Zacarias 1
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs VC
1 Dariyusi ta masaya san flanan karo seeginan na, Matigi Ala k’a ta kuma lase cira Berekiya dencɛ Jakariya ma; Berekiya tun ye Ido dencɛ ye. Ala k’a fɔ Jakariya ye ko:
1 No oitavo mês do segundo ano do reinado de Dario, a palavra do Senhor foi dirigida ao profeta Zacarias, filho de Baraquias, filho de Ado, nestes termos:
2 «Matigi Ala dimina aw bɛmaw kɔrɔ kosɛbɛ.
2 O Senhor estava profundamente irritado contra os vossos pais.
3 A fɔ nin mɔgɔw ye ko Fangatigi Ala ko:
3 Dize a {este povo}: eis o que diz o Senhor dos exércitos: voltai a mim - oráculo do Senhor dos exércitos - e eu voltarei a vós - oráculo do Senhor dos exércitos.
4 «Aw kana kɛ i ko aw bɛmaw; fɔlɔfɔlɔ ciraw tun ka Ala ta kuma lase olugu ma, ko Fangatigi Ala ko: ‹Aw ye bɔ aw ta sirajuguw kan, ka aw ta kɛwalejuguw dabla! Nka o ma ne lamɛn, o fana ma o janto ne ta kumaw ra. Matigi Ala ko ten.›
4 Não sejais como vossos pais a quem os profetas de outrora clamaram, dizendo: eis o que diz o Senhor dos exércitos: deixai vossos maus caminhos e vossas más ações; e eles não ouviram, não prestaram atenção aos meus avisos - oráculo do Senhor.
5 «Ayiwa, aw bɛmaw bɛ min sisan? Yala o ciraw tun bɛ se ka to si ra fɔ bi wa?
5 Onde estão vossos pais? Podem porventura os profetas viver eternamente? Quanto aos avisos e às ordens que encarreguei os meus servos, os profetas, de transmitir ao povo, não foram eles executados junto de vossos pais?
6 O bɛɛ n’a ta, ne tun ka ne ta kumaw, ani ne ta cifɔnin minw fɔ ne ta baaradenw ye, minw ye ciraw ye, yala o kumaw ma na ben aw bɛmaw kan wa? Aw bɛmaw yɛrɛ nana nimisa, k’a fɔ ko: ‹Fangatigi Ala ka min latigɛ, a ka o le kɛ an na, ka kaɲa ni an ta sirajuguw ni an ta kɛwalejuguw ye.› »
6 Por isso vossos pais caíram em si mesmos e, confusos, confessaram: o Senhor dos exércitos tratou-nos como tinha resolvido proceder conosco, segundo o nosso proceder e as nossas obras.
7 Dariyusi ta masaya san flanan karo tan ni kelennan na, min ye Sebati karo ye, o karo tere mugan ni naaninan, Matigi Ala k’a ta kuma lase cira Jakariya ma, min tun ye Ido dencɛ Berekiya ta dencɛ ye. Jakariya ko:
7 No vigésimo quarto dia do décimo primeiro mês {o mês de Sabat} do segundo ano do reinado de Dario, a palavra do Senhor foi dirigida ao profeta Zacarias, filho de Baraquias, filho de Ado, nestes termos:
8 O lon su fɛ, ne ka cɛ dɔ yɛlɛnin ye so wulenman dɔ kan, a lɔnin bɛ mirite yiriw cɛ ra, dingakɔnɔyɔrɔ dɔ ra. So wulenman dɔw, ani so finman bisigi dɔw, ani so gbɛman dɔw tun b’a kɔ fɛ.
8 tive uma visão durante a noite. Percebi, entre as murtas do fundo do vale, um homem montado num cavalo vermelho, e atrás dele estavam cavalos ruços, alazões e brancos.
9 Ne k’a ɲininka ko: «Ne matigicɛ, nin sow ye mun sow le ye?» Mɛlɛkɛ min tun bɛ kumana ni ne ye, ale ko ne ma ko: «Nin sow kɔrɔ ye min ye, ne bɛna o fɔ i ye!»
9 Eu perguntei: Meu senhor, que cavalos são estes? E o anjo porta-voz respondeu-me: Vou explicar-te.
10 Cɛ min tun lɔnin bɛ mirite yiriw cɛ ra, ale ka kuma ta, k’a fɔ ko: «Matigi Ala ka olugu le ci ka taga dunuɲa yɔrɔw bɛɛ yaala.»
10 O homem que se encontrava entre as murtas respondeu: Estes são os {mensageiros} que o Senhor mandou para percorrer a terra.
11 Matigi Ala ta mɛlɛkɛ min lɔnin tun bɛ mirite yiriw cɛ ra, sotigiw kumana o fɛ, k’a fɔ a ye ko: «An ka dunuɲa yɔrɔ bɛɛ yaala; an k’a ye ko dunuɲa yɔrɔ bɛɛ bɛ laganfiya ni ɲasuma le ra.»
11 Então os cavaleiros disseram ao anjo do Senhor que permanecia entre as murtas: Acabamos de percorrer toda a terra, e vimos que toda a terra está em tranqüilidade e descanso.
12 Matigi Ala ta mɛlɛkɛ ka o jaabi k’a fɔ ko: «Fangatigi Ala, i dimina Zeruzalɛmu ni Zuda dugu tɔ minw kɔrɔ kabini san biwolonfla, i bɛna hina o duguw ra wagati juman le sa?»
12 O anjo do Senhor disse: Senhor dos exércitos! Até quando ficareis insensível à sorte de Jerusalém e das cidades de Judá? Já faz setenta anos que estais irritado contra elas!
13 Mɛlɛkɛ min tun bɛ kumana ni ne ye, Matigi Ala ka o mɛlɛkɛ jaabi ni kumadiman ye, ani jususaarokuma.
13 O Senhor respondeu ao anjo que me falava, e disse-lhe boas palavras, cheias de consolação.
14 Mɛlɛkɛ min tun bɛ kumana ni ne ye, o k’a fɔ ne ye ko: «A fɔ bɛɛ ye, ko Fangatigi Ala ko:
14 E o anjo disse-me: Proclama o seguinte: eis o que diz o Senhor dos exércitos: estou animado de ardente amor por Jerusalém e por Sião; porém, sumamente irritado contra as nações que vivem despreocupadas.
15 O kosɔn siya minw ɲasumanin siginin bɛ, ne dimininba lo olugu kɔrɔ;
15 Eu só estava ligeiramente agastado contra Israel, mas {estas nações} ultrapassaram a medida.
16 O kosɔn Matigi Ala ko:
16 Por isso, eis o que diz o Senhor: volto novamente para Jerusalém cheio de compaixão; minha casa será nela reedificada - oráculo do Senhor dos exércitos - e o cordel será estendido sobre Jerusalém.
17 A fɔ bɛɛ ye tuun ko Fangatigi Ala ko:
17 Farás a proclamação seguinte: eis o que diz o Senhor dos exércitos: minhas cidades terão de novo muitas riquezas; o Senhor será a consolação de Sião, e a sua escolha cairá novamente sobre Jerusalém.
18 — ausente —
18 Levantando os olhos, vi quatro cornos;
19 — ausente —
19 e perguntei ao porta-voz: Meu senhor, que cornos são estes? Ele respondeu-me: Estes são os cornos que dispersaram Jerusalém e Judá.
20 — ausente —
20 O Senhor mostrou-me então quatro ferreiros.
21 — ausente —
21 Eu perguntei: Esses, que vêm fazer? Os cornos, respondeu-me ele, haviam dispersado Judá de tal forma que ninguém mais ousava levantar a cabeça; mas eis que vieram esses ferreiros para destruí-los, para abater os cornos que as nações tinham levantado contra a terra de Judá, a fim de dispersar {os seus habitantes}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Zacarias 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.