João 11

Nan kalen apo Dios (Nan fiarú ay turag) (EBK) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Wacha nan usa ay laraki ay nan ngachana at Lazaro ay cha munsaket ad Betania. Hid-i nan ilen Maria ya nan sunúdna ay hi Marta.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Hi Maria ay anna nan mangikuyagtu as fiangfiangru as nan suken Jesus, ya punasanantu as nan fookna. Hi Lazaro ay sunúdna nan nunsaket.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Isunga inmifiaor nan hen-aki ay fianafiai as uy mangifiakia kan Jesus un, “Apo, nan kiayyummu ay laylaychum at cha munsaket.”
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Kun pay chinngor Jesus sa, kenalina, “Nan saket ay anna at achi ekatuy Lazaro. Ommat na ta maichayaw hi Apo Dios, ya hiyasa nan kiapón nan maichayawan nan Anak Apo Dios.”
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Laylaychun Jesus nan nauycha hen-anag-i ay cha Marta, Maria ya Lazaro.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 As nan nangchamakian Jesus ay nunsaket hi Lazaro, nayaschi henan lukiar ay kawad-ana as chuwa pay ay urkiw.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Kun pay narpas na, kenalen Jesus as nan disipulusna, “Umuy takú kasin ad Judea.”
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Kenalen nan disipulus kan hiya, “Misturu, chaan nafiayag nan timpu ay kiayud chaká nanglomtakan as nan chiyuycha Judio. Ay kasinka pay laing munfiangad hid-i?”
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Tinumfor hi Jesus, “Ay kun maid hinpuru ya chuwa ay uras as nan kaorkia? Mu ngachana nan manarcharan as nan kaorkia at achi maesakiaw hiya, tay mailana nan silawasna's luta.
9 Jesus respondeu:
10 Ngem mu ngachana nan manarcharan as nan lafi at maesakiaw, tay maid nan silaw kan hiya.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Kun pay kenalen Jesus na, kenalina pay, “Nan kiayyum takú ay hi Lazaro at nassuy, ngem uyku fiangunun hiya.”
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Tinumfor nan disipulus kan hiya, “Apo, mu nassuy hiya at omammaytu.”
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Nan laychun Jesus ay kanan at natuy hiya, ngem ka-anancha mu nanassuy tit-iwa hi Lazaro.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Isunga narawag nan infiakian Jesus kan chicha, “Natuy hi Lazaro,
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 ngem kiapú kan chakayu, naragsakak as nan kamaidku as nan kawad-ana as nan natuyana ta pumigsa nan pammatiyu kan ha-un. Ayu, uy takú ilaun hiya.”
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Kenalen Tomas ay makali un Apel as nan kakadwana ay disipulus, “Umuy takú us ta uray maetapi takú as nan Apo ay matuy.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Kun pay inumchan cha Jesus ad Betania, naammuwana ay opat at ay urkiw nan nailurubkan Lazaro.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Nan nauy Betania at asnop ad Jerusalem. Umuy as turu ay kilometro nan kaachawwina.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Ongor ay Judio nan enmali ay uy mangliwliwa kan cha Marta kan Maria kiapú as nan natuyan nan sunúdcha.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Kun pay chinngor Marta ay cha omali hi Jesus, pinmitiw hiya ay uy nanib-at kan hiya, ngem nayagyag hi Maria as afongcha.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Kenalen Marta kan Jesus, “Apo, mu kunka wacha hena at chaan koma natuy nan sunúdku.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Ngem uray ad wani, ammok ay mu ngachana nan chawatum kan Apo Dios, ichatna kan he-a.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Kenalen Jesus kan hiya, “Matakuntu manipud as nan utúy nan sunúdmu.”
23 Jesus disse a ela:
24 “Ammok ay mataku kasin hiya as nan matakuwantu nan nunkatuy manipud as nan utúy as nan anongos ay urkiw,” ensongfiat Marta.
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Kenalen Jesus kan hiya, “Ha-un nan mangtaku as nan natuy manipud as nan utúy ya nan mangichat as nan fiyag ay maid patingkiana. Nan taku ay omafurot kan ha-un at mataku challu uray mu matuy,
25 Então Jesus declarou:
26 ya mu ngachana nan matataku ay omafurot kan ha-un at achi matmatuy. Ay afurotum na?”
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 “O, Apo,” ensongfiat Marta. “Afurotok ay he-a nan Cristo ay Anak Apo Dios. He-a nan sisin-udmi ay omali asna's luta.”
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Kun pay narpas ay infiakian Marta na, nunfiangad hiya ay uy nangayag kan Maria ay sunúdna. Intubtufuna kan hiya, “Wacha nan Misturu hena, ya cha chaka epaayag.”
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 As nan nanngoran Maria as sa, nalannigwat hiya, at inmuy kan Jesus.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Chaan pay inumchan hi Jesus henan fiabruy, tay kukutug henan lukiar ay nanib-atan Marta kan hiya.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Nan chiyuycha Judio ay cha mangliwliwa kan Maria as fiaruy at inmunudcha as nan nangil-ancha ay nalannigwat hiya ya pinmitiw. Ka-anancha mu umuy as nan kawad-an nan lufok ta mun-akor.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Kun pay inumchan hi Maria as nan kawad-an Jesus ya inilana hiya, nunlukfub as nan sangwanana. Kenalina kan hiya, “Apo, mu kunka wacha hena at chaan koma natuy nan sunúdku ay laraki.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 As nan nangil-an Jesus kan Maria ya nan chiyuycha Judio ay inmunud kan hiya ay cha mun-ag-akor, nginmuyus hiya as solet ya nalilifok chi numnumna.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Senarudsudna kan chicha, “Ay chaud nan nangilubkanyu kan hiya?”
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Nun-akor hi Jesus.
35 Jesus chorou.
36 Kenalen nan chiyuycha Judio, “Ilaunyu, ongor paat chi layadna kan hiya.”
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Ngem kenalen nan tapen nan tataku, “Ay fiakun hiya nan nangepaammay as matan nan nafurag ta makaila? Adchi ngay t'uyna enparufus ay natuy hi Lazaro?”
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Kasin nginmuyus as solet hi Jesus as nan naesnopana as nan nailubkan Lazaro. Nan lufokna at natuktukan ay chupras ya natatangfian as ad-acha ay fiatu.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 “Kaanunyu nan fiatu,” infilin Jesus.
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Kenalen Jesus kan hiya, “Ay chaanku infiakia kan he-a ay mu omafurotka at mailam nan kaichayawan Apo Dios?”
40 Jesus respondeu:
41 Isunga kenaancha nan fiatu. Angkiay ya nuntangad hi Jesus, ya kanana, “Ama, munyamanak kan he-a, tay chinngorak kan he-a.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Ammok ay kanayonak ay chungrun kan he-a, ngem kanak na kiapú as nan nauycha tataku hena ta afurotuncha ay he-a nan nangifiaor kan ha-un.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Kuna pay kenali na, inpigsana ay nangifukiaw, “Lazaro, pumitiwka!”
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Pinmitiw nan natuy. Napopotepotan chi limana ya sukina as lopot, ya naapongotan us nan lupana as panyu. Angkiay kenalen Jesus kan chicha, “Kaanunyu nan hanacha naepopotepot kan hiya ta mafialin ay komatam.”
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Nan ongor as nan chiyuycha Judio ay enmali ay nangliwliwa kan Maria ya nangila as nan enat Jesus at enmafurotcha kan hiya.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Ngem nan tapina kan chicha at inmuycha as nan chiyuycha Fariseo, ya infiakiacha kan chicha nan enat Jesus.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Angkiay nan chiyuycha Fariseo ya nan anap-apon chi papachi at nakimitincha as nan chiyuycha membron nan Sanhedrin. Kenalicha kan chicha, “Anan atun takú ngay? Nan taku ay ansa at ongor chi nakaskaschaaw ay sinyar ay chana at-atun!
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Mu ukiayun takú hiya ay mangiturturuy as sa, am-in ay tataku at omafurotchantu kan hiya. Mu hiyasa, omalintu nan chiyuycha toray ay i-Roma ay manachael as nan Templo takú ya uray nan nasyon takú.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Ngem nan usa kan chicha at hi Caifas ay kangatuwan ay pachi as nan hiyachi ay tawwun nan nangali, “Kenomsaw kayu! Maid paat ammuyu!
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Ay achiyu maawatan ay un-unuyna kan chakayu ay nan usa ay taku at matuy para as nan tataku mu nan intiru ay nasyon nan machachael?”
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Nan nauy infiakian Caifas at chaan nurpu as nan mismu ay numnumna, ngem kiapú ta hiya nan kangatuwan ay pachi as nan hiyachi ay tawwun, enpaepadton Apo Dios kan hiya ay matuy hi Jesus para as nan tataku ay Judio.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Fiakun yangkiay para as nan chiyuycha Judio, ngem am-in ay an-ak Apo Dios ay wacha henan tukutukún ay luglukiar at amonguna ay mun-us-usaun.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Nunlapu as nan hiyachi ay urkiw, nuntuturag nan anap-apon chi Judio as atuncha ay mangpatuy kan Jesus.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Isunga chaan at nunfiabfiaat hi Jesus as nan kawad-an nan tataku ad Judea, ngem kun at nak-ak hiya ya nan disipulusna ay inmuy henan ili ay Efraim ay asnop henan disyerto, ya hid-i nan nayaschiyancha.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 As nan hiyachi, kiayud umchan nan Fiastan chi Judio ay makali un Munlausan. Ongorcha nan enmabrat ad Jerusalem ay nurpu henan sigsikib ay uy mangekaman as nan iniili ay ukialicha ay panagcharos sakbay makifiastacha.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Kuncha pay inumchan nan tataku ad Jerusalem, chacha anapun hi Jesus. As nan naamongancha as Templo, nunsesennarudsudcha, “Ngachana nan munnunumnummu? Ay achi ngun omali hi Jesus ay makifiasta?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Nan anap-apon chi papachi ya nan chiyuycha Fariseo at infilincha as nan tataku ay mu wacha nan nangammu as nan kawad-an Jesus, masapor epakaammuna ta tiliwuncha hiya.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.