Tiago 3
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ACF
1 Ayiwa, ne balemaw, aw caman kana teliya k’a fɔ ko aw bɛ kɛ karamɔgɔw ye; aw yɛrɛ k’a lɔn ko anw karamɔgɔw ta kiti bɛna gbɛlɛya ka tɛmɛ tɔw ta kan.
1 Meus irmãos, muitos de vós não sejam mestres, sabendo que receberemos mais duro juízo.
2 An bɛɛ bɛ firi cogo caman na. Ni a kɛra ko mɔgɔ min tɛ firi kumacogo ra fiyewu, o tigi kɔni ye mɔgɔ dafanin le ye; a bɛ se ka a yɛrɛ mina a ta kokɛtaw bɛɛ ra.
2 Porque todos tropeçamos em muitas coisas. Se alguém não tropeça em palavra, o tal é perfeito, e poderoso para também refrear todo o corpo.
3 Ni an ka karafe don so da ra, ko a ye taga an ɲanayɔrɔ ra, o tuma so ta koɲa bɛɛ bɛ anw le boro.
3 Ora, nós pomos freio nas bocas dos cavalos, para que nos obedeçam; e conseguimos dirigir todo o seu corpo.
4 Aw ye jirakurunbaw fana flɛ; o ka bon, fɔɲɔba bɛ o ɲɔni ka taga, nka kurunborinan fitini dɔ le bɛ o ra; o le bɛ o lataga kurunboribaga ɲanayɔrɔ ra.
4 Vede também as naus que, sendo tão grandes, e levadas de impetuosos ventos, se viram com um bem pequeno leme para onde quer a vontade daquele que as governa.
5 Adamaden nɛnkun fana ye a farikolo yɔrɔ fitini dɔrɔn le ye, nka a bɛ a yɛrɛ bonya, ka kumabaw le fɔ.
5 Assim também a língua é um pequeno membro, e gloria-se de grandes coisas. Vede quão grande bosque um pequeno fogo incendeia.
6 Nɛnkun fana ye tasuma le ye; dunuɲa ta kojuguw bɛɛ sigiyɔrɔ lo. A bɛ an farikolo ra; a bɛ farikolo yɔrɔ tɔw bɛɛ lanɔgɔ. A bɛ i ko jahanama tasuma le b’a ra; a bɛ se ka mɔgɔ ta dunuɲalatigɛ bɛɛ cɛn.
6 A língua também é um fogo; como mundo de iniqüidade, a língua está posta entre os nossos membros, e contamina todo o corpo, e inflama o curso da natureza, e é inflamada pelo inferno.
7 Kongosogo suguya bɛɛ, ani kɔnɔw, ani fɛn fofotaw, ani jirafɛn suguya bɛɛ, o bɛɛ bɛ se ka nɛgɛ, ka o koro; adamaden sera ka o bɛɛ mina ka o koro.
7 Porque toda a natureza, tanto de bestas feras como de aves, tanto de répteis como de animais do mar, se amansa e foi domada pela natureza humana;
8 Nka adamaden nɛnkun wa, mɔgɔ si tɛ se ka o koro! Fɛnjugu lo; a tɛ se ka mina k’a kɛ mɔgɔ sago ye. A fanin lo baga ra, baga min bɛ mɔgɔ faga.
8 Mas nenhum homem pode domar a língua. É um mal que não se pode refrear; está cheia de peçonha mortal.
9 An bɛ an Fa, Matigi Ala tando nin nɛnkun min ye, an bɛ mɔgɔw danga ni o nɛnkun kelen ye, k’a sɔrɔ o mɔgɔw danna ka kaɲa ni Ala yɛrɛ cogo ye.
9 Com ela bendizemos a Deus e Pai, e com ela amaldiçoamos os homens, feitos à semelhança de Deus.
10 Ala tandori bɛ bɔ da min fɛ, mɔgɔdangakan bɛ bɔ o da kelen fɛ! Ne balemaw, a man kan ka kɛ ten.
10 De uma mesma boca procede bênção e maldição. Meus irmãos, não convém que isto se faça assim.
11 Ji diman ni ji kunaman bɛ se ka woyo ka bɔ bununda kelen fɛ wa?
11 Porventura deita alguma fonte de um mesmo manancial água doce e água amargosa?
12 Ne balemaw, torosun bɛ se ka oliviyeden kɛ wa? Walama rɛzɛnsun bɛ se ka toroden kɛ wa? Ayiwa, kɔgɔ bɛ bunun min ta ji ra, ji diman tɛ se ka bɔ o bunun kelen na.
12 Meus irmãos, pode também a figueira produzir azeitonas, ou a videira figos? Assim tampouco pode uma fonte dar água salgada e doce.
13 Ayiwa, jɔn le bɛ aw ra, ko a ye hakiritigi ye, ko a ka ko lɔn? O tigi ye o yira a kɛwalew fɛ: tagamacogoɲuman, ani sabari; o le ye hakiritigiya sira ye.
13 Quem dentre vós é sábio e entendido? Mostre pelo seu bom trato as suas obras em mansidão de sabedoria.
14 Nka ni ɲangboyajugu ni sangaɲɔgɔnmaya le bɛ aw jusu ra, o tuma aw kana aw yɛrɛ bonya, ka faninya tigɛ, ka ban can ma.
14 Mas, se tendes amarga inveja, e sentimento faccioso em vosso coração, não vos glorieis, nem mintais contra a verdade.
15 O hakiritigiya ma bɔ sankolo ra Ala fɛ dɛ, a sɔrɔra dugukolo kan yan le, adamadenw yɛrɛ ta hakiritigiya lo, a bɔra Setana le ra.
15 Essa não é a sabedoria que vem do alto, mas é terrena, animal e diabólica.
16 Sabu ɲangboya ni sangaɲɔgɔnmaya bɛ yɔrɔ o yɔrɔ, koɲagamininw le bɛ kɛ o yɔrɔ ra, ani kojugu suguya bɛɛ.
16 Porque onde há inveja e espírito faccioso aí há perturbação e toda a obra perversa.
17 Nka hakiritigiya min bɔra sankolo ra Ala fɛ, a fɔlɔ, o saninyanin lo, o kɔ, hɛra b’a ra, sabari b’a ra, a bɛ bɛn le ɲini, hina caman b’a ra, ani koɲuman; a tɛ mɔgɔ bɔ mɔgɔ ra, flankafuya tɛ a ra.
17 Mas a sabedoria que do alto vem é, primeiramente pura, depois pacífica, moderada, tratável, cheia de misericórdia e de bons frutos, sem parcialidade, e sem hipocrisia.
18 Minw bɛ hɛra ɲini, olugu bɛ o ta baara kɛ hɛra le ra, ka o baara tɔnɔ kɛ terenninya ye.
18 Ora, o fruto da justiça semeia-se na paz, para os que exercitam a paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.