2 Samuel 17

eka (EKA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Wo Ahitofel kehm tongo Absalom re, <<Ka-m nsahm me n yehke ane atahltahl eltahl a nkpel ewubu, bo lohng atv maa, song kam toono Devid.
1 Depois Aitofel disse a Absalão: — Deixe-me escolher doze mil homens, e eu sairei esta noite para perseguir Davi.
2 M bahke noko a ne, eji eko me-e tan, á ma lahng. M bahk-e limi, á bel egburu elfahle, fvfo ane kpee ba li a ne bahke beke sa. M bahke wulu ntul wo wo,
2 Eu o atacarei enquanto ele está cansado e desanimado. Ele ficará com medo, e todos os seus homens fugirão. Então matarei somente o rei
3 fere ko ane kpee, feere a bo ba ka-a. Nne no a kpe-e sebe lˈsi kpˈkpo eblohngo re, ane kpee bahke feere go ega, ane kpee ejumjum nehm lim bo.
3 e trarei de volta todos os homens dele para o senhor, como uma esposa que volta para o seu marido. Já que o senhor quer matar somente um homem, o resto do povo será deixado em paz.
4 Ntoobo nyia nˈnob go esamahr bi Absalom, a anebkul Isreel kpee.
4 Absalão achou que esse conselho era bom, e todos os líderes israelitas também acharam.
5 Wo Absalom bungu re, "Tob lung Husayi nnea Arkiti eji á lˈtob wuk ana ye fvfo bahke tob bung.
5 Aí Absalão disse: — Chamem agora Husai, e vamos ouvir o que ele tem a dizer.
6 Eji Husayi ba ege, Absalom tong-e re <<Ahitofel wo ma tub elle nia. Wahr lim ana á bungu noa? Tohko jol ano tob tong-r ntir enya.>>
6 Quando Husai chegou, Absalão disse: — O conselho que Aitofel nos deu é este; devemos segui-lo? Se não, diga você o que devemos fazer.
7 Husayi kehm faange Absalom re, <<Elle ni Ahitofel ma tub nobem anv.
7 Husai respondeu: — Desta vez o conselho de Aitofel não é bom.
8 A kpˈkahne re nso a ane ebe, bo abanok nta ba, sahb tˈtahne are ebea ji bo ma taare abon ebe ji. A lˈbum jia go nkpe, nso nne no kpi awak ebta anoko wo, á nehm kang edi ajehng a ane ebe.
8 O senhor sabe que o seu pai Davi e os seus homens são lutadores valentes e que eles estão furiosos como uma ursa na floresta, de quem roubaram os filhotes. O seu pai é um soldado experiente e durante a noite ele não fica com os seus soldados.
9 Jol anv, yebbiiri agong atal, tohko jol ano edi jindiki. Á lˈfere gbo mbang bohko ane eba, nne awohng awohng lˈwuk, á bahke bungu re, ewul ebjol go ellong ane ba kpˈtoono Absalom.
9 Agora mesmo ele deve estar escondido numa caverna ou em algum outro lugar. Logo que Davi atacar os seus soldados, todos os que ouvirem falar a respeito disso dirão que os soldados de Absalão foram derrotados.
10 Jol abanoko nta ba kpi esahb, bo ji ntim ebo li ana egabe, bo bahke kehme elkahme fere jo fahl, tibre anebe Isreel kpee kpˈkahne re nso nnoko ebta wo, fvfo bo ji li a ne ane ba kpi esahb ba.
10 Então até os soldados mais corajosos, mesmo aqueles que são ferozes como leões, ficarão com medo. Pois todos em Israel sabem que o seu pai é um grande soldado e que os homens que estão com ele são lutadores valentes.
11 Owo n kp-a tubu elle re: Nong anebe Isreel kpee, bomo Dan rehng go Beeseba, ana bo ruru are erikendi bi nkpe aya bi, bo ba kono ega, budu a wofono, wo gbo bo mbang ebta.
11 O meu conselho é que o senhor reúna, de uma ponta a outra do país, todos os israelitas, tantos quantos são os grãos de areia da praia do mar, e que o senhor mesmo os guie na batalha.
12 Owo wahr bahke noko a ne edi ajehng ajehng ji e lˈnyehn-e, e bahke gboko bul-e ana ebohng kpo na wohngo ndi. Jolo ye afi ane ebe, nnene nehm sa jol elkpin.
12 Onde quer que Davi estiver, nós o encontraremos antes mesmo que ele saiba o que está acontecendo. Assim nem ele nem nenhum dos seus homens escaparão.
13 Á lˈfere be yel ejahbe, eblohng re wahr anebe Isreel bahke koko nlehke ba kahn ejahbe jio tohng tub edamme, tete jol nkpaketaale nehm sa.>>
13 Se ele fugir para dentro de alguma cidade construída num morro, todo o nosso povo trará cordas, arrasará a cidade e não deixará nem uma pedra lá em cima.
14 Absalom a anebe Isreel kpee kehm bungu re, <<Elle ni Husayi ni ma ga nob sehnge ni Ahitofel. Tibre Jehova wo ma toobo re á bvvrv etingi elle ni Ahitofel eji á lˈko elrannge ba ka Absalom.
14 Aí Absalão e todos os israelitas disseram: — O conselho de Husai é melhor do que o de Aitofel. O
15 Husayi tongo Jadok a Abiatar bo ji jolo abalimajom re <<Ahitofel ebtub Absalom elle a anebkul Isreel re bo lim ana, bo lim ana, wo me n tub bo elle re bo lim ana ana.
15 Então Husai contou aos sacerdotes Zadoque e Abiatar o conselho que tinha dado a Absalão e aos líderes israelitas e também o conselho que Aitofel tinha dado.
16 Anv tum etib tvtv tv Devid wo tong-e re, <<Atv maa ka kang ewum wum ndi erikendi, siiri aya Judan song, ka laange tohko jol ano, ntul a ane ebe kpee ba li a ne, bo bahke mele bo.> >>
16 E disse: — Agora mandem depressa uma mensagem a Davi dizendo a ele que não passe a noite nos caminhos do deserto. Que Davi atravesse o rio Jordão imediatamente para que ele e os seus homens não sejam todos destruídos!
17 Jonatan a Ahimaaji bo jolo go En-Rogel. Nlokeltum no nkal wo jolo re á song tong bo, bo ba jol jeke song tong ntula Devid, Wo bo jolo efin efin, tib bo jol nyehne bo eji bo kpˈyele ejahbe.
17 Jônatas e Aimaás estavam esperando perto da fonte de Rogel porque não queriam se arriscar a serem vistos entrando na cidade. Uma empregada ia lá de vez em quando e informava sobre o que estava acontecendo; então eles iam contar ao rei Davi.
18 Wo njangkun anyehng nyehne bo fere song tong Absalom. Owo bo ane abal abal soro tahm tvtv go etahk nne awohng go Bahurim. Á bele elbing alahb egea nlaaga, bo song badde yel atahng.
18 Mas dessa vez um rapaz os viu e contou a Absalão. Então Jônatas e Aimaás foram depressa para a casa de um certo homem, na cidade de Baurim. Havia um poço perto da casa, e eles entraram dentro dele.
19 Nkal ewe kehm rodo mbulu song nyange bulu go nnyo elbing alahb, fere yale nkohl o kpee, nnene kahnem ejumjum bade.
19 A esposa do homem pegou uma coberta, estendeu sobre a boca do poço e em cima dela espalhou cereais socados para que ninguém pudesse perceber nada.
20 Eji ane ba Absalom ba goji nnenkal noo etahk jio, bo kehm bahbe re, <<Ahimaaji abola Jonatan bo ba na?>> Nnenkal noo faange bo re, <<Bob siiri ebgba fi.>> Ane bao sebe bo, bo nyehnem nnene, bo feere ebo kehnge go Jeusalem.
20 Os oficiais de Absalão chegaram lá e perguntaram à mulher: — Onde estão Aimaás e Jônatas? — Eles atravessaram o rio! — respondeu ela. Aí os homens os procuraram, mas não conseguiram achar; então voltaram para Jerusalém.
21 Eji bo ma tahm, ane abal bao fere wahr elbing alahb lohng re bo song tong ntula Devid. Bo tong-e re, <<Mehl tahm wo siiri aya tvtv; Ahitofel ebtub Absalom elle ana ana bade a na.>>
21 Depois que eles foram embora, Aimaás e Jônatas saíram do poço e foram avisar o rei Davi. Contaram o que Aitofel tinha planejado contra ele e disseram: — Atravesse o rio depressa!
22 Owo Devid a ane ebe kpee kehm mehle tahm siiri aya Jodan. Re efungfu se nnene jolem no ki siiri aya Jodan.
22 Então Davi e os seus homens começaram a atravessar o rio Jordão e, ao nascer do dia, todos eles já haviam atravessado.
23 Eji Ahitofel sebe kahn re elle ene bo toonem, á kehm toobo mbvankang enye tahm asongo ege etahk ege ejahbe. Á song toobo nlatahk enye, fere song kahn elne ekehd. Á kpo, bo kake elahm nde ewe.
23 Quando Aitofel viu que o seu conselho não tinha sido seguido, arreou o seu jumento e voltou para a sua cidade. E, depois de pôr os seus negócios em ordem, enforcou-se. E foi sepultado no túmulo do seu pai.
24 Devid tahme go Mahanayim, fvfo Absalom siiri aya Jodan, a anebe Isreel kpee.
24 Quando Absalão e os seus soldados atravessaram o rio Jordão, Davi já havia chegado à cidade de Maanaim.
25 Absalom yehke Amasa re á jo fili nsoja go enyo ji Joab. Amasa jolo mmona Jeter nnea Isimayel, ye ji ma tohko ko Abigail mmon no nkal no nsoo Nahasi, á jolo mmonannyehn no nkal no Jeruya nnyehn no Joab.
25 Absalão tinha colocado Amasa no comando do seu exército, no lugar de Joabe. Amasa era filho de um homem chamado Itra, o ismaelita; a mãe dele era Abigail, filha de Naás e irmã de Zeruia, a mãe de Joabe.
26 Anebe Isreel a Absalom, bo si nkpatahk go ndi nyi Giled lene o.
26 Absalão e os israelitas acamparam na terra de Gileade.
27 Eji Devid ba go Mahanayim, Sobi mmona Nahasi ye ji lohng go Raba ji anebe Amon, a Makir mmona Amiyel ji lohng go Lo-Deba, a Bajilayi nnea Giled go Rogelim,
27 Quando Davi chegou a Maanaim, encontrou-se com Sobi, filho de Naás, da cidade de Rabá, em Amom; com Maquir, filho de Amiel, da cidade de Lo-Debar; e com Barzilai, que era da cidade de Rogelim, em Gileade. Eles levaram bacias, vasilhas de barro, camas e também alimentos para Davi e os seus homens. Levaram também trigo, cevada , farinha, feijão, grãos torrados, ervilhas, mel, queijo, coalhada e algumas ovelhas. Eles sabiam que, no deserto Davi, e os seus homens ficariam com fome, com sede e cansados.
28 bo ko nsol edilnong, agbojok, akpeeke, awid, abali, aflawa, a awoko woko akohl, a alahngelahnge, alahngelahnge nya bo kpo lung re lentil,
28 — ausente —
29 akehng ekon (Butter) ejoro, alahb bel efong ba ka Devid a ane ebe re bo li, tib bo bungu re, <<Ane bao eko ebtan bo, njal a ekor lahb go elka emahng.>>
29 — ausente —

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.