Números 11
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NTLH
1 Lon dɔ, Izirayɛlimɔgɔw ka Matigi Ala jaraki ni kuma caman ye, o ta sɛgɛ kosɔn. Matigi Ala ka o mɛn minkɛ, o ma diya a ye, a dimina kosɛbɛ. A k’a ta tasuma mana o cɛ ra, ka o ta sigiyɔrɔ kɛrɛfɛyɔrɔ jɛni.
1 Por estarem passando por muitas dificuldades, os israelitas começaram a se queixar a Deus, o Senhor . Quando o Senhor ouviu as suas reclamações, ficou irado e fez cair fogo em cima deles. O fogo queimou no meio deles e destruiu uma ponta do acampamento.
2 Mɔgɔw kasira Musa nɔ fɛ. Musa ka Matigi Ala daari; tasuma fagara.
2 Então o povo gritou, pedindo socorro a Moisés; Moisés orou ao Senhor , e o fogo se apagou.
3 O ka o yɔrɔ tɔgɔ la ko Tabera, ko sabu Matigi Ala ta tasuma manana mɔgɔw cɛ ra.
3 Aí puseram naquele lugar o nome de Taberá porque ali o fogo do Senhor havia queimado no meio deles.
4 Ayiwa, siya wɛrɛ mɔgɔ minw tun bɛ ni Izirayɛlimɔgɔw ye, Misiran ta domunifɛnw lɔgɔ gbanna olugu ra. Izirayɛlimɔgɔw fana wurira ka kasi tuun, ko: «E, jɔn le bɛna sogo di an ma yan, an ye a domu sa?
4 Havia estrangeiros viajando com os israelitas. Eles estavam com muita vontade de comer carne, e até mesmo os israelitas começaram a reclamar, dizendo: — Ah, se tivéssemos um pouco de carne para comer!
5 A flɛ, an tun bɛ jɛgɛ minw domu gbansan Misiran, an hakiri bɛ jigira o bɛɛ ra, ani kɔnkɔnburu, ani nzɛrɛ, ani puwaro, ani jaba, ani layi.
5 No Egito comíamos quanto peixe queríamos, e era de graça. E que saudades dos pepinos, dos melões, das verduras, das cebolas e dos alhos!
6 Nka sisan an sɔn jara; lon o lon an ɲa tɛ foyi wɛrɛ ra ni nin mane kelen tɛ.»
6 Mas agora acabaram-se as nossas forças. Não há mais nada para comer, e a única coisa que vemos é esse maná !
7 Ayiwa, mane tun bɛ i ko simankisɛ dɔ, k’a ɲa gbɛ i ko bideliyɔmuyiri ta ji.
7 (O maná era parecido com pequenas sementes brancas, meio amareladas. Ele caía durante a noite, com o orvalho. No dia seguinte de manhã, o povo ia apanhá-lo em volta do acampamento. Eles o moíam em moinhos ou o socavam em pilões, cozinhavam numa panela e faziam pães achatados que tinham gosto de pão assado com azeite.)
8 Izirayɛlimɔgɔw tun bɛ bɔ ka taga a cɛ, ka na a si ni wuguw ye, walama k’a susu kolon kɔnɔ; dɔw tun b’a tobi daga kɔnɔ, walama k’a kɛ ŋɔmi ye. A timiya tun bɛ i ko ŋɔmi.
8 — ausente —
9 Ni gɔmiji tun jigira su fɛ Izirayɛlimɔgɔw sigiyɔrɔ ra, mane fana tun bɛ jigi.
9 — ausente —
10 Ayiwa, Musa k’a ye ko gbaw bɛɛ ta mɔgɔw bɛ kasira o ta fanibonw donda ra. Matigi Ala dimina kosɛbɛ. Musa fana jusu kasira.
10 Então Moisés ouviu o choro do povo. Cada família chorava na entrada da sua barraca. O Senhor ficou muito irado . E Moisés também ficou aborrecido
11 A ko Matigi Ala ma ko: «Mun na i ka i ta jɔncɛ jusu kasi tan? Mun kosɔn i ma makari ne ra, fɔ i ka nin jama bɛɛ doni ta k’a la ne kan sa?
11 e disse a Deus, o Senhor : — Por que me tens tratado tão mal? Por que estás aborrecido comigo? Por que me deste um trabalho tão pesado de dirigir todo este povo?
12 Yala ne le ka nin mɔgɔw bɛɛ kɔnɔta wa, walama ne le ka o woro wa? Mun na i ko ne ye o ta i ko denɲɛnin lamɔbaga bɛ a ta cogo min na, ka taga ni o ye fɔ o ta jamana ra, i ka jamana min layiri ta o bɛmaw ye?
12 Eu não fiz este povo, nem dei à luz esta gente! Por que me pedes que faça como uma babá e os carregue no colo como criancinhas para a terra que juraste dar aos seus antepassados?
13 Ne bɛna sogo sɔrɔ min k’a di nin mɔgɔw bɛɛ ma? A flɛ, o bɛ kasira ne da ra ko ne ye sogo di o ma o b’a domu!
13 Onde poderia eu conseguir carne para dar a todo este povo? Eles vêm chorar perto de mim e dizem que querem comer carne.
14 Ne kelen kɔni tɛ se nin mɔgɔw bɛɛ kɔrɔ tuun. O doni ka gbiri ne ma.
14 Eu sozinho não posso cuidar de todo este povo; isso é demais para mim!
15 Sani i ye nin tɔɔrɔ la ne kan, ne bɛ i daari, ko ni ne ko ka di i ye, i ye ne faga kunkelen, janko ne yɛrɛ ɲa kana ne ta ɲani tɔ ye.»
15 Se vais me tratar desse jeito, tem pena de mim e mata-me! Se gostas de mim, não deixes que eu continue sofrendo deste jeito!
16 Ayiwa, Matigi Ala ka Musa jaabi ko: «I bɛ Izirayɛli cɛkɔrɔba minw jate ko o ye jama cɛkɔrɔbaw ye, ani jama kuntigiw, olugu cɛ biwolonfla wele ka o lajɛn ne ɲa kɔrɔ. Na ni o ye Ɲɔgɔnkunbɛn fanibon* donda ra, o ye na lɔ ni i ye ne ɲa kɔrɔ yi.
16 O Senhor Deus respondeu a Moisés: — Reúna para mim setenta homens, que você sabe que são líderes, entre os mais respeitados do povo de Israel; leve-os até a
17 Ne bɛna jigi ka na kuma i fɛ o yɔrɔ ra. Nin min bɛ i kan, ne bɛna o dɔ don olugu fana ra; olugu bɛna i dɛmɛ ka jama doni ta; i kelen tɛna o doni ta tuun.
17 Então eu descerei e falarei com você ali; tirarei uma parte do Espírito que lhe dei e darei a eles, para que o ajudem no pesado trabalho de cuidar do povo. Assim, você não precisará fazer isso sozinho.
18 A fɔ jama ye ko o ye o yɛrɛ saninya sani sini cɛ; ko o bɛna sogo domu, sabu o kasira Matigi Ala toro kɔrɔ, ko: ‹Jɔn le bɛna sogo di an ma yan, an b’a domu sa? Misiran le tun ka di an na!› Ayiwa, Matigi Ala bɛna sogo di aw ma, aw b’a domu.
18 Agora diga ao povo o seguinte: “Purifiquem-se para amanhã; vocês vão comer carne. O Senhor ouviu vocês chorando e dizendo que queriam carne e que passavam bem no Egito. Por isso o Senhor lhes dará carne, e vocês a comerão.
19 Nka aw tɛna a domu k’a dan tere kelen ma dɛ, walama tere fla, walama tere looru, walama tere tan, walama tere mugan;
19 E não comerão só um dia, nem dois, nem cinco, nem dez, nem vinte,
20 aw bɛna a domu fɔ karo kelen le; k’a domu fɔ ka taga a bɔ aw nunwow fɛ, fɔ ka taga a lɔgɔ bɛɛ bɔ aw ra pewu. Sabu Matigi Ala min bɛ aw cɛ ra, aw ka ale le mafiyɛnya. Aw kasira a ɲa kɔrɔ ko: ‹Mun kosɔn an bɔra Misiran?› »
20 mas durante um mês inteiro, até que saia pelos seus narizes, e vocês ficarem com nojo. Pois vocês rejeitaram o Senhor , que está no meio de vocês, e se queixaram, dizendo que nunca deveriam ter saído do Egito.”
21 Musa ko Matigi Ala ma ko: «Ne bɛ nin jama min cɛ ra, o cɛw ye cɛ waga kɛmɛ wɔɔrɔ (600 000). Ele ko i bɛna sogo di o ma o b’a domu fɔ karo kelen!
21 Moisés disse: — Estou levando seiscentos mil homens, e tu dizes que vais dar a essa gente carne para comer o mês inteiro?
22 Hali ni an ka sagaw, ani baw, ani misiw bɛɛ le faga o ye, yala o bɛna o wasa wa? Walama ni an ka kɔgɔji jɛgɛw bɛɛ mina o ye, yala o bɛna o wasa wa?»
22 Onde haveria tantas ovelhas e vacas para matar a fim de que todos ficassem satisfeitos? Será que todos os peixes do mar juntos poderiam alimentar essa gente?
23 Matigi Ala ka Musa jaabi ko: «O tuma ne ta baraka le ka dɔgɔ wa? Ne ka min fɔ, ni o bɛna kɛ can ye, walama ni a tɛna kɛ can ye, i yɛrɛ bɛna o ye sisan.»
23 Porém o Senhor Deus respondeu a Moisés: — Será que eu tenho tão pouco poder? Agora mesmo você verá se o que eu disse vai acontecer ou não.
24 Ayiwa, Musa bɔra ka taga Matigi Ala ta kuma fɔ jama ye. A ka Izirayɛli cɛkɔrɔbaw cɛ biwolonfla ɲanawoloma, ka o lajɛn, ka o lɔlɔ ka fanibon saninman* lamini.
24 Então Moisés saiu e contou ao povo o que o Senhor tinha dito. Ele reuniu setenta líderes do povo e os pôs ao redor da Tenda.
25 Matigi Ala jigira sankaba jamijan cɛ ma, ka na kuma ni Musa ye. Nin min tun bɛ Musa kan, a ka o dɔ ta ka o don o cɛkɔrɔba biwolonfla ra. Nin jigira o kan minkɛ dɔrɔn, o ka kɛ cirayakumaw fɔ ye; nka a danna o wagati dɔrɔn ma.
25 Aí o Senhor desceu na nuvem e falou com ele. Deus tirou uma parte do Espírito que tinha dado a Moisés e deu aos setenta líderes. Quando o Espírito veio sobre eles, eles começaram a falar alto como profetas ; porém isso durou pouco tempo.
26 Cɛ fla tun bɛ yi, kelen tɔgɔ ye ko Ɛlidadi, tɔ kelen tɔgɔ ye ko Medadi; olugu tun tora o ta sow kɔnɔ. Nin jigira olugu fana kan, sabu o tɔgɔw tun sɛbɛra ni tɔw ye, nka o tun ma taga fanibon saninman* kɔrɔ. Olugu fana tun bɛ cirayakumaw fɔra.
26 Dois dos setenta líderes ficaram no acampamento e não foram até a Tenda Sagrada. Um se chamava Eldade, e o outro, Medade. O Espírito veio sobre eles, e eles também começaram a falar alto como profetas.
27 Kanbelennin dɔ borira ka taga a fɔ Musa ye, ko: «Ɛlidadi ni Medadi bɛ ciraya kɛra Izirayɛlimɔgɔw cɛ ra!»
27 Então um rapaz foi correndo contar que Eldade e Medade estavam profetizando no acampamento.
28 Ayiwa, Nuni dencɛ Yosuwe, min tun ye Musa ta baaraden ye kabini a denmisɛnman, ale pɛrɛnna, ko: «Ne matigicɛ Musa, a fɔ ko o y’a dabla!»
28 Aí Josué, filho de Num, que desde a sua mocidade era auxiliar de Moisés, foi logo dizendo: — Moisés, meu chefe, não deixe que eles façam isso!
29 Musa k’a jaabi ko: «Ɲangboya le bɛ aw ra ne kosɔn wa? Ala m’a kɛra ko Matigi Ala ta mɔgɔw bɛɛ ye kɛ ciraw ye, Matigi Ala ye a ta Nin lajigi o bɛɛ kan.»
29 Moisés respondeu: — Por que você está preocupado com os meus direitos, quando eu é que deveria estar? Eu gostaria que o
30 O kɔ, Musa ni Izirayɛli cɛkɔrɔbaw sekɔra ka taga o sigiyɔrɔ ra.
30 Depois Moisés e os setenta líderes do povo de Israel voltaram para o acampamento.
31 Ayiwa, Matigi Ala ka fɔɲɔ dɔ fiyɛ; o fɔɲɔ nana ni wɔlɔninw ye ka bɔ kɔgɔji fan na, ka na o bɔn Izirayɛlimɔgɔw ta sigiyɔrɔ laminiw bɛɛ ra. Mɔgɔ tun bɛ se ka tere kelen tagama kɛ ka taga dugu lamini bɛɛ ra, i tun bɛ o kɔnɔw sɔrɔ yi; o tun tonna ɲɔgɔn kan dugu ma k’a se fɔ nɔngɔn ɲa fla.
31 De repente, o Senhor mandou um vento que trouxe do mar bandos de codornas. Elas caíram no acampamento e em volta, em todas as direções, a uma distância de uns trinta quilômetros; e cobriram o chão em montes de quase um metro de altura.
32 Mɔgɔw bɔra ka o kɔnɔw mina o lon tere bɛɛ, ani o su bɛɛ, ani o dugusagbɛ tere bɛɛ. Mɔgɔ si tun tɛ yi ni min ta tun ka dɔgɔ ni homɛri ɲa tan ye. O bɛɛ ka o kɔnɔw sogo lala o ta yɔrɔw kɛrɛ fɛ ka o ja.
32 Assim, todo aquele dia, toda aquela noite e todo o dia seguinte o povo trabalhou catando codornas; ninguém juntou menos de mil quilos. E espalharam as codornas ao redor do acampamento para secar.
33 Ayiwa, ka sogo to o da ra, hali o m’a ɲimi ka ban fɔlɔ, Matigi Ala dimina o kɔrɔ kosɛbɛ; a ka banajuguba bla o ra.
33 Quando ainda havia muita carne para comer, o Senhor ficou irado com o povo e os castigou com uma terrível epidemia, que matou muita gente.
34 O ka o yɔrɔ tɔgɔ la ko Kiburɔti Hatava, sabu bana ka minw faga o ta sɔnjuguya kosɔn, o ka olugu su don o yɔrɔ le ra.
34 Por isso puseram naquele lugar o nome de Quibrote-Ataavá, que quer dizer “As Sepulturas do Desejo”; pois ali foram sepultadas as pessoas que estavam loucas de vontade de comer carne.
35 Izirayɛlimɔgɔw bɔra Kiburɔti Hatava ka taga Haserɔti; o tora Haserɔti.
35 Depois os israelitas foram até Hazerote e acamparam ali.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Números 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.