Romanos 11
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs BKJ
1 Ayiwa, ni a bɛ ten o, o kɔrɔ ye ko Ala banna a ta mɔgɔw, Izirayɛlimɔgɔw ra wa? Fiyewu! Sabu ne fana ye Izirayɛliden le ye, ne bɔra Iburahima ta duruja ra, Boniyaminu ta gba ra.
1 Então, eu digo: Rejeitou Deus o seu povo? De forma alguma! Porque eu também sou israelita, da semente de Abraão, da tribo de Benjamim.
2 Ala kɔnna ka a ta mɔgɔ minw ɲanawoloma ka o kɛ a ta ye, a ma ban olugu ra. Cira Iliya ka kuma min fɔ Izirayɛlimɔgɔw kama Ala ɲa kɔrɔ, Kitabu ka min fɔ o ko ra, aw ma o lɔn wa?
2 Deus não rejeitou o seu povo, que antes conheceu. Ou não sabeis o que a escritura diz de Elias, como ele intercede a Deus contra Israel, dizendo:
3 A ko: «Matigi, o ka i ta ciraw faga, ka i ta sarakajɛnifɛnw* cici. Ne kelenpe le tora; o b’a fɛ ka ne fana faga.»
3 Senhor, eles mataram os teus profetas e derrubaram os teus altares; e eu fiquei sozinho, e eles buscam a minha vida.
4 Nka Ala ka a jaabi cogo di? A ko: «I kelen ma to; ne ka mɔgɔ waga wolonfla le mara ne yɛrɛ ye. Olugu si ma o kinbiri gban Baali* kɔrɔ ka a bato.»
4 Mas o que lhe diz a resposta de Deus? Eu reservei para mim sete mil homens, que não dobraram os joelhos diante da imagem de Baal.
5 O cogo ra fana, an bɛ wagati min na sisan, Izirayɛlimɔgɔw tɔ fitini bɛ yi, Matigi ka minw ɲanawoloma ka kaɲa ni a ta nɛɛma ye.
5 Assim, então, também no tempo presente há um remanescente, de acordo com a eleição da graça.
6 Ayiwa, ni Ala ka o ɲanawoloma ka kaɲa ni a ta nɛɛma ye, o cogo ra o yɛrɛ ta kɛwalew nɔ tɛ tuun; ni o tɛ, Ala ta nɛɛma tɛna kɛ nɛɛma ye tuun.
6 E se é por graça, então não é mais por obras; caso contrário, a graça não é mais graça. Mas se for por obras, então não é mais por graça, do contrário a obra não é mais obra.
7 Ayiwa, o kɔrɔ le ye di? Izirayɛlimɔgɔw tun bɛ min ɲinina, o ma o sɔrɔ; Ala ka minw ɲanawoloma, olugu le ka o sɔrɔ. Tɔw jusukun gbɛlɛyara.
7 O que então? Israel não conseguiu o que buscava; mas os eleitos conseguiram, e os demais ficaram cegos.
8 I n’a fɔ a sɛbɛra Kitabu kɔnɔ cogo min na, ko:
8 (De acordo como está escrito: Deus lhes deu um espírito de sonolência, olhos para não verem e ouvidos para não ouvirem), até este dia.
9 Dawuda fana ko:
9 E Davi diz: Que a sua mesa se torne em laço, e em armadilha, e em pedra de tropeço, e em recompensa para eles;
10 Ala ye o ɲaw ye fin, o kana yeri kɛ tuun;
10 sejam escurecidos os seus olhos, para que eles não vejam, e para que encurvem continuamente as costas.
11 Ayiwa, ne ko: Izirayɛlimɔgɔw talonna minkɛ, yala o benna pewu le wa? Fiyewu! Nka o ta firiri kɛra sababu ye k’a to siya wɛrɛ mɔgɔw* ka kisiri sɔrɔ, janko olugu celiya ye kɛ o ra.
11 Então, eu digo: Eles tropeçaram para que caíssem? De forma alguma! Mas, antes, pela sua queda, a salvação veio aos gentios, para provocar-lhes ciúme.
12 Ayiwa, ni Izirayɛlimɔgɔw ta firiri kɛra nafa ye dunuɲamɔgɔw fɛ o, ani o majigira minkɛ, ni o kɛra, nafa ye siya wɛrɛ mɔgɔw fɛ, o tuma ni o bɛɛ nana yɛlɛma ka na Ala fɛ, o tɛna kɛ koba ye ka tɛmɛ a tɔ bɛɛ kan wa?
12 Ora, se a sua queda é a riqueza do mundo, e a sua diminuição a riqueza dos gentios, quanto mais a sua plenitude?
13 Ne bɛ nin fɔra sisan aw siya wɛrɛ mɔgɔw* le ye. Ala ka ne kɛ siya wɛrɛ mɔgɔw ta ciraden* ye, ne fana bɛ ɲagari o baara kosɔn,
13 Porque eu falo a vós, gentios; na medida em que eu sou apóstolo dos gentios, eu magnifico o meu ofício;
14 janko ni a bɛ se ka kɛ, o celiya ye kɛ ne ta siyamɔgɔw ra, ka kɛ sababu ye k’a to dɔw ye kisi.
14 para ver se de alguma maneira eu posso provocar ciúmes aos que são da minha carne e salvar alguns deles.
15 Sabu Ala ka o bla kɛrɛ fɛ minkɛ, ni o kɛra, sababu ye ka bɛn don dunuɲamɔgɔw ni Ala cɛ, o tuma ni Ala nana o bla o nɔ ra do? O bɛna kɛ koba le ye, ka kɛ i ko suw le kununa ka bɔ saya ra.
15 Porque se a sua rejeição é a reconciliação do mundo, qual será a sua aceitação, senão a vida dentre os mortos?
16 Ni burukun fɔlɔ dira Ala ma saraka ye, a tɔ bɛɛ le bɛ saninya. Ni yiri lilinw saninyanin lo, a borow fana saninyanin lo.
16 E, se os primeiros frutos são santos, a massa também é santa; e se a raiz for santa, assim serão os ramos.
17 Ayiwa, Izirayɛlimɔgɔw, minw ye oliviye ɲanaman yiriborow ye, ni Ala ka o yiriboro dɔw tigɛtigɛ ka ele nɔrɔ o nɔ ra, ele siya wɛrɛ* mɔgɔ min ye kongo oliviye yiriboro ye, ni Ala k’a to ele ka nafa sɔrɔ oliviye ɲanaman lilinw na, k’a to o yiri ji ye ele baro,
17 E se alguns dos ramos foram quebrados, e tu, sendo uma oliveira silvestre, foste enxertado entre eles, e feito participante da raiz e da seiva da oliveira,
18 ele kana waso yiri ɲanaman ta borow ma. Ni i bɛ waso, i ka kan k’a lɔn ko ele le ma lilinw mina; nka lilinw le ka ele mina.
18 não te glories contra os ramos; mas se te gloriares, não és tu que sustentas a raiz, mas a raiz a ti.
19 I bɛna a fɔ ko: «O yiriborow ma tigɛ ka bɔ yi, janko ne le ye nɔrɔ o nɔ ra wa?»
19 Tu então dirias: Os ramos foram quebrados para que eu pudesse ser enxertado.
20 Can lo! Olugu tigɛra ka bɔ yi o ta lanabariya le kosɔn, ele nɔrɔra o nɔ ra i ta lanaya kosɔn. O kosɔn ele kana waso, nka siran Ala ɲa!
20 Bem, por sua incredulidade eles foram quebrados, e tu estás em pé pela fé. Não sejas arrogante, mas teme.
21 Sabu ni Ala ma yiriboro ɲanaman to yi, a tɛna ele fana to yi.
21 Porque, se Deus não poupou os ramos naturais, cuida para que ele não poupe a ti também.
22 Aw y’a flɛ, Ala ta ɲumanya ni a ta fariya bɛ yira cogo min na. Minw bɛ bɔ a ta sira kan, a ta fariya bɛ se olugu le ma, nka Ala ta ɲumanya bɛ ele kan, ni i kɔni ka to a ta ɲumanya ra. Ni o tɛ, ele fana bɛna tigɛ ka bɔ yi.
22 Vê, pois, a bondade e a severidade de Deus; para com os que caíram, severidade, mas para contigo, a bondade, se permaneceres na sua bondade, do contrário, tu também serás cortado.
23 Ni Izirayɛlimɔgɔw fana ka bɔ o ta lanabariya sira kan, Ala bɛna o nɔrɔ o nɔkɔrɔ ra; sabu se bɛ Ala ye ka o nɔrɔ kura ye tuun.
23 E eles também, se não permanecerem na incredulidade, serão enxertados; pois Deus é capaz de enxertá-los novamente.
24 Ele tigɛra ka bɔ kongo oliviye yiri ra, ka na ele nɔrɔ oliviye ɲanaman yiri ra, k’a sɔrɔ aw tɛ yiri suguya kelen ye! Olugu minw ta yiri lo, olugu nɔrɔ tɛna diya belen wa?
24 Porque, se tu foste cortado da oliveira, que é silvestre por natureza, e contra a natureza foste enxertado na oliveira boa, quanto mais esses, que são ramos naturais, serão enxertados na sua própria oliveira?
25 Ayiwa, ne balemaw, ne b’a fɛ aw ye nin gundo lɔn, janko aw kana aw yɛrɛ jate hakiritigiw ye ka tɛmɛ tɔw kan. Izirayɛlimɔgɔ dɔw jusukun gbɛlɛyara, fɔ Ala ka siya wɛrɛ mɔgɔ* minw ɲanawoloma, olugu bɛɛ ye don fɔlɔ.
25 Porque eu não quero irmãos, que ignoreis este mistério, para que não sejais sábios em seus próprios conceitos, que a cegueira aconteceu em parte a Israel, até que tenha entrado a plenitude dos gentios.
26 O cogo ra Izirayɛli bɛɛ bɛna kisi, i n’a fɔ a sɛbɛra cogo min na, ko:
26 E assim todo o Israel será salvo, como está escrito: Virá de Sião o Libertador, e desviará de Jacó as impiedades.
27 Ne bɛna o jɛnɲɔgɔnya le don ni o ye,
27 E este será o meu pacto com eles, quando eu tirar os seus pecados.
28 Ayiwa, Izirayɛlimɔgɔw ma sɔn Kibaro Diman* ma minkɛ, o ra o kɛra Ala juguw ye, janko aw ye o nafa sɔrɔ. Nka ka kaɲa ni Ala ta ɲanawolomari ye, Ala bɛ o kanu a ta layiri taninw kosɔn o bɛmaw ye.
28 Quanto ao evangelho, eles são inimigos por causa de vós; mas quanto à eleição, eles são amados por causa dos pais.
29 Sabu Ala bɛ fɛn minw di, a tɛ sekɔ ka o mina tuun; a tɛ mɔgɔ wele, ka sekɔ ka ban o tigi ra tuun.
29 Porque os dons e o chamado de Deus são sem arrependimento.
30 Fɔlɔfɔlɔ aw tun tɛ Ala kan mina; Izirayɛlimɔgɔw nana ban Kibaro Diman ma minkɛ, o kɛra sababu ye k’a to Ala hinara aw ra.
30 Porque assim como vós também em tempos passados não críeis em Deus, mas agora alcançastes misericórdia pela desobediência deles,
31 O cogo ra, olugu le ka Ala kan bla, janko Ala ye hina aw ra; Ala hinara aw ra cogo min na, a bɛna hina olugu fana ra ten.
31 assim também estes agora não creram, para que através da sua misericórdia eles também pudessem alcançar misericórdia.
32 Sabu Ala ka mɔgɔw bɛɛ to o ta kanminabariya ra, ka na hina o bɛɛ ra.
32 Porque Deus encerrou a todos na incredulidade, para que ele pudesse ter misericórdia sobre todos.
33 E! Can ra, Ala ta fɛntigiya, ani a ta hakiritigiya, ani a ta lɔnniya dunya tɛ se ka lɔn! A ta kolatigɛninw ka bon ka tɛmɛ adamaden hakiri dan kan! A ta siraw tɛ se ka lɔn!
33 Ó profundidade das riquezas, da sabedoria e do conhecimento de Deus! Quão insondáveis são os seus juízos, e quão inescrutáveis, os seus caminhos!
34 I n’a fɔ a sɛbɛra cogo min na, ko:
34 Pois, quem conheceu a mente do Senhor? Ou quem foi seu conselheiro?
35 Jɔn le kɔnna ka fɛn di Ala ma, ka n’a fɔ ko ale ta juru b’a ra?»
35 Ou quem lhe deu primeiro, para que lhe seja recompensado?
36 Fɛn bɛɛ bɔra ale le ra, fɛn bɛɛ bɛ a nɔ ra ale le baraka ra, fɛn bɛɛ bɛ ale le ta ye; a ka kan ni bonya ye wagati bɛɛ, ani tuma bɛɛ! Amina.
36 Porque dele, e por ele, e para ele, são todas as coisas; a ele seja a glória para sempre! Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.