Romanos 7

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ayiwa, ne balemaw, ne bɛna min fɔ aw ye, aw ka o lɔn kosɛbɛ, sabu aw ka sariya* lɔn. Ka mɔgɔ to nin na le, a ka kan ka sariya sira tagama.
1 Agora, irmãos, vocês que conhecem a lei, não sabem que ela se aplica apenas enquanto a pessoa vive?
2 A bɛ i n’a fɔ muso furunin; ka kaɲa ni sariya ye, ni a cɛ ma sa, a bɛ cɛ ta furu kɔnɔ. Nka ni a cɛ sara, o tuma sariya min tun k’a siri a cɛ ra, o sariya bɔra a kunna.
2 Por exemplo, quando uma mulher se casa, a lei a une a seu marido enquanto ele estiver vivo. No entanto, se ele morrer, as leis do casamento já não se aplicarão à mulher.
3 O kosɔn, ni a tagara sigi cɛ wɛrɛ kun, k’a sɔrɔ a cɛ ma sa, o b’a fɔ ko a ka jɛnɛya kɛ. Nka ni a cɛ sara, o tuma a bɔra sariya fanga kɔrɔ; ni a ka sigi cɛ wɛrɛ kun, a ma jɛnɛya kɛ.
3 Portanto, enquanto o marido estiver vivo, se ela se casar com outro homem, cometerá adultério. Mas, se o marido morrer, ela ficará livre dessa lei e não cometerá adultério ao se casar novamente.
4 Ayiwa, ne balemaw, aw fana ta bɛ ten le. A bɛ i n’a fɔ aw sara sariya ta fan fɛ, Kirisita* ta saya kosɔn; aw kɛra a ta ye, janko Ala min k’a lakunu ka bɔ saya ra, aw ye kɛwaleɲumanw kɛ o ye.
4 Assim, meus irmãos, vocês morreram para o poder da lei quando morreram com Cristo, e agora estão unidos com aquele que foi ressuscitado dos mortos. Como resultado, podemos produzir uma colheita de boas obras para Deus.
5 Can lo, an tun bɛ tagama ka kaɲa ni an yɛrɛ sago ye tuma min na, sariya tun bɛ ko dɔw yira an na k’a fɔ an ye ko kojugu lo; o bɛɛ n’a ta, an belen tun b’a fɛ ka o kow kɛ. O negejugu tun bɛ an kɔnɔnɔsu ka an bla saya sira kan.
5 Quando éramos controlados pela natureza humana, desejos pecaminosos atuavam dentro de nós, e a lei despertava esses desejos maus, que produziam uma colheita de obras pecaminosas cujo resultado era a morte.
6 Sisan kɔni an bɔra sariya ta fanga kɔrɔ, sabu an tun bɛ o min ta jɔnya ra, a bɛ i n’a fɔ an sara ka bɔ o ta jɔnya ra. O cogo ra an bɛ se ka baara kɛ Ala ye cogokura ra Nin Saninman* baraka ra; an t’a kɛ tuun ka kaɲa ni sirakɔrɔ ye, min sɛbɛra sariya ra.
6 Agora, porém, fomos libertos da lei, pois morremos para ela e já não estamos presos a seu poder. Podemos servir a Deus não da maneira antiga, obedecendo à letra da lei, mas da maneira nova, vivendo no Espírito.
7 Ayiwa, an bɛna mun le fɔ sa? Yala o kɔrɔ ye ko sariya* le bɛ mɔgɔ bla jurumun na wa? Fiyewu! Nka sariya le k’a to ne ka ne ta jurumun lɔn. Ka ɲabɔ mɔgɔ wɛrɛ ta fɛn fɛ, ne tun tɛna o lɔn kojugu ye, ni sariya tun m’a fɔ ko: «I kana ɲabɔ mɔgɔ borofɛn fɛ.»
7 Por acaso estou dizendo que a lei de Deus é pecaminosa? Claro que não! Na verdade, foi a lei que me mostrou meu pecado. Eu jamais saberia que cobiçar é errado se a lei não dissesse: “Não cobice”.
8 O cogo ra jurumun ka cogo sɔrɔ ka nege suguya bɛɛ don ne ra, sariya sababu ra; sabu ni sariya tɛ yi, jurumun ye fɛn sanin le ye.
8 Mas o pecado usou esse mandamento para despertar dentro de mim todo tipo de desejo cobiçoso. Se não houvesse lei, o pecado não teria esse poder.
9 Wagati min na ne tun ma sariya lɔn fɔlɔ, ne tun bɛ ɲanamanya; nka sariya nana wagati min na, jurumun nege ka ne sɔrɔ minkɛ,
9 Houve um tempo em que eu vivia sem a lei. No entanto, quando tomei conhecimento do mandamento, o pecado ganhou vida,
10 o kɛra sababu ye k’a to ne sara. O ra, Ala ka sariya min di janko an ye ɲanamanya sɔrɔ, o ka saya lase ne ma.
10 e eu morri. Assim, descobri que os mandamentos da lei, que deveriam trazer vida, trouxeram, em vez disso, morte.
11 Jurumun ka cogo sɔrɔ ka ne lafiri sariya sababu ra, ka saya lase ne ma o sariya kelen sababu ra fana.
11 O pecado se aproveitou desses mandamentos e me enganou, e fez uso deles para me matar.
12 Ayiwa, sariya kɔni saninyanin lo; a ta cifɔninw saninyanin lo, o terennin lo, o ka ɲi fana.
12 Isso, porém, só demonstra que a lei em si é santa, e santos, justos e bons são seus mandamentos.
13 O tuma sariya min ye fɛnɲuman ye, o le kɛra sababu ye ka saya lase ne ma wa? Fiyewu! Jurumun le k’a to o fɛnɲuman kɛra sababu ye ka ne lafiri, ka saya lase ne ma; o kɛra janko jurumun ye yira k’a gbɛya. O cogo ra sariya le sababu ra, jurumun yirara k’a gbɛya ko a ka jugu.
13 Mas, então, a lei, que é boa, foi responsável por minha morte? Claro que não! O pecado usou o que era bom para me condenar à morte. Vemos, com isso, como o pecado é terrível, usando os bons mandamentos de Deus para seus próprios fins perversos.
14 Ayiwa, an k’a lɔn ko sariya* bɔra Ala le ra; nka ne kɔni ye adamaden jurumuntɔ le ye, i n’a fɔ mɔgɔ min fiyeerera ka kɛ jurumun ta jɔn ye.
14 O problema não está na lei, pois ela é espiritual e boa. O problema está em mim, pois sou humano, escravo do pecado.
15 Sabu ne bɛ ko minw kɛ, ne tɛ o faamu; ne b’a fɛ ka min kɛ, ne tɛ o kɛ fana. Ko minw man di ne ye cɔ, ne bɛ o le kɛ.
15 Não entendo a mim mesmo, pois quero fazer o que é certo, mas não o faço. Em vez disso, faço aquilo que odeio.
16 Ayiwa, ne t’a fɛ ka ko minw kɛ, ni ne bɛ o le kɛra, o tuma ne sɔnna a ma ko sariya ka ɲi.
16 Mas, se eu sei que o que faço é errado, isso mostra que concordo que a lei é boa.
17 O cogo ra, ne bɛ kojugu minw kɛra, o tɛ ne yɛrɛ sago ye tuun; jurumun min bɛ ne jusukun na, o le bɛ ne blara o ra.
17 Portanto, não sou eu quem faz o que é errado, mas o pecado que habita em mim.
18 Ne k’a lɔn ko fɛnɲuman tɛ ne kɔnɔ, i n’a fɔ ne ye adamaden gbansan le ye; sabu ne kɔni b’a fɛ ka koɲuman kɛ, nka ne tɛ se ka a kɛ.
18 E eu sei que em mim, isto é, em minha natureza humana, não há nada de bom, pois quero fazer o que é certo, mas não consigo.
19 Ne b’a fɛ ka koɲuman min kɛ, ne tɛ o kɛ; nka ne t’a fɛ ka kojugu min kɛ, ne bɛ o le kɛ.
19 Quero fazer o bem, mas não o faço. Não quero fazer o que é errado, mas, ainda assim, o faço.
20 Ayiwa, ne t’a fɛ ka ko minw kɛ, ni ne bɛ o le kɛ, o tuma o tɛ ne yɛrɛ sago ye tuun; jurumun min bɛ ne jusukun na, o fanga le bɛ ne blara o ra.
20 Então, se faço o que não quero, na verdade não sou eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.
21 Ne bɛ o sariya fanga ye ne yɛrɛ kan: ni ne b’a fɛ ka koɲuman kɛ, kojugu nege le bɛ ne sɔrɔ.
21 Assim, descobri esta lei em minha vida: quando quero fazer o que é certo, percebo que o mal está presente em mim.
22 Ne jusukun na Ala ta sariya ka di ne ye haali.
22 Amo a lei de Deus de todo o coração.
23 Nka ne bɛ sariya wɛrɛ ta fanga ye ne yɛrɛ kan, min bɛ siyɛn tara ni ne yɛrɛ sago ta sariya ye; o sariya min bɛ ne kan, o le ka ne kɛ jurumun ta jɔn ye.
23 Contudo, há outra lei dentro de mim que está em guerra com minha mente e me torna escravo do pecado que permanece dentro de mim.
24 E! Ne ɲanibagatɔ flɛ nin ye! O fanga min bɛ ne farikolo bla jurumun na, ka saya lase ne ma, jɔn le bɛna ne bɔsi ka bɔ o boro sa?
24 Como sou miserável! Quem me libertará deste corpo mortal dominado pelo pecado?
25 Ala, baraka, Yesu Kirisita sababu ra; ale le bɛ ne bɔsi.
25 Graças a Deus, a resposta está em Jesus Cristo, nosso Senhor. Na mente, quero, de fato, obedecer à lei de Deus, mas, por causa de minha natureza humana, sou escravo do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.