Zacarias 1
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARIB
1 Dariyusi ta masaya san flanan karo seeginan na, Matigi Ala k’a ta kuma lase cira Berekiya dencɛ Jakariya ma; Berekiya tun ye Ido dencɛ ye. Ala k’a fɔ Jakariya ye ko:
1 No oitavo mês do segundo ano de Dario veio a palavra do Senhor ao profeta Zacarias, filho de Berequias, filho de Ido, dizendo:
2 «Matigi Ala dimina aw bɛmaw kɔrɔ kosɛbɛ.
2 O Senhor se irou fortemente contra vossos pais.
3 A fɔ nin mɔgɔw ye ko Fangatigi Ala ko:
3 Portanto dize-lhes: Assim diz o Senhor dos exércitos: Tornai-vos para mim, diz o Senhor dos exércitos, e eu me tornarei para vós, diz o Senhor dos exércitos.
4 «Aw kana kɛ i ko aw bɛmaw; fɔlɔfɔlɔ ciraw tun ka Ala ta kuma lase olugu ma, ko Fangatigi Ala ko: ‹Aw ye bɔ aw ta sirajuguw kan, ka aw ta kɛwalejuguw dabla! Nka o ma ne lamɛn, o fana ma o janto ne ta kumaw ra. Matigi Ala ko ten.›
4 Não sejais como vossos pais, aos quais clamavam os profetas antigos, dizendo: Assim diz o Senhor dos exércitos: Convertei-vos agora dos vossos maus caminhos e das vossas más obras; mas não ouviram, nem me atenderam, diz o Senhor.
5 «Ayiwa, aw bɛmaw bɛ min sisan? Yala o ciraw tun bɛ se ka to si ra fɔ bi wa?
5 Vossos pais, onde estão eles? E os profetas, viverão eles para sempre?
6 O bɛɛ n’a ta, ne tun ka ne ta kumaw, ani ne ta cifɔnin minw fɔ ne ta baaradenw ye, minw ye ciraw ye, yala o kumaw ma na ben aw bɛmaw kan wa? Aw bɛmaw yɛrɛ nana nimisa, k’a fɔ ko: ‹Fangatigi Ala ka min latigɛ, a ka o le kɛ an na, ka kaɲa ni an ta sirajuguw ni an ta kɛwalejuguw ye.› »
6 Contudo as minhas palavras e os meus estatutos, que eu ordenei pelos profetas, meus servos, acaso não alcançaram a vossos pais? E eles se arrependeram, e disseram: Assim como o Senhor dos exércitos fez tenção de nos tratar, segundo os nossos caminhos, e segundo as nossas obras, assim ele nos tratou.
7 Dariyusi ta masaya san flanan karo tan ni kelennan na, min ye Sebati karo ye, o karo tere mugan ni naaninan, Matigi Ala k’a ta kuma lase cira Jakariya ma, min tun ye Ido dencɛ Berekiya ta dencɛ ye. Jakariya ko:
7 Aos vinte e quatro dias do mês undécimo, que é o mês de sebate, no segundo ano de Dario, veio a palavra do Senhor ao profeta Zacarias, filho de Berequias, filho de Ido, dizendo:
8 O lon su fɛ, ne ka cɛ dɔ yɛlɛnin ye so wulenman dɔ kan, a lɔnin bɛ mirite yiriw cɛ ra, dingakɔnɔyɔrɔ dɔ ra. So wulenman dɔw, ani so finman bisigi dɔw, ani so gbɛman dɔw tun b’a kɔ fɛ.
8 Olhei de noite, e vi um homem montado num cavalo vermelho, e ele estava parado entre as murtas que se achavam no vale; e atrás dele estavam cavalos vermelhos, baios e brancos.
9 Ne k’a ɲininka ko: «Ne matigicɛ, nin sow ye mun sow le ye?» Mɛlɛkɛ min tun bɛ kumana ni ne ye, ale ko ne ma ko: «Nin sow kɔrɔ ye min ye, ne bɛna o fɔ i ye!»
9 Então perguntei: Meu Senhor, quem são estes? Respondeu-me o anjo que falava comigo: Eu te mostrarei o que estes são.
10 Cɛ min tun lɔnin bɛ mirite yiriw cɛ ra, ale ka kuma ta, k’a fɔ ko: «Matigi Ala ka olugu le ci ka taga dunuɲa yɔrɔw bɛɛ yaala.»
10 Respondeu, pois, o homem que estava parado entre as murtas, e disse: Estes são os que o Senhor tem enviado para percorrerem a terra.
11 Matigi Ala ta mɛlɛkɛ min lɔnin tun bɛ mirite yiriw cɛ ra, sotigiw kumana o fɛ, k’a fɔ a ye ko: «An ka dunuɲa yɔrɔ bɛɛ yaala; an k’a ye ko dunuɲa yɔrɔ bɛɛ bɛ laganfiya ni ɲasuma le ra.»
11 E eles responderam ao anjo do Senhor, que estava parado entre as murtas, e disseram: Nós temos percorrido a terra, e eis que a terra toda está tranqüila e em descanso.
12 Matigi Ala ta mɛlɛkɛ ka o jaabi k’a fɔ ko: «Fangatigi Ala, i dimina Zeruzalɛmu ni Zuda dugu tɔ minw kɔrɔ kabini san biwolonfla, i bɛna hina o duguw ra wagati juman le sa?»
12 Então o anjo do Senhor respondeu, e disse: O Senhor dos exércitos, até quando não terás compaixão de Jerusalém, e das cidades de Judá, contra as quais estiveste indignado estes setenta anos?
13 Mɛlɛkɛ min tun bɛ kumana ni ne ye, Matigi Ala ka o mɛlɛkɛ jaabi ni kumadiman ye, ani jususaarokuma.
13 Respondeu o Senhor ao anjo que falava comigo, com palavras boas, palavras consoladoras.
14 Mɛlɛkɛ min tun bɛ kumana ni ne ye, o k’a fɔ ne ye ko: «A fɔ bɛɛ ye, ko Fangatigi Ala ko:
14 O anjo, pois, que falava comigo, disse-me: Clama, dizendo: Assim diz o Senhor dos exércitos: Com grande zelo estou zelando por Jerusalém e por Sião.
15 O kosɔn siya minw ɲasumanin siginin bɛ, ne dimininba lo olugu kɔrɔ;
15 E estou grandemente indignado contra as nações em descanso; porque eu estava um pouco indignado, mas eles agravaram o mal.
16 O kosɔn Matigi Ala ko:
16 Portanto, o Senhor diz assim: Voltei-me, agora, para Jerusalém com misericórdia; nela será edificada a minha casa, diz o Senhor dos exércitos, e o cordel será estendido sobre Jerusalém.
17 A fɔ bɛɛ ye tuun ko Fangatigi Ala ko:
17 Clama outra vez, dizendo: Assim diz o Senhor dos exércitos: As minhas cidades ainda se transbordarão de bens; e o Senhor ainda consolará a Sião, e ainda escolherá a Jerusalém.
18 — ausente —
18 Levantei os meus olhos, e olhei, e eis quatro chifres.
19 — ausente —
19 Eu perguntei ao anjo que falava comigo: Que é isto? Ele me respondeu: Estes são os chifres que dispersaram a Judá, a Israel e a Jerusalém.
20 — ausente —
20 O Senhor mostrou-me também quatro ferreiros.
21 — ausente —
21 Então perguntei: Que vêm estes a fazer? Ele respondeu, dizendo: Estes são os chifres que dispersaram Judá, de maneira que ninguém levantou a cabeça; mas estes vieram para os amedrontarem, para derrubarem os chifres das nações que levantaram os seus chifres contra a terra de Judá, a fim de a espalharem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Zacarias 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.