Rute 1
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARA
1 Ɲamɔgɔw tun bɛ fanga ra wagati min na Izirayɛli jamana ra, kɔngɔba dɔ benna Izirayɛli jamana kan. Ayiwa, Bɛtilɛhɛmukacɛ dɔ ni a muso ni a dencɛ fla bɔra o sigiyɔrɔ ra Zude mara ra, ka taga sigi Mohabu jamana ra ka wagati dɔ kɛ.
1 Nos dias em que julgavam os juízes, houve fome na terra; e um homem de Belém de Judá saiu a habitar na terra de Moabe, com sua mulher e seus dois filhos.
2 O cɛ tɔgɔ tun ye ko Elimelɛki, a muso tɔgɔ tun ye ko Nahomi, a dencɛ kelen tɔgɔ tun ye ko Malɔn, tɔ kelen tɔgɔ tun ye ko Kiliyɔn. O tun ye Efiratakaw le ye, ka bɔ Bɛtilɛhɛmu, Zude mara ra. O ra, o sera Mohabu jamana ra minkɛ, o sigira o yɔrɔ ra yi.
2 Este homem se chamava Elimeleque, e sua mulher, Noemi; os filhos se chamavam Malom e Quiliom, efrateus, de Belém de Judá; vieram à terra de Moabe e ficaram ali.
3 Nahomi ta cɛ Elimelɛki nana sa k’a dencɛ fla to.
3 Morreu Elimeleque, marido de Noemi; e ficou ela com seus dois filhos,
4 Olugu ka Mohabu jamana muso dɔw furu; muso kelen tɔgɔ tun ye ko Oripa, tɔ kelen tɔgɔ tun ye ko Ruti. O ka sanji tan ɲɔgɔn le kɛ Mohabu jamana ra.
4 os quais casaram com mulheres moabitas; era o nome de uma Orfa, e o nome da outra, Rute; e ficaram ali quase dez anos.
5 O kɔ fɛ, Elimelɛki dencɛw, minw ye Malɔn ni Kiliyɔn ye, olugu fana sara. A kɛra ten, Nahomi bɔnɔna a cɛ ni a dencɛ fla bɛɛ ra.
5 Morreram também ambos, Malom e Quiliom, ficando, assim, a mulher desamparada de seus dois filhos e de seu marido.
6 Ayiwa, ka Nahomi to Mohabu jamana ra yi, a nana a mɛn ko Matigi Ala k’a hakiri to o ta dugumɔgɔw ra, ka o ta simanw ɲa kosɛbɛ. Nahomi wurira o le ra k’a yɛrɛ labɛn ko a bɛ sekɔ o ta dugu ra, ani a buranmuso fla.
6 Então, se dispôs ela com as suas noras e voltou da terra de Moabe, porquanto, nesta, ouviu que o Senhor se lembrara do seu povo, dando-lhe pão.
7 Ayiwa, Nahomi ni a buranmuso fla bɔra o sigiyɔrɔ ra, ka sira mina ka taga Zude jamana ra.
7 Saiu, pois, ela com suas duas noras do lugar onde estivera; e, indo elas caminhando, de volta para a terra de Judá,
8 Ka o to sira ra, Nahomi k’a fɔ a buranmuso fla ye ko: «Ayiwa, sisan aw fla tɛ kɔsegi ka taga aw ta mɔgɔw fɛ wa? Matigi Ala ye ɲa aw ma, i n’a fɔ aw fana ɲana tagabagaw ma, ani ne yɛrɛ ma cogo min na, ka koɲuman kɛ an ye.
8 disse-lhes Noemi: Ide, voltai cada uma à casa de sua mãe; e o Senhor use convosco de benevolência, como vós usastes com os que morreram e comigo.
9 Matigi Ala y’a to aw ye cɛ wɛrɛw sɔrɔ, k’a to aw ye hɛra sɔrɔ aw ta cɛsow ra fana.» O kɔ, a ka o fo ni kanuya ye, ko a bɛ o labla; nka Oripa ni Ruti kasira kosɛbɛ.
9 O Senhor vos dê que sejais felizes, cada uma em casa de seu marido. E beijou-as. Elas, porém, choraram em alta voz
10 O k’a fɔ Nahomi ye ko: «Ɔn-ɔn, an bɛ taga ni i ye i ta jamana ra.»
10 e lhe disseram: Não! Iremos contigo ao teu povo.
11 Nahomi k’a fɔ o ye ko: «Aw ye kɔsegi, ne denmusow, mun na aw b’a fɛ ka taga ni ne ye? Yala ne bɛ se ka dencɛ wɛrɛw woro tuun ka o kɛ aw ta cɛw ye wa?
11 Porém Noemi disse: Voltai, minhas filhas! Por que iríeis comigo? Tenho eu ainda no ventre filhos, para que vos sejam por maridos?
12 Aw ye kɔsegi, ne denmusow, aw ye taga aw ta so. Ne kɔrɔra furu ma. Hali ni a kɛra ko ne bɛ cɛ sɔrɔ bi yɛrɛ, ka dencɛ dɔw woro tuun,
12 Tornai, filhas minhas! Ide-vos embora, porque sou velha demais para ter marido. Ainda quando eu dissesse: tenho esperança ou ainda que esta noite tivesse marido e houvesse filhos,
13 yala aw bɛna ban ka furu cɛ wɛrɛw ma, fɔ ka taga o denw kɔrɔ wa? Ɔn-ɔn, ne denmusow! Ne ta jusukasi belen ka bon ni aw ta ye nin ko ra, sabu Matigi Ala le ka nin kɛ ne ra.»
13 esperá-los-íeis até que viessem a ser grandes? Abster-vos-íeis de tomardes marido? Não, filhas minhas! Porque, por vossa causa, a mim me amarga o ter o Senhor descarregado contra mim a sua mão.
14 Nahomi buranmusow kasira tuun kosɛbɛ. Nka a laban, Oripa ka fori di a buranmuso Nahomi ma ni kanuya ye, ka sira ta ka sekɔ a ta so. Nka Ruti nɔrɔnin tora Nahomi ra.
14 Então, de novo, choraram em voz alta; Orfa, com um beijo, se despediu de sua sogra, porém Rute se apegou a ela.
15 Nahomi k’a fɔ Ruti ye ko: «I balemamuso tagatɔ flɛ a ta somɔgɔw fɛ, ani a ta batofɛnw kɔ. Ele fana ye kɔsegi ka taga ni a ye.»
15 Disse Noemi: Eis que tua cunhada voltou ao seu povo e aos seus deuses; também tu, volta após a tua cunhada.
16 Ruti ko: «I kana ne jagboya ko ne ye faran i ra, ko ne ye bɔ i kɔ ka taga ne ta mɔgɔw fɛ. Ni i ka taga yɔrɔ o yɔrɔ, ne bɛ taga ni i ye, ni i ka taga sigi yɔrɔ o yɔrɔ, ne fana bɛ sigi o yɔrɔ le ra; i ta mɔgɔw le bɛna kɛ ne ta mɔgɔw ye, i ta Ala bɛ kɛ ne ta Ala ye.
16 Disse, porém, Rute: Não me instes para que te deixe e me obrigue a não seguir-te; porque, aonde quer que fores, irei eu e, onde quer que pousares, ali pousarei eu; o teu povo é o meu povo, o teu Deus é o meu Deus.
17 Ni i ka sa yɔrɔ min na, ne fana bɛna sa o yɔrɔ le ra, ne su bɛna don o yɔrɔ le ra fana. Ni a ma kɛ saya ye, ni ne faranna ka bɔ i kɔ kun wɛrɛ ra, o tuma Matigi Ala ye tɔɔrɔba lase ne ma o kosɔn.»
17 Onde quer que morreres, morrerei eu e aí serei sepultada; faça-me o Senhor o que bem lhe aprouver, se outra coisa que não seja a morte me separar de ti.
18 Nahomi k’a ye ko Ruti nɔrɔnin bɛ ale ra minkɛ, a ma Ruti jagboya tuun ko a ye sekɔ.
18 Vendo, pois, Noemi que de todo estava resolvida a acompanhá-la, deixou de insistir com ela.
19 Ayiwa, o tagara ɲɔgɔn fɛ ka taga se fɔ Bɛtilɛhɛmu. O sera dugu donda ra minkɛ, dugumɔgɔw bɛɛ kabakoyara o nako ra. Muso dɔw ko: «E, Nahomi le ye nin ye tan wa?»
19 Então, ambas se foram, até que chegaram a Belém; sucedeu que, ao chegarem ali, toda a cidade se comoveu por causa delas, e as mulheres diziam: Não é esta Noemi?
20 Nahomi ka o jaabi ko: «Aw kana ne wele tuun ko Nahomi; aw ye a fɔ ne ma ko Mara, sabu Sebɛɛtigi Ala ka kojuguba le kɛ ne ra.
20 Porém ela lhes dizia: Não me chameis Noemi; chamai-me Mara, porque grande amargura me tem dado o Todo-Poderoso.
21 «Ne fɛntigiraman tagara, nka Matigi Ala ka ne borolakolon lasekɔ. Mun na aw bɛ ne wele ko Nahomi; k’a sɔrɔ Matigi Sebɛɛtigi Ala ka kojugu kɛ ne ra, ka bɔnɔ lase ne ma.»
21 Ditosa eu parti, porém o Senhor me fez voltar pobre; por que, pois, me chamareis Noemi, visto que o Senhor se manifestou contra mim e o Todo-Poderoso me tem afligido?
22 Ayiwa, Nahomi kɔsegira o cogo le ra ka bɔ Mohabu jamana ra, a ni a buranmuso Ruti, Mohabukamuso. O sera Bɛtilɛhɛmu simantigɛwagati damina le ra.
22 Assim, voltou Noemi da terra de Moabe, com Rute, sua nora, a moabita; e chegaram a Belém no princípio da sega da cevada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.