Atos 21
eka (EKA) vs ARA
1 E kehm tongo bo re, “Wahn jol o,” egbang kehm soro wob a nahre o, tete song rehng go Kos. Etoono efung behko e rehnge go Rodes. E kehm kpe sehng o, song rehng go Patara.
1 Depois de nos apartarmos, fizemo-nos à vela e, correndo em direitura, chegamos a Cós; no dia seguinte, a Rodes, e dali, a Pátara.
2 Owo e nyehne egbang bi jo tahm go Fenisa. E kehm soro yel tahm.
2 Achando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Eji e nyehne Saiprus go ejang ebobkal, e kehm maake song rehng go Siria. Go Taya wo, e yiimi no, tibre owo bo raade nsol are go egbang.
3 Quando Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; pois o navio devia ser descarregado ali.
4 E nyehne abatꞌtoono Jisos ona, kehm kange a bo nfung esehma. Go nsahm nyi Etingi Etohko nyi bo tongo Pol re á kꞌje go Jeusalem.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias; e eles, movidos pelo Espírito, recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Eji afung enyahre biingi no, e kehm soro tahm, soro asi go egahre eljen asongo. Bo kehm bake ba tv-r go esi mbang, a akal ebo, a abon abon ebo. Eji e rehnge go nkpe agburu aya, e kehm jamme alahng, kehme ero.
5 Passados aqueles dias, tendo-nos retirado, prosseguimos viagem, acompanhados por todos, cada um com sua mulher e filhos, até fora da cidade; ajoelhados na praia, oramos.
6 E kehm soro kak atemtem nnyo, kehm song yel egbang. Bo soro yaame ebo kehnge.
6 E, despedindo-nos uns dos outros, então, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 E kehm kpe soro asi go Taya asongo, kehm song rehng go Ptolemais. Owo e song kak aneb Esowo nnyo, jol a bo efung kohro kohro.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Njahmfungfu e kehm tahme song rehng go Sisaria. Owo e song rehng etahk Filip ji jolo mbungalum Esowo, kehm jolo a ne. Á jolo nne no woomo go ellong ane asehma ba bo yehke bo go Jeusalem.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia; e, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Á bele abon ba nkal na ani, ba kala bal alum. Bo jo nyehne amahr nya Esowo.
9 Tinha este quatro filhas donzelas, que profetizavam.
10 Eji e ma kang abon afung ntiil ona, nnyehnamahr no bo jo lung-e re Agabus kehm lohngo go Judea ba.
10 Demorando-nos ali alguns dias, desceu da Judeia um profeta chamado Ágabo;
11 Eji á ba no, ba rehng egahre, á kehm rodo egbaange ji Pol, gbade elne abo, a akpade, kehm bungu re, “Ejum ji ana, ji Etingi Etohko ma bung re, ‘Ana wo Jus ji li go Jeusalem bahke gbake nfono egbaange noa, rod-e kak ane baka baka go ebo.’ ”
11 e, vindo ter conosco, tomando o cinto de Paulo, ligando com ele os próprios pés e mãos, declarou: Isto diz o Espírito Santo: Assim os judeus, em Jerusalém, farão ao dono deste cinto e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Eji e wuku ano, wahr, a ane bako ba jolo o, kehm kehme Pol gboongo re á kꞌje go Jeusalem.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar, rogamos a Paulo que não subisse a Jerusalém.
13 Pol kehm faange re, “Jen ji wahnge ń kpꞌlingi ana, jo lim eltim jo maang-m! Me n toobo ebjing kpee, jol afi ngbekobo nyi, jol afi elkv ni m bahke kpoko go Jeusalem tib go esi ji Jisos.”
13 Então, ele respondeu: Que fazeis chorando e quebrantando-me o coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 E kpe-e tahre re á kꞌje, á ten. Owo e kehm soro yak-e abo, kehm bungu re, “Nong, mbang Esowo lim, ana kor-e no.”
14 Como, porém, não o persuadimos, conformados, dissemos: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Owo e kehm toobo ebjing, tahm go Jeusalem.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, subimos para Jerusalém;
16 Abatꞌtoono Jisos bandiki ba jolo go Sisaria tꞌtahm toon-r, fere ko-r, song rehng go etahk Mneson ji jolo nne a Saiprus, ye ji bomo eltoono Jisos wuku wuku. Go ege wo, e song jol.
16 e alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Eji e song rehng go Jeusalem, aneb Esowo bao gbaam-r sehng go eyebatahng.
17 Tendo nós chegado a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Etoono efung behko Pol kehm tahme a nahre re wahr song nyehn Jems. Anebkul ero kpee jolo ona.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Pol kehm kake bo nnyo, kehm fere tooro ajehng ajehng ana ji Esowo ka-e re á lim ka ane baka baka ba ki li Jus.
19 E, tendo-os saudado, contou minuciosamente o que Deus fizera entre os gentios por seu ministério.
20 Eji bo wuku ano, bo kehm kehme Esowo tehk, kehm bungu tong Pol re, “Egban, a kpꞌnyehne re, anebe Jus atahl nku a nku ba ma taame. Bo kpeke li ane ba kpꞌsahb bꞌbum atahm.
20 Ouvindo-o, deram eles glória a Deus e lhe disseram: Bem vês, irmão, quantas dezenas de milhares há entre os judeus que creram, e todos são zelosos da lei;
21 Bobtooro gana re, a kpꞌtibi Jus kpee ji lene go ajahbe nyandiki re, bo yake atahm nya Moses, kꞌkpe yehke abon ebo nrur, kꞌkpe lim eljini ni Jus.
21 e foram informados a teu respeito que ensinas todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da lei.
22 Jen ji e bahke limi anv a? Bo bahke tiki seb kahn re, wobrehng a.
22 Que se há de fazer, pois? Certamente saberão da tua chegada.
23 “Anv, lim ana ji e bahk-a tongo. E kpi ane ani a, ba ma nyam enyam tong Esowo.
23 Faze, portanto, o que te vamos dizer: estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, aceitaram voto;
24 Song toono ane bao, wahn song bum elnahne saang, wo fere kpi akpohko go bo esi, eji bo lꞌmal kpud ebsi ebo. Owo nne awohng awohng bahke kehm kahne re, nyao kpee nya bo bungu bada na etingitingi sang, fere kahn re, a kpꞌlohko bum atahm nya Moses.
24 toma-os, purifica-te com eles e faze a despesa necessária para que raspem a cabeça; e saberão todos que não é verdade o que se diz a teu respeito; e que, pelo contrário, andas também, tu mesmo, guardando a lei.
25 Bade ane baka baka ba ma taame tv Esowo, wahr ebtum nwer tv bo, ana e ma toobo re, bo kꞌjo li nsol nyi bo ma ko jom eblom, nyi ki li saang, bo kꞌjo li alung, bo kꞌjo li nnyam nyi bo kahn-e ekehd, á kpo, bo jo jahng asꞌsa.”
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e das relações sexuais ilícitas.
26 Pol kehm soro ko ane bao. Etoono efung behko, bo kehm bumu elbo saang, kehm tahme go etahk Esowo, eji bo lꞌtong bo afung ana nya bahke kange, elbumu elbo saang nio kehm male. Ngare nyio wo, bo bahke limi njom tib esi ji Pol, a ji ane bako.
26 Então, Paulo, tomando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Eji nfung esehma nyio yahke biingi, anebe Jus bandiki ba lohng go Esia ba, kehm ba nyehn Pol go etahk Esowo. Bo kehm soro nyare ellong ane re, bo song bob Pol. Bo kehm-e soro bob.
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus vindos da Ásia, tendo visto Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 Bo kehm kehme elrabe re, “Israel wahn, kaken ebo! Á wo li nne no kpꞌyannge edi ajehng ajehng, jo tib nne awohng awohng, fere jo bung tob anebe Israel, a atahm nya Moses, a etahk Esowo jia. Yebgohro ko aneb Grik ba kak go etahk Esowo jia, fili edi jia kpꞌrannge.”
28 gritando: Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte ensina todos a serem contra o povo, contra a lei e contra este lugar; ainda mais, introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Tibre bo tohko nyehn Trofimus ji lohng go Efesus go nla ejahbe a Pol. Owo wahnge bo kehm tiri re, Pol m-e ko ba kak go etahk Esowo.
29 Pois, antes, tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e julgavam que Paulo o introduzira no templo.
30 Edi kehm kehme eljokko na jokko, ane kehm fere kam song rur edi ajehng, kehm bobo Pol, tohng-e yehke go etahk Esowo. Tvtv ona bo kehm soro bam abutahk nya etahk Esowo.
30 Agitou-se toda a cidade, havendo concorrência do povo; e, agarrando a Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Eji bo jo gare ana bo bahke wulu Pol, nne kehm tahme song tooro tong ntubesi a nsoja nyi Rom re, “Ga Jeusalem edi kpꞌjokko area.”
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante da força que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Ntubesi a nsoja noo kehm soro ko atubesi nsoja, a nsoja nyindiki gbalee, tahm a bo. Eji Jus nyehne ntubesi, a nsoja enye kpꞌfoomo abake, bo kehm rahke Pol go eldohko.
32 Então, este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Ntubesi a nsoja kehm bake, a nsoja enya, ba tong bo re, bo bob Pol, kak-e agbekobo abal. Á kehm bahbe re, “Anv, ye nne awoo! Jen ji á ma lim?”
33 Aproximando-se o comandante, apoderou-se de Paulo e ordenou que fosse acorrentado com duas cadeias, perguntando quem era e o que havia feito.
34 Egom jindiki jo rabe eje eje, egom jehko jo rabe ebo ebo. Eji ntubesi noo ki kahn ejum ji ma gbꞌgbo tib go eljokko ni bo jo jokko edi, á kehm tongo re, bo ko Pol song a ne go bo ebud.
34 Na multidão, uns gritavam de um modo; outros, de outro; não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Eji bo ba rehng mbuga, nsoja nyio kehm mehle Pol, sol, tibre ellong ane bao jo gbiingi bo sehng.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Bo jo jene a bo bad bad, jo rabe re, “Wulen na ye!”
36 pois a massa de povo o seguia gritando: Mata-o!
37 Eji nsoja yahke rehng a Pol go bo ebud, Pol kehm tongo ntubesi noo re, “N kpꞌsebe re me m bung a na.”
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: É-me permitido dizer-te alguma coisa? Respondeu ele: Sabes o grego?
38 Wo nne a Ijib sanga, no bomo ebta anoko a nahre nyanjehla, no jake akpuuru ane atahltahl nkpel ewubu, ba fili nsol ebta, song biiri go elka emahnga?”
38 Não és tu, porventura, o egípcio que, há tempos, sublevou e conduziu ao deserto quatro mil sicários?
39 Pol kehm faange re, “Ee, me nne a Jus wo. N li nne a Tarsus ji li go Silisia. N li nfono ejahbe no lohng go egburu ejahbe, titi, nong me n tohko bung a ane bao.”
39 Respondeu-lhe Paulo: Eu sou judeu, natural de Tarso, cidade não insignificante da Cilícia; e rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Ntubesi noo kehm taame. Pol kehm yiimi go mbuga, kehm faake ebo ebe. Bo kehm naange kpꞌtii, are alahb ma. Pol kehm bungu go alum Hibru re,
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escada, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.