Números 16

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Levi ta mɔgɔ dɔ tun bɛ yi, min tɔgɔ tun ye ko Kore. A facɛ tɔgɔ ye ko Isari; Kehatika tun lo. Lon dɔ, Kore le murutira, ale ni Eliyabu dencɛw, minw ye Datan ni Abiramu ye, ani Pelɛti dencɛ Ɔni; o cɛ saba bɛɛ tun ye Rubɛn ta mɔgɔw le ye.
1 — ausente —
2 O wurira Musa kama, olugu ni Izirayɛli cɛ kɛmɛ fla ni cɛ bilooru; o bɛɛ tun ye jama ɲamɔgɔw ye, ani jama ta koɲanabɔbagaw, jama tun bɛ mɔgɔ minw jate kosɛbɛ.
2 — ausente —
3 O tagara lajɛn Musa ni Haruna kama, k’a fɔ o ye ko: «Aw ka aw ta tɛmɛ a dan kan! Nin jama bɛɛ saninyanin lo; o bɛɛ saninyanin lo. Matigi Ala fana bɛ ni o ye. Mun kosɔn aw le bɛ wuri ka aw yɛrɛ bla Matigi Ala ta mɔgɔw kunna?»
3 Eles foram juntos falar com Moisés e Arão e disseram: — Agora chega! Todo o povo pertence a Deus, o
4 Musa ka o mɛn minkɛ, a k’a ɲa biri dugu ma.
4 Quando Moisés ouviu isso, ajoelhou-se, encostou o rosto no chão
5 A k’a fɔ Kore ni a nɔfɛmɔgɔw bɛɛ ye ko: «Sini sɔgɔma, mɔgɔ min ye Matigi Ala ta ye, ani mɔgɔ min saninyanin lo, Matigi Ala yɛrɛ bɛna o tigi yira; a bɛna o tigi le gbara a yɛrɛ ra. Ni a nana mɔgɔ min ɲanawoloma, a bɛna o tigi le gbara a yɛrɛ ra.
5 e disse o seguinte a Corá e a todos os seus seguidores: — Amanhã cedo o
6 Ayiwa, ele Kore, i ni i nɔfɛmɔgɔw, aw ka kan ka min kɛ, o ye nin ye: a ye wusunandaga dɔw ta.
6 — ausente —
7 Sini, aw ye tasuma kɛ o ra, ka wusunan don Matigi Ala ɲa kɔrɔ. Ni Matigi Ala ka mɔgɔ min ɲanawoloma, o tuma o tigi le saninyara; sabu aw Levi ta mɔgɔw, aw le ka aw ta ko tɛmɛ a dan kan!»
7 — ausente —
8 Musa k’a fɔ Kore ye tuun ko: «Aw Levi ta mɔgɔw, aw ye nin lamɛn!
8 Moisés disse também a Corá: — Agora escutem, levitas!
9 Izirayɛli ta Ala ka aw bɔ Izirayɛlimɔgɔ tɔw ra ka aw gbara a yɛrɛ ra, k’a to aw ye baara kɛ Matigi Ala ta fanibon saninman* kɔnɔ, ka lɔ jama ɲa fɛ ka baara kɛ o nɔ ra, o belen ma aw wasa wa?
9 O Deus de Israel os separou do resto do povo para poderem chegar perto dele, para fazerem o seu serviço na Tenda do Senhor e para realizarem as cerimônias em favor do povo. Será que isso não basta para vocês?
10 Matigi Ala sɔnna k’a to ele ni i balemaw, Levi ta mɔgɔ tɔw bɛɛ ye gbara ale ra; nka sisan aw b’a fɛ ka sarakalasebagaya fana kɛ.
10 Deus deu a você e a todos os outros levitas esse privilégio, e agora vocês estão querendo também ser sacerdotes?
11 Ele ni i nɔfɛmɔgɔw jɛnna ka muruti Matigi Ala le kama! Ni o tɛ Haruna ye jɔntigi le ye, ka na a fɔ ko aw bɛ a mafiyɛnya?»
11 Quando vocês reclamam contra Arão, na verdade é contra o Senhor que você e os seus seguidores estão se revoltando.
12 Musa ka mɔgɔ dɔ ci ka taga Eliyabu dencɛw, Datan ni Abiramu wele. O ko: «Anw tɛ taga yi.»
12 Então Moisés mandou chamar Datã e Abirão, filhos de Eliabe, mas eles responderam aos mensageiros: — Nós não vamos!
13 O ko: «Nɔnɔ ni li bɛ woyora jamana min na, i ka an labɔ o jamana ra, ka na an faga kongokolon kɔnɔ yan minkɛ, o belen ma i wasa wa? Sisan i b’a fɛ ka i ta fanga sigi an kunna tuun wa?
13 Será que não basta você nos ter tirado de uma terra boa e rica a fim de nos fazer morrer neste deserto? E além disso ainda quer mandar em nós?
14 Nɔnɔ ni li bɛ woyo jamana min na, i kɔni ma taga ni an ye o jamana le ra fiyewu; i fana ma forow ni rɛzɛnsunw le di an ma. O tuma ele b’a bisigi ko nin mɔgɔw ɲaw cinin lo wa? An kɔni tɛ taga yi fiyewu.»
14 Na verdade você não nos trouxe para uma terra boa e rica, nem nos deu campos e plantações de uvas para serem nossa propriedade; e ainda por cima está querendo nos enganar. Nós não vamos!
15 Musa dimina kosɛbɛ. A ko Matigi Ala ma ko: «I kana sɔn o ta saraka ma; hali fali gbansan, ne m’a mina o fɛ, ne fana ma kojugu kɛ o si ra.»
15 Então Moisés ficou muito zangado e disse a Deus, o Senhor : — Não aceites as ofertas desses homens. Eu nunca prejudiquei a nenhum deles, nem tirei deles nem mesmo um jumento!
16 Ayiwa, Musa k’a fɔ Kore ye ko: «Ele ni i nɔfɛmɔgɔw bɛɛ ye na Matigi Ala ɲa kɔrɔ sini; ele ni olugu, ani Haruna.
16 Aí Moisés disse a Corá: — Amanhã você e os seus duzentos e cinquenta seguidores venham até a Tenda Sagrada. Arão também estará ali.
17 Bɛɛ ye a ta wusunandaga ta ka wusunan kɛ a kɔnɔ, ka na ni a ye Matigi Ala ɲa kɔrɔ. A bɛɛ bɛ kɛ wusunandaga kɛmɛ fla ni wusunandaga bilooru. Ele ni Haruna fana ye na ni aw ta wusunandagaw ye.»
17 Cada um de vocês pegará o seu queimador de incenso, colocará incenso nele e o levará até o altar.
18 O bɛɛ ka o ta wusunandagaw ta ka tasuma kɛ a ra, ka wusunan kɛ a ra, ka lɔ ni Musa ni Haruna ye Ɲɔgɔnkunbɛn fanibon* donda ra.
18 Assim, cada homem pegou o seu queimador de incenso, pôs brasas e incenso nele, e todos ficaram na entrada da Tenda Sagrada com Moisés e Arão.
19 Kore tun ka jama bɛɛ lajɛn Musa ni Haruna kama Ɲɔgɔnkunbɛn fanibon donda ra. Matigi Ala ta nɔɔrɔ yirara jama bɛɛ lajɛnnin ɲa na.
19 Então Corá reuniu todo o povo, e eles ficaram diante de Moisés e Arão na entrada da Tenda. De repente, a glória do Senhor apareceu a todo o povo,
20 Matigi Ala kumana Musa ni Haruna fɛ, ko:
20 e o Senhor disse a Moisés e a Arão:
21 «Aw ye aw yɛrɛ mabɔ nin jama ra, k’a to ne ye o bɛɛ halaki ka ban yɔrɔnin kelen na.»
21 — Saiam do meio dessa gente, pois eu vou acabar com eles agora mesmo.
22 Musa ni Haruna ka o ɲa biri dugu ma ka Ala daari, ko: «E, Ala, ele Ala min ye adamaden bɛɛ nin tigi ye, o tuma i bɛ dimi jama bɛɛ lajɛnnin kɔrɔ k’a sɔrɔ cɛ kelen dɔrɔn le ka kojugu kɛ wa?»
22 Mas Moisés e Arão se ajoelharam, encostaram o rosto no chão e disseram: — Ó Deus, tu dás vida a todos. Será que por causa do pecado de uma só pessoa vais ficar
23 Matigi Ala ka Musa jaabi ko:
23 Então o Senhor respondeu a Moisés:
24 «A fɔ jama ye ko o ye o yɛrɛ mabɔ Kore ni Datan ni Abiramu ta fanibonw na.»
24 — Diga ao povo que saia de perto das barracas de Corá, Datã e Abirão.
25 Musa wurira ka taga Datan ni Abiramu fɛ; Izirayɛli cɛkɔrɔbaw tugura a kɔ.
25 Aí Moisés saiu e, junto com os líderes do povo, foi para onde estavam Datã e Abirão.
26 A kumana jama fɛ, k’a fɔ o ye ko: «Aw ye aw yɛrɛ mabɔ nin mɔgɔjuguw ta fanibonw na. Aw kana maga o borofɛnw si ra, ni o tɛ, aw fana bɛna halaki ni o ye o ta jurumunw kosɔn.»
26 E Moisés disse ao povo: — Afastem-se das barracas desses homens maus e não toquem em nada que seja deles; se não, vocês também serão destruídos por causa dos pecados deles.
27 Jama ka o yɛrɛ mabɔ Kore ni Datan ni Abiramu ta fanibonw na. O y’a sɔrɔ Datan ni Abiramu tun bɔra ka na lɔ o ta fanibonw donda ra, o ni o ta musow ni o ta denw ni o mamadenw.
27 Aí o povo se afastou das barracas de Corá, Datã e Abirão. Datã e Abirão saíram e ficaram na entrada da sua barraca, com as suas mulheres e filhos.
28 Musa ko: «Nin le bɛna a to aw bɛ a lɔn ko Matigi Ala le ka ne ci ka na nin kow bɛɛ kɛ, ko ne tɛ o kɛra ne yɛrɛ ma.
28 Então Moisés disse ao povo: — Eu vou dizer como vocês vão ficar sabendo que não fui eu quem resolveu fazer tudo isso. Fiz todas essas coisas porque o
29 Ayiwa, ni nin mɔgɔw sara adamaden tɔw sacogo ra, ka sa i n’a fɔ bɛɛ bɛ sa cogo min na, o tuma Matigi Ala ma ne ci.
29 Se estes homens tiverem morte natural como todos os outros, sem nenhum castigo de Deus, então o Senhor não me enviou.
30 Nka ni Matigi Ala ka kokura kɛ, ko min ma deri ka kɛ, ni dugukolo dayɛlɛra ka nin mɔgɔw ni o borofɛnw bɛɛ kunu, ka o ɲanaman lataga lahara, o tuma aw bɛna a lɔn ko nin mɔgɔw ka Matigi Ala dɔgɔya le.»
30 Mas, se ele fizer acontecer alguma coisa fora do comum, e se a terra se abrir e engolir essa gente com tudo o que eles têm, e eles descerem vivos para o mundo dos mortos , vocês ficarão sabendo que estes homens rejeitaram o Senhor .
31 Musa ka o kumaw bɛɛ fɔ ka ban minkɛ dɔrɔn, dugukolo cira Datan ni Abiramu senw kɔrɔ.
31 E aconteceu que, assim que Moisés acabou de falar, a terra se abriu debaixo deles
32 Dugukolo dayɛlɛra ka o kunu, o ni o ta somɔgɔw bɛɛ, ani Kore ni a ta mɔgɔw bɛɛ, ani o borofɛnw bɛɛ.
32 e os engoliu com as suas famílias, junto com todos os seguidores de Corá e tudo o que eles tinham.
33 O ɲanaman tagara lahara, o ni o borofɛnw bɛɛ. Dugukolo datugura o da ra. O halakira ka tunu ka bɔ Izirayɛli jama cɛ ra.
33 Assim, desceram vivos para o mundo dos mortos, eles e tudo o que possuíam. A terra os cobriu, e eles desapareceram.
34 O kulekanw fɛ, Izirayɛlimɔgɔ tɔ minw tun bɛ o kɔrɔ, olugu bɛɛ borira, ka kɛ kule ci ye, ko: «E, dugukolo kana na anw fana kunu!»
34 Ao ouvirem os gritos deles, todos os israelitas que estavam ali saíram correndo e gritando: — A terra vai engolir a gente também!
35 Cɛ kɛmɛ fla ni bilooru minw tun bɛ wusunan donna, tasuma dɔ bɔra Matigi Ala fɛ, ka olugu bɛɛ jɛni.
35 Então o Senhor enviou fogo e matou os duzentos e cinquenta homens que haviam oferecido incenso.
36 — ausente —
36 Aí o Senhor Deus disse a Moisés:
37 — ausente —
37 — Diga a Eleazar, filho do sacerdote Arão, que pegue os queimadores de incenso do meio dos restos do incêndio e espalhe para longe as brasas que ainda estiverem neles, pois os queimadores de incenso são sagrados.
38 — ausente —
38 Eles ficaram sagrados quando foram oferecidos no altar do Senhor . Portanto, pegue os queimadores de incenso desses homens que foram mortos por causa dos seus pecados e deles faça folhas finas de metal. E com essas folhas prepare uma cobertura para o altar. Isso será um aviso para o povo de Israel.
39 — ausente —
39 Então o sacerdote Eleazar pegou os queimadores de incenso de metal que os homens que tinham sido mortos haviam trazido e mandou que deles fossem feitas folhas de metal para cobrir o altar.
40 — ausente —
40 Conforme o Senhor tinha dito a Moisés, isso ficou sendo um aviso para os israelitas a fim de que nenhuma pessoa que não seja descendente de Arão venha a queimar incenso diante do Senhor e seja castigada, como aconteceu com Corá e com os seus seguidores.
41 — ausente —
41 Mas no dia seguinte todos os israelitas começaram a reclamar contra Moisés e Arão, dizendo assim: — Vocês mataram o povo de Deus, o
42 — ausente —
42 Depois que todos se reuniram para protestar contra Moisés e Arão, eles se viraram para a Tenda Sagrada e viram que a nuvem a estava cobrindo. Então a glória do Senhor apareceu.
43 — ausente —
43 Moisés e Arão foram até a frente da Tenda,
44 — ausente —
44 e o Senhor disse a Moisés:
45 — ausente —
45 — Saiam do meio desse povo, pois vou destruí-lo agora mesmo! Aí Moisés e Arão se ajoelharam e encostaram o rosto no chão.
46 — ausente —
46 E Moisés disse a Arão: — Pegue o seu queimador de incenso, ponha nele algumas brasas do altar e jogue incenso em cima delas. E vá depressa até o lugar onde o povo está e ofereça o
47 — ausente —
47 Então Arão pegou o queimador de incenso, conforme Moisés havia mandado, e correu para o meio do povo. Quando viu que a epidemia já havia começado, Arão jogou o incenso nas brasas e ofereceu o sacrifício para conseguir o perdão dos pecados do povo.
48 — ausente —
48 Com isso a epidemia parou, e Arão ficou de pé entre os vivos e os mortos.
49 — ausente —
49 Naquela epidemia morreram catorze mil e setecentas pessoas, fora as que morreram na revolta de Corá.
50 — ausente —
50 Quando acabou a epidemia, Arão voltou para a entrada da Tenda, onde Moisés estava.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Números 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.