Atos 22

eka (EKA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 “Babnsoo, abonanee, ane ebame wahn, wuungen atung, eji n yahke lennge elname ka-n.”
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Eji bo wuk-e no, á kpꞌbungu go alum Hibru, bo kehm sahb nꞌnaange kpꞌtii.
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 “Me nne a Jus wo. Bo jel-m go Tarsus ji Silisia. Bo ko-m ntiil ntiil, ba a name go Jeusalem. Gamaliel wo jolo ntꞌtibi ewame. Bo tib-m tib atahm nya babnso ejahre nseenga nseenga. N rodo elname kpee nob nob ka Esowo jang jang ana wahn ji li a lela.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 N jo nohko ane ba jo toono mbang nyi Jisos. N jo bobo aneblum, a anebkal anebkal, jo kak bo afarebok, tum bo ngbekobo, egom jindiki n jo wul na bo.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Ntubesi abalimajom, a anebkul nfam, bo kpee kpꞌkahne re, n kpꞌbungu etingitingi. Bo jo ka-m awer re me n song ka aneb Jus ebahre ba li go Damaskus. N kehm jeke re me n song bob ane ba Jisos ba jolo o, kak bo afarebok, feere a bo go Jeusalem, eji bo lꞌkak bo erem.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 “Eji e ma tahm asongo, yahke ba elrehnge go Damaskus, ngare nyio jolo ngare efin, n kehm nyehne egburu ellennge ni lohngo go elbung, ya tub-m.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 “N kehm fooro gbo ndi, kehm wuku ellum ni bungu re, ‘Sol, Sol, jen ji wahng ka a kp-m nohko anae?’
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 “N kehm faange re, ‘Wo nne awo, Ntul?’
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 “Ane ba jene aname nyehne ellennge ellennge. Bo wukem ellum ni nne noo jo bung a name.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 N kehm-e soro bahb re, ‘Jen ji m bahke limi, Ntul?’
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 “Eji amahr wa-m no tib go egburu ellennge ni n nyehne no, ane ba jene aname kehm-m jabbe go ebo, rehng a name go Damaskus.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 “Nne awohng jolo o, no bo jo lung-e re Ananayas. Á jo fahle Esowo, fere jo bum atahm enyahre. Jus kpee ji lene go Damaskus jo kak-e sehng.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Á kehm bake go egame, ba yiimi kohl-m, kehm bungu re, ‘Egban Sol, kpe nyehn!’
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 “Ananayas kehm bungu re, ‘Esowo bi babnso ejahre ma-a yehke re wo kahn mbang enye, fere nyehn Etingitingi Nne ewe, fere wuk alum enye go ege a nnyo antahng.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Tibre wo bahke jolo ntianse enye, fere tong nne awohng awohng nsol nyi a ma nyehn, fere wꞌwuk.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Anv, jen ji wahnge a kpꞌkpeke laange? Tahm, wo bel ewohngalahb, fere gboong-e go ege a mbing, eji á lꞌru eltim abiafem ena.’
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 “Eji n feere go Jeusalem, n song kehme ero kak go etahk Esowo, n kehm nyehne nkpokosi.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Nkpokosi nyi n nyehne no, n nyehne Ntul a Jisos kpꞌbungu a name re, ‘Foomo elwaare, wo tahm a Jeusalem. Tibre ane ba li a, nehm taame tv ntianse nyꞌnya, nyi a bahke yiimi ka-m.’
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 “N kehm faange re, ‘Ntul, bofono antahng kpꞌkahne re, n jo je go etahk ero ajehng ajehng, jo song bob ane ba kpꞌtaame tv-a, jo dv bo, fere kak bo ngbekobo.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Eji bo wulu Stiven, nne a ntianse ewa, mefono antahng tob jolo o. N tꞌtaame, eji bo wul-e no, fere jo baabe abomo nya ane ba wul-e no.’
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 “Ntul a Jisos kehm bungu tong-m re, ‘Song, m bahk-a tumu fee goji ane baka baka ba ki li Jus.’ ”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Bo wuung-e atung tete rehng alum nyao. Bo kehm kehme elrabe wahre wahre re, “Tahmen a ne, wahn song wul-e! Kpeem fuumu re, elkohn nne ana noa kpe jol go elkpin!”
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Bo jo rabe wahre wahre wahre, jo fokko abomo, fere jo kpu atꞌto, jo saade tv go ero.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Ntubesi nsoja kehm tongo nsoja enye re bo ko Pol song a ne go ebud, song dv-e, eji bo lꞌseb kahn ji wahnge Jus kpꞌrꞌrabe ano tob-e.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Eji bo m-e gba alehke re bo dv-e, Pol kehm bungu tong mmontubesi a nsoja noko no yiimi kohl-e re, “Anv, fꞌfuumu re, wahn dv nne a Rom, eji bo kala kahn ejum ji á limi noa!”
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Mmontubesi noo wuku kan ano me, á kehm tahme goji ntubesi no nnen, kehm song tong-e re, “Jen ji a yahke lim? Nne noa ana, nne a Rom wo.”
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Ntubesi noo kehm bake goji Pol, kehm ba bahb-e re, “Tong-m anv, a lohko li nne a Roma?” Pol kehm taame.
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Ntubesi noo kehm faange re, “Re me n kehm jolo nne a Rom, n ka akpohko gbalee.”
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Tvtv ona ane bao ba ba re bo ba bahb Pol abahbe, kehm soro jeere, fere njahm. Ntubesi noo kehm kehme elfahle, eji á sebe kahn re, Pol jolo nne a Rom, tibre á m-e gba alehke.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Ntubesi noo jo sebe re, á kahn etingitingi, ana ji wahnge Jus ka Pol ebi. Etoono efung behko á kehm tongo atubesi abalimajom, a anebkul nfam kpee re bo ba kono edi ajehng. Á kehm yehke Pol agbekobo, ko-e ba yiimi go esamahr ane bao kpee.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.