2 Samuel 17
eka (EKA) vs ARA
1 Wo Ahitofel kehm tongo Absalom re, <<Ka-m nsahm me n yehke ane atahltahl eltahl a nkpel ewubu, bo lohng atv maa, song kam toono Devid.
1 Disse ainda Aitofel a Absalão: Deixa-me escolher doze mil homens, e me disporei, e perseguirei Davi esta noite.
2 M bahke noko a ne, eji eko me-e tan, á ma lahng. M bahk-e limi, á bel egburu elfahle, fvfo ane kpee ba li a ne bahke beke sa. M bahke wulu ntul wo wo,
2 Assaltá-lo-ei, enquanto está cansado e frouxo de mãos; espantá-lo-ei; fugirá todo o povo que está com ele; então, matarei apenas o rei.
3 fere ko ane kpee, feere a bo ba ka-a. Nne no a kpe-e sebe lˈsi kpˈkpo eblohngo re, ane kpee bahke feere go ega, ane kpee ejumjum nehm lim bo.
3 Farei voltar a ti todo o povo; pois a volta de todos depende daquele a quem procuras matar; assim, todo o povo estará em paz.
4 Ntoobo nyia nˈnob go esamahr bi Absalom, a anebkul Isreel kpee.
4 O parecer agradou a Absalão e a todos os anciãos de Israel.
5 Wo Absalom bungu re, "Tob lung Husayi nnea Arkiti eji á lˈtob wuk ana ye fvfo bahke tob bung.
5 Disse, porém, Absalão: Chamai, agora, a Husai, o arquita, e ouçamos também o que ele dirá.
6 Eji Husayi ba ege, Absalom tong-e re <<Ahitofel wo ma tub elle nia. Wahr lim ana á bungu noa? Tohko jol ano tob tong-r ntir enya.>>
6 Tendo Husai chegado a Absalão, este lhe falou, dizendo: Desta maneira falou Aitofel; faremos segundo a sua palavra? Se não, fala tu.
7 Husayi kehm faange Absalom re, <<Elle ni Ahitofel ma tub nobem anv.
7 Então, disse Husai a Absalão: O conselho que deu Aitofel desta vez não é bom.
8 A kpˈkahne re nso a ane ebe, bo abanok nta ba, sahb tˈtahne are ebea ji bo ma taare abon ebe ji. A lˈbum jia go nkpe, nso nne no kpi awak ebta anoko wo, á nehm kang edi ajehng a ane ebe.
8 Continuou Husai: Bem conheces teu pai e seus homens e sabes que são valentes e estão enfurecidos como a ursa no campo, roubada dos seus cachorros; também teu pai é homem de guerra e não passará a noite com o povo.
9 Jol anv, yebbiiri agong atal, tohko jol ano edi jindiki. Á lˈfere gbo mbang bohko ane eba, nne awohng awohng lˈwuk, á bahke bungu re, ewul ebjol go ellong ane ba kpˈtoono Absalom.
9 Eis que, agora, estará de espreita nalguma cova ou em qualquer outro lugar; e será que, caindo no primeiro ataque alguns dos teus, cada um que o ouvir dirá: Houve derrota no povo que segue a Absalão.
10 Jol abanoko nta ba kpi esahb, bo ji ntim ebo li ana egabe, bo bahke kehme elkahme fere jo fahl, tibre anebe Isreel kpee kpˈkahne re nso nnoko ebta wo, fvfo bo ji li a ne ane ba kpi esahb ba.
10 Então, até o homem valente, cujo coração é como o de leões, sem dúvida desmaiará; porque todo o Israel sabe que teu pai é herói e que homens valentes são os que estão com ele.
11 Owo n kp-a tubu elle re: Nong anebe Isreel kpee, bomo Dan rehng go Beeseba, ana bo ruru are erikendi bi nkpe aya bi, bo ba kono ega, budu a wofono, wo gbo bo mbang ebta.
11 Eu, porém, aconselho que a toda pressa se reúna a ti todo o Israel, desde Dã até Berseba, em multidão como a areia do mar; e que tu em pessoa vás no meio deles.
12 Owo wahr bahke noko a ne edi ajehng ajehng ji e lˈnyehn-e, e bahke gboko bul-e ana ebohng kpo na wohngo ndi. Jolo ye afi ane ebe, nnene nehm sa jol elkpin.
12 Então, iremos a ele em qualquer lugar em que se achar e facilmente cairemos sobre ele, como o orvalho cai sobre a terra; ele não ficará, e nenhum dos homens que com ele estão, nem um só.
13 Á lˈfere be yel ejahbe, eblohng re wahr anebe Isreel bahke koko nlehke ba kahn ejahbe jio tohng tub edamme, tete jol nkpaketaale nehm sa.>>
13 Se ele se retirar para alguma cidade, todo o Israel levará cordas àquela cidade; e arrastá-la-emos até ao ribeiro, até que lá não se ache nem uma só pedrinha.
14 Absalom a anebe Isreel kpee kehm bungu re, <<Elle ni Husayi ni ma ga nob sehnge ni Ahitofel. Tibre Jehova wo ma toobo re á bvvrv etingi elle ni Ahitofel eji á lˈko elrannge ba ka Absalom.
14 Então, disseram Absalão e todos os homens de Israel: Melhor é o conselho de Husai, o arquita, do que o de Aitofel. Pois ordenara o Senhor que fosse dissipado o bom conselho de Aitofel, para que o mal sobreviesse contra Absalão.
15 Husayi tongo Jadok a Abiatar bo ji jolo abalimajom re <<Ahitofel ebtub Absalom elle a anebkul Isreel re bo lim ana, bo lim ana, wo me n tub bo elle re bo lim ana ana.
15 Disse Husai a Zadoque e a Abiatar, sacerdotes: Assim e assim aconselhou Aitofel a Absalão e aos anciãos de Israel; porém assim e assim aconselhei eu.
16 Anv tum etib tvtv tv Devid wo tong-e re, <<Atv maa ka kang ewum wum ndi erikendi, siiri aya Judan song, ka laange tohko jol ano, ntul a ane ebe kpee ba li a ne, bo bahke mele bo.> >>
16 Agora, pois, mandai avisar depressa a Davi, dizendo: Não passes esta noite nos vaus do deserto, mas passa, sem demora, ao outro lado, para que não seja destruído o rei e todo o povo que com ele está.
17 Jonatan a Ahimaaji bo jolo go En-Rogel. Nlokeltum no nkal wo jolo re á song tong bo, bo ba jol jeke song tong ntula Devid, Wo bo jolo efin efin, tib bo jol nyehne bo eji bo kpˈyele ejahbe.
17 Estavam Jônatas e Aimaás junto a En-Rogel; e uma criada lhes dava aviso, e eles iam e diziam ao rei Davi, porque não podiam ser vistos entrar na cidade.
18 Wo njangkun anyehng nyehne bo fere song tong Absalom. Owo bo ane abal abal soro tahm tvtv go etahk nne awohng go Bahurim. Á bele elbing alahb egea nlaaga, bo song badde yel atahng.
18 Viu-os, porém, um moço e avisou a Absalão; porém ambos partiram logo, apressadamente, e entraram em casa de um homem, em Baurim, que tinha um poço no seu pátio, ao qual desceram.
19 Nkal ewe kehm rodo mbulu song nyange bulu go nnyo elbing alahb, fere yale nkohl o kpee, nnene kahnem ejumjum bade.
19 A mulher desse homem tomou uma coberta, e a estendeu sobre a boca do poço, e espalhou grãos pilados de cereais sobre ela; assim, nada se soube.
20 Eji ane ba Absalom ba goji nnenkal noo etahk jio, bo kehm bahbe re, <<Ahimaaji abola Jonatan bo ba na?>> Nnenkal noo faange bo re, <<Bob siiri ebgba fi.>> Ane bao sebe bo, bo nyehnem nnene, bo feere ebo kehnge go Jeusalem.
20 Chegando, pois, os servos de Absalão à mulher, àquela casa, disseram: Onde estão Aimaás e Jônatas? Respondeu-lhes a mulher: Já passaram o vau das águas. Havendo-os procurado, sem os achar, voltaram para Jerusalém.
21 Eji bo ma tahm, ane abal bao fere wahr elbing alahb lohng re bo song tong ntula Devid. Bo tong-e re, <<Mehl tahm wo siiri aya tvtv; Ahitofel ebtub Absalom elle ana ana bade a na.>>
21 Mal se retiraram, saíram logo os dois do poço, e foram dar aviso a Davi, e lhe disseram: Levantai-vos e passai depressa as águas, porque assim e assim aconselhou Aitofel contra vós outros.
22 Owo Devid a ane ebe kpee kehm mehle tahm siiri aya Jodan. Re efungfu se nnene jolem no ki siiri aya Jodan.
22 Então, Davi e todo o povo que com ele estava se levantaram e passaram o Jordão; quando amanheceu, já nem um só havia que não tivesse passado o Jordão.
23 Eji Ahitofel sebe kahn re elle ene bo toonem, á kehm toobo mbvankang enye tahm asongo ege etahk ege ejahbe. Á song toobo nlatahk enye, fere song kahn elne ekehd. Á kpo, bo kake elahm nde ewe.
23 Vendo, pois, Aitofel que não fora seguido o seu conselho, albardou o jumento, dispôs-se e foi para casa e para a sua cidade; pôs em ordem os seus negócios e se enforcou; morreu e foi sepultado na sepultura do seu pai.
24 Devid tahme go Mahanayim, fvfo Absalom siiri aya Jodan, a anebe Isreel kpee.
24 Davi chegou a Maanaim. Absalão, tendo passado o Jordão com todos os homens de Israel,
25 Absalom yehke Amasa re á jo fili nsoja go enyo ji Joab. Amasa jolo mmona Jeter nnea Isimayel, ye ji ma tohko ko Abigail mmon no nkal no nsoo Nahasi, á jolo mmonannyehn no nkal no Jeruya nnyehn no Joab.
25 constituiu a Amasa em lugar de Joabe sobre o exército. Era Amasa filho de certo homem chamado Itra, o ismaelita, o qual se deitara com Abigail, filha de Naás, e irmã de Zeruia, mãe de Joabe.
26 Anebe Isreel a Absalom, bo si nkpatahk go ndi nyi Giled lene o.
26 Israel, pois, e Absalão acamparam-se na terra de Gileade.
27 Eji Devid ba go Mahanayim, Sobi mmona Nahasi ye ji lohng go Raba ji anebe Amon, a Makir mmona Amiyel ji lohng go Lo-Deba, a Bajilayi nnea Giled go Rogelim,
27 Tendo Davi chegado a Maanaim, Sobi, filho de Naás, de Rabá, dos filhos de Amom, e Maquir, filho de Amiel, de Lo-Debar, e Barzilai, o gileadita, de Rogelim,
28 bo ko nsol edilnong, agbojok, akpeeke, awid, abali, aflawa, a awoko woko akohl, a alahngelahnge, alahngelahnge nya bo kpo lung re lentil,
28 tomaram camas, bacias e vasilhas de barro, trigo, cevada, farinha, grãos torrados, favas e lentilhas;
29 akehng ekon (Butter) ejoro, alahb bel efong ba ka Devid a ane ebe re bo li, tib bo bungu re, <<Ane bao eko ebtan bo, njal a ekor lahb go elka emahng.>>
29 também mel, coalhada, ovelhas e queijos de gado e os trouxeram a Davi e ao povo que com ele estava, para comerem, porque disseram: Este povo no deserto está faminto, cansado e sedento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.