Rute 1

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ɲamɔgɔw tun bɛ fanga ra wagati min na Izirayɛli jamana ra, kɔngɔba dɔ benna Izirayɛli jamana kan. Ayiwa, Bɛtilɛhɛmukacɛ dɔ ni a muso ni a dencɛ fla bɔra o sigiyɔrɔ ra Zude mara ra, ka taga sigi Mohabu jamana ra ka wagati dɔ kɛ.
1 Ora, sucedeu que, nos dias em que os juízes governavam, houve fome na terra. E um certo homem de Belém de Judá foi residir temporariamente na terra de Moabe, ele, sua esposa e seus dois filhos.
2 O cɛ tɔgɔ tun ye ko Elimelɛki, a muso tɔgɔ tun ye ko Nahomi, a dencɛ kelen tɔgɔ tun ye ko Malɔn, tɔ kelen tɔgɔ tun ye ko Kiliyɔn. O tun ye Efiratakaw le ye, ka bɔ Bɛtilɛhɛmu, Zude mara ra. O ra, o sera Mohabu jamana ra minkɛ, o sigira o yɔrɔ ra yi.
2 E o nome do homem era Elimeleque, e o nome da sua esposa Noemi, e o nome dos seus dois filhos Malom e Quiliom, Efrateus de Belém de Judá. E eles chegaram à terra de Moabe, e ali continuaram.
3 Nahomi ta cɛ Elimelɛki nana sa k’a dencɛ fla to.
3 E Elimeleque, marido de Noemi, faleceu; e ela foi deixada com os seus dois filhos.
4 Olugu ka Mohabu jamana muso dɔw furu; muso kelen tɔgɔ tun ye ko Oripa, tɔ kelen tɔgɔ tun ye ko Ruti. O ka sanji tan ɲɔgɔn le kɛ Mohabu jamana ra.
4 E eles tomaram para si esposas das mulheres de Moabe; o nome de uma era Orfa, e o nome da outra Rute; e eles habitaram ali por cerca de dez anos.
5 O kɔ fɛ, Elimelɛki dencɛw, minw ye Malɔn ni Kiliyɔn ye, olugu fana sara. A kɛra ten, Nahomi bɔnɔna a cɛ ni a dencɛ fla bɛɛ ra.
5 E Malom e Quiliom também faleceram; e a mulher foi deixada sem os seus dois filhos e marido.
6 Ayiwa, ka Nahomi to Mohabu jamana ra yi, a nana a mɛn ko Matigi Ala k’a hakiri to o ta dugumɔgɔw ra, ka o ta simanw ɲa kosɛbɛ. Nahomi wurira o le ra k’a yɛrɛ labɛn ko a bɛ sekɔ o ta dugu ra, ani a buranmuso fla.
6 Então levantou-se ela com suas duas noras para que pudesse retornar da terra de Moabe, pois ela havia ouvido na terra de Moabe como o ­SENHOR havia visitado o seu povo, dando-lhes pão.
7 Ayiwa, Nahomi ni a buranmuso fla bɔra o sigiyɔrɔ ra, ka sira mina ka taga Zude jamana ra.
7 Assim ela saiu do lugar onde estava, junto com suas duas noras; e elas puseram-se a caminho, para retornar à terra de Judá.
8 Ka o to sira ra, Nahomi k’a fɔ a buranmuso fla ye ko: «Ayiwa, sisan aw fla tɛ kɔsegi ka taga aw ta mɔgɔw fɛ wa? Matigi Ala ye ɲa aw ma, i n’a fɔ aw fana ɲana tagabagaw ma, ani ne yɛrɛ ma cogo min na, ka koɲuman kɛ an ye.
8 E Noemi disse às suas duas noras: Ide, cada uma de vós, retornai para a casa da sua mãe; que o ­SENHOR vos trate com benevolência, como tratastes os mortos, e a mim.
9 Matigi Ala y’a to aw ye cɛ wɛrɛw sɔrɔ, k’a to aw ye hɛra sɔrɔ aw ta cɛsow ra fana.» O kɔ, a ka o fo ni kanuya ye, ko a bɛ o labla; nka Oripa ni Ruti kasira kosɛbɛ.
9 Que o ­SENHOR vos conceda encontrar descanso, cada uma de vós na casa do seu marido. Então, ela as beijou; e elas ergueram a sua voz, e choraram.
10 O k’a fɔ Nahomi ye ko: «Ɔn-ɔn, an bɛ taga ni i ye i ta jamana ra.»
10 E elas lhe disseram: Certamente retornaremos contigo para o teu povo.
11 Nahomi k’a fɔ o ye ko: «Aw ye kɔsegi, ne denmusow, mun na aw b’a fɛ ka taga ni ne ye? Yala ne bɛ se ka dencɛ wɛrɛw woro tuun ka o kɛ aw ta cɛw ye wa?
11 E Noemi disse: Voltai-vos novamente, minhas filhas; por que ireis comigo? Há ainda mais filhos em meu ventre, para que possam ser vossos maridos?
12 Aw ye kɔsegi, ne denmusow, aw ye taga aw ta so. Ne kɔrɔra furu ma. Hali ni a kɛra ko ne bɛ cɛ sɔrɔ bi yɛrɛ, ka dencɛ dɔw woro tuun,
12 Voltai-vos novamente, minhas filhas, segui vosso caminho; pois sou velha demais para ter um marido. Se eu dissesse: Tenho esperança, se eu também tivesse marido nesta noite, e ainda tivesse filhos;
13 yala aw bɛna ban ka furu cɛ wɛrɛw ma, fɔ ka taga o denw kɔrɔ wa? Ɔn-ɔn, ne denmusow! Ne ta jusukasi belen ka bon ni aw ta ye nin ko ra, sabu Matigi Ala le ka nin kɛ ne ra.»
13 vós aguardaríeis por eles até que estivessem crescidos? Guardar-vos-íeis para eles sem tomar marido? Não, minhas filhas; por isso entristece-me muito que por vossa causa a mão do ­SENHOR tenha saído contra mim.
14 Nahomi buranmusow kasira tuun kosɛbɛ. Nka a laban, Oripa ka fori di a buranmuso Nahomi ma ni kanuya ye, ka sira ta ka sekɔ a ta so. Nka Ruti nɔrɔnin tora Nahomi ra.
14 E elas ergueram a voz, e voltaram a chorar; e Orfa beijou sua sogra; mas Rute agarrou-se a ela.
15 Nahomi k’a fɔ Ruti ye ko: «I balemamuso tagatɔ flɛ a ta somɔgɔw fɛ, ani a ta batofɛnw kɔ. Ele fana ye kɔsegi ka taga ni a ye.»
15 E ela disse: Eis que a tua cunhada voltou para o seu povo, e para os seus deuses; retorna tu após a tua cunhada.
16 Ruti ko: «I kana ne jagboya ko ne ye faran i ra, ko ne ye bɔ i kɔ ka taga ne ta mɔgɔw fɛ. Ni i ka taga yɔrɔ o yɔrɔ, ne bɛ taga ni i ye, ni i ka taga sigi yɔrɔ o yɔrɔ, ne fana bɛ sigi o yɔrɔ le ra; i ta mɔgɔw le bɛna kɛ ne ta mɔgɔw ye, i ta Ala bɛ kɛ ne ta Ala ye.
16 E Rute disse: Não me supliques para te deixar, ou para deixar de te seguir; pois para onde fores, eu irei; e onde te alojares, eu me alojarei; o teu povo será o meu povo, e o teu Deus, o meu Deus;
17 Ni i ka sa yɔrɔ min na, ne fana bɛna sa o yɔrɔ le ra, ne su bɛna don o yɔrɔ le ra fana. Ni a ma kɛ saya ye, ni ne faranna ka bɔ i kɔ kun wɛrɛ ra, o tuma Matigi Ala ye tɔɔrɔba lase ne ma o kosɔn.»
17 onde morreres, eu morrerei, e ali serei sepultada; que faça-me assim o ­SENHOR, e ainda mais, se algo que não a morte me separar de ti.
18 Nahomi k’a ye ko Ruti nɔrɔnin bɛ ale ra minkɛ, a ma Ruti jagboya tuun ko a ye sekɔ.
18 Quando viu que estava firmemente decidida a ir com ela, deixou de lhe falar.
19 Ayiwa, o tagara ɲɔgɔn fɛ ka taga se fɔ Bɛtilɛhɛmu. O sera dugu donda ra minkɛ, dugumɔgɔw bɛɛ kabakoyara o nako ra. Muso dɔw ko: «E, Nahomi le ye nin ye tan wa?»
19 Assim, as duas seguiram até chegarem a Belém. E sucedeu que, quando chegaram a Belém, toda a cidade ficou comovida com elas, e disseram: Não é esta Noemi?
20 Nahomi ka o jaabi ko: «Aw kana ne wele tuun ko Nahomi; aw ye a fɔ ne ma ko Mara, sabu Sebɛɛtigi Ala ka kojuguba le kɛ ne ra.
20 E ela lhes disse: Não me chameis de Noemi, mas me chamai de Mara; pois o Todo-poderoso tem tratado mui amargamente para comigo.
21 «Ne fɛntigiraman tagara, nka Matigi Ala ka ne borolakolon lasekɔ. Mun na aw bɛ ne wele ko Nahomi; k’a sɔrɔ Matigi Sebɛɛtigi Ala ka kojugu kɛ ne ra, ka bɔnɔ lase ne ma.»
21 Saí cheia, e o ­SENHOR me trouxe de volta para casa vazia: por que então me chamais de Noemi, vendo que o ­SENHOR testifica contra mim, e o Todo-Poderoso tem me afligido?
22 Ayiwa, Nahomi kɔsegira o cogo le ra ka bɔ Mohabu jamana ra, a ni a buranmuso Ruti, Mohabukamuso. O sera Bɛtilɛhɛmu simantigɛwagati damina le ra.
22 Então Noemi retornou, e com ela Rute, a moabita, sua nora, as quais retornaram da terra de Moabe; e vieram para Belém, no início da colheita da cevada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.