Marcos 11

Nan kalen apo Dios (Nan fiarú ay turag) (EBK) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Kun pay cha maesnop cha Jesus ad Jerusalem, inumchancha ad Betfage ya Betania henan chuntug ay Olivo. Enpaon-onana nan chuwa as nan disipulusna,
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 ya kanana kan chicha, “Uy kayu henan fiabruy ay sasakiangunyu. As nan paatyu umchanan hid-i, uchananyu nan usa ay dongki ay urfun ay naetatakud ay chaan pay nasaksakayan. Fokatanyu, ya iyaliyu hena.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Mu wachay mangali kan chakayu un, ‘Adchi t'uyyu cha atun sa?’ kananyu kan hiya un, ‘Masapor nan Apo. Paifiangadnantu challu ay dagus hena.’”
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Inmuycha, at ininchanancha tit-iwa nan dongki ay urfun as nan korsa ay naetatakud as nan pantiw nan afong. Kuncha pay cha fokatan,
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 senarudsud nan tataku ay kataktakchug hid-i, “Adchi t'uyyu cha fokatan nan urfun?”
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Infiakiacha nan kenalen Jesus kan chicha, at penarufusan nan tataku chicha.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Angkiay ya inyalicha nan urfun kan Jesus. Inyap-apcha nan chiyuycha kakiaycha as nan uchug nan urfun, angkiay nunsakay hi Jesus.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Nan ongor ay tataku at inyapragcha nan chiyuycha kakiaycha as nan korsa. Nan tapina at inchapratcha as nan korsa nan chiyuycha sapang ay ongor chi forongcha ay senongpatcha as nan chiyuycha uma ta epailacha ay chayawuncha hi Jesus.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Nan chiyuycha enmon-ona mu hiya ya nan chiyuycha inmun-unud at infugfukiawcha, “Maichaychayaw hi Apo Dios! Mabendisyonan koma nan omali as nan ngachan nan Apo!
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Mabendisyonan koma nan cha omali ay muntoray kan chitaku ay mangesokat kan Ari David ay kaap-uwan takú! Machaychayaw hi Apo Dios ad chaya!”
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 As nan inumchanan cha Jesus ad Jerusalem, sinungkop hiya as nan templo, ya nuntat-allang as nan am-in ay wacha's chi. Ngem kiapú ta cha maschum, inmuy hiya ad Betania ay kadwana nan hinpuru ya chuwa ay disipulus.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 As nan kafikiatana as nan nak-akancha ad Betania, nunchukiaang hi Jesus.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Henan ad-achawwi as akét, inilana nan kaiw ay igos ay ongor chi tufuna. Inmuy hiya ay mangila mu wachay fukiasna. Kun pay inumchan as nan kawad-an nan kaiw, ininchanana ay kun tubtufu yangkiay chi wacha, tay fiakun pay hiyachi nan timpu ay fumfumkiasan chi igos.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Angkiay ya kenalina as nan kaiw, “Maidtu poros mangmangan kasin as nan fukiasmu.” Chinngor nan disipulusna nan kenalina.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Kuncha pay inumchan ad Jerusalem, sinungkop hi Jesus as nan fiattaw nan Templo. Enlapuna ay mangepak-ak as nan chiyuycha am-in ay cha mun-el-elaku ya nan chiyuycha cha lomaklaku hid-i. Enlokabfuna nan chiyuycha lamesaan nan chiyuycha cha munsoksokat as siping ya nan totokoran nan chiyuycha cha mun-el-elaku as karopati.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Enpawana us ay mar-os nan ngachana ay taku ay wachay karkiacha as nan chiyuycha fiattaw nan Templo.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Angkiay ya insuruwana nan tataku, ya kanana kan chicha, “Ay kun chaan naisurat as nan Kalen Apo Dios un, ‘Nan afongku at makali un munkarkararakian ay para henan am-in ay nasyon’? Ngem kunyu at nunfialinun as muntabtafunan chi mangaakiw!”
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Kun pay nachamag nan anap-apon chi papachi ya nan chiyuycha mun-isursuru as Lintig nan kenalen Jesus, inyanapchay atuncha ay mangpatuy kan hiya, tay umugyatcha kiapú ta naschaaw nan ongor ay tataku as nan isursuruna.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 As nan naschum, nak-ak hi Jesus henan siyudad ay kadwana nan disipulusna.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 As nan wiet as nan chacha mar-osan, inilacha ay narangu nan kaiw ay igos inkiana as nan lamotna.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 As nan hiyachi, nanumnum Pedro nan tuchor Jesus, ya kanana kan hiya, “Misturu, ilaum! Narangu nan chiyuy kaiw ay igos ay intuchormu.”
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 “Omafurot kayu koma kan Apo Dios,” ensongfiat Jesus.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 “Ifiakiak kan chakayu nan tit-iwa. Mu wachay pammatiyu kan Apo Dios ya achi kayu munchuwachuwa, mafialin ay kananyu henan nauy chuntug un, ‘Maokwatka ya maichus-orka henan fiayfiay,’ ya maekaman tit-iwa.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Isunga ifiakiak kan chakayu ay nan uray ngachana ay chawatunyu kan Apo Dios as nan kararagyu ya afurotunyu ay naawatyu at maichattu kan chakayu.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Kun kayu kay munkararag,mu wachay ingoryu as nan pachongyu ay taku, pakawanunyu ta pakawanun chakayu us kan Amayu ad chaya as nan fiasfiasoryu.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 [Ngem mu achiyu pakawanun hiya, achi chakayu us pakawanun kan Amayu ad chaya as nan fiasfiasoryu.”]
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Nunfiangad kasin cha Jesus ad Jerusalem. As nan cha manad-aranan Jesus as nan fiattaw as Templo, inmuy kan hiya nan anap-apon chi papachi, mun-isursuru as Lintig ya nan anam-amá.
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 Senarudsudcha kan hiya, “Anan nurpuwan man nan kalibfengam ay mangekamkaman kan chatona? Ngachana nan nangichat kan he-a as nan nauy ay kalibfengan ay mangekaman kan chicha?”
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Tinumfor hi Jesus, “Wacha nan usa'y sarudsuchok kan chakayu. Mu masongfiatanyu, ifiakiaktu kan chakayu nan nurpuwan nan kalibfengak ay mangekamkaman kan chatona.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Anan nurpuwan nan kalibfengan Juan ay munfunyag? Ay nurpu kan Apo Dios winnu as nan tataku?”
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Angkiay kenalicha ay maaapat, “Mu kanan takú un, ‘Nurpu kan Apo Dios,’ kananantu un, ‘Anuyyu ngarud chaan enafurot hiya?’
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Ngem mu kanan takú un, ‘Ay nurpu as nan tataku?’ Achi mafialin!” (Umugyatcha, tay afurotun nan am-in ay tataku ay hi Juan at tit-iwa ay usa ay pomapadtu.)
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Isunga nan ensongfiatcha kan Jesus at “Tuan! Achimi ammu.”
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.