Neemias 13
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NTLH
1 O wagati ra, o tun bɛ Musa ta sariya kitabu karanna jama ye minkɛ, o k’a ye ko a tun sɛbɛra, ko Amɔnka ni Mohabuka man kan ka kɛ Ala ta mɔgɔw cɛ ra fiyewu;
1 A Lei de Moisés estava sendo lida em voz alta para o povo. Então chegaram ao trecho que diz que nunca seria permitido que nenhum amonita ou moabita se juntasse ao povo de Deus.
2 ko sabu olugu tun ma sɔn ka na Izirayɛlimɔgɔw kunbɛn ni domuni ni ji ye, ani ko o tun ka wari di Balamu ma janko a ye Izirayɛlimɔgɔw danga; nka an ta Ala ka o danga yɛlɛma k’a kɛ dugawu ye.
2 Isso porque o povo de Amom e o de Moabe não haviam dado comida nem água aos israelitas na sua viagem quando saíram do Egito. Em vez disso, esses dois povos haviam pago a Balaão para amaldiçoar o povo de Israel. Mas o nosso Deus virou a maldição em bênção.
3 Mɔgɔw ka o sariya ta kumaw mɛn minkɛ, mɔgɔ o mɔgɔ tun ye siya wɛrɛ mɔgɔ ye, o ka olugu bɛɛ faran ka bɔ Izirayɛlimɔgɔw ra.
3 Quando os israelitas ouviram a leitura dessa lei, eles expulsaram os estrangeiros do meio deles.
4 Ayiwa, sani o kow tun ye kɛ, sarakalasebaga* Eliyasibu le tun blara an ta Ala ta batoso ta fɛnmarayɔrɔw kunna ka o kɔrɔsi; k’a sɔrɔ Tobiya tun ye Eliyasibu balema dɔ le ye.
4 Antes desses acontecimentos, o sacerdote Eliasibe, que era o encarregado dos depósitos do Templo, havia se ligado com Tobias por laços de parentesco.
5 O kosɔn a ka Alabatoso ta bonba dɔ di Tobiya ma. O tun bɛ deri ka siman sarakaw* le bla o bon kɔnɔ, ani wusunanw, ani Alabatoso ta minanw, ani simanw ta yagaw, ani rɛzɛnjikura, ani turu; o fɛnw tun ka kan ka di Levi* ta mɔgɔw ani dɔnkirilabagaw ni dakɔrɔsibagaw le ma, ani sarakalasebagaw ma.
5 Por isso, havia deixado que Tobias usasse uma sala grande onde antes eram guardadas as ofertas de cereais e de incenso, os objetos usados no Templo, as ofertas para os sacerdotes e a décima parte dos cereais, do vinho e do azeite dados para os levitas , para os músicos e para os guardas do Templo.
6 Nka o kow bɛɛ bɛ kɛ tuma min na, o y’a sɔrɔ ne tun tɛ Zeruzalɛmu, sabu Babilɔni masacɛ Aritasɛrisɛsi ta masaya san bisaba ni flanan na, ne tun sekɔra ka taga to masacɛ kɔrɔ. Wagati dɔ nana se minkɛ, ne ka sira daari masacɛ fɛ,
6 Porém, quando isso aconteceu, eu não estava em Jerusalém porque, no ano trinta e dois do reinado de Artaxerxes, da Babilônia , eu havia voltado para lá a fim de dar ao rei um relatório. Mas, depois de algum tempo, ele deixou que eu voltasse.
7 ka sekɔ ka na Zeruzalɛmu. O tuma le ra Eliyasibu tun ka kojugu min kɛ, ka bon dɔ di Tobiya ma Ala ta batoso lu kɔnɔ, ne sɔrɔra ka bɔ o ko kala ma.
7 Então voltei para Jerusalém e fiquei sabendo do mal que Eliasibe havia feito, deixando que Tobias usasse uma sala do Templo.
8 O ko digira ne ra kosɛbɛ. Ne ka Tobiya ta minanw bɛɛ firi kɛnɛ ma.
8 Eu fiquei tão furioso, que joguei todos os móveis de Tobias para fora da sala.
9 O kɔ, ne ko o ye bonw saninya; ne ka Ala ta batoso ta minanw ni siman sarakaw, ani wusunan bla bonw kɔnɔ tuun.
9 Depois dei ordem para que a sala fosse purificada e que os objetos do Templo, as ofertas de cereais e o incenso fossem colocados ali de novo.
10 Ne nana a mɛn fana ko Levi ta mɔgɔw ta siman ninyɔrɔ tun ma di o ma; ko o kosɔn Levi ta mɔgɔw, ani dɔnkirilabaga minw tun bɛ baara kɛ Alabatoso kɔnɔ, olugu bɛɛ sekɔra ka taga o ta forow ra.
10 Eu soube também que os músicos do Templo e outros levitas haviam saído de Jerusalém e voltado para as suas fazendas porque o povo não estava dando o suficiente para o sustento deles.
11 Ne ka ɲamɔgɔw jaraki o ko ra; ne k’a fɔ o ye ko: «Mun kosɔn aw ka Ala ta batoso ta kow to kɔ fɛ?» O kɔ, ne ka Levi ta mɔgɔw ni dɔnkirilabagaw lajɛn ka o bla o ta baara ra tuun.
11 Então repreendi as autoridades por deixarem que o Templo ficasse abandonado. Depois trouxe de volta para o Templo os levitas e os músicos e os coloquei de novo nos seus postos.
12 A kɛra ten minkɛ, Zuda mara mɔgɔw bɛɛ nana ni o ta simanw yagaw ye, ani rɛzɛnjikura, ani turu, ka na o bla fɛnmarayɔrɔw ra.
12 Aí todo o povo de Israel começou de novo a trazer para os depósitos do Templo a décima parte dos cereais, do vinho e do azeite.
13 Ne ka o fɛnmarayɔrɔw karifa sarakalasebaga Selemiya ma, ani sariya karamɔgɔ Sadɔki, ani Pedaya, min tun ye Levi ta mɔgɔ dɔ ye; ne ka Mataniya dencɛ Zakuri ta dencɛ Hanan fana bla ni o ye, sabu o tun bɛ o mɔgɔw jatera lanamɔgɔw ye. Olugu le tun ka kan ka siman nin o balemaw ra.
13 Eu encarreguei de tomar conta dos depósitos os seguintes homens: o sacerdote Selemias, Zadoque, o escrivão, e um levita chamado Pedaías. E como ajudante deles pus Hanã, filho de Zacur e neto de Matanias. Eu sabia que podia confiar nesses homens e que eles seriam honestos na divisão dos mantimentos com os seus colegas de trabalho.
14 E, ne ta Ala, i hakiri to ne ra nin ko kosɔn! Ne ka kɛwaleɲuman minw kɛ ne ta Ala ta batoso ko ra, ani a ta baara ko ra, i kana ɲina o kɔ.
14 “Ó meu Deus, lembra de todas essas coisas que eu tenho feito pelo teu Templo e pelo seu serviço.”
15 O wagati ra, Zuda mara ra, ne ka mɔgɔ dɔw ye o bɛ rɛzɛnji bɔra Nɛnɛkirilon* na, dɔw tun bɛ o ta simanw cɛra, ka o la faliw kɔ ra, ani o ta rɛzɛnjiw, ani rɛzɛnmɔw, ani toromɔw, ani doni suguya bɛɛ, ka taga ni o ye Zeruzalɛmu, Nɛnɛkirilon na. Lon min na o tun bɛ o ta fɛnw fiyeerera, ne ka o jaraki o lon na.
15 Naqueles dias eu vi que em Jerusalém havia gente que no sábado pisava uvas para fazer vinho. Outros, no sábado, carregavam os seus jumentos de cereais, vinho, uvas, figos e outras coisas e levavam para dentro de Jerusalém. Então dei ordem para que não vendessem nada no sábado.
16 Tirika minw tun siginin bɛ Zeruzalɛmu, olugu fana tun bɛ na ni jɛgɛ ni fiyeerefɛn suguya bɛɛ ye, ka na o fiyeere Zeruzalɛmu, Nɛnɛkirilon na Zuda mara mɔgɔw ma.
16 Alguns homens da cidade de Tiro que moravam em Jerusalém traziam peixes e todo tipo de mercadorias à cidade para vender ao nosso povo no sábado.
17 Ne ka Zuda mara ɲamɔgɔw fana jaraki o ra. Ne ko: «Mun kosɔn aw bɛ nin kojugu ɲɔgɔn kɛ, ka Nɛnɛkirilon kɛ lon gbansan ye?
17 Então eu repreendi as autoridades dos judeus e lhes disse: — Vejam só que coisa errada vocês estão fazendo! Vocês estão
18 Yala o tuma aw bɛmaw ma nin ko kelen le kɛ k’a to an ta Ala ka nin kojuguw lase anw ni an ta dugu ma wa? Sisan aw bɛ Nɛnɛkirilon kɛra lon gbansan ye, ka dɔ wɛrɛ fara Ala ta dimi kan Izirayɛli kama.»
18 Foi por isso mesmo que Deus castigou os seus antepassados, deixando que esta cidade fosse destruída. E agora vocês insistem em profanar o sábado, fazendo com que assim Deus fique ainda mais irado com Israel.
19 O ra, su nana kɛ ko ye, ka dibi don Zeruzalɛmu dugu donda kan minkɛ dɔrɔn, sani Nɛnɛkirilon ye damina, ne k’a fɔ o ye ko o ye daw datugu, o kana o dayɛlɛ fɔ ni Nɛnɛkirilon ka ban. Ne ka ne yɛrɛ ta baaraden dɔw lɔ dugu donda ra, k’a kɔrɔsi janko doni si kana don dugu kɔnɔ Nɛnɛkirilon na.
19 Portanto, ordenei que os portões da cidade fossem fechados antes que começasse cada sábado, logo que fosse ficando escuro , e que não fossem abertos de novo até que o sábado terminasse. E coloquei alguns dos meus homens nos portões para que nenhuma carga fosse levada para dentro da cidade no sábado.
20 A kɛra ten minkɛ, fɛn suguya bɛɛ fiyeerebagaw, ani sannikɛbagaw ka su kelen walama su fla si Zeruzalɛmu dugu kɔ fɛ.
20 Uma ou duas vezes, os negociantes que vendiam todo tipo de mercadorias passaram a noite de sexta-feira fora das muralhas da cidade.
21 Nka ne ka kankari la o ye, k’a fɔ o ye ko: «Mun kosɔn aw bɛ si kogo kɛrɛ fɛ? Ni aw ka o dɔ wɛrɛ kɛ tuun, ne boro bɛna se aw ma.» K’a ta o lon na, o ma na tuun Nɛnɛkirilon na.
21 Mas eu os avisei: — Não adianta vocês passarem a noite do lado de fora das muralhas, esperando pela manhã. Se vocês fizerem isso de novo, eu usarei a força. Daí em diante, eles não voltaram mais no sábado.
22 Ne k’a fɔ Levi ta mɔgɔw ye ko o ye o yɛrɛ saninya, ka taga dugu donda* kɔrɔsi, janko ka Nɛnɛkirilon kɛ lon saninman ye.
22 Eu mandei que os levitas se purificassem e fossem guardar os portões para termos a certeza de que o sábado seria conservado santo. “Ó meu Deus, lembra de mim por isso também e tem piedade de mim por causa do teu grande amor!”
23 O wagati ra fana, ne k’a ye ko Yahudiya dɔw tun ka Azidɔdikamusow, ani Amɔnkamusow, ani Mohabukamuso dɔw furu.
23 Nessa época, descobri também que muitos judeus haviam casado com mulheres de Asdode, de Amom e de Moabe.
24 O ta denw tarancɛ tun bɛ Azidɔdikan le fɔra, walama o siyaw dɔ ta kan; o tun tɛ se ka Yahudiyakan fɔ.
24 Metade dos seus filhos falava a língua de Asdode ou outra língua e não sabia falar a língua dos judeus.
25 Ne ka o jaraki, fɔ ka o danga. Ne ka o cɛ dɔw bugɔ, ka o kunsigi sama k’a bɔn. Ne ko o ye kari Ala ra, k’a fɔ ko: «Aw kana aw denmusow di o dencɛw ma furu ra, aw fana kana o denmusow ta furu ra aw dencɛw ye, walama aw yɛrɛ ye.»
25 Eu repreendi aqueles homens e os amaldiçoei; bati neles e arranquei os seus cabelos. E exigi em nome de Deus que fizessem a promessa de que nunca mais nem eles nem os seus filhos casariam com estrangeiras.
26 Ne ko o ma ko: «Yala Izirayɛli masacɛ Sulemani ma jurumun kɛ o furu ɲɔgɔn le kosɔn wa? Siyaw bɛɛ ra, a ɲɔgɔn masacɛ tun tɛ yi. A ta Ala tun b’a kanu; Ala k’a kɛ Izirayɛli jamana bɛɛ lajɛnnin ta masacɛ ye, nka o bɛɛ n’a ta, siya wɛrɛ musow ka ale fana bla jurumun na.
26 Eu disse a eles: — Foram mulheres estrangeiras que fizeram o rei Salomão pecar. Ele era mais famoso do que todos os reis das outras nações. Deus o amou e o pôs como rei de todo o povo de Israel, e no entanto ele caiu nesse pecado.
27 Mun kosɔn an bɛna a mɛn aw ta ko ra, ko aw bɛ o kojuguba ɲɔgɔn le kɛra tuun, ka an ta Ala kan bla, ka siya wɛrɛ musow ta?»
27 Será que nós vamos seguir o exemplo dele e desobedecer ao nosso Deus, casando com mulheres estrangeiras?
28 Sarakalasebagaw kuntigi Eliyasibu dencɛ Yehoyada, o dencɛ dɔ tun ka Horonikacɛ Sanbala ta denmuso dɔ furu; o le kosɔn ne ka ale gbɛn k’a mabɔ ne ra.
28 Joiada era filho de Eliasibe, o Grande Sacerdote . Porém um dos filhos de Joiada havia casado com uma filha de Sambalate, da cidade de Bete-Horom. Por isso, eu expulsei Joiada de Jerusalém.
29 E, ne ta Ala, i hakiri to o ra, sabu o ka sarakalasebagaya baara lanɔgɔ; i tun ka jɛnɲɔgɔnya min don i ni sarakalasebagaw ni Levi ta mɔgɔw cɛ, o ka o jɛnɲɔgɔnya cɛn.
29 “Ó meu Deus, lembra de como essas pessoas mancharam não somente o ofício de sacerdote como também a aliança que fizeste com os sacerdotes e com os levitas!”
30 O kosɔn ne ka sarakalasebagaw ni Levi ta mɔgɔw saninya, ka o bɔ siya wɛrɛ mɔgɔw ta kow bɛɛ ra pewu; sarakalasebagaw ni Levi ta mɔgɔw bɛɛ kelen kelen ka kan ka sariya minw tagama ka o ta baaraw kɛ, ne ka o yira o ra.
30 Eu purifiquei o povo de tudo o que era estrangeiro. Fiz regulamentos para os sacerdotes e para os levitas a fim de que cada um soubesse qual era a sua tarefa.
31 Lɔgɔ min bɛ di saraka ye, ne ka o fana sariya sigi, k’a diwagati yira, ani siman kun fɔlɔ ta sarakaw.
31 Organizei o fornecimento da lenha a ser usada nos sacrifícios , para que fosse trazida no tempo certo. E fiz regulamentos a respeito das ofertas dos primeiros cereais e das primeiras frutas colhidos pelo povo. “Lembra de tudo isso, ó meu Deus, e me abençoa!”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.