Números 22

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Izirayɛlimɔgɔw tagara sigi Mohabu kɛnɛgbɛ ra, Zuridɛn ba terebɔyanfan na, Zeriko dugu ɲa fɛ.
1 Partiram os filhos de Israel e acamparam nas planícies de Moab, além do Jordão, defronte de Jericó.
2 Izirayɛlimɔgɔw tun ka ko minw bɛɛ kɛ Amɔrikaw ra, o kibaroya tun sera Sipɔri dencɛ Balaki ma, Mohabukaw ta masacɛ.
2 Balac, filho de Sefor, tinha visto tudo o que Israel fizera aos amorreus.
3 Mohabukaw siranna kosɛbɛ Izirayɛlimɔgɔw ta jama caya kosɔn; o ka Izirayɛlimɔgɔw ye minkɛ, o ja tigɛra.
3 Moab teve um grande medo desse povo, porque era muito numeroso, e ficou aterrorizado diante dos israelitas.
4 Mohabukaw k’a fɔ Madiyan cɛkɔrɔbaw ye ko: «Nin jama caman bɛna an ta jamana laminiw bɛɛ halaki, i n’a fɔ misi bɛ binkɛnɛ domu cogo min na.»
4 E disseram aos anciãos de Madiã: "Essa multidão vai devorar todos os nossos arredores como os bois devoram a erva do campo." Balac, filho de Sefor, reinava então em Moab.
5 Balaki ka ciraden dɔw ci ka taga Behɔri dencɛ Balamu fɛ, a ta jamana ra, Petɔri dugu kɔnɔ, Efirati bada ra, ko o ye taga a wele; a ko o y’a fɔ a ye ko: «Siya dɔ bɔra Misiran jamana ra, o ka ca, o ka jamana yɔrɔ bɛɛ fa. O nana sigi ne ta jamana kɔrɔ.
5 Mandou, pois, mensageiros a Balaão, filho de Beor, em Petor, sobre o rio, na terra dos filhos de Amon, para que o chamassem e lhe dissessem: "Há aqui um povo que saiu do Egito, o qual cobre a face da terra, e estabeleceu-se diante de mim.
6 Sabari ka na nin mɔgɔw danga ne ye, sabu o baraka ka bon ni ne ta ye. O bɛ se ka kɛ sababu ye k’a to ne ye se sɔrɔ o kan, ka o gbɛn ka bɔ jamana kɔnɔ; sabu ne k’a lɔn ko ni ele ka dugawu kɛ mɔgɔ min ye, o dugawu bɛ mina; ni i ka mɔgɔ min danga fana, danga bɛ o tigi mina.»
6 Rogo-te que venhas e amaldiçoes esse povo, pois é muito mais poderoso do que eu. Talvez assim eu possa batê-lo e expulsá-lo de minha terra. Eu sei que será bendito o que abençoares e maldito o que amaldiçoares."
7 Mohabu cɛkɔrɔbaw, ani Madiyan cɛkɔrɔbaw tagara ni lagbɛrikɛbaga Balamu ta sara ye o boro. O tagara se Balamu ma, o ka Balaki ta cira fɔ a ye.
7 Os anciãos de Moab e de Madiã partiram levando consigo o preço da adivinhação. Chegando junto de Balaão, referiram-lhe as palavras de Balac.
8 Balamu k’a fɔ o ye ko: «Aw ye si yan; ni Matigi Ala nana min yira ne ra, ne bɛna aw jaabi ni o le ye.» Mohabu kuntigiw sira Balamu ta so.
8 Balaão respondeu: "Passai a noite aqui, e dar-vos-ei a resposta que o Senhor me indicar." Ficaram, pois, os chefes de Moab em casa de Balaão.
9 Ala nana Balamu ɲininka ko: «Nin mɔgɔ minw bɛ i ta so, olugu ye jɔntigiw le ye?»
9 Deus veio a Balaão e disse-lhe: "Quem é essa gente que tens em tua casa?"
10 Balamu ka Ala jaabi ko: «Mohabukaw ta masacɛ min ye Sipɔri dencɛ Balaki ye, ale le ka o ci ne fɛ, ko o ye na a fɔ ne ye,
10 Balaão respondeu a Deus: "É Balac, filho de Sefor, rei de Moab, que me manda dizer:
11 ko siya dɔ bɔra Misiran ka na, ko o ka jamana yɔrɔ bɛɛ fa, ko ne ye taga o danga ale ye; a ko o bɛ se ka kɛ sababu ye k’a to ale ye se ka o kɛrɛ, ka o gbɛn.»
11 há aqui um povo que saiu do Egito, o qual cobre a superfície da terra. Vem, pois, e amaldiçoa-o. Talvez assim possa eu batê-lo e expulsá-lo da terra."
12 Ala k’a fɔ Balamu ye ko: «I kana taga ni o ye; i man kan ka nin mɔgɔw danga, sabu ne ta baraka bɛ o kan.»
12 Disse Deus a Balaão: "Não irás com eles, e não amaldiçoarás esse povo, porque é bendito."
13 Balamu wurira sɔgɔmada fɛ; a k’a fɔ Balaki ta jamana kuntigiw ye ko: «Aw ye sekɔ aw ta jamana ra, sabu Matigi Ala ma sɔn k’a to ne ye taga ni aw ye.»
13 Levantando-se Balaão pela manhã, disse aos chefes enviados por Balac: "Voltai para a vossa terra, pois o Senhor me proibiu de ir convosco."
14 Mohabu jamana kuntigiw sekɔra ka taga Balaki fɛ, ka taga a fɔ a ye ko: «Balamu banna ka na ni an ye.»
14 Os chefes de Moab retomaram o caminho e voltaram para junto de Balac: "Balaão, disseram-lhe eles, recusou vir conosco."
15 Balaki ka kuntigi wɛrɛw ci tuun, minw tun ka ca, ani minw ta fanga tun ka bon ni kuntigi fɔlɔw ta ye.
15 Balac mandou-lhe de novo outros chefes, mais numerosos e mais importantes que os primeiros.
16 Olugu nana Balamu fɛ ka na a fɔ a ye ko: «Sipɔri dencɛ Balaki ko i kana a to foyi ye i bari ka taga ale fɛ,
16 Chegados junto a Balaão, disseram-lhe: "Eis a mensagem de Balac, filho de Sefor: rogo-te que não recuses vir ter comigo.
17 ko sabu ale bɛna i bonya kosɛbɛ; ni i ka fɛn o fɛn fɔ, a bɛna o kɛ i ye. A ko i ye sabari ka na nin mɔgɔw danga.»
17 Cumular-te-ei de honras e farei tudo o que me disseres. Vem amaldiçoar esse povo."
18 Balamu ka Balaki ta ciradenw jaabi ko: «Hali ni Balaki k’a ta masabon fa warigbɛ ni sanin le ra k’a di ne ma, ne tɛ se ka foyi si kɛ, koba walama ko fitini, ni min tɛ bɛn ni Matigi Ala, ne ta Ala ta kuma ye.
18 "Ainda que o vosso senhor me desse a sua casa cheia de prata e de ouro, respondeu Balaão aos servos de Balac, eu não poderia transgredir a ordem do Senhor meu Deus, nem pouco nem muito, no que quer que seja.
19 O bɛɛ n’a ta, aw fana ye si yan; Matigi Ala bɛna min fɔ ne ye tuun, ne bɛna o lɔn.»
19 Todavia, passai ainda esta noite aqui, para que eu saiba o que o Senhor me responderá ainda desta vez."
20 Ala nana a fɔ Balamu ye o lon su fɛ, ko: «I n’a fɔ nin mɔgɔw nana i wele, wuri ka taga ni o ye; nka ne bɛna min fɔ i ye, i ka kan ka o le kɛ.»
20 Deus veio a Balaão durante a noite e disse-lhe: "Já que essa gente te veio chamar, levanta-te e vai com eles. Mas só farás o que eu te disser."
21 O dugusagbɛ sɔgɔma, Balamu wurira k’a ta falimuso labɛn, ka taga ni Mohabu jamana kuntigiw ye.
21 Balaão levantou-se de manhã, selou sua jumenta, e partiu com os chefes de Moab.
22 Balamu tagara minkɛ, Matigi Ala dimina a kɔrɔ kosɛbɛ. Matigi Ala ta mɛlɛkɛ dɔ tagara lɔ a ɲa sira ra k’a ɲakɔrɔmatigɛ. O y’a sɔrɔ a tun bɛ a ta fali kan; a ta baaraden fla tun bɛ ni a ye.
22 O Senhor irritou-se com sua partida, e o anjo do Senhor pôs-se-lhe no caminho como obstáculo. Balaão cavalgava em sua jumenta, acompanhado de seus dois servos.
23 Falimuso ka Matigi Ala ta mɛlɛkɛ lɔnin ye sira kan, kɛrɛkɛmuru b’a boro, a bɔnin bɛ a la ra. Falimuso ka sira bla ka don foro kɔnɔ. Balamu ka falimuso bugɔ, janko k’a lana sira kan.
23 A jumenta, vendo o anjo do Senhor postado no caminho, com uma espada desembainhada na mão, desviou-se e seguiu pelo campo; o adivinho a fustigava para fazê-la voltar ao caminho.
24 O tagara se siradennin dɔ ma rɛzɛnforow cɛ ra. Kogo tun bɛ sira fan fla bɛɛ ra. Matigi Ala ta mɛlɛkɛ tagara lɔ o ɲa tuun.
24 Então o anjo do Senhor pôs-se num caminho estreito que passava por entre as vinhas, com um muro de cada lado.
25 Falimuso ka Matigi Ala ta mɛlɛkɛ ye minkɛ, a k’a yɛrɛ nɔrɔ kogo ra ka tɛmɛ, fɔ ka Balamu sen dɛrɛ kogo kan. Balamu k’a bugɔ tuun.
25 Vendo-o, a jumenta coseu-se com o muro, ferindo contra ele o pé de Balaão, que a fustigou de novo.
26 Matigi Ala ta mɛlɛkɛ tɛmɛna o ra, ka taga lɔ o ɲa yɔrɔ degunin dɔ ra; tɛmɛcogo wɛrɛ tun tɛ o yɔrɔ ra, kininboroyanfan na walama numanboroyanfan na.
26 O anjo do Senhor deteve-se de novo mais adiante em uma passagem estreita, onde não havia espaço para se desviar nem para a direita nem para a esquerda.
27 Falimuso ka Matigi Ala ta mɛlɛkɛ ye minkɛ, a lara dugu ma ni Balamu ye. Balamu dimina kosɛbɛ; a ka falimuso bugɔ ni a ta bere ye.
27 A jumenta, ao vê-lo, deitou-se debaixo de Balaão, o qual, encolerizado, a fustigava mais fortemente com seu bastão.
28 Matigi Ala k’a to falimuso kumana; a ko Balamu ma ko: «O tuma ne ka mun le kɛ ele ra, fɔ i ka ne bugɔ fɔ siɲaga saba ka ban?»
28 Então o Senhor abriu a boca da jumenta, que disse a Balaão: "Que te fiz eu? Por que me bateste já três vezes?"
29 Balamu ka falimuso jaabi ko: «I bɛ ne kɛra i toronkɛɲɔgɔn le ye, o kosɔn ne ka i bugɔ. Ni muru yɛrɛ tun bɛ ne boro yan, ne tun bɛ i faga sisan.»
29 Porque zombaste de mim, respondeu ele. Ah, se eu tivesse uma espada na mão! Ter-te-ia já matado!"
30 Falimuso k’a fɔ Balamu ye ko: «Ne le tɛ i ta fali ye wa, i bɛ yɛlɛn min kan tuma bɛɛ fɔ ka na se bi ma? Yala ne derira ka nin ɲɔgɔn kɛ ele ra wa?» Balamu ko: «Ɔn-ɔn.»
30 A jumenta replicou: "Acaso não sou eu a tua jumenta, a qual montaste até o dia de hoje? Tenho eu porventura o costume de proceder assim contigo?" "Não", respondeu ele.
31 Matigi Ala ka Balamu ɲa yɛlɛ; Balamu ka Matigi Ala ta mɛlɛkɛ lɔnin ye sira cɛ ma, kɛrɛkɛmuru b’a boro, a bɔnin bɛ a la ra. Balamu k’a kinbiri gban k’a ɲa biri dugu ma.
31 Então o Senhor abriu os olhos de Balaão, e ele viu o anjo do Senhor que estava no caminho com a espada desembainhada na mão. Inclinou-se e prostrou-se com a face por terra.
32 Matigi Ala ta mɛlɛkɛ k’a fɔ a ye ko: «Mun kosɔn i ka i ta falimuso bugɔ fɔ siɲaga saba ka ban? A flɛ, ne nana lɔ i ɲa ka i ɲakɔrɔmatigɛ le; sabu ne k’a ye ko i ka sira min ta, o sira bɛ taga ni i ye i halakiyɔrɔ le ra.
32 "Por que, disse-lhe o anjo do Senhor, feriste três vezes a tua jumenta? Eu vim opor-me a ti, porque segues um caminho que te leva ao precipício.
33 I ta falimuso ka ne ye, ka sira bla ne ye fɔ siɲaga saba. Ni a tun ma bɔ ne ɲa fɛ, sisan b’a sɔrɔ ko ne tun ka ele faga ka ban, ka falimuso to yi.»
33 Vendo-me, a tua jumenta desviou-se por três vezes diante de mim. Se ela não o tivesse feito, ter-te-ia já matado, e ela ficaria viva."
34 Balamu ka Matigi Ala ta mɛlɛkɛ jaabi ko: «Ne ka jurumun kɛ, sabu ne tun m’a lɔn ko i lɔnin bɛ sira ra ne ɲa. Ayiwa, ni nin tagama ma bɛn i ma, ne bɛ sekɔ ka taga ne ta so.»
34 Balaão disse ao anjo do Senhor: "Pequei. Eu não sabia que estavas postado no caminho para deter-me. Se minha viagem te desagrada, voltarei."
35 Matigi Ala ta mɛlɛkɛ k’a fɔ Balamu ye ko: «Taga ni nin mɔgɔw ye. Nka ne bɛna taga kuma minw don i da ra, i bɛna o le fɔ.» Balamu tagara ni Mohabu jamana kuntigiw ye.
35 "Segue esses homens, respondeu-lhe o anjo do Senhor, mas cuida de só proferir as palavras que eu te disser." E Balaão partiu com os chefes de Balac.
36 Balaki nana a mɛn ko Balamu bɛ nana minkɛ, Mohabukaw ta dugu min bɛ Arinɔn kɔ kɛrɛ fɛ, a ta jamana dan yɛrɛ ra, a bɔra ka taga Balamu kunbɛn fɔ o yɔrɔ ra.
36 Quando Balac soube de sua chegada, subiu-lhe ao encontro até a cidade de Moab, na fronteira do Arnon, na extremidade daquela terra,
37 Balaki k’a fɔ Balamu ye ko: «Yala ne tun ma kɔn ka mɔgɔ dɔw ci ka taga i wele wa? Mun na i ma na ne fɛ o wagati ra? O tuma i b’a miiri ko ne tɛ se ka i bonya le wa?»
37 e disse-lhe: "Mandei mensageiros chamar-te. Por que não vieste logo? Não posso eu tratar-te com honras?"
38 Balamu ka Balaki jaabi ko: «Sisan ne kɔni nana i fɛ, nka ne tɛna se ka foyi fɔ ne yɛrɛ ma dɛ! Ni Ala ka kuma min don ne da ra, ne bɛ o dɔrɔn le fɔ.»
38 "Eis-me aqui, respondeu Balaão; mas agora ser-me-á possível dizer algo de mim mesmo? Só direi o que Deus me puser na boca, nada mais."
39 Balaki tagara ni Balamu ye, ka taga se Kiriyati Husɔti.
39 E partiram os dois para Quiriat-Chutsot.
40 Balaki ka misiw ni sagaw kɛ saraka ye. A ka o sogo dɔ ci Balamu ma, ani kuntigi minw tun bɛ ni a ye.
40 Balac imolou em sacrifício bois e ovelhas, dos quais mandou algumas porções a Balaão e aos chefes que o acompanhavam.
41 O dugusagbɛ sɔgɔma, Balaki nana Balamu ta ka yɛlɛn ni a ye Bamɔti Baali kuruyɔrɔw ra; Balamu tora o yɔrɔ ra ka Izirayɛli jama fan kelen ye.
41 No dia seguinte pela manhã, Balac tomou consigo o adivinho e levou-o a Bamot-Baal, de onde se podiam ver as últimas linhas do acampamento de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Números 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.