Marcos 11
Nan kalen apo Dios (Nan fiarú ay turag) (EBK) vs ARA
1 Kun pay cha maesnop cha Jesus ad Jerusalem, inumchancha ad Betfage ya Betania henan chuntug ay Olivo. Enpaon-onana nan chuwa as nan disipulusna,
1 Quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 ya kanana kan chicha, “Uy kayu henan fiabruy ay sasakiangunyu. As nan paatyu umchanan hid-i, uchananyu nan usa ay dongki ay urfun ay naetatakud ay chaan pay nasaksakayan. Fokatanyu, ya iyaliyu hena.
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que aí está diante de vós e, logo ao entrar, achareis preso um jumentinho, o qual ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 Mu wachay mangali kan chakayu un, ‘Adchi t'uyyu cha atun sa?’ kananyu kan hiya un, ‘Masapor nan Apo. Paifiangadnantu challu ay dagus hena.’”
3 Se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? Respondei: O Senhor precisa dele e logo o mandará de volta para aqui.
4 Inmuycha, at ininchanancha tit-iwa nan dongki ay urfun as nan korsa ay naetatakud as nan pantiw nan afong. Kuncha pay cha fokatan,
4 Então, foram e acharam o jumentinho preso, junto ao portão, do lado de fora, na rua, e o desprenderam.
5 senarudsud nan tataku ay kataktakchug hid-i, “Adchi t'uyyu cha fokatan nan urfun?”
5 Alguns dos que ali estavam reclamaram: Que fazeis, soltando o jumentinho?
6 Infiakiacha nan kenalen Jesus kan chicha, at penarufusan nan tataku chicha.
6 Eles, porém, responderam conforme as instruções de Jesus; então, os deixaram ir.
7 Angkiay ya inyalicha nan urfun kan Jesus. Inyap-apcha nan chiyuycha kakiaycha as nan uchug nan urfun, angkiay nunsakay hi Jesus.
7 Levaram o jumentinho, sobre o qual puseram as suas vestes, e Jesus o montou.
8 Nan ongor ay tataku at inyapragcha nan chiyuycha kakiaycha as nan korsa. Nan tapina at inchapratcha as nan korsa nan chiyuycha sapang ay ongor chi forongcha ay senongpatcha as nan chiyuycha uma ta epailacha ay chayawuncha hi Jesus.
8 E muitos estendiam as suas vestes no caminho, e outros, ramos que haviam cortado dos campos.
9 Nan chiyuycha enmon-ona mu hiya ya nan chiyuycha inmun-unud at infugfukiawcha, “Maichaychayaw hi Apo Dios! Mabendisyonan koma nan omali as nan ngachan nan Apo!
9 Tanto os que iam adiante dele como os que vinham depois clamavam: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Mabendisyonan koma nan cha omali ay muntoray kan chitaku ay mangesokat kan Ari David ay kaap-uwan takú! Machaychayaw hi Apo Dios ad chaya!”
10 Bendito o reino que vem, o reino de Davi, nosso pai! Hosana, nas maiores alturas!
11 As nan inumchanan cha Jesus ad Jerusalem, sinungkop hiya as nan templo, ya nuntat-allang as nan am-in ay wacha's chi. Ngem kiapú ta cha maschum, inmuy hiya ad Betania ay kadwana nan hinpuru ya chuwa ay disipulus.
11 E, quando entrou em Jerusalém, no templo, tendo observado tudo, como fosse já tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 As nan kafikiatana as nan nak-akancha ad Betania, nunchukiaang hi Jesus.
12 No dia seguinte, quando saíram de Betânia, teve fome.
13 Henan ad-achawwi as akét, inilana nan kaiw ay igos ay ongor chi tufuna. Inmuy hiya ay mangila mu wachay fukiasna. Kun pay inumchan as nan kawad-an nan kaiw, ininchanana ay kun tubtufu yangkiay chi wacha, tay fiakun pay hiyachi nan timpu ay fumfumkiasan chi igos.
13 E, vendo de longe uma figueira com folhas, foi ver se nela, porventura, acharia alguma coisa. Aproximando-se dela, nada achou, senão folhas; porque não era tempo de figos.
14 Angkiay ya kenalina as nan kaiw, “Maidtu poros mangmangan kasin as nan fukiasmu.” Chinngor nan disipulusna nan kenalina.
14 Então, lhe disse Jesus: Nunca jamais coma alguém fruto de ti! E seus discípulos ouviram isto.
15 Kuncha pay inumchan ad Jerusalem, sinungkop hi Jesus as nan fiattaw nan Templo. Enlapuna ay mangepak-ak as nan chiyuycha am-in ay cha mun-el-elaku ya nan chiyuycha cha lomaklaku hid-i. Enlokabfuna nan chiyuycha lamesaan nan chiyuycha cha munsoksokat as siping ya nan totokoran nan chiyuycha cha mun-el-elaku as karopati.
15 E foram para Jerusalém. Entrando ele no templo, passou a expulsar os que ali vendiam e compravam; derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Enpawana us ay mar-os nan ngachana ay taku ay wachay karkiacha as nan chiyuycha fiattaw nan Templo.
16 Não permitia que alguém conduzisse qualquer utensílio pelo templo;
17 Angkiay ya insuruwana nan tataku, ya kanana kan chicha, “Ay kun chaan naisurat as nan Kalen Apo Dios un, ‘Nan afongku at makali un munkarkararakian ay para henan am-in ay nasyon’? Ngem kunyu at nunfialinun as muntabtafunan chi mangaakiw!”
17 também os ensinava e dizia: Não está escrito:
18 Kun pay nachamag nan anap-apon chi papachi ya nan chiyuycha mun-isursuru as Lintig nan kenalen Jesus, inyanapchay atuncha ay mangpatuy kan hiya, tay umugyatcha kiapú ta naschaaw nan ongor ay tataku as nan isursuruna.
18 E os principais sacerdotes e escribas ouviam estas coisas e procuravam um modo de lhe tirar a vida; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava de sua doutrina.
19 As nan naschum, nak-ak hi Jesus henan siyudad ay kadwana nan disipulusna.
19 Em vindo a tarde, saíram da cidade.
20 As nan wiet as nan chacha mar-osan, inilacha ay narangu nan kaiw ay igos inkiana as nan lamotna.
20 E, passando eles pela manhã, viram que a figueira secara desde a raiz.
21 As nan hiyachi, nanumnum Pedro nan tuchor Jesus, ya kanana kan hiya, “Misturu, ilaum! Narangu nan chiyuy kaiw ay igos ay intuchormu.”
21 Então, Pedro, lembrando-se, falou: Mestre, eis que a figueira que amaldiçoaste secou.
22 “Omafurot kayu koma kan Apo Dios,” ensongfiat Jesus.
22 Ao que Jesus lhes disse: Tende fé em Deus;
23 “Ifiakiak kan chakayu nan tit-iwa. Mu wachay pammatiyu kan Apo Dios ya achi kayu munchuwachuwa, mafialin ay kananyu henan nauy chuntug un, ‘Maokwatka ya maichus-orka henan fiayfiay,’ ya maekaman tit-iwa.
23 porque em verdade vos afirmo que, se alguém disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar no seu coração, mas crer que se fará o que diz, assim será com ele.
24 Isunga ifiakiak kan chakayu ay nan uray ngachana ay chawatunyu kan Apo Dios as nan kararagyu ya afurotunyu ay naawatyu at maichattu kan chakayu.
24 Por isso, vos digo que tudo quanto em oração pedirdes, crede que recebestes, e será assim convosco.
25 Kun kayu kay munkararag,mu wachay ingoryu as nan pachongyu ay taku, pakawanunyu ta pakawanun chakayu us kan Amayu ad chaya as nan fiasfiasoryu.
25 E, quando estiverdes orando, se tendes alguma coisa contra alguém, perdoai, para que vosso Pai celestial vos perdoe as vossas ofensas.
26 [Ngem mu achiyu pakawanun hiya, achi chakayu us pakawanun kan Amayu ad chaya as nan fiasfiasoryu.”]
26 [Mas, se não perdoardes, também vosso Pai celestial não vos perdoará as vossas ofensas.]
27 Nunfiangad kasin cha Jesus ad Jerusalem. As nan cha manad-aranan Jesus as nan fiattaw as Templo, inmuy kan hiya nan anap-apon chi papachi, mun-isursuru as Lintig ya nan anam-amá.
27 Então, regressaram para Jerusalém. E, andando ele pelo templo, vieram ao seu encontro os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos
28 Senarudsudcha kan hiya, “Anan nurpuwan man nan kalibfengam ay mangekamkaman kan chatona? Ngachana nan nangichat kan he-a as nan nauy ay kalibfengan ay mangekaman kan chicha?”
28 e lhe perguntaram: Com que autoridade fazes estas coisas? Ou quem te deu tal autoridade para as fazeres?
29 Tinumfor hi Jesus, “Wacha nan usa'y sarudsuchok kan chakayu. Mu masongfiatanyu, ifiakiaktu kan chakayu nan nurpuwan nan kalibfengak ay mangekamkaman kan chatona.
29 Jesus lhes respondeu: Eu vos farei uma pergunta; respondei-me, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 Anan nurpuwan nan kalibfengan Juan ay munfunyag? Ay nurpu kan Apo Dios winnu as nan tataku?”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei!
31 Angkiay kenalicha ay maaapat, “Mu kanan takú un, ‘Nurpu kan Apo Dios,’ kananantu un, ‘Anuyyu ngarud chaan enafurot hiya?’
31 E eles discorriam entre si: Se dissermos: Do céu, dirá: Então, por que não acreditastes nele?
32 Ngem mu kanan takú un, ‘Ay nurpu as nan tataku?’ Achi mafialin!” (Umugyatcha, tay afurotun nan am-in ay tataku ay hi Juan at tit-iwa ay usa ay pomapadtu.)
32 Se, porém, dissermos: dos homens, é de temer o povo. Porque todos consideravam a João como profeta.
33 Isunga nan ensongfiatcha kan Jesus at “Tuan! Achimi ammu.”
33 Então, responderam a Jesus: Não sabemos. E Jesus, por sua vez, lhes disse: Nem eu tampouco vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.