João 11
Nan kalen apo Dios (Nan fiarú ay turag) (EBK) vs ARIB
1 Wacha nan usa ay laraki ay nan ngachana at Lazaro ay cha munsaket ad Betania. Hid-i nan ilen Maria ya nan sunúdna ay hi Marta.
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Hi Maria ay anna nan mangikuyagtu as fiangfiangru as nan suken Jesus, ya punasanantu as nan fookna. Hi Lazaro ay sunúdna nan nunsaket.
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Isunga inmifiaor nan hen-aki ay fianafiai as uy mangifiakia kan Jesus un, “Apo, nan kiayyummu ay laylaychum at cha munsaket.”
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Kun pay chinngor Jesus sa, kenalina, “Nan saket ay anna at achi ekatuy Lazaro. Ommat na ta maichayaw hi Apo Dios, ya hiyasa nan kiapón nan maichayawan nan Anak Apo Dios.”
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Laylaychun Jesus nan nauycha hen-anag-i ay cha Marta, Maria ya Lazaro.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 As nan nangchamakian Jesus ay nunsaket hi Lazaro, nayaschi henan lukiar ay kawad-ana as chuwa pay ay urkiw.
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 Kun pay narpas na, kenalen Jesus as nan disipulusna, “Umuy takú kasin ad Judea.”
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 Kenalen nan disipulus kan hiya, “Misturu, chaan nafiayag nan timpu ay kiayud chaká nanglomtakan as nan chiyuycha Judio. Ay kasinka pay laing munfiangad hid-i?”
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Tinumfor hi Jesus, “Ay kun maid hinpuru ya chuwa ay uras as nan kaorkia? Mu ngachana nan manarcharan as nan kaorkia at achi maesakiaw hiya, tay mailana nan silawasna's luta.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Ngem mu ngachana nan manarcharan as nan lafi at maesakiaw, tay maid nan silaw kan hiya.”
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Kun pay kenalen Jesus na, kenalina pay, “Nan kiayyum takú ay hi Lazaro at nassuy, ngem uyku fiangunun hiya.”
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Tinumfor nan disipulus kan hiya, “Apo, mu nassuy hiya at omammaytu.”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 Nan laychun Jesus ay kanan at natuy hiya, ngem ka-anancha mu nanassuy tit-iwa hi Lazaro.
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 Isunga narawag nan infiakian Jesus kan chicha, “Natuy hi Lazaro,
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 ngem kiapú kan chakayu, naragsakak as nan kamaidku as nan kawad-ana as nan natuyana ta pumigsa nan pammatiyu kan ha-un. Ayu, uy takú ilaun hiya.”
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Kenalen Tomas ay makali un Apel as nan kakadwana ay disipulus, “Umuy takú us ta uray maetapi takú as nan Apo ay matuy.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Kun pay inumchan cha Jesus ad Betania, naammuwana ay opat at ay urkiw nan nailurubkan Lazaro.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 Nan nauy Betania at asnop ad Jerusalem. Umuy as turu ay kilometro nan kaachawwina.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Ongor ay Judio nan enmali ay uy mangliwliwa kan cha Marta kan Maria kiapú as nan natuyan nan sunúdcha.
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Kun pay chinngor Marta ay cha omali hi Jesus, pinmitiw hiya ay uy nanib-at kan hiya, ngem nayagyag hi Maria as afongcha.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Kenalen Marta kan Jesus, “Apo, mu kunka wacha hena at chaan koma natuy nan sunúdku.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 Ngem uray ad wani, ammok ay mu ngachana nan chawatum kan Apo Dios, ichatna kan he-a.”
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Kenalen Jesus kan hiya, “Matakuntu manipud as nan utúy nan sunúdmu.”
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 “Ammok ay mataku kasin hiya as nan matakuwantu nan nunkatuy manipud as nan utúy as nan anongos ay urkiw,” ensongfiat Marta.
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Kenalen Jesus kan hiya, “Ha-un nan mangtaku as nan natuy manipud as nan utúy ya nan mangichat as nan fiyag ay maid patingkiana. Nan taku ay omafurot kan ha-un at mataku challu uray mu matuy,
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 ya mu ngachana nan matataku ay omafurot kan ha-un at achi matmatuy. Ay afurotum na?”
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 “O, Apo,” ensongfiat Marta. “Afurotok ay he-a nan Cristo ay Anak Apo Dios. He-a nan sisin-udmi ay omali asna's luta.”
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Kun pay narpas ay infiakian Marta na, nunfiangad hiya ay uy nangayag kan Maria ay sunúdna. Intubtufuna kan hiya, “Wacha nan Misturu hena, ya cha chaka epaayag.”
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 As nan nanngoran Maria as sa, nalannigwat hiya, at inmuy kan Jesus.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 Chaan pay inumchan hi Jesus henan fiabruy, tay kukutug henan lukiar ay nanib-atan Marta kan hiya.
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Nan chiyuycha Judio ay cha mangliwliwa kan Maria as fiaruy at inmunudcha as nan nangil-ancha ay nalannigwat hiya ya pinmitiw. Ka-anancha mu umuy as nan kawad-an nan lufok ta mun-akor.
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 Kun pay inumchan hi Maria as nan kawad-an Jesus ya inilana hiya, nunlukfub as nan sangwanana. Kenalina kan hiya, “Apo, mu kunka wacha hena at chaan koma natuy nan sunúdku ay laraki.”
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 As nan nangil-an Jesus kan Maria ya nan chiyuycha Judio ay inmunud kan hiya ay cha mun-ag-akor, nginmuyus hiya as solet ya nalilifok chi numnumna.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 Senarudsudna kan chicha, “Ay chaud nan nangilubkanyu kan hiya?”
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Nun-akor hi Jesus.
35 Jesus chorou.
36 Kenalen nan chiyuycha Judio, “Ilaunyu, ongor paat chi layadna kan hiya.”
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Ngem kenalen nan tapen nan tataku, “Ay fiakun hiya nan nangepaammay as matan nan nafurag ta makaila? Adchi ngay t'uyna enparufus ay natuy hi Lazaro?”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 Kasin nginmuyus as solet hi Jesus as nan naesnopana as nan nailubkan Lazaro. Nan lufokna at natuktukan ay chupras ya natatangfian as ad-acha ay fiatu.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 “Kaanunyu nan fiatu,” infilin Jesus.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Kenalen Jesus kan hiya, “Ay chaanku infiakia kan he-a ay mu omafurotka at mailam nan kaichayawan Apo Dios?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Isunga kenaancha nan fiatu. Angkiay ya nuntangad hi Jesus, ya kanana, “Ama, munyamanak kan he-a, tay chinngorak kan he-a.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 Ammok ay kanayonak ay chungrun kan he-a, ngem kanak na kiapú as nan nauycha tataku hena ta afurotuncha ay he-a nan nangifiaor kan ha-un.”
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Kuna pay kenali na, inpigsana ay nangifukiaw, “Lazaro, pumitiwka!”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Pinmitiw nan natuy. Napopotepotan chi limana ya sukina as lopot, ya naapongotan us nan lupana as panyu. Angkiay kenalen Jesus kan chicha, “Kaanunyu nan hanacha naepopotepot kan hiya ta mafialin ay komatam.”
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Nan ongor as nan chiyuycha Judio ay enmali ay nangliwliwa kan Maria ya nangila as nan enat Jesus at enmafurotcha kan hiya.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Ngem nan tapina kan chicha at inmuycha as nan chiyuycha Fariseo, ya infiakiacha kan chicha nan enat Jesus.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Angkiay nan chiyuycha Fariseo ya nan anap-apon chi papachi at nakimitincha as nan chiyuycha membron nan Sanhedrin. Kenalicha kan chicha, “Anan atun takú ngay? Nan taku ay ansa at ongor chi nakaskaschaaw ay sinyar ay chana at-atun!
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 Mu ukiayun takú hiya ay mangiturturuy as sa, am-in ay tataku at omafurotchantu kan hiya. Mu hiyasa, omalintu nan chiyuycha toray ay i-Roma ay manachael as nan Templo takú ya uray nan nasyon takú.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Ngem nan usa kan chicha at hi Caifas ay kangatuwan ay pachi as nan hiyachi ay tawwun nan nangali, “Kenomsaw kayu! Maid paat ammuyu!
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 Ay achiyu maawatan ay un-unuyna kan chakayu ay nan usa ay taku at matuy para as nan tataku mu nan intiru ay nasyon nan machachael?”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 Nan nauy infiakian Caifas at chaan nurpu as nan mismu ay numnumna, ngem kiapú ta hiya nan kangatuwan ay pachi as nan hiyachi ay tawwun, enpaepadton Apo Dios kan hiya ay matuy hi Jesus para as nan tataku ay Judio.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Fiakun yangkiay para as nan chiyuycha Judio, ngem am-in ay an-ak Apo Dios ay wacha henan tukutukún ay luglukiar at amonguna ay mun-us-usaun.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Nunlapu as nan hiyachi ay urkiw, nuntuturag nan anap-apon chi Judio as atuncha ay mangpatuy kan Jesus.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 Isunga chaan at nunfiabfiaat hi Jesus as nan kawad-an nan tataku ad Judea, ngem kun at nak-ak hiya ya nan disipulusna ay inmuy henan ili ay Efraim ay asnop henan disyerto, ya hid-i nan nayaschiyancha.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 As nan hiyachi, kiayud umchan nan Fiastan chi Judio ay makali un Munlausan. Ongorcha nan enmabrat ad Jerusalem ay nurpu henan sigsikib ay uy mangekaman as nan iniili ay ukialicha ay panagcharos sakbay makifiastacha.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 Kuncha pay inumchan nan tataku ad Jerusalem, chacha anapun hi Jesus. As nan naamongancha as Templo, nunsesennarudsudcha, “Ngachana nan munnunumnummu? Ay achi ngun omali hi Jesus ay makifiasta?”
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Nan anap-apon chi papachi ya nan chiyuycha Fariseo at infilincha as nan tataku ay mu wacha nan nangammu as nan kawad-an Jesus, masapor epakaammuna ta tiliwuncha hiya.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.