Lucas 19

Nan kalen apo Dios (Nan fiarú ay turag) (EBK) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Inumchan hi Jesus ad Jerico ya cha mar-os henan hana ay ili.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 Wacha nan nafiaknang hid-i ay ap-apon chi mangam-among as fiaror ay nan ngachana at Zakeo.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 Laraychuna ay ilaun mu kaassenan Jesus, ngem achina maila, tay ongor chi tataku ya ap-aptek hiya.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Isunga tenmagtag ay enmon-ona, ya kenmarab as nan kaiw ay sikomoro ta ilauna hi Jesus, tay mar-ostu hid-i.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Kun pay inumchan hi Jesus as nan kawad-an Zakeo, nuntangad, ya kanana, “Zakeo, kamuwum ay komsop, tay masapor chumawusak as afongmu ad wani ay urkiw.”
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Kenamon tit-iwa Zakeo ay kenomsop, ya ongor chi lagsakna ay nangmangili kan Jesus as afongna.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Angkiay ya am-in nan tataku ay nangila as na at enlapucha ay munmotmot. Kenalicha, “Nakkuran! Uy nunpamangili as nan taku ay fumafiasor.”
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Tenmakchug hi Zakeo, ya kanana as nan Apo, “Apo, chumngorka man paat. Ichatkuntu nan kakudwan nan kuk-uwak as nan pugli, ya mu wachay senatorku, ifiangadkuntu kan hiya as mamen opat ay kaongor mu nan enarak kan hiya.”
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Kenalen Jesus kan hiya, “Ad wani ay urkiw, naesarakan nan nauy ay hinfiaruy, tay hiya at usa us as nan nalitaw ay kianak Abraham.
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Tay nan Naepadtu ay Anak chi Taku at enmali ay manganap ya mangesarakan as nan nalitaw.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Kun pay cha epappapanaakian nan tataku chaná, inturuy Jesus ay nangosar as maepadpachongan kiapú ta kiayud umchan hiya ad Jerusalem ya kiapú ta ka-anan nan tataku ay munpaila ay dagus nan muntorayan Apo Dios.
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 Isunga kenalina, “Wacha nan usa ay mafigfigfig ay taku ay inmuy as nan achaachawwi ay lukiar ta uy machutokan as ari. Angkiay ya munfiangad ay mun-ari henan mismu ay ilina.
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Sakbay mak-ak hiya, enayakiana nan hinpuru ay fiabfiaaruna, ya inchatna kan chicha nan hin-us-a ay fialetok ay siping. Kenalina kan chicha, ‘Nauy nan munpoonanyu ay munnigusyu inkiana munfiangachak.’
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 “Ngem iningor nan kakailiyana hiya, at inmifiaorcha as mangunud kan hiya ay mangifikia kan Emperador un, ‘Achimi laychun hiya ay mun-ari kan chakami.’
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 Nachutokan challu ay mun-ari nan chiyuy mafigfigfig ay taku.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 Inmuy nan omona, ya kanana, ‘Apo, nunkiaransiya as hinpuru nan chiyuy usa ay fialetok ay inchatmu.’
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 ‘Ammay nan enatmu,’ ensongfiat nan ari. ‘Ammayka ay mafiabfiaor! Kiapú ta matalekka as nan ak-akettuy, ichatku kan he-a nan kalibfengan ay mangetoray henan hinpuru ay siyudad.’
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 “Inmuy nan maekadwa, ya kanana, ‘Apo, nunkiaransiya as lema nan usa ay siping ay fialetok ay inchatmu.’
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 Tinumfor hiya, ‘Ichatku kan he-a nan kalibfengan ay mangetoray henan lema ay siyudad.’
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 “Inmuy nan usa ay mafiabfiaor, ya kanana, ‘Apo, nauy challu nan sipingmu ay intupugku ay lenekfotak as nan panyok.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 Inmugyatak ngamin kan he-a, tay istriktuka ay taku. Kum lawá araun chi fiakunmu nunforayan, ya aniyum chi fiakunmu tinunud.’
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 ‘Mangotettet chi ukialem ay mafiabfiaor,’ ensongfiat nan ari, ‘Chusaok he-a kiapú as nan hanacha kenalem. Ammom met ay istriktuwak ay taku ay mangara as fiakunku nunforayan ya mangani as fiakunku tinunud.
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 Adchi ngarud t'uymu chaan indiposito nan sipingku as bangko ta as nan mungfiangchak at araok ay wachay interesna?’
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 “As nan hiyachi, kenalen nan ari as nan chiyuycha nangatakchug hid-i, ‘Araunyu nan siping kan hiya, ya ichatyu as nan naichatan nan hinpuru.’
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 “(Ngem kenalicha kan hiya, ‘Apo, wacha met mampay nan hinpuruna!)’
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 “Tinumfor hiya, ‘Nan taku ay wachay kafiaelana at maettan as ong-ongor. Ngem nan taku ay maid kafiaelana, uray nan ak-akettuy ay wacha kan hiya at maarantu.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Ngem mu maepangkep as nan chiyuycha kafusorku ay chaan nanglayad ay etorayak chicha, iyaliyu chicha hena, ya patayunyu as nan sangwanak.’ ”
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Kun pay narpas ay infiakian Jesus na, enmon-ona hiya ay enmabrat ad Jerusalem.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Kun pay cha maesnop hiya ad Betfage ya Betania henan chuntug ay Olivo, enpaon-onana nan chuwa as nan disipulusna.
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 Kenalina, “Uy kayu henan fiabruy ay sasakiangunyu. As nan umchananyu hid-i, uchananyu nan usa ay dongki ay urfun ay naetatakud ay chaan pay nasaksakayan. Fokatanyu, ya iyaliyu hena.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Mu wachay munsarudsud kan chakayu un, ‘Adchi t'uyyu cha fokatan sa?’ kananyuntu, ‘Masapor nan Apo.’”
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Inmuycha ngarud nan chiyuycha naifiaor, ya ininchanancha tit-iwa nan infiakiana kan chicha.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Kuncha pay cha fokatan nan dongki ay urfun, kenalen nan chiyuycha nakin kuwa as nan dongki kan chicha, “Adchi t'uyyu cha fokatan nan dongki ay urfun?”
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 “Masapor nan Apo,” kenalicha.
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Angkiay ya inyalicha nan urfun kan Jesus. Inyap-apcha nan chiyuycha kakiaycha as nan uchug nan nauy urfun, ya enpasakaycha hi Jesus.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Kun pay cha mar-os hi Jesus ay nunsasakay as nan urfun, nan tataku at inyapragcha nan chiyuycha kakiaycha as nan korsa.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 As nan cha maesnopan Jesus ad Jerusalem, as nan chayyuwan ay nurpu henan chuntug ay Olivo, enlapon nan ongoongor ay disipulusna ay munlagragsak ya inpipigsacha ay nangichaychayaw kan Apo Dios kiapú as nan am-in ay nakaskaschaaw ay inil-ilacha.
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 Infugfukiawcha, “Mabendisyonan koma nan Ari ay omali as nan ngachan nan Apo! Wachay kappia ad chaya, ya maichaychayaw hi Apo Dios!”
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Ngem nan tapina ay Fariseo ay naetatapi as nan ongor ay tataku at kenalicha kan Jesus, “Misturu, pakinkum man nan nauycha disipulusmu!”
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Tinumfor hi Jesus, “Ifiakak kan chakayu ay mu ikinak chatona, nan chiyuycha fiatu nan munfukiaw.”
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 As nan cha maesnopan Jesus ad Jerusalem, nun-akor hiya as nan nangil-ana henan siyudad.
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 Kenalina, “Chakayu ay i-Jerusalem, mu kunyu naammuwan uray ad wani nan kasaporan ta makekappia kayu kan Apo Dios. Ngem ad wani, naililingub at kan chakayu.
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Omalintu nan urkiw ay nan chiyuycha kafusoryu at arachuncha nan siyudadyu, liktufun chakayu, ya sokokun chakayu as nan am-in ay suli.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Chachaelunchantu as solet nan siyudadyu, ya uray us chakayu ay umiili hesa at patayuncha. Maidtu yagyakuncha as uray usa ay fiatu as nan naetotor-opana, tay chaanyu enmatonan nan timpu ay enmaliyan Apo Dios ay mangesarakan koma kan chakayu.”
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Kun pay inumchan hi Jesus ad Jerusalem, sinungkop as nan fiattaw nan Templo. Enlapuna ay mangepak-ak as nan chiyuycha cha mun-el-elaku hid-i.
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Kenalina kan chicha, “Wacha nan naisurat as nan Kalen Apo Dios ay kanana un, ‘Nan afongku at munkarkararakian.’ Ngem kunyu at nunfialinun as muntabtafunan chi mangaakiw!”
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Inurkiw ay cha mun-is-isuru hi Jesus as nan Templo. Nan anap-apon chi papachi, nan mun-isursuru as Lintig ya nan tapina ay anap-apu at chacha anapun mu anan atuncha ay mangpatuy kan Jesus,
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 ngem maid atuncha. Tay am-in nan tataku at epapanaagcha nan chana kankanan.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.