Romanos 4
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARA
1 Ayiwa, an bɛna mun le fɔ Iburahima ta ko ra, ale min ye an bɛmacɛ ye adamadenya sira fɛ? Ale ta kɛra cogo di le?
1 Que, pois, diremos ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Ni Ala tun ka Iburahima jate mɔgɔ terennin ye a ta kɛwalew le kosɔn, a tun bɛna se ka a yɛrɛ bonya; nka a tɛ se ka a yɛrɛ bonya Ala ɲa kɔrɔ.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem de que se gloriar, porém não diante de Deus.
3 Kitabu ka mun fɔ? A ko: «Iburahima lara Ala kumakan na, Ala k’a jate mɔgɔ terennin ye a ta lanaya kosɔn.»
3 Pois que diz a Escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi imputado para justiça.
4 Aw k’a lɔn ko ni mɔgɔ ka baara kɛ, a ka kan ka sara; nka a bɛ o sara min sɔrɔ, o tɛ di a ma gbansan; a ta baara sara lo.
4 Ora, ao que trabalha, o salário não é considerado como favor, e sim como dívida.
5 Nka ni mɔgɔ min ma kɛwale kɛ, Ala min bɛ Alaɲasiranbariw jate mɔgɔ terenninw ye, ni a ka la o ra dɔrɔn, Ala bɛ a jate mɔgɔ terennin ye a ta lanaya kosɔn.
5 Mas, ao que não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Ala bɛ mɔgɔ min jate mɔgɔ terennin ye, ni a ma kɛwale kɛ, Dawuda bɛ o tigi ta hɛra le lakari, k’a fɔ ko:
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras:
7 «Ala ka minw ta terenbariyakow yafa o ma,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Matigi Ala tɛ mɔgɔ min ta jurumun jate,
8 bem-aventurado o homem a quem o Senhor jamais imputará pecado.
9 Ayiwa, yala minw kɛnɛsigira, olugu dɔrɔn le ka kan ka o koɲuman sɔrɔ wa, walama kɛnɛsigibariw fana ka kan ka a sɔrɔ? An k’a fɔ sisan ko «Iburahima lara Ala kumakan na, Ala ka a jate mɔgɔ terennin ye a ta lanaya kosɔn.»
9 Vem, pois, esta bem-aventurança exclusivamente sobre os circuncisos ou também sobre os incircuncisos? Visto que dizemos: a fé foi imputada a Abraão para justiça.
10 O kɛra wagati juman kelen le ra? A kɛnɛsiginin kɔ wa, walama sani a ye kɛnɛsigi? A ma kɛ a kɛnɛsiginin kɔ dɛ; a kɛra k’a sɔrɔ a ma kɛnɛsigi.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou ainda incircunciso? Não no regime da circuncisão, e sim quando incircunciso.
11 O kɔ le, Iburahima ka kɛnɛsigiri sɔrɔ i n’a fɔ tagamasiyɛn, k’a yira ko Ala ka a jate mɔgɔ terennin ye a ta lanaya kosɔn, sani a ye kɛnɛsigi. O cogo ra, kɛnɛsigibari minw lara Ala ra, ani Ala ka o jate mɔgɔ terenninw ye, Iburahima kɛra olugu bɛɛ ta bɛmacɛ ye.
11 E recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda incircunciso; para vir a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que lhes fosse imputada a justiça,
12 O cogo kelen na, minw kɛnɛsiginin lo, olugu bɛɛ ta bɛmacɛ lo fana; o kɔrɔ ye ko minw tɛ dan kɛnɛsigiri dɔrɔn ma, nka o bɛ tagama lanaya sira kan i n’a fɔ an bɛmacɛ Iburahima tun k’a kɛ cogo min na, sani a ye kɛnɛsigi.
12 e pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Ala ka layiri min ta Iburahima ni a duruja ye ko dunuɲa bɛna kɛ o ta ye, o layiri ma ta sariya* sira tagama kosɔn; nka Ala ka a jate mɔgɔ terennin ye a ta lanaya kosɔn minkɛ, o le k’a to layiri tara a ye.
13 Não foi por intermédio da lei que a Abraão ou a sua descendência coube a promessa de ser herdeiro do mundo, e sim mediante a justiça da fé.
14 Ni Ala ta layirifɛnw bɛ sɔrɔ sariya sira tagama sababu le ra, o tuma kun tɛ lanaya ra tuun, layiri fana tɛ jate tuun.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa,
15 Sabu sariya bɛ Ala ta dimi le lase an ma dɔrɔn; ni sariya tɛ yɔrɔ min na, sariya cɛnko fana tɛ yi.
15 porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 O kosɔn Ala ka o layiri ta an ye lanaya le baraka ra, janko a ye kɛ nɛɛma ye min dira an ma gbansan, ka kɛ Iburahima ta duruja bɛɛ ta ye; sariya sira tagamabagaw daman ta tɛ, nka minw lara Ala ra i n’a fɔ Iburahima, olugu fana ta lo, sabu Iburahima kɛra an bɛɛ bɛmacɛ le ye,
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que seja firme a promessa para toda a descendência, não somente ao que está no regime da lei, mas também ao que é da fé que teve Abraão (porque Abraão é pai de todos nós,
17 i n’a fɔ a sɛbɛra Kitabu kɔnɔ cogo min na, ko: «Ne ka i kɛ siya caman bɛmacɛ ye.» Ayiwa, an bɛmacɛ lo Ala ɲa kɔrɔ, sabu a lara Ala ra, Ala min bɛ suw lakunu, ani min bɛ fɛndanbariw dan.
17 como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí. ), perante aquele no qual creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Ayiwa, hali k’a sɔrɔ Iburahima jigi tun tigɛra ka ban, Ala ka min fɔ a ye, a lara o ra ka a jigi la a kan; o cogo ra a kɛra «siya caman bɛmacɛ» ye, i n’a fɔ Ala tun k’a fɔ cogo min na ko: «I ta duruja bɛna caya nin cogo le ra.»
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe fora dito: Assim será a tua descendência.
19 Ala ka o fɔ tuma min na, Iburahima farikolo tun kɔrɔra ka ban, sabu a si tun bɛ san kɛmɛ bɔ. Denworo tuma fana tun tɛmɛna a muso Saran kan. Nka Iburahima ma o si jate; o ma foyi bɔ a ta lanaya ra.
19 E, sem enfraquecer na fé, embora levasse em conta o seu próprio corpo amortecido, sendo já de cem anos, e a idade avançada de Sara,
20 A ma a jigi tigɛ ka sigiya Ala ta layiri ra, nka dɔ le yɛrɛ farara a ta lanaya kan, fɔ a ka Ala tando.
20 não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Iburahima tun lanin b’a ra yɛrɛ le jate ko Ala ka fɛn min layiri ta, ko a bɛ se fana ka o kɛ.
21 estando plenamente convicto de que ele era poderoso para cumprir o que prometera.
22 O lanaya le kosɔn «Ala ka a jate mɔgɔ terennin ye.»
22 Pelo que isso lhe foi também imputado para justiça.
23 Nka o kuma min sɛbɛra ko «Ala ka a jate mɔgɔ terennin ye,» o ma sɛbɛ Iburahima kelen kosɔn dɛ!
23 E não somente por causa dele está escrito que lhe foi levado em conta,
24 A sɛbɛra an fana kosɔn; Ala min ka an Matigi Yesu lakunu ka bɔ saya ra, anw minw lara o ra, anw fana bɛ jate mɔgɔ terenninw ye Ala ɲa kɔrɔ.
24 mas também por nossa causa, posto que a nós igualmente nos será imputado, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Ala k’a to a sara an ta jurumun kosɔn, ka kunu ka bɔ saya ra, janko an ye jate mɔgɔ terenninw ye Ala ɲa kɔrɔ.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou por causa da nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.