Tiago 3
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NTLH
1 Ayiwa, ne balemaw, aw caman kana teliya k’a fɔ ko aw bɛ kɛ karamɔgɔw ye; aw yɛrɛ k’a lɔn ko anw karamɔgɔw ta kiti bɛna gbɛlɛya ka tɛmɛ tɔw ta kan.
1 Meus irmãos, somente poucos de vocês deveriam se tornar mestres na Igreja, pois vocês sabem que nós, os que ensinamos, seremos julgados com mais rigor do que os outros.
2 An bɛɛ bɛ firi cogo caman na. Ni a kɛra ko mɔgɔ min tɛ firi kumacogo ra fiyewu, o tigi kɔni ye mɔgɔ dafanin le ye; a bɛ se ka a yɛrɛ mina a ta kokɛtaw bɛɛ ra.
2 Todos nós sempre cometemos erros. Quem não comete nenhum erro no que diz é uma pessoa madura, capaz de controlar todo o seu corpo.
3 Ni an ka karafe don so da ra, ko a ye taga an ɲanayɔrɔ ra, o tuma so ta koɲa bɛɛ bɛ anw le boro.
3 Até na boca dos cavalos colocamos um freio para que nos obedeçam e assim fazemos com que vão aonde queremos.
4 Aw ye jirakurunbaw fana flɛ; o ka bon, fɔɲɔba bɛ o ɲɔni ka taga, nka kurunborinan fitini dɔ le bɛ o ra; o le bɛ o lataga kurunboribaga ɲanayɔrɔ ra.
4 Pensem no navio: grande como é, empurrado por ventos fortes, ele é guiado por um pequeno leme e vai aonde o piloto quer.
5 Adamaden nɛnkun fana ye a farikolo yɔrɔ fitini dɔrɔn le ye, nka a bɛ a yɛrɛ bonya, ka kumabaw le fɔ.
5 É isto o que acontece com a língua: mesmo pequena, ela se gaba de grandes coisas. Vejam como uma grande floresta pode ser incendiada por uma pequena chama!
6 Nɛnkun fana ye tasuma le ye; dunuɲa ta kojuguw bɛɛ sigiyɔrɔ lo. A bɛ an farikolo ra; a bɛ farikolo yɔrɔ tɔw bɛɛ lanɔgɔ. A bɛ i ko jahanama tasuma le b’a ra; a bɛ se ka mɔgɔ ta dunuɲalatigɛ bɛɛ cɛn.
6 A língua é um fogo. Ela é um mundo de maldade, ocupa o seu lugar no nosso corpo e espalha o mal em todo o nosso ser. Com o fogo que vem do próprio inferno, ela põe toda a nossa vida em chamas.
7 Kongosogo suguya bɛɛ, ani kɔnɔw, ani fɛn fofotaw, ani jirafɛn suguya bɛɛ, o bɛɛ bɛ se ka nɛgɛ, ka o koro; adamaden sera ka o bɛɛ mina ka o koro.
7 O ser humano é capaz de dominar todas as criaturas e tem dominado os animais selvagens, os pássaros, os animais que se arrastam pelo chão e os peixes.
8 Nka adamaden nɛnkun wa, mɔgɔ si tɛ se ka o koro! Fɛnjugu lo; a tɛ se ka mina k’a kɛ mɔgɔ sago ye. A fanin lo baga ra, baga min bɛ mɔgɔ faga.
8 Mas ninguém ainda foi capaz de dominar a língua. Ela é má, cheia de veneno mortal, e ninguém a pode controlar.
9 An bɛ an Fa, Matigi Ala tando nin nɛnkun min ye, an bɛ mɔgɔw danga ni o nɛnkun kelen ye, k’a sɔrɔ o mɔgɔw danna ka kaɲa ni Ala yɛrɛ cogo ye.
9 Usamos a língua tanto para agradecer ao Senhor e Pai como para amaldiçoar as pessoas, que foram criadas parecidas com Deus.
10 Ala tandori bɛ bɔ da min fɛ, mɔgɔdangakan bɛ bɔ o da kelen fɛ! Ne balemaw, a man kan ka kɛ ten.
10 Da mesma boca saem palavras tanto de agradecimento como de maldição. Meus irmãos, isso não deve ser assim.
11 Ji diman ni ji kunaman bɛ se ka woyo ka bɔ bununda kelen fɛ wa?
11 Por acaso pode a mesma fonte jorrar água doce e água amarga?
12 Ne balemaw, torosun bɛ se ka oliviyeden kɛ wa? Walama rɛzɛnsun bɛ se ka toroden kɛ wa? Ayiwa, kɔgɔ bɛ bunun min ta ji ra, ji diman tɛ se ka bɔ o bunun kelen na.
12 Meus irmãos, por acaso pode uma figueira dar azeitonas ou um pé de uva dar figos? Assim, também, uma fonte de água salgada não pode dar água doce.
13 Ayiwa, jɔn le bɛ aw ra, ko a ye hakiritigi ye, ko a ka ko lɔn? O tigi ye o yira a kɛwalew fɛ: tagamacogoɲuman, ani sabari; o le ye hakiritigiya sira ye.
13 Existe entre vocês alguém que seja sábio e inteligente? Pois então que prove isso pelo seu bom comportamento e pelas suas ações, praticadas com humildade e sabedoria.
14 Nka ni ɲangboyajugu ni sangaɲɔgɔnmaya le bɛ aw jusu ra, o tuma aw kana aw yɛrɛ bonya, ka faninya tigɛ, ka ban can ma.
14 Mas, se no coração de vocês existe inveja, amargura e egoísmo, então não mintam contra a verdade, gabando-se de serem sábios.
15 O hakiritigiya ma bɔ sankolo ra Ala fɛ dɛ, a sɔrɔra dugukolo kan yan le, adamadenw yɛrɛ ta hakiritigiya lo, a bɔra Setana le ra.
15 Essa espécie de sabedoria não vem do céu; ela é deste mundo, é da nossa natureza humana e é diabólica.
16 Sabu ɲangboya ni sangaɲɔgɔnmaya bɛ yɔrɔ o yɔrɔ, koɲagamininw le bɛ kɛ o yɔrɔ ra, ani kojugu suguya bɛɛ.
16 Pois, onde há inveja e egoísmo, há também confusão e todo tipo de coisas más.
17 Nka hakiritigiya min bɔra sankolo ra Ala fɛ, a fɔlɔ, o saninyanin lo, o kɔ, hɛra b’a ra, sabari b’a ra, a bɛ bɛn le ɲini, hina caman b’a ra, ani koɲuman; a tɛ mɔgɔ bɔ mɔgɔ ra, flankafuya tɛ a ra.
17 A sabedoria que vem do céu é antes de tudo pura; e é também pacífica, bondosa e amigável. Ela é cheia de misericórdia, produz uma colheita de boas ações, não trata os outros pela sua aparência e é livre de fingimento.
18 Minw bɛ hɛra ɲini, olugu bɛ o ta baara kɛ hɛra le ra, ka o baara tɔnɔ kɛ terenninya ye.
18 Pois a bondade é a colheita produzida pelas sementes que foram plantadas pelos que trabalham em favor da paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.