Números 11
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs BKJ
1 Lon dɔ, Izirayɛlimɔgɔw ka Matigi Ala jaraki ni kuma caman ye, o ta sɛgɛ kosɔn. Matigi Ala ka o mɛn minkɛ, o ma diya a ye, a dimina kosɛbɛ. A k’a ta tasuma mana o cɛ ra, ka o ta sigiyɔrɔ kɛrɛfɛyɔrɔ jɛni.
1 E quando o povo se queixou, isso desagradou ao SENHOR, e o SENHOR ouviu isto; e a sua ira se acendeu, e o fogo do SENHOR ardeu entre eles, e consumiu os que estavam nas partes mais distantes do acampamento.
2 Mɔgɔw kasira Musa nɔ fɛ. Musa ka Matigi Ala daari; tasuma fagara.
2 E o povo clamou a Moisés, e quando Moisés orou ao SENHOR, o fogo se apagou.
3 O ka o yɔrɔ tɔgɔ la ko Tabera, ko sabu Matigi Ala ta tasuma manana mɔgɔw cɛ ra.
3 E ele chamou aquele lugar de Taberá, porque o fogo do SENHOR acendera entre eles.
4 Ayiwa, siya wɛrɛ mɔgɔ minw tun bɛ ni Izirayɛlimɔgɔw ye, Misiran ta domunifɛnw lɔgɔ gbanna olugu ra. Izirayɛlimɔgɔw fana wurira ka kasi tuun, ko: «E, jɔn le bɛna sogo di an ma yan, an ye a domu sa?
4 E no meio deles havia alguns estrangeiros que sentiram um anseio, e os filhos de Israel também choraram outra vez, e perguntaram: Quem nos dará carne para comer?
5 A flɛ, an tun bɛ jɛgɛ minw domu gbansan Misiran, an hakiri bɛ jigira o bɛɛ ra, ani kɔnkɔnburu, ani nzɛrɛ, ani puwaro, ani jaba, ani layi.
5 Nós nos lembramos dos peixes que comíamos livremente no Egito; e os pepinos, e os melões, e os alhos-porros, e as cebolas, e os alhos.
6 Nka sisan an sɔn jara; lon o lon an ɲa tɛ foyi wɛrɛ ra ni nin mane kelen tɛ.»
6 Mas agora a nossa alma está seca; não há nada além deste maná, diante dos nossos olhos.
7 Ayiwa, mane tun bɛ i ko simankisɛ dɔ, k’a ɲa gbɛ i ko bideliyɔmuyiri ta ji.
7 E o maná era como semente de coentro, e a sua cor como a cor do bdélio.
8 Izirayɛlimɔgɔw tun bɛ bɔ ka taga a cɛ, ka na a si ni wuguw ye, walama k’a susu kolon kɔnɔ; dɔw tun b’a tobi daga kɔnɔ, walama k’a kɛ ŋɔmi ye. A timiya tun bɛ i ko ŋɔmi.
8 E o povo ia e o colhia, e o moía em moinhos ou esmagava em pilões, e o cozinhava em panelas, e fazia bolos deles; e o seu sabor era como o do azeite fresco.
9 Ni gɔmiji tun jigira su fɛ Izirayɛlimɔgɔw sigiyɔrɔ ra, mane fana tun bɛ jigi.
9 E quando caía o orvalho sobre o acampamento, à noite, o maná descia sobre ele.
10 Ayiwa, Musa k’a ye ko gbaw bɛɛ ta mɔgɔw bɛ kasira o ta fanibonw donda ra. Matigi Ala dimina kosɛbɛ. Musa fana jusu kasira.
10 Então, Moisés ouviu o povo chorar, as suas famílias, cada homem à porta da sua tenda; e a ira do SENHOR se acendeu grandemente. Moisés também estava descontente.
11 A ko Matigi Ala ma ko: «Mun na i ka i ta jɔncɛ jusu kasi tan? Mun kosɔn i ma makari ne ra, fɔ i ka nin jama bɛɛ doni ta k’a la ne kan sa?
11 E Moisés disse ao SENHOR: Por que afligiste a teu servo, e por que não encontrei favor aos teus olhos, por qual razão colocaste os cuidados de todo este povo sobre mim?
12 Yala ne le ka nin mɔgɔw bɛɛ kɔnɔta wa, walama ne le ka o woro wa? Mun na i ko ne ye o ta i ko denɲɛnin lamɔbaga bɛ a ta cogo min na, ka taga ni o ye fɔ o ta jamana ra, i ka jamana min layiri ta o bɛmaw ye?
12 Eu concebi todo este povo? Fui eu que o gerei, para que me dissesses: Leva-os no teu seio, como a ama leva a criança que ainda é amamentada à terra que juraste aos seus pais?
13 Ne bɛna sogo sɔrɔ min k’a di nin mɔgɔw bɛɛ ma? A flɛ, o bɛ kasira ne da ra ko ne ye sogo di o ma o b’a domu!
13 De onde eu poderia obter carne para dar a todo este povo? Porque choram a mim, e dizem: Dá-nos carne para que possamos comer.
14 Ne kelen kɔni tɛ se nin mɔgɔw bɛɛ kɔrɔ tuun. O doni ka gbiri ne ma.
14 Eu sozinho não sou capaz de suportar com todo este povo, porque isto é pesado demais para mim.
15 Sani i ye nin tɔɔrɔ la ne kan, ne bɛ i daari, ko ni ne ko ka di i ye, i ye ne faga kunkelen, janko ne yɛrɛ ɲa kana ne ta ɲani tɔ ye.»
15 E, se ages assim comigo, eu te peço, mata-me se encontrei favor aos teus olhos; e não me deixes ver a minha desgraça.
16 Ayiwa, Matigi Ala ka Musa jaabi ko: «I bɛ Izirayɛli cɛkɔrɔba minw jate ko o ye jama cɛkɔrɔbaw ye, ani jama kuntigiw, olugu cɛ biwolonfla wele ka o lajɛn ne ɲa kɔrɔ. Na ni o ye Ɲɔgɔnkunbɛn fanibon* donda ra, o ye na lɔ ni i ye ne ɲa kɔrɔ yi.
16 E o SENHOR disse a Moisés: Reúne para mim setenta homens dos anciãos de Israel, a quem conheces como anciãos do povo e seus oficiais; e traze-os ao tabernáculo da congregação, para que possam ficar ali contigo.
17 Ne bɛna jigi ka na kuma i fɛ o yɔrɔ ra. Nin min bɛ i kan, ne bɛna o dɔ don olugu fana ra; olugu bɛna i dɛmɛ ka jama doni ta; i kelen tɛna o doni ta tuun.
17 E eu descerei, e ali falarei contigo, e tirarei do espírito que está sobre ti, e o colocarei sobre eles; e eles levarão contigo a carga do povo, para que não a leves sozinho.
18 A fɔ jama ye ko o ye o yɛrɛ saninya sani sini cɛ; ko o bɛna sogo domu, sabu o kasira Matigi Ala toro kɔrɔ, ko: ‹Jɔn le bɛna sogo di an ma yan, an b’a domu sa? Misiran le tun ka di an na!› Ayiwa, Matigi Ala bɛna sogo di aw ma, aw b’a domu.
18 E dize ao povo: Santificai-vos para amanhã e comereis carne, porque chorastes aos ouvidos do SENHOR, dizendo: Quem nos dará carne para comer? Porque tudo ia bem conosco no Egito; e por isso o SENHOR vos dará carne, e comereis.
19 Nka aw tɛna a domu k’a dan tere kelen ma dɛ, walama tere fla, walama tere looru, walama tere tan, walama tere mugan;
19 E não comereis um dia, nem dois dias, nem cinco dias, nem dez dias, nem vinte dias;
20 aw bɛna a domu fɔ karo kelen le; k’a domu fɔ ka taga a bɔ aw nunwow fɛ, fɔ ka taga a lɔgɔ bɛɛ bɔ aw ra pewu. Sabu Matigi Ala min bɛ aw cɛ ra, aw ka ale le mafiyɛnya. Aw kasira a ɲa kɔrɔ ko: ‹Mun kosɔn an bɔra Misiran?› »
20 mas durante um mês inteiro, até que vos saia pelas narinas, até que vos seja repugnante, porque desprezastes o SENHOR, que está no vosso meio, e chorastes diante dele, dizendo: Por que saímos do Egito?
21 Musa ko Matigi Ala ma ko: «Ne bɛ nin jama min cɛ ra, o cɛw ye cɛ waga kɛmɛ wɔɔrɔ (600 000). Ele ko i bɛna sogo di o ma o b’a domu fɔ karo kelen!
21 E disse Moisés: O povo no meio do qual estou, são seiscentos mil homens de pé, e disseste: Eu lhes darei carne para que possam comer um mês inteiro.
22 Hali ni an ka sagaw, ani baw, ani misiw bɛɛ le faga o ye, yala o bɛna o wasa wa? Walama ni an ka kɔgɔji jɛgɛw bɛɛ mina o ye, yala o bɛna o wasa wa?»
22 Deveremos matar os rebanhos e o gado, para satisfazê-los? Ou todos os peixes do mar serão reunidos para eles, para satisfazê-los?
23 Matigi Ala ka Musa jaabi ko: «O tuma ne ta baraka le ka dɔgɔ wa? Ne ka min fɔ, ni o bɛna kɛ can ye, walama ni a tɛna kɛ can ye, i yɛrɛ bɛna o ye sisan.»
23 E o SENHOR disse a Moisés: Terá a mão do SENHOR ficado mais curta? Verás, agora, se a minha palavra acontecerá a ti ou não.
24 Ayiwa, Musa bɔra ka taga Matigi Ala ta kuma fɔ jama ye. A ka Izirayɛli cɛkɔrɔbaw cɛ biwolonfla ɲanawoloma, ka o lajɛn, ka o lɔlɔ ka fanibon saninman* lamini.
24 E Moisés saiu, e disse ao povo as palavras do SENHOR, e reuniu setenta homens dos anciãos do povo e os colocou ao redor do tabernáculo.
25 Matigi Ala jigira sankaba jamijan cɛ ma, ka na kuma ni Musa ye. Nin min tun bɛ Musa kan, a ka o dɔ ta ka o don o cɛkɔrɔba biwolonfla ra. Nin jigira o kan minkɛ dɔrɔn, o ka kɛ cirayakumaw fɔ ye; nka a danna o wagati dɔrɔn ma.
25 E o SENHOR desceu em uma nuvem, e lhe falou; e tomou do Espírito que estava sobre ele, e deu aos setenta anciãos; e sucedeu que, quando repousava sobre eles o Espírito, eles profetizaram, e não cessou.
26 Cɛ fla tun bɛ yi, kelen tɔgɔ ye ko Ɛlidadi, tɔ kelen tɔgɔ ye ko Medadi; olugu tun tora o ta sow kɔnɔ. Nin jigira olugu fana kan, sabu o tɔgɔw tun sɛbɛra ni tɔw ye, nka o tun ma taga fanibon saninman* kɔrɔ. Olugu fana tun bɛ cirayakumaw fɔra.
26 Mas ficaram dois dos homens no acampamento; um deles se chamava Eldade, e o outro Medade; e pousou sobre eles o Espírito, e eles estavam entre os inscritos, porém não foram ao tabernáculo, e eles profetizavam no acampamento.
27 Kanbelennin dɔ borira ka taga a fɔ Musa ye, ko: «Ɛlidadi ni Medadi bɛ ciraya kɛra Izirayɛlimɔgɔw cɛ ra!»
27 E um jovem correu, e contou a Moisés, dizendo: Eldade e Medade estão profetizando no acampamento.
28 Ayiwa, Nuni dencɛ Yosuwe, min tun ye Musa ta baaraden ye kabini a denmisɛnman, ale pɛrɛnna, ko: «Ne matigicɛ Musa, a fɔ ko o y’a dabla!»
28 E Josué, filho de Num, servo de Moisés, um dos seus jovens, respondeu e disse: Moisés, meu senhor, proíbe que façam isso.
29 Musa k’a jaabi ko: «Ɲangboya le bɛ aw ra ne kosɔn wa? Ala m’a kɛra ko Matigi Ala ta mɔgɔw bɛɛ ye kɛ ciraw ye, Matigi Ala ye a ta Nin lajigi o bɛɛ kan.»
29 E Moisés lhe disse: Tens tu ciúmes por mim? Quisera Deus que todo o povo do SENHOR fosse profeta, e que o SENHOR colocasse o seu Espírito sobre eles.
30 O kɔ, Musa ni Izirayɛli cɛkɔrɔbaw sekɔra ka taga o sigiyɔrɔ ra.
30 E Moisés o levou ao acampamento, ele e os anciãos de Israel.
31 Ayiwa, Matigi Ala ka fɔɲɔ dɔ fiyɛ; o fɔɲɔ nana ni wɔlɔninw ye ka bɔ kɔgɔji fan na, ka na o bɔn Izirayɛlimɔgɔw ta sigiyɔrɔ laminiw bɛɛ ra. Mɔgɔ tun bɛ se ka tere kelen tagama kɛ ka taga dugu lamini bɛɛ ra, i tun bɛ o kɔnɔw sɔrɔ yi; o tun tonna ɲɔgɔn kan dugu ma k’a se fɔ nɔngɔn ɲa fla.
31 E então, veio um vento do SENHOR, e trouxe codornizes do mar, e as fez cair no acampamento, estavam um dia de viagem de um lado, e estavam um dia de viagem do outro lado, ao redor do acampamento, e era dois côvados de altura sobre a terra.
32 Mɔgɔw bɔra ka o kɔnɔw mina o lon tere bɛɛ, ani o su bɛɛ, ani o dugusagbɛ tere bɛɛ. Mɔgɔ si tun tɛ yi ni min ta tun ka dɔgɔ ni homɛri ɲa tan ye. O bɛɛ ka o kɔnɔw sogo lala o ta yɔrɔw kɛrɛ fɛ ka o ja.
32 E o povo se levantou todo aquele dia, e toda aquela noite, e todo o dia seguinte, e recolheu as codornizes; aquele que colhera menos, colhera dez ômeres; e as espalharam ao redor do acampamento.
33 Ayiwa, ka sogo to o da ra, hali o m’a ɲimi ka ban fɔlɔ, Matigi Ala dimina o kɔrɔ kosɛbɛ; a ka banajuguba bla o ra.
33 E quando a carne estava entre os seus dentes, e antes que fosse mastigada, a ira do SENHOR se acendeu contra o povo, e o SENHOR feriu o povo com uma praga muito grande.
34 O ka o yɔrɔ tɔgɔ la ko Kiburɔti Hatava, sabu bana ka minw faga o ta sɔnjuguya kosɔn, o ka olugu su don o yɔrɔ le ra.
34 E deu àquele lugar o nome de Quibrote-Hataavá, porque ali enterraram o povo que teve o desejo.
35 Izirayɛlimɔgɔw bɔra Kiburɔti Hatava ka taga Haserɔti; o tora Haserɔti.
35 E de Quibrote-Hataavá, o povo viajou para Hazerote e ficou em Hazerote.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Números 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.