Zacarias 11
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs VC
1 Liban jamana, aw ye aw ta jamana donda dayɛlɛ,
1 Abre, ó Líbano, as tuas portas, e o fogo devore os teus cedros; geme, cipreste, porque o cedro caiu.
2 Sipɛrɛsi yiriw, aw ye maɲumankokanw fɔ, sabu sɛdirisunw benbenna!
2 As mais belas árvores foram abatidas! Gemei, carvalhos de Basã, porque foi dizimada a floresta impenetrável.
3 Aw ye sagagbɛnbagaw ta kasikanw lamɛn,
3 Ouve-se o pranto dos pastores porque foram arruinados os seus pastos, o seu orgulho. Ouve-se o rugir dos leõezinhos, porque foram devastadas as florestas do Jordão.
4 Matigi Ala, ne ta Ala k’a fɔ ne ye ko: «Saga minw blara fagari kama, kɛ olugu gbɛnbaga ye!
4 Eis o que diz o Senhor meu Deus:
5 Minw bɛ o san, ka o faga, mɔgɔ tɛna olugu jaraki. Minw fana bɛ o fiyeere, olugu b’a fɔ ko: ‹E, Matigi Ala baraka! Sabu ne kɛra fɛntigi ye.› O sagaw gbɛnbagaw yɛrɛ si tɛna makari o ra ka o bɔsi.
5 Apascenta estas ovelhas destinadas ao matadouro, que são compradas e degoladas impunemente, cujos vendedores dizem: Bendito seja o Senhor! Eis que estou rico! - sem que nenhum pastor tenha compaixão delas.
6 «Ayiwa, ne fana tɛna hina nin jamana mɔgɔw ra tuun. Matigi Ala ko ten. Ne bɛna adamadenw don o mɔgɔɲɔgɔnw boro, ka o don o ta masacɛw boro. Olugu bɛna jamana halaki pewu! Ne fana tɛna o bɔsi ka bɔ o boro.»
6 Por minha vez, não pouparei mais os habitantes desta terra - oráculo do Senhor. Entregarei os homens uns aos outros e nas mãos de seu rei; devastarão o país e não livrarei ninguém de sua mão.
7 Ayiwa, o saga minw blara fagari kama, ne kɛra olugu gbɛnbaga ye; ne ka ne janto o bɛɛ ra barakantanw le ra kosɛbɛ. Ne ka sagagbɛnbere fla ta; ne ka bere kelen tɔgɔ la ko Nɛɛma, ka tɔ kelen tɔgɔ la ko Jɛn. Ne ka kɛ sagaw gbɛn ye.
7 Pus-me então a apascentar as ovelhas destinadas ao matadouro, as mais miseráveis do rebanho. Escolhi dois cajados, aos quais chamei respectivamente Benignidade e Liame, e comecei a apascentar o rebanho.
8 Karo kelen kɔnɔ, ne ka sagagbɛnbaga saba labla. A laban ne jusu tun gbanna sagaw kɔrɔ, olugu fana tun sɛgɛra ne kɔrɔ.
8 Despedi os três pastores desde o primeiro mês: eu estava cansado deles, e eles estavam desgostados de mim.
9 O kɛra minkɛ, ne k’a fɔ sagaw ye ko: «Ne tɛna ne janto aw ra tuun! Minw bɛ sa, olugu ye sa! Minw bɛ halaki, olugu ye halaki. Ni tɔ minw ka to, olugu ye ɲɔgɔn domu.»
9 Eu declarei: Não quero mais saber do ofício de pastor. Pereça o que perecer, morra o que morrer! Os que restarem, que se devorem uns aos outros.
10 Ne ta sagagbɛnbere min tɔgɔ tun ye ko Nɛɛma, ne ka o mina k’a kari, k’a yira ko ne tun ka jɛnɲɔgɔnya min don ni siyaw bɛɛ ye, ko ne ka o jɛnɲɔgɔnya cɛn.
10 Tomando então Benignidade, meu cajado, quebrei-o, rompendo assim o pacto concluído com todos os povos.
11 O jɛnɲɔgɔnya cɛnna o lon na. O kɛra minkɛ, saga barakantan minw tun bɛ ne kɔrɔsira, olugu k’a faamu ko nin tun ye Matigi Ala ta kuma le ye.
11 Ele foi quebrado naquele dia e os mercadores de animais que me observavam, perceberam que aquilo indicava um oráculo do Senhor.
12 Ne k’a fɔ o ye ko: «Ni a diyara aw ye, aw ye ne ta sara di ne ma; nka ni a ma diya aw ye, aw y’a to yi!» O ka ne sara ni warigbɛ bisaba ye.
12 Eu disse-lhes: Dai-me o meu salário, se o julgais bem, ou então retende-o! Eles pagaram-me apenas trinta moedas de prata pelo meu salário.
13 Matigi Ala k’a fɔ ne ye ko: «O ka ne sara kɛ nin wariba min ye, taga o wari di dagalalagabaga ma!» Ne ka o warigbɛ bisaba ta ka taga a di dagalalagabaga ma, Matigi Ala ta batoso kɔnɔ.
13 O Senhor disse-me: Lança esse dinheiro no tesouro, esta bela soma, na qual estimaram os teus serviços. Tomei as trinta moedas de prata e lancei-as no tesouro da casa do Senhor.
14 O kɔ, ne ka ne ta sagagbɛnbere flanan fana kari, ne tun ka min tɔgɔ la ko Jɛn; ne ka o kɛ k’a yira ko jɛnɲɔgɔnya min tun bɛ Zuda ni Izirayɛli cɛ, ko o jɛnɲɔgɔnya cɛnna.
14 Depois tomei o meu cajado Liame e quebrei-o, rompendo assim o pacto de fraternidade entre Judá e Israel.
15 Matigi Ala k’a fɔ ne ye ko: «Sagagbɛnminan dɔw ta, ka i yɛrɛ kɛ i ko sagagbɛnbaga hakirintan.
15 O Senhor disse-me: Aparelha-te agora como um mau pastor.
16 Sabu, a flɛ, ne yɛrɛ bɛna sagagbɛnbaga dɔ sigi jamana kɔnɔ. Saga minw tununa, a tɛna a janto olugu ra; a tɛna taga sagadennin tununinw yɔrɔɲini, a tɛna saga mandimininw flakɛ, minw ka kɛnɛ, a tɛna domuni di olugu ma. A bɛna to ka saga tɔrɔninw sogo le domu, fɔ ka o sengbɔgɔrɔw bɛɛ cici.
16 Estou pronto a suscitar nesta terra um pastor que não terá cuidado das ovelhas que perecem, não buscará as que se desgarram, não curará a que for ferida, nem alimentará a sã; mas comerá a carne das melhores e lhes arrancará as unhas.
17 Sagagbɛnbaga hakirintan
17 Ai do mau pastor que abandona o seu rebanho! Que a espada fira o seu braço e o seu olho direito! Que seque seu braço e seja coberto de trevas o seu olho direito!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Zacarias 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.