Zacarias 11
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARIB
1 Liban jamana, aw ye aw ta jamana donda dayɛlɛ,
1 Abre, ó Líbano, as tuas portas para que o fogo devore os teus cedros.
2 Sipɛrɛsi yiriw, aw ye maɲumankokanw fɔ, sabu sɛdirisunw benbenna!
2 Geme, ó cipreste, porque caiu o cedro, porque os mais excelentes são destruídos; gemei, ó carvalhos de Basã, porque o bosque forte é derrubado.
3 Aw ye sagagbɛnbagaw ta kasikanw lamɛn,
3 Voz de uivo dos pastores! porque a sua glória é destruída; voz de bramido de leões novos! porque foi destruída a soberba do Jordão.
4 Matigi Ala, ne ta Ala k’a fɔ ne ye ko: «Saga minw blara fagari kama, kɛ olugu gbɛnbaga ye!
4 Assim diz o Senhor meu Deus: Apascenta as ovelhas destinadas para a matança,
5 Minw bɛ o san, ka o faga, mɔgɔ tɛna olugu jaraki. Minw fana bɛ o fiyeere, olugu b’a fɔ ko: ‹E, Matigi Ala baraka! Sabu ne kɛra fɛntigi ye.› O sagaw gbɛnbagaw yɛrɛ si tɛna makari o ra ka o bɔsi.
5 cujos compradores as matam, e não se têm por culpados; e cujos vendedores dizem: Louvado seja o Senhor, porque hei enriquecido; e os seus pastores não têm piedade delas.
6 «Ayiwa, ne fana tɛna hina nin jamana mɔgɔw ra tuun. Matigi Ala ko ten. Ne bɛna adamadenw don o mɔgɔɲɔgɔnw boro, ka o don o ta masacɛw boro. Olugu bɛna jamana halaki pewu! Ne fana tɛna o bɔsi ka bɔ o boro.»
6 Certamente não terei mais piedade dos moradores desta terra, diz o Senhor; mas, eis que entregarei os homens cada um na mão do seu próximo e na mão do seu rei; eles ferirão a terra, e eu não os livrarei da mão deles.
7 Ayiwa, o saga minw blara fagari kama, ne kɛra olugu gbɛnbaga ye; ne ka ne janto o bɛɛ ra barakantanw le ra kosɛbɛ. Ne ka sagagbɛnbere fla ta; ne ka bere kelen tɔgɔ la ko Nɛɛma, ka tɔ kelen tɔgɔ la ko Jɛn. Ne ka kɛ sagaw gbɛn ye.
7 Eu pois apascentei as ovelhas destinadas para a matança, as pobres ovelhas do rebanho. E tomei para mim duas varas: a uma chamei Graça, e à outra chamei União; e apascentei as ovelhas.
8 Karo kelen kɔnɔ, ne ka sagagbɛnbaga saba labla. A laban ne jusu tun gbanna sagaw kɔrɔ, olugu fana tun sɛgɛra ne kɔrɔ.
8 E destruí os três pastores num mês; porque me enfadei deles, e também eles se enfastiaram de mim.
9 O kɛra minkɛ, ne k’a fɔ sagaw ye ko: «Ne tɛna ne janto aw ra tuun! Minw bɛ sa, olugu ye sa! Minw bɛ halaki, olugu ye halaki. Ni tɔ minw ka to, olugu ye ɲɔgɔn domu.»
9 Então eu disse: Não vos apascentarei mais; o que morrer morra, e o que for destruído seja destruído; e os que restarem, comam cada um a carne do seu próximo.
10 Ne ta sagagbɛnbere min tɔgɔ tun ye ko Nɛɛma, ne ka o mina k’a kari, k’a yira ko ne tun ka jɛnɲɔgɔnya min don ni siyaw bɛɛ ye, ko ne ka o jɛnɲɔgɔnya cɛn.
10 E tomei a minha vara Graça, e a quebrei, para desfazer o meu pacto, que tinha estabelecido com todos os povos.
11 O jɛnɲɔgɔnya cɛnna o lon na. O kɛra minkɛ, saga barakantan minw tun bɛ ne kɔrɔsira, olugu k’a faamu ko nin tun ye Matigi Ala ta kuma le ye.
11 Foi, pois, anulado naquele dia; assim os pobres do rebanho que me respeitavam, reconheceram que isso era palavra do Senhor.
12 Ne k’a fɔ o ye ko: «Ni a diyara aw ye, aw ye ne ta sara di ne ma; nka ni a ma diya aw ye, aw y’a to yi!» O ka ne sara ni warigbɛ bisaba ye.
12 E eu lhes disse: Se parece bem aos vossos olhos, dai-me o que me é devido; e, se não, deixai-o. Pesaram, pois, por meu salário, trinta moedas de prata.
13 Matigi Ala k’a fɔ ne ye ko: «O ka ne sara kɛ nin wariba min ye, taga o wari di dagalalagabaga ma!» Ne ka o warigbɛ bisaba ta ka taga a di dagalalagabaga ma, Matigi Ala ta batoso kɔnɔ.
13 Ora o Senhor disse-me: Arroja isso ao oleiro, esse belo preço em que fui avaliado por eles. E tomei as trinta moedas de prata, e as arrojei ao oleiro na casa do Senhor.
14 O kɔ, ne ka ne ta sagagbɛnbere flanan fana kari, ne tun ka min tɔgɔ la ko Jɛn; ne ka o kɛ k’a yira ko jɛnɲɔgɔnya min tun bɛ Zuda ni Izirayɛli cɛ, ko o jɛnɲɔgɔnya cɛnna.
14 Então quebrei a minha segunda vara União, para romper a irmandade entre Judá e Israel.
15 Matigi Ala k’a fɔ ne ye ko: «Sagagbɛnminan dɔw ta, ka i yɛrɛ kɛ i ko sagagbɛnbaga hakirintan.
15 Então o Senhor me disse: Toma ainda para ti os instrumentos de um pastor insensato.
16 Sabu, a flɛ, ne yɛrɛ bɛna sagagbɛnbaga dɔ sigi jamana kɔnɔ. Saga minw tununa, a tɛna a janto olugu ra; a tɛna taga sagadennin tununinw yɔrɔɲini, a tɛna saga mandimininw flakɛ, minw ka kɛnɛ, a tɛna domuni di olugu ma. A bɛna to ka saga tɔrɔninw sogo le domu, fɔ ka o sengbɔgɔrɔw bɛɛ cici.
16 Pois eis que suscitarei um pastor na terra, que não cuidará das que estão perecendo, não procurará as errantes, não curará a ferida, nem apascentará a sã; mas comerá a carne das gordas, e lhes despedaçará as unhas.
17 Sagagbɛnbaga hakirintan
17 Ai do pastor inútil, que abandona o rebanho! a espada lhe cairá sobre o braço e sobre o olho direito; o seu braço será de todo mirrado, e o seu olho direito será inteiramente escurecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Zacarias 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.