Números 16
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs BKJ
1 Levi ta mɔgɔ dɔ tun bɛ yi, min tɔgɔ tun ye ko Kore. A facɛ tɔgɔ ye ko Isari; Kehatika tun lo. Lon dɔ, Kore le murutira, ale ni Eliyabu dencɛw, minw ye Datan ni Abiramu ye, ani Pelɛti dencɛ Ɔni; o cɛ saba bɛɛ tun ye Rubɛn ta mɔgɔw le ye.
1 E Corá, filho de Izar, filho de Coate, filho de Levi, e Datã e Abirão, filhos de Eliabe, e Om, filho de Pelete, filhos de Rúben, prepararam os seus homens.
2 O wurira Musa kama, olugu ni Izirayɛli cɛ kɛmɛ fla ni cɛ bilooru; o bɛɛ tun ye jama ɲamɔgɔw ye, ani jama ta koɲanabɔbagaw, jama tun bɛ mɔgɔ minw jate kosɛbɛ.
2 E se levantaram perante Moisés com alguns dos filhos de Israel; duzentos e cinquenta príncipes da congregação, famosos na congregação, homens de renome.
3 O tagara lajɛn Musa ni Haruna kama, k’a fɔ o ye ko: «Aw ka aw ta tɛmɛ a dan kan! Nin jama bɛɛ saninyanin lo; o bɛɛ saninyanin lo. Matigi Ala fana bɛ ni o ye. Mun kosɔn aw le bɛ wuri ka aw yɛrɛ bla Matigi Ala ta mɔgɔw kunna?»
3 E se congregaram contra Moisés e contra Arão e lhes disseram: Isso deve vos bastar, visto que toda a congregação é santa, todos são santos, e o SENHOR está no meio deles; então por que vos elevais sobre a congregação do SENHOR?
4 Musa ka o mɛn minkɛ, a k’a ɲa biri dugu ma.
4 Quando Moisés ouviu isto, caiu sobre o seu rosto.
5 A k’a fɔ Kore ni a nɔfɛmɔgɔw bɛɛ ye ko: «Sini sɔgɔma, mɔgɔ min ye Matigi Ala ta ye, ani mɔgɔ min saninyanin lo, Matigi Ala yɛrɛ bɛna o tigi yira; a bɛna o tigi le gbara a yɛrɛ ra. Ni a nana mɔgɔ min ɲanawoloma, a bɛna o tigi le gbara a yɛrɛ ra.
5 E falou a Corá e a toda a sua congregação, dizendo: Amanhã pela manhã o SENHOR mostrará quem é seu e quem é santo, e fará chegar a si; e aquele a quem ele escolher fará chegar a si.
6 Ayiwa, ele Kore, i ni i nɔfɛmɔgɔw, aw ka kan ka min kɛ, o ye nin ye: a ye wusunandaga dɔw ta.
6 Fazei isto: Tomai incensários, Corá e toda a sua congregação.
7 Sini, aw ye tasuma kɛ o ra, ka wusunan don Matigi Ala ɲa kɔrɔ. Ni Matigi Ala ka mɔgɔ min ɲanawoloma, o tuma o tigi le saninyara; sabu aw Levi ta mɔgɔw, aw le ka aw ta ko tɛmɛ a dan kan!»
7 E amanhã, perante o SENHOR, ponde fogo e incenso neles; e o homem a quem o SENHOR escolher, este será o santo; isso deve vos bastar, filhos de Levi.
8 Musa k’a fɔ Kore ye tuun ko: «Aw Levi ta mɔgɔw, aw ye nin lamɛn!
8 E Moisés disse a Corá: Ouvi, filhos de Levi:
9 Izirayɛli ta Ala ka aw bɔ Izirayɛlimɔgɔ tɔw ra ka aw gbara a yɛrɛ ra, k’a to aw ye baara kɛ Matigi Ala ta fanibon saninman* kɔnɔ, ka lɔ jama ɲa fɛ ka baara kɛ o nɔ ra, o belen ma aw wasa wa?
9 Parece-vos pouco que o Deus de Israel tenha vos separado da congregação de Israel, para vos trazer a si, para fazer o serviço do tabernáculo do SENHOR e para estar diante da congregação, para ministrar-lhes?
10 Matigi Ala sɔnna k’a to ele ni i balemaw, Levi ta mɔgɔ tɔw bɛɛ ye gbara ale ra; nka sisan aw b’a fɛ ka sarakalasebagaya fana kɛ.
10 E ele vos trouxe para perto dele, e a todos os teus irmãos, os filhos de Levi, contigo; procurais também o sacerdócio?
11 Ele ni i nɔfɛmɔgɔw jɛnna ka muruti Matigi Ala le kama! Ni o tɛ Haruna ye jɔntigi le ye, ka na a fɔ ko aw bɛ a mafiyɛnya?»
11 Por esse motivo tu e toda a tua congregação estais congregados contra o SENHOR; e o que é Arão, que murmurais contra ele?
12 Musa ka mɔgɔ dɔ ci ka taga Eliyabu dencɛw, Datan ni Abiramu wele. O ko: «Anw tɛ taga yi.»
12 E Moisés mandou chamar a Datã e a Abirão, filhos de Eliabe, e eles disseram: Não subiremos.
13 O ko: «Nɔnɔ ni li bɛ woyora jamana min na, i ka an labɔ o jamana ra, ka na an faga kongokolon kɔnɔ yan minkɛ, o belen ma i wasa wa? Sisan i b’a fɛ ka i ta fanga sigi an kunna tuun wa?
13 É pouco nos terdes feito subir de uma terra que mana leite e mel, para nos matares neste deserto? E também fazer-te príncipe sobre nós?
14 Nɔnɔ ni li bɛ woyo jamana min na, i kɔni ma taga ni an ye o jamana le ra fiyewu; i fana ma forow ni rɛzɛnsunw le di an ma. O tuma ele b’a bisigi ko nin mɔgɔw ɲaw cinin lo wa? An kɔni tɛ taga yi fiyewu.»
14 Além disso, não nos trouxeste a uma terra que mana leite e mel, nem nos deste herança de campos e vinhas; arrancarás os olhos a estes homens? Nós não subiremos.
15 Musa dimina kosɛbɛ. A ko Matigi Ala ma ko: «I kana sɔn o ta saraka ma; hali fali gbansan, ne m’a mina o fɛ, ne fana ma kojugu kɛ o si ra.»
15 E Moisés ficou muito irado, e disse ao SENHOR: Não atentes para a sua oferta; não tomei deles nem um só jumento, nem fiz mal a nenhum deles.
16 Ayiwa, Musa k’a fɔ Kore ye ko: «Ele ni i nɔfɛmɔgɔw bɛɛ ye na Matigi Ala ɲa kɔrɔ sini; ele ni olugu, ani Haruna.
16 E disse Moisés a Corá: Amanhã estai tu e toda a tua congregação diante do SENHOR, tu, e eles, e Arão.
17 Bɛɛ ye a ta wusunandaga ta ka wusunan kɛ a kɔnɔ, ka na ni a ye Matigi Ala ɲa kɔrɔ. A bɛɛ bɛ kɛ wusunandaga kɛmɛ fla ni wusunandaga bilooru. Ele ni Haruna fana ye na ni aw ta wusunandagaw ye.»
17 E que cada homem tome o seu incensário e ponha incenso nele, e que cada homem traga o seu incensário diante do SENHOR, duzentos e cinquenta incensários; também tu e Arão, cada qual o seu incensário.
18 O bɛɛ ka o ta wusunandagaw ta ka tasuma kɛ a ra, ka wusunan kɛ a ra, ka lɔ ni Musa ni Haruna ye Ɲɔgɔnkunbɛn fanibon* donda ra.
18 E cada homem tomou o seu incensário, e pôs fogo nele, e pôs incenso nele, e se puseram à porta do tabernáculo da congregação, com Moisés e Arão.
19 Kore tun ka jama bɛɛ lajɛn Musa ni Haruna kama Ɲɔgɔnkunbɛn fanibon donda ra. Matigi Ala ta nɔɔrɔ yirara jama bɛɛ lajɛnnin ɲa na.
19 E Corá reuniu toda a congregação contra eles, à porta do tabernáculo da congregação; e a glória do SENHOR apareceu a toda a congregação.
20 Matigi Ala kumana Musa ni Haruna fɛ, ko:
20 E o SENHOR falou a Moisés e a Arão, dizendo:
21 «Aw ye aw yɛrɛ mabɔ nin jama ra, k’a to ne ye o bɛɛ halaki ka ban yɔrɔnin kelen na.»
21 Separai-vos do meio desta congregação, para que eu possa consumi-los em um momento.
22 Musa ni Haruna ka o ɲa biri dugu ma ka Ala daari, ko: «E, Ala, ele Ala min ye adamaden bɛɛ nin tigi ye, o tuma i bɛ dimi jama bɛɛ lajɛnnin kɔrɔ k’a sɔrɔ cɛ kelen dɔrɔn le ka kojugu kɛ wa?»
22 E eles caíram sobre os seus rostos, e disseram: Ó Deus, Deus dos espíritos de toda carne, pecará um só homem, e te enfurecerás com toda a congregação?
23 Matigi Ala ka Musa jaabi ko:
23 E falou o SENHOR a Moisés, dizendo:
24 «A fɔ jama ye ko o ye o yɛrɛ mabɔ Kore ni Datan ni Abiramu ta fanibonw na.»
24 Fala a toda congregação, dizendo: Levantai-vos do redor do tabernáculo de Corá, Datã e Abirão.
25 Musa wurira ka taga Datan ni Abiramu fɛ; Izirayɛli cɛkɔrɔbaw tugura a kɔ.
25 E Moisés levantou-se e foi a Datã e a Abirão; e atrás dele foram os anciãos de Israel.
26 A kumana jama fɛ, k’a fɔ o ye ko: «Aw ye aw yɛrɛ mabɔ nin mɔgɔjuguw ta fanibonw na. Aw kana maga o borofɛnw si ra, ni o tɛ, aw fana bɛna halaki ni o ye o ta jurumunw kosɔn.»
26 E falou à congregação, e disse: Afastai-vos, eu vos peço, das tendas destes homens ímpios, e não toqueis em nada do que é deles, para que não pereçais em todos os seus pecados.
27 Jama ka o yɛrɛ mabɔ Kore ni Datan ni Abiramu ta fanibonw na. O y’a sɔrɔ Datan ni Abiramu tun bɔra ka na lɔ o ta fanibonw donda ra, o ni o ta musow ni o ta denw ni o mamadenw.
27 E eles se levantaram do tabernáculo de Corá, Datã e Abirão. E Datã e Abirão saíram e ficaram à porta das suas tendas, com as suas mulheres, e seus filhos, e suas crianças.
28 Musa ko: «Nin le bɛna a to aw bɛ a lɔn ko Matigi Ala le ka ne ci ka na nin kow bɛɛ kɛ, ko ne tɛ o kɛra ne yɛrɛ ma.
28 E disse Moisés: Assim sabereis que o SENHOR me enviou a fazer todas estas coisas, porque não as fiz por minha própria vontade.
29 Ayiwa, ni nin mɔgɔw sara adamaden tɔw sacogo ra, ka sa i n’a fɔ bɛɛ bɛ sa cogo min na, o tuma Matigi Ala ma ne ci.
29 Se estes morrerem a morte comum de todos os homens ou se forem visitados como acontece com todos os homens, então o SENHOR não me enviou.
30 Nka ni Matigi Ala ka kokura kɛ, ko min ma deri ka kɛ, ni dugukolo dayɛlɛra ka nin mɔgɔw ni o borofɛnw bɛɛ kunu, ka o ɲanaman lataga lahara, o tuma aw bɛna a lɔn ko nin mɔgɔw ka Matigi Ala dɔgɔya le.»
30 Mas se o SENHOR criar alguma coisa nova, e a terra abrir a sua boca e os engolir com tudo o que é seu, e descerem vivos ao abismo, então sabereis que estes homens provocaram ao SENHOR.
31 Musa ka o kumaw bɛɛ fɔ ka ban minkɛ dɔrɔn, dugukolo cira Datan ni Abiramu senw kɔrɔ.
31 E, quando ele havia acabado de dizer todas estas palavras, a terra que estava debaixo deles se abriu.
32 Dugukolo dayɛlɛra ka o kunu, o ni o ta somɔgɔw bɛɛ, ani Kore ni a ta mɔgɔw bɛɛ, ani o borofɛnw bɛɛ.
32 E a terra abriu a sua boca e os engoliu com as suas casas, e a todos os homens que pertenciam a Corá, e todos os seus bens.
33 O ɲanaman tagara lahara, o ni o borofɛnw bɛɛ. Dugukolo datugura o da ra. O halakira ka tunu ka bɔ Izirayɛli jama cɛ ra.
33 E eles, e tudo o que lhes pertencia, desceram vivos ao abismo, e a terra se fechou sobre eles, e pereceram do meio da congregação.
34 O kulekanw fɛ, Izirayɛlimɔgɔ tɔ minw tun bɛ o kɔrɔ, olugu bɛɛ borira, ka kɛ kule ci ye, ko: «E, dugukolo kana na anw fana kunu!»
34 E todo o Israel, que estava ao redor deles, fugiu ao clamor deles; porque diziam: Para que a terra também não nos engula.
35 Cɛ kɛmɛ fla ni bilooru minw tun bɛ wusunan donna, tasuma dɔ bɔra Matigi Ala fɛ, ka olugu bɛɛ jɛni.
35 E saiu fogo do SENHOR e consumiu os duzentos e cinquenta homens que ofereciam o incenso.
36 — ausente —
36 E o SENHOR falou a Moisés, dizendo:
37 — ausente —
37 Dize a Eleazar, filho de Arão, o sacerdote, que tire os incensários do meio do incêndio e espalhe o fogo longe, porque eles são santificados.
38 — ausente —
38 Os incensários dos que pecaram contra suas próprias almas, que se façam deles folhas estendidas, como cobertura para o altar, porque os ofereceram perante o SENHOR, portanto são santificados, e serão por sinal para os filhos de Israel.
39 — ausente —
39 E Eleazar, o sacerdote, tomou os incensários de bronze, com que haviam oferecido aqueles que foram queimados, e deles se fizeram folhas estendidas, para cobertura do altar.
40 — ausente —
40 Para ser um memorial para os filhos de Israel, para que nenhum estrangeiro, que não seja da semente de Arão, se aproxime para oferecer incenso diante do SENHOR, para que não seja como Corá e sua companhia, como o SENHOR lhe havia dito, pela mão de Moisés.
41 — ausente —
41 Mas, no dia seguinte, toda a congregação dos filhos de Israel murmurou contra Moisés e contra Arão, dizendo: Vós matastes o povo do SENHOR.
42 — ausente —
42 E, quando a congregação se reuniu contra Moisés e contra Arão, olharam para o tabernáculo da congregação; e eis que a nuvem o cobriu, e a glória do SENHOR apareceu.
43 — ausente —
43 E Moisés e Arão vieram perante o tabernáculo da congregação.
44 — ausente —
44 E o SENHOR falou a Moisés, dizendo:
45 — ausente —
45 Levantai-vos do meio desta congregação, para que eu possa consumi-la, como em um momento; e caíram sobre seus rostos.
46 — ausente —
46 E Moisés disse a Arão: Toma o teu incensário, e põe nele fogo do altar, e põe incenso nele, e vai depressa à congregação, e faze expiação por eles, porque a ira saiu do SENHOR; começou a praga.
47 — ausente —
47 E Arão o tomou, como Moisés havia ordenado, e correu ao meio da congregação; e eis que a praga já havia começado entre o povo; e colocou incenso nele e fez expiação pelo povo.
48 — ausente —
48 E ficou entre os mortos e os vivos, e a praga cessou.
49 — ausente —
49 E os que morreram naquela praga foram catorze mil e setecentos, além dos que morreram no caso de Corá.
50 — ausente —
50 E Arão voltou a Moisés à porta do tabernáculo da congregação; e cessou a praga.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Números 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.