Romanos 7

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ayiwa, ne balemaw, ne bɛna min fɔ aw ye, aw ka o lɔn kosɛbɛ, sabu aw ka sariya* lɔn. Ka mɔgɔ to nin na le, a ka kan ka sariya sira tagama.
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 A bɛ i n’a fɔ muso furunin; ka kaɲa ni sariya ye, ni a cɛ ma sa, a bɛ cɛ ta furu kɔnɔ. Nka ni a cɛ sara, o tuma sariya min tun k’a siri a cɛ ra, o sariya bɔra a kunna.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 O kosɔn, ni a tagara sigi cɛ wɛrɛ kun, k’a sɔrɔ a cɛ ma sa, o b’a fɔ ko a ka jɛnɛya kɛ. Nka ni a cɛ sara, o tuma a bɔra sariya fanga kɔrɔ; ni a ka sigi cɛ wɛrɛ kun, a ma jɛnɛya kɛ.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 Ayiwa, ne balemaw, aw fana ta bɛ ten le. A bɛ i n’a fɔ aw sara sariya ta fan fɛ, Kirisita* ta saya kosɔn; aw kɛra a ta ye, janko Ala min k’a lakunu ka bɔ saya ra, aw ye kɛwaleɲumanw kɛ o ye.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 Can lo, an tun bɛ tagama ka kaɲa ni an yɛrɛ sago ye tuma min na, sariya tun bɛ ko dɔw yira an na k’a fɔ an ye ko kojugu lo; o bɛɛ n’a ta, an belen tun b’a fɛ ka o kow kɛ. O negejugu tun bɛ an kɔnɔnɔsu ka an bla saya sira kan.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 Sisan kɔni an bɔra sariya ta fanga kɔrɔ, sabu an tun bɛ o min ta jɔnya ra, a bɛ i n’a fɔ an sara ka bɔ o ta jɔnya ra. O cogo ra an bɛ se ka baara kɛ Ala ye cogokura ra Nin Saninman* baraka ra; an t’a kɛ tuun ka kaɲa ni sirakɔrɔ ye, min sɛbɛra sariya ra.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 Ayiwa, an bɛna mun le fɔ sa? Yala o kɔrɔ ye ko sariya* le bɛ mɔgɔ bla jurumun na wa? Fiyewu! Nka sariya le k’a to ne ka ne ta jurumun lɔn. Ka ɲabɔ mɔgɔ wɛrɛ ta fɛn fɛ, ne tun tɛna o lɔn kojugu ye, ni sariya tun m’a fɔ ko: «I kana ɲabɔ mɔgɔ borofɛn fɛ.»
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 O cogo ra jurumun ka cogo sɔrɔ ka nege suguya bɛɛ don ne ra, sariya sababu ra; sabu ni sariya tɛ yi, jurumun ye fɛn sanin le ye.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 Wagati min na ne tun ma sariya lɔn fɔlɔ, ne tun bɛ ɲanamanya; nka sariya nana wagati min na, jurumun nege ka ne sɔrɔ minkɛ,
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 o kɛra sababu ye k’a to ne sara. O ra, Ala ka sariya min di janko an ye ɲanamanya sɔrɔ, o ka saya lase ne ma.
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 Jurumun ka cogo sɔrɔ ka ne lafiri sariya sababu ra, ka saya lase ne ma o sariya kelen sababu ra fana.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 Ayiwa, sariya kɔni saninyanin lo; a ta cifɔninw saninyanin lo, o terennin lo, o ka ɲi fana.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 O tuma sariya min ye fɛnɲuman ye, o le kɛra sababu ye ka saya lase ne ma wa? Fiyewu! Jurumun le k’a to o fɛnɲuman kɛra sababu ye ka ne lafiri, ka saya lase ne ma; o kɛra janko jurumun ye yira k’a gbɛya. O cogo ra sariya le sababu ra, jurumun yirara k’a gbɛya ko a ka jugu.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 Ayiwa, an k’a lɔn ko sariya* bɔra Ala le ra; nka ne kɔni ye adamaden jurumuntɔ le ye, i n’a fɔ mɔgɔ min fiyeerera ka kɛ jurumun ta jɔn ye.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 Sabu ne bɛ ko minw kɛ, ne tɛ o faamu; ne b’a fɛ ka min kɛ, ne tɛ o kɛ fana. Ko minw man di ne ye cɔ, ne bɛ o le kɛ.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 Ayiwa, ne t’a fɛ ka ko minw kɛ, ni ne bɛ o le kɛra, o tuma ne sɔnna a ma ko sariya ka ɲi.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 O cogo ra, ne bɛ kojugu minw kɛra, o tɛ ne yɛrɛ sago ye tuun; jurumun min bɛ ne jusukun na, o le bɛ ne blara o ra.
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 Ne k’a lɔn ko fɛnɲuman tɛ ne kɔnɔ, i n’a fɔ ne ye adamaden gbansan le ye; sabu ne kɔni b’a fɛ ka koɲuman kɛ, nka ne tɛ se ka a kɛ.
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 Ne b’a fɛ ka koɲuman min kɛ, ne tɛ o kɛ; nka ne t’a fɛ ka kojugu min kɛ, ne bɛ o le kɛ.
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 Ayiwa, ne t’a fɛ ka ko minw kɛ, ni ne bɛ o le kɛ, o tuma o tɛ ne yɛrɛ sago ye tuun; jurumun min bɛ ne jusukun na, o fanga le bɛ ne blara o ra.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 Ne bɛ o sariya fanga ye ne yɛrɛ kan: ni ne b’a fɛ ka koɲuman kɛ, kojugu nege le bɛ ne sɔrɔ.
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 Ne jusukun na Ala ta sariya ka di ne ye haali.
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 Nka ne bɛ sariya wɛrɛ ta fanga ye ne yɛrɛ kan, min bɛ siyɛn tara ni ne yɛrɛ sago ta sariya ye; o sariya min bɛ ne kan, o le ka ne kɛ jurumun ta jɔn ye.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 E! Ne ɲanibagatɔ flɛ nin ye! O fanga min bɛ ne farikolo bla jurumun na, ka saya lase ne ma, jɔn le bɛna ne bɔsi ka bɔ o boro sa?
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 Ala, baraka, Yesu Kirisita sababu ra; ale le bɛ ne bɔsi.
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.