, “Bob eltim! Wobyiimi ntianse ka-m go Jeusalem. A bahke tob kpe yiimi ntianse go Rom fvfo.”
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado dele, disse: Coragem! Pois do modo por que deste testemunho a meu respeito em Jerusalém, assim importa que também o faças em Roma.
12 Etoono efungfu behko Jus kehm song kono edi ajehng, jo lam kak Pol, fere nyam tꞌtahne re, bo tohko tiki wul Pol, bo nehm li nsol, jol alahb bo nehm wo.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e, sob anátema, juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Ane bao ba lame no, bo jolo ejum ane atahl abal kꞌkunu.
13 Eram mais de quarenta os que entraram nesta conspirata.
14 Bo kehm jeke goji atubesi abalimajom, a anebkul nfam, kehm song tong bo re, “Wahr ebnyam tꞌtahne re, nsol alehke anyehng anyehng e nehm li, tete e wul Pol.
14 Estes, indo ter com os principais sacerdotes e os anciãos, disseram: Juramos, sob pena de anátema, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Anv, nobo re wahn, a abalamalam, wahn tiingi tv ntubesi a nsoja no nnen re á ko Pol ba a ne. Limen awak, wahn tong-e re, ń kpꞌsebe re, wahn kpe lennge elam eje. E bahk-e wulu go mbang. E nehm taame, á rehng ga.”
15 Agora, pois, notificai ao comandante, juntamente com o Sinédrio, que vo-lo apresente como se estivésseis para investigar mais acuradamente a sua causa; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para assassiná-lo.
16 Mmon no mmonannyehn Pol no nkal wuku kan ana bo lame no, á kehm tahme song rehng go ebud, kehm song tong Pol.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a trama, foi, entrou na fortaleza e de tudo avisou a Paulo.
17 Pol kehm lungu ntubesi a nsoja awohng, kehm-e tongo re, “Ko mmonse noa, song a ne goji ntubesi a nsoja no nnen, tibre á kpi ejum ji á bahk-e tongo.”
17 Então, este, chamando um dos centuriões, disse: Leva este rapaz ao comandante, porque tem alguma coisa a comunicar-lhe.
18 Owo á kehm-e koko tahm a ne goji ntubesi no nnen, kehm song tong-e re, “Pol nne a ngbekobo, ye wo lung-m no, fere tong-m re, me n ko mmonse noa ba a ne go ega, tibre á kpi ejum ji á bahk-a tongo.”
18 Tomando-o, pois, levou-o ao comandante, dizendo: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este rapaz, pois tem algo que dizer-te.
19 Ntubesi noo no nnen kehm jabbe mmonse noo go ebo, tahm a ne go nkpohko, edi ji nnene lꞌkꞌwuk. Owo á kehm-e bahbe re, “Ejum aji a yahk-m tong!”
19 Tomou-o pela mão o comandante e, pondo-se à parte, perguntou-lhe: Que tens a comunicar-me?
20 Mmonse noo kehm bungu re, “Jus ebtoobo re, bo ba bahb-a re, wo ko Pol je a ne behna go elam. Bo kpꞌlimi awak re bo kpꞌsebe re bo kpe lennge elam eje.
20 Respondeu ele: Os judeus decidiram rogar-te que, amanhã, apresentes Paulo ao Sinédrio, como se houvesse de inquirir mais acuradamente a seu respeito.
21 Ka taame tv bo! Tibre ane baa, ba ma biiri go ekane kpi Pol sik. Bo li ane atahl abal kꞌkunu. Bobnyam tꞌtahne re, bo tohko tiki wul Pol, ejumjum bo nehm tiki li, jol alahb bo nehm wo. Anv, bobtoobo ebjing kpꞌsiki re wo lim ana bo bahk-a bahbe.”
21 Tu, pois, não te deixes persuadir, porque mais de quarenta entre eles estão pactuados entre si, sob anátema, de não comer, nem beber, enquanto não o matarem; e, agora, estão prontos, esperando a tua promessa.
22 Ntubesi a nsoja noo kehm bungu re, “Ka tong nne awohng awohng ji a ma-m tong a!” Á kehm-e tongo re á song.
22 Então, o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que a ninguém dissesse ter-lhe trazido estas informações.
23 Ntubesi noo no nnen kehm lungu atubesi bako ba nse, ane na abal, kehm tongo bo re, “Yehken nsoja atahl awubu, bo toobo ebjing tahm go Sisaria nkaranka esehmwubu nyi atv, wahn tob yehke ane atahl ara ane awubu ba bahke kuumu go anyꞌnya, a ane atahl awubu ba bahke fili nkong.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: Tende de prontidão, desde a hora terceira da noite, duzentos soldados, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 Tooben anyꞌnya nyandiki, wahn bum Pol kuumu, wahn ko-e song rehng a ne goji ntul a Feliks, ejumjum ki-e lim go mbang.”
24 preparai também animais para fazer Paulo montar e ir com segurança ao governador Félix.
25 Ntubesi a nsoja noo no nnen kehm nyono nwer nyi bungu re,
25 E o comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 “Me Klodius Lisias, Feliks ntul ewame, m ma-a kak nnyo.
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 Jus bobo nne noa, bo jol-e wulu. N sebe kahn re, á jolo nne a Rom, n kꞌko nsoja enyame song tahr-e.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Eji n sebe re me n kahn ji wahnge bo jo ka-e ebi, n kehm-e koko je a ne go bo elam.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, fi-lo descer ao Sinédrio deles;
29 N sebe kahn re, bo jo ka-e ebi tib go esi atahm ebo. Ebꞌbi ajehng ajehng á limem ji fuumu re bo wul-e, jol bo kak-e ngbekobo.
29 verifiquei ser ele acusado de coisas referentes à lei que os rege, nada, porém, que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Eji bo lennge no ka-m re, Jus kpꞌlame kak-e, owo n kehm-e soro tum tv-a. N tongo ane ba jo ka-e ebi re, bo ba tooro tong-a ji wahnge bo kp-e kake ebi.”
30 Sendo eu informado de que ia haver uma cilada contra o homem, tratei de enviá-lo a ti, sem demora, intimando também os acusadores a irem dizer, na tua presença, o que há contra ele. [Saúde.]
31 Nsoja nyio kehm soro ko Pol, tahm a ne go Antipatris atv, ana ntubesi tongo bo.
31 Os soldados, pois, conforme lhes foi ordenado, tomaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride;
32 Eji efungfu se no, nsoja nyehka kehm feere ga ebud. Nsoja nyi kuumu anyꞌnya soro asi asongo a Pol.
32 no dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado aos de cavalaria o irem com ele;
33 Eji bo song rehng go Sisaria, bo kehm koko nwer nyio song ka ntul a Feliks, kehm-e soro tib Pol.
33 os quais, chegando a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Eji ntul noo ma lung nwer nyio kpee, á kehm bahbe Pol ejahbe ji á lohng no. Á kahne kan a re, á lohng go Silisia,
34 Lida a carta, perguntou o governador de que província ele era; e, quando soube que era da Cilícia,
35 á kehm bungu tong-e re, “M bahke wuku elam eja nob nob ngare nyi ane ba kp-a kake ebi ma ba.” Á kehm tongo re, bo ko Pol song kak-e go etahk ji ntul a Herod, fere jo baab-e.
35 disse: Ouvir-te-ei quando chegarem os teus acusadores. E mandou que ele fosse detido no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.