Romanos 11
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ACF
1 Ayiwa, ni a bɛ ten o, o kɔrɔ ye ko Ala banna a ta mɔgɔw, Izirayɛlimɔgɔw ra wa? Fiyewu! Sabu ne fana ye Izirayɛliden le ye, ne bɔra Iburahima ta duruja ra, Boniyaminu ta gba ra.
1 Digo, pois: Porventura rejeitou Deus o seu povo? De modo nenhum; porque também eu sou israelita, da descendência de Abraão, da tribo de Benjamim.
2 Ala kɔnna ka a ta mɔgɔ minw ɲanawoloma ka o kɛ a ta ye, a ma ban olugu ra. Cira Iliya ka kuma min fɔ Izirayɛlimɔgɔw kama Ala ɲa kɔrɔ, Kitabu ka min fɔ o ko ra, aw ma o lɔn wa?
2 Deus não rejeitou o seu povo, que antes conheceu. Ou não sabeis o que a Escritura diz de Elias, como fala a Deus contra Israel, dizendo:
3 A ko: «Matigi, o ka i ta ciraw faga, ka i ta sarakajɛnifɛnw* cici. Ne kelenpe le tora; o b’a fɛ ka ne fana faga.»
3 Senhor, mataram os teus profetas, e derribaram os teus altares; e só eu fiquei, e buscam a minha alma?
4 Nka Ala ka a jaabi cogo di? A ko: «I kelen ma to; ne ka mɔgɔ waga wolonfla le mara ne yɛrɛ ye. Olugu si ma o kinbiri gban Baali* kɔrɔ ka a bato.»
4 Mas que lhe diz a resposta divina? Reservei para mim sete mil homens, que não dobraram os joelhos a Baal.
5 O cogo ra fana, an bɛ wagati min na sisan, Izirayɛlimɔgɔw tɔ fitini bɛ yi, Matigi ka minw ɲanawoloma ka kaɲa ni a ta nɛɛma ye.
5 Assim, pois, também agora neste tempo ficou um remanescente, segundo a eleição da graça.
6 Ayiwa, ni Ala ka o ɲanawoloma ka kaɲa ni a ta nɛɛma ye, o cogo ra o yɛrɛ ta kɛwalew nɔ tɛ tuun; ni o tɛ, Ala ta nɛɛma tɛna kɛ nɛɛma ye tuun.
6 Mas se é por graça, já não é pelas obras; de outra maneira, a graça já não é graça. Se, porém, é pelas obras, já não é mais graça; de outra maneira a obra já não é obra.
7 Ayiwa, o kɔrɔ le ye di? Izirayɛlimɔgɔw tun bɛ min ɲinina, o ma o sɔrɔ; Ala ka minw ɲanawoloma, olugu le ka o sɔrɔ. Tɔw jusukun gbɛlɛyara.
7 Pois quê? O que Israel buscava não o alcançou; mas os eleitos o alcançaram, e os outros foram endurecidos.
8 I n’a fɔ a sɛbɛra Kitabu kɔnɔ cogo min na, ko:
8 Como está escrito: Deus lhes deu espírito de profundo sono, olhos para não verem, e ouvidos para não ouvirem, até ao dia de hoje.
9 Dawuda fana ko:
9 E Davi diz: Torne-se-lhes a sua mesa em laço, e em armadilha, E em tropeço, por sua retribuição;
10 Ala ye o ɲaw ye fin, o kana yeri kɛ tuun;
10 Escureçam-se-lhes os olhos para não verem, E encurvem-se-lhes continuamente as costas.
11 Ayiwa, ne ko: Izirayɛlimɔgɔw talonna minkɛ, yala o benna pewu le wa? Fiyewu! Nka o ta firiri kɛra sababu ye k’a to siya wɛrɛ mɔgɔw* ka kisiri sɔrɔ, janko olugu celiya ye kɛ o ra.
11 Digo, pois: Porventura tropeçaram, para que caíssem? De modo nenhum, mas pela sua queda veio a salvação aos gentios, para os incitar à emulação.
12 Ayiwa, ni Izirayɛlimɔgɔw ta firiri kɛra nafa ye dunuɲamɔgɔw fɛ o, ani o majigira minkɛ, ni o kɛra, nafa ye siya wɛrɛ mɔgɔw fɛ, o tuma ni o bɛɛ nana yɛlɛma ka na Ala fɛ, o tɛna kɛ koba ye ka tɛmɛ a tɔ bɛɛ kan wa?
12 E se a sua queda é a riqueza do mundo, e a sua diminuição a riqueza dos gentios, quanto mais a sua plenitude!
13 Ne bɛ nin fɔra sisan aw siya wɛrɛ mɔgɔw* le ye. Ala ka ne kɛ siya wɛrɛ mɔgɔw ta ciraden* ye, ne fana bɛ ɲagari o baara kosɔn,
13 Porque convosco falo, gentios, que, enquanto for apóstolo dos gentios, exalto o meu ministério;
14 janko ni a bɛ se ka kɛ, o celiya ye kɛ ne ta siyamɔgɔw ra, ka kɛ sababu ye k’a to dɔw ye kisi.
14 Para ver se de alguma maneira posso incitar à emulação os da minha carne e salvar alguns deles.
15 Sabu Ala ka o bla kɛrɛ fɛ minkɛ, ni o kɛra, sababu ye ka bɛn don dunuɲamɔgɔw ni Ala cɛ, o tuma ni Ala nana o bla o nɔ ra do? O bɛna kɛ koba le ye, ka kɛ i ko suw le kununa ka bɔ saya ra.
15 Porque, se a sua rejeição é a reconciliação do mundo, qual será a sua admissão, senão a vida dentre os mortos?
16 Ni burukun fɔlɔ dira Ala ma saraka ye, a tɔ bɛɛ le bɛ saninya. Ni yiri lilinw saninyanin lo, a borow fana saninyanin lo.
16 E, se as primícias são santas, também a massa o é; se a raiz é santa, também os ramos o são.
17 Ayiwa, Izirayɛlimɔgɔw, minw ye oliviye ɲanaman yiriborow ye, ni Ala ka o yiriboro dɔw tigɛtigɛ ka ele nɔrɔ o nɔ ra, ele siya wɛrɛ* mɔgɔ min ye kongo oliviye yiriboro ye, ni Ala k’a to ele ka nafa sɔrɔ oliviye ɲanaman lilinw na, k’a to o yiri ji ye ele baro,
17 E se alguns dos ramos foram quebrados, e tu, sendo zambujeiro, foste enxertado em lugar deles, e feito participante da raiz e da seiva da oliveira,
18 ele kana waso yiri ɲanaman ta borow ma. Ni i bɛ waso, i ka kan k’a lɔn ko ele le ma lilinw mina; nka lilinw le ka ele mina.
18 Não te glories contra os ramos; e, se contra eles te gloriares, não és tu que sustentas a raiz, mas a raiz a ti.
19 I bɛna a fɔ ko: «O yiriborow ma tigɛ ka bɔ yi, janko ne le ye nɔrɔ o nɔ ra wa?»
19 Dirás, pois: Os ramos foram quebrados, para que eu fosse enxertado.
20 Can lo! Olugu tigɛra ka bɔ yi o ta lanabariya le kosɔn, ele nɔrɔra o nɔ ra i ta lanaya kosɔn. O kosɔn ele kana waso, nka siran Ala ɲa!
20 Está bem; pela sua incredulidade foram quebrados, e tu estás em pé pela fé. Então não te ensoberbeças, mas teme.
21 Sabu ni Ala ma yiriboro ɲanaman to yi, a tɛna ele fana to yi.
21 Porque, se Deus não poupou os ramos naturais, teme que não te poupe a ti também.
22 Aw y’a flɛ, Ala ta ɲumanya ni a ta fariya bɛ yira cogo min na. Minw bɛ bɔ a ta sira kan, a ta fariya bɛ se olugu le ma, nka Ala ta ɲumanya bɛ ele kan, ni i kɔni ka to a ta ɲumanya ra. Ni o tɛ, ele fana bɛna tigɛ ka bɔ yi.
22 Considera, pois, a bondade e a severidade de Deus: para com os que caíram, severidade; mas para contigo, benignidade, se permaneceres na sua benignidade; de outra maneira também tu serás cortado.
23 Ni Izirayɛlimɔgɔw fana ka bɔ o ta lanabariya sira kan, Ala bɛna o nɔrɔ o nɔkɔrɔ ra; sabu se bɛ Ala ye ka o nɔrɔ kura ye tuun.
23 E também eles, se não permanecerem na incredulidade, serão enxertados; porque poderoso é Deus para os tornar a enxertar.
24 Ele tigɛra ka bɔ kongo oliviye yiri ra, ka na ele nɔrɔ oliviye ɲanaman yiri ra, k’a sɔrɔ aw tɛ yiri suguya kelen ye! Olugu minw ta yiri lo, olugu nɔrɔ tɛna diya belen wa?
24 Porque, se tu foste cortado do natural zambujeiro e, contra a natureza, enxertado na boa oliveira, quanto mais esses, que são naturais, serão enxertados na sua própria oliveira!
25 Ayiwa, ne balemaw, ne b’a fɛ aw ye nin gundo lɔn, janko aw kana aw yɛrɛ jate hakiritigiw ye ka tɛmɛ tɔw kan. Izirayɛlimɔgɔ dɔw jusukun gbɛlɛyara, fɔ Ala ka siya wɛrɛ mɔgɔ* minw ɲanawoloma, olugu bɛɛ ye don fɔlɔ.
25 Porque não quero, irmãos, que ignoreis este segredo (para que não presumais de vós mesmos): que o endurecimento veio em parte sobre Israel, até que a plenitude dos gentios haja entrado.
26 O cogo ra Izirayɛli bɛɛ bɛna kisi, i n’a fɔ a sɛbɛra cogo min na, ko:
26 E assim todo o Israel será salvo, como está escrito: De Sião virá o Libertador, E desviará de Jacó as impiedades.
27 Ne bɛna o jɛnɲɔgɔnya le don ni o ye,
27 E esta será a minha aliança com eles, Quando eu tirar os seus pecados.
28 Ayiwa, Izirayɛlimɔgɔw ma sɔn Kibaro Diman* ma minkɛ, o ra o kɛra Ala juguw ye, janko aw ye o nafa sɔrɔ. Nka ka kaɲa ni Ala ta ɲanawolomari ye, Ala bɛ o kanu a ta layiri taninw kosɔn o bɛmaw ye.
28 Assim que, quanto ao evangelho, são inimigos por causa de vós; mas, quanto à eleição, amados por causa dos pais.
29 Sabu Ala bɛ fɛn minw di, a tɛ sekɔ ka o mina tuun; a tɛ mɔgɔ wele, ka sekɔ ka ban o tigi ra tuun.
29 Porque os dons e a vocação de Deus são sem arrependimento.
30 Fɔlɔfɔlɔ aw tun tɛ Ala kan mina; Izirayɛlimɔgɔw nana ban Kibaro Diman ma minkɛ, o kɛra sababu ye k’a to Ala hinara aw ra.
30 Porque assim como vós também antigamente fostes desobedientes a Deus, mas agora alcançastes misericórdia pela desobediência deles,
31 O cogo ra, olugu le ka Ala kan bla, janko Ala ye hina aw ra; Ala hinara aw ra cogo min na, a bɛna hina olugu fana ra ten.
31 Assim também estes agora foram desobedientes, para também alcançarem misericórdia pela misericórdia a vós demonstrada.
32 Sabu Ala ka mɔgɔw bɛɛ to o ta kanminabariya ra, ka na hina o bɛɛ ra.
32 Porque Deus encerrou a todos debaixo da desobediência, para com todos usar de misericórdia.
33 E! Can ra, Ala ta fɛntigiya, ani a ta hakiritigiya, ani a ta lɔnniya dunya tɛ se ka lɔn! A ta kolatigɛninw ka bon ka tɛmɛ adamaden hakiri dan kan! A ta siraw tɛ se ka lɔn!
33 Ó profundidade das riquezas, tanto da sabedoria, como da ciência de Deus! Quão insondáveis são os seus juízos, e quão inescrutáveis os seus caminhos!
34 I n’a fɔ a sɛbɛra cogo min na, ko:
34 Por que quem compreendeu a mente do Senhor? ou quem foi seu conselheiro?
35 Jɔn le kɔnna ka fɛn di Ala ma, ka n’a fɔ ko ale ta juru b’a ra?»
35 Ou quem lhe deu primeiro a ele, para que lhe seja recompensado?
36 Fɛn bɛɛ bɔra ale le ra, fɛn bɛɛ bɛ a nɔ ra ale le baraka ra, fɛn bɛɛ bɛ ale le ta ye; a ka kan ni bonya ye wagati bɛɛ, ani tuma bɛɛ! Amina.
36 Porque dele e por ele, e para ele, são todas as coisas; glória, pois, a ele eternamente. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.