Neemias 13
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs BKJ
1 O wagati ra, o tun bɛ Musa ta sariya kitabu karanna jama ye minkɛ, o k’a ye ko a tun sɛbɛra, ko Amɔnka ni Mohabuka man kan ka kɛ Ala ta mɔgɔw cɛ ra fiyewu;
1 Naquele dia, eles leram o livro de Moisés aos ouvidos do povo; e achou-se escrito, que o amonita e o moabita não deveriam jamais entrar na congregação de Deus;
2 ko sabu olugu tun ma sɔn ka na Izirayɛlimɔgɔw kunbɛn ni domuni ni ji ye, ani ko o tun ka wari di Balamu ma janko a ye Izirayɛlimɔgɔw danga; nka an ta Ala ka o danga yɛlɛma k’a kɛ dugawu ye.
2 porque eles não atenderam os filhos de Israel com pão e com água, mas contra eles contrataram Balaão, para que ele pudesse lhes amaldiçoar; todavia, o nosso Deus tornou a maldição em bênção.
3 Mɔgɔw ka o sariya ta kumaw mɛn minkɛ, mɔgɔ o mɔgɔ tun ye siya wɛrɛ mɔgɔ ye, o ka olugu bɛɛ faran ka bɔ Izirayɛlimɔgɔw ra.
3 Ora, sucedeu, quando eles tinham ouvido a lei, que eles se separaram de Israel e se misturaram à multidão.
4 Ayiwa, sani o kow tun ye kɛ, sarakalasebaga* Eliyasibu le tun blara an ta Ala ta batoso ta fɛnmarayɔrɔw kunna ka o kɔrɔsi; k’a sɔrɔ Tobiya tun ye Eliyasibu balema dɔ le ye.
4 E diante disso, Eliasibe, o sacerdote, tendo a supervisão da câmara da casa do nosso Deus, estava aliado a Tobias;
5 O kosɔn a ka Alabatoso ta bonba dɔ di Tobiya ma. O tun bɛ deri ka siman sarakaw* le bla o bon kɔnɔ, ani wusunanw, ani Alabatoso ta minanw, ani simanw ta yagaw, ani rɛzɛnjikura, ani turu; o fɛnw tun ka kan ka di Levi* ta mɔgɔw ani dɔnkirilabagaw ni dakɔrɔsibagaw le ma, ani sarakalasebagaw ma.
5 e ele havia lhe preparado uma grande câmara, onde anteriormente eles lançavam as ofertas de carne, o incenso, e os vasos, e os dízimos do grão, o vinho novo, e o azeite, os quais foram ordenados a serem dados aos levitas, e aos cantores, e aos porteiros; e as ofertas dos sacerdotes.
6 Nka o kow bɛɛ bɛ kɛ tuma min na, o y’a sɔrɔ ne tun tɛ Zeruzalɛmu, sabu Babilɔni masacɛ Aritasɛrisɛsi ta masaya san bisaba ni flanan na, ne tun sekɔra ka taga to masacɛ kɔrɔ. Wagati dɔ nana se minkɛ, ne ka sira daari masacɛ fɛ,
6 Em todo esse tempo, porém, eu não estava em Jerusalém; porque no trigésimo segundo ano de Artaxerxes, rei de Babilônia, adentrei eu ao rei e, depois de certos dias, obtive licença da parte do rei;
7 ka sekɔ ka na Zeruzalɛmu. O tuma le ra Eliyasibu tun ka kojugu min kɛ, ka bon dɔ di Tobiya ma Ala ta batoso lu kɔnɔ, ne sɔrɔra ka bɔ o ko kala ma.
7 e vim até Jerusalém, e entendi o mal que Eliasibe fizera para Tobias, ao lhe preparar uma câmara nos átrios da casa de Deus.
8 O ko digira ne ra kosɛbɛ. Ne ka Tobiya ta minanw bɛɛ firi kɛnɛ ma.
8 E isto me angustiou muito; por isso lancei todos utensílios da casa de Tobias fora da câmara.
9 O kɔ, ne ko o ye bonw saninya; ne ka Ala ta batoso ta minanw ni siman sarakaw, ani wusunan bla bonw kɔnɔ tuun.
9 Então por minha ordem limparam as câmaras; e para lá eu trouxe de volta os vasos da casa de Deus, com a oferta de carne e o incenso.
10 Ne nana a mɛn fana ko Levi ta mɔgɔw ta siman ninyɔrɔ tun ma di o ma; ko o kosɔn Levi ta mɔgɔw, ani dɔnkirilabaga minw tun bɛ baara kɛ Alabatoso kɔnɔ, olugu bɛɛ sekɔra ka taga o ta forow ra.
10 E eu percebi que as porções dos levitas não haviam sido entregues a eles; porquanto os levitas e os cantores, que faziam a obra, haviam fugido, cada um para o seu campo.
11 Ne ka ɲamɔgɔw jaraki o ko ra; ne k’a fɔ o ye ko: «Mun kosɔn aw ka Ala ta batoso ta kow to kɔ fɛ?» O kɔ, ne ka Levi ta mɔgɔw ni dɔnkirilabagaw lajɛn ka o bla o ta baara ra tuun.
11 Então eu contendi com os governantes, e disse: Por que a casa de Deus está abandonada? E eu reuni a todos, e coloquei-os nos seus lugares.
12 A kɛra ten minkɛ, Zuda mara mɔgɔw bɛɛ nana ni o ta simanw yagaw ye, ani rɛzɛnjikura, ani turu, ka na o bla fɛnmarayɔrɔw ra.
12 Então, todo o Judá trouxe o dízimo do grão e do vinho novo e do óleo aos celeiros.
13 Ne ka o fɛnmarayɔrɔw karifa sarakalasebaga Selemiya ma, ani sariya karamɔgɔ Sadɔki, ani Pedaya, min tun ye Levi ta mɔgɔ dɔ ye; ne ka Mataniya dencɛ Zakuri ta dencɛ Hanan fana bla ni o ye, sabu o tun bɛ o mɔgɔw jatera lanamɔgɔw ye. Olugu le tun ka kan ka siman nin o balemaw ra.
13 E eu fiz tesoureiros sobre os celeiros, Selemias, o sacerdote, e a Zadoque, o escriba, e dos levitas, Pedaías; e próximo a eles estava Hanã, o filho de Zacur, o filho de Matanias; porque se tinham achado fiéis, e o seu ofício era distribuir aos seus irmãos.
14 E, ne ta Ala, i hakiri to ne ra nin ko kosɔn! Ne ka kɛwaleɲuman minw kɛ ne ta Ala ta batoso ko ra, ani a ta baara ko ra, i kana ɲina o kɔ.
14 Lembra-te de mim, ó Deus meu, acerca disso, e não apagues as boas obras que eu tenho feito para a casa do meu Deus, e para os seus ofícios.
15 O wagati ra, Zuda mara ra, ne ka mɔgɔ dɔw ye o bɛ rɛzɛnji bɔra Nɛnɛkirilon* na, dɔw tun bɛ o ta simanw cɛra, ka o la faliw kɔ ra, ani o ta rɛzɛnjiw, ani rɛzɛnmɔw, ani toromɔw, ani doni suguya bɛɛ, ka taga ni o ye Zeruzalɛmu, Nɛnɛkirilon na. Lon min na o tun bɛ o ta fɛnw fiyeerera, ne ka o jaraki o lon na.
15 Naqueles dias eu vi em Judá alguns pisoteando lagares no shabat, e trazendo feixes que carregavam sobre os jumentos; como também vinho, uvas, e figos, e toda sorte de cargas, as quais eles traziam para Jerusalém no dia do shabat; e eu testifiquei contra eles no dia em que vendiam mantimentos.
16 Tirika minw tun siginin bɛ Zeruzalɛmu, olugu fana tun bɛ na ni jɛgɛ ni fiyeerefɛn suguya bɛɛ ye, ka na o fiyeere Zeruzalɛmu, Nɛnɛkirilon na Zuda mara mɔgɔw ma.
16 Também habitavam ali homens de Tiro, os quais traziam peixes, e toda sorte de mercadorias, e vendiam no shabat para os filhos de Judá, e em Jerusalém.
17 Ne ka Zuda mara ɲamɔgɔw fana jaraki o ra. Ne ko: «Mun kosɔn aw bɛ nin kojugu ɲɔgɔn kɛ, ka Nɛnɛkirilon kɛ lon gbansan ye?
17 Então contendi com os nobres de Judá, e lhes disse: Que maldade é esta que fazeis, profanando o dia do shabat?
18 Yala o tuma aw bɛmaw ma nin ko kelen le kɛ k’a to an ta Ala ka nin kojuguw lase anw ni an ta dugu ma wa? Sisan aw bɛ Nɛnɛkirilon kɛra lon gbansan ye, ka dɔ wɛrɛ fara Ala ta dimi kan Izirayɛli kama.»
18 Não fizeram assim os vossos pais, e não trouxe o nosso Deus este mal sobre nós, e sobre esta cidade? Todavia trazeis mais ira sobre Israel ao profanares o shabat.
19 O ra, su nana kɛ ko ye, ka dibi don Zeruzalɛmu dugu donda kan minkɛ dɔrɔn, sani Nɛnɛkirilon ye damina, ne k’a fɔ o ye ko o ye daw datugu, o kana o dayɛlɛ fɔ ni Nɛnɛkirilon ka ban. Ne ka ne yɛrɛ ta baaraden dɔw lɔ dugu donda ra, k’a kɔrɔsi janko doni si kana don dugu kɔnɔ Nɛnɛkirilon na.
19 E sucedeu que, quando os portões de Jerusalém começaram a ficar escuros antes do shabat, eu ordenei que os portões fossem fechados, e instruí que não fossem abertos até passar o shabat; e alguns dos meus servos se puseram junto aos portões, para que nenhuma carga entrasse no dia do shabat.
20 A kɛra ten minkɛ, fɛn suguya bɛɛ fiyeerebagaw, ani sannikɛbagaw ka su kelen walama su fla si Zeruzalɛmu dugu kɔ fɛ.
20 Assim, os mercadores e vendedores de toda mercadoria se alojavam fora de Jerusalém uma ou duas vezes.
21 Nka ne ka kankari la o ye, k’a fɔ o ye ko: «Mun kosɔn aw bɛ si kogo kɛrɛ fɛ? Ni aw ka o dɔ wɛrɛ kɛ tuun, ne boro bɛna se aw ma.» K’a ta o lon na, o ma na tuun Nɛnɛkirilon na.
21 Então eu testifiquei contra eles, e disse-lhes: Por que vos alojeis próximo da muralha? Se outra vez o fizerdes, lançarei mãos sobre vós. Daquela hora em diante eles não vieram mais no shabat.
22 Ne k’a fɔ Levi ta mɔgɔw ye ko o ye o yɛrɛ saninya, ka taga dugu donda* kɔrɔsi, janko ka Nɛnɛkirilon kɛ lon saninman ye.
22 E eu ordenei aos levitas que eles deveriam se purificar, e que deveriam vir e guardar os portões, para santificar o dia do shabat. Lembra-te de mim, ó Deus meu, acerca disso, e poupa-me de acordo com a grandeza da tua misericórdia.
23 O wagati ra fana, ne k’a ye ko Yahudiya dɔw tun ka Azidɔdikamusow, ani Amɔnkamusow, ani Mohabukamuso dɔw furu.
23 Naqueles dias, vi também os judeus que haviam se casado com esposas de Asdode, de Amom, e de Moabe;
24 O ta denw tarancɛ tun bɛ Azidɔdikan le fɔra, walama o siyaw dɔ ta kan; o tun tɛ se ka Yahudiyakan fɔ.
24 e os seus filhos falavam metade na fala de Asdode, e não conseguiam falar na língua dos judeus, mas de acordo com a língua de cada povo.
25 Ne ka o jaraki, fɔ ka o danga. Ne ka o cɛ dɔw bugɔ, ka o kunsigi sama k’a bɔn. Ne ko o ye kari Ala ra, k’a fɔ ko: «Aw kana aw denmusow di o dencɛw ma furu ra, aw fana kana o denmusow ta furu ra aw dencɛw ye, walama aw yɛrɛ ye.»
25 E eu contendi com eles, e os amaldiçoei, e feri alguns deles, e arranquei-lhes os cabelos, e fiz com que eles jurassem por Deus, dizendo: Vós não dareis as vossas filhas aos filhos deles, tampouco tomareis as filhas deles para os vossos filhos, ou para vós mesmos.
26 Ne ko o ma ko: «Yala Izirayɛli masacɛ Sulemani ma jurumun kɛ o furu ɲɔgɔn le kosɔn wa? Siyaw bɛɛ ra, a ɲɔgɔn masacɛ tun tɛ yi. A ta Ala tun b’a kanu; Ala k’a kɛ Izirayɛli jamana bɛɛ lajɛnnin ta masacɛ ye, nka o bɛɛ n’a ta, siya wɛrɛ musow ka ale fana bla jurumun na.
26 Não pecou Salomão, rei de Israel, por estas coisas? Todavia, entre muitas nações não havia rei como ele, que fosse amado pelo seu Deus, e Deus o fez rei sobre todo o Israel; contudo, as mulheres estrangeiras o fizeram pecar.
27 Mun kosɔn an bɛna a mɛn aw ta ko ra, ko aw bɛ o kojuguba ɲɔgɔn le kɛra tuun, ka an ta Ala kan bla, ka siya wɛrɛ musow ta?»
27 Então, atentaremos a vós para fazer todo este grande mal, para transgredir contra o nosso Deus ao vos casardes com esposas estrangeiras?
28 Sarakalasebagaw kuntigi Eliyasibu dencɛ Yehoyada, o dencɛ dɔ tun ka Horonikacɛ Sanbala ta denmuso dɔ furu; o le kosɔn ne ka ale gbɛn k’a mabɔ ne ra.
28 E um dos filhos de Joiada, o filho de Eliasibe, o sumo sacerdote, era genro de Sambalate, o horonita; por isso eu o afugentei de mim.
29 E, ne ta Ala, i hakiri to o ra, sabu o ka sarakalasebagaya baara lanɔgɔ; i tun ka jɛnɲɔgɔnya min don i ni sarakalasebagaw ni Levi ta mɔgɔw cɛ, o ka o jɛnɲɔgɔnya cɛn.
29 Lembra-te deles, ó Deus meu, pois contaminaram o sacerdócio, e o pacto do sacerdócio, e dos levitas.
30 O kosɔn ne ka sarakalasebagaw ni Levi ta mɔgɔw saninya, ka o bɔ siya wɛrɛ mɔgɔw ta kow bɛɛ ra pewu; sarakalasebagaw ni Levi ta mɔgɔw bɛɛ kelen kelen ka kan ka sariya minw tagama ka o ta baaraw kɛ, ne ka o yira o ra.
30 Assim, eu os purifiquei de todos os estrangeiros, e indiquei os guardas dos sacerdotes e dos levitas, cada um na sua ocupação;
31 Lɔgɔ min bɛ di saraka ye, ne ka o fana sariya sigi, k’a diwagati yira, ani siman kun fɔlɔ ta sarakaw.
31 e para a oferta de lenha, nos tempos determinados e para os primeiros frutos. Lembra-te de mim, ó Deus meu, para o bem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.