Mateus 22
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARC
1 Yesu ka talen dɔ wɛrɛ fɔ mɔgɔw ye tuun; a ko:
1 Então, Jesus, tomando a palavra, tornou a falar-lhes em parábolas, dizendo:
2 «Sankolo Masaya* bɛ i n’a fɔ masacɛ min tun ka ɲanagbɛ dɔ labɛn a dencɛ ta kɔɲɔya ra.
2 O Reino dos céus é semelhante a um certo rei que celebrou as bodas de seu filho.
3 Ɲanagbɛ tun labɛnna minw tɔgɔ ra, a ka a ta baaradenw ci ko o ye taga olugu wele. O tagara o wele, nka o ma sɔn ka na.
3 E enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas; e estes não quiseram vir.
4 Masacɛ ka baaraden wɛrɛw ci o fɛ tuun. A ko: ‹Aw ye taga a fɔ o ye ko ne ka domuniba le labɛn, ko misiw fagara, ka fara bɛgan tɔrɔnin caman wɛrɛ kan; ko a bɛɛ labɛnna, ko o ye na kɔɲɔdomuni na.›
4 Depois, enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e cevados
5 Nka o mɔgɔw ma masacɛ ta weleri jate. O tagara o tagayɔrɔw ra: dɔ tagara a ta foro ra, dɔ tagara a ta jagokɛyɔrɔ ra.
5 Porém eles, não fazendo caso, foram, um para o seu campo, e outro para o seu negócio;
6 Tɔw ka masacɛ ta baaradenw mina ka o tɔɔrɔ kosɛbɛ, fɔ ka o faga.
6 e, os outros, apoderando-se dos servos, os ultrajaram e mataram.
7 Masacɛ dimina; a ka a ta sorasiw ci ka taga o mɔgɔfagabagaw faga, ka o ta dugu jɛni.
7 E o rei, tendo notícias e, enviando os seus exércitos, destruiu aqueles homicidas, e incendiou a sua cidade.
8 Masacɛ ko a ta baaradenw ma ko: ‹Kɔɲɔdomuni labɛnna, nka minw welera, olugu si tun man kan ni a ye.
8 Então, disse aos servos: As bodas, na verdade, estão preparadas, mas os convidados não eram dignos.
9 O ra, aw ye taga sirabadaw ra, ni aw ka mɔgɔ o mɔgɔ sɔrɔ, aw ye o bɛɛ wele ka na.›
9 Ide, pois, às saídas dos caminhos e convidai para as bodas a todos os que encontrardes.
10 Baaradenw wurira ka taga siradaw ra. O ka mɔgɔ o mɔgɔ sɔrɔ, mɔgɔɲuman o, mɔgɔjugu o, o ka o bɛɛ wele ka na. Bon fara domunikɛbagaw ra.
10 E os servos, saindo pelos caminhos, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e a festa nupcial ficou cheia de convidados.
11 Masacɛ nana don ko a bɛ taga mɔgɔw flɛ. A tagara cɛ kelen ye, kɔɲɔfani tun tɛ ale ra.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem
12 Masacɛ ko a ma ko: ‹Ne tericɛ, ele kɛra cogo di ka don yan ka sɔrɔ i ma kɔɲɔfani don?› Cɛ ma foyi sɔrɔ k’a fɔ.
12 E disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste nupcial? E ele emudeceu.
13 Masacɛ ko baaradenw ma ko: ‹Aw ye a senw ni a borow siri ka a firi kɛnɛ ma dibi ra yi; kasi ni ɲinɲimi le bɛna kɛ o yɔrɔ ra.› »
13 Disse, então, o rei aos servos: Amarrai-o de pés e mãos, levai-o e lançai-
14 O kɔ, Yesu ko: «Mɔgɔ weleninw ka ca, nka mɔgɔ ɲanawolomaninw ka dɔgɔ.»
14 Porque muitos são chamados, mas poucos, escolhidos.
15 O kɔ, Farisiw* tagara ɲɔgɔn ye, janko k’a lɔn o bɛ se ka Yesu sɔrɔ ka a mina cogo min na ni a yɛrɛ darakumaw ye.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam em alguma palavra.
16 O ka o ta karamɔgɔdenw ni Herodi* ta mɔgɔ dɔw ci ka taga Yesu fɛ. Olugu tagara a fɔ Yesu ye ko: «An karamɔgɔ, an k’a lɔn ko i bɛ can le fɔ, i bɛ mɔgɔw karan Ala ta sira ra ka kaɲa ni can ye; i tɛ siran mɔgɔ ɲa, i fana tɛ mɔgɔ bɔ mɔgɔ ra.
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, bem sabemos que és verdadeiro e ensinas o caminho de Deus, segundo a verdade, sem te importares com quem quer que seja, porque não olhas à aparência dos homens.
17 Ayiwa, i ta miiriya fɔ an ye nin ko ra: Ka ninsɔngɔ sara masacɛba Sezari ye, yala o bɛnnin lo wa, walama a bɛnnin tɛ?»
17 Dize-nos, pois, que te parece: é lícito pagar o tributo a César ou não?
18 Ayiwa, Yesu tun bɔra o mɔgɔw ta nanbara kɔrɔ ma; a ko o ma ko: «Aw flankafuw, mun na aw b’a fɛ ka ne kɔrɔbɔ?
18 Jesus, porém, conhecendo a sua malícia, disse: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Aw bɛ wari min kɛ ka ninsɔngɔ sara, aw ye o dɔ yira ne ma.» O ka tama kelen yira a ra.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe apresentaram um dinheiro.
20 A ka o ɲininka ko: «Jɔntigi ja ni a tɔgɔ le bɛ wari nin kan?»
20 E ele disse-lhes: De quem é esta efígie e
21 O ko: «Masacɛba Sezari!» Yesu ko: «Ayiwa, ni o lo, aw ye Sezari ta kɔsegi Sezari ma, ka Ala ta kɔsegi Ala ma.»
21 Disseram-lhe eles: De César. Então, ele lhes disse: Dai, pois, a César o que
22 O ka kuma min mɛn, o kuma ka o kabakoya; o bɔra Yesu kɔrɔ ka taga.
22 E eles, ouvindo isso, maravilharam-se e, deixando-o, se retiraram.
23 O lon kelen na Sadusiw* minw b’a fɔ ko mɔgɔ si su tɛna kunu lahara, olugu gbarara Yesu ra ka a ɲininka.
23 No mesmo dia, chegaram junto dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 O ko: «An karamɔgɔ, cira Musa tun k’a fɔ ko: ‹Ni cɛ dɔ ka muso furu, ka sa k’a sɔrɔ a ma den sɔrɔ, a balemacɛ ka kan ka a muso ta ka den sɔrɔ ni a ye balemacɛ nɔ ra.›
24 dizendo: Mestre, Moisés disse: Se morrer alguém, não tendo filhos, casará o seu irmão com a mulher dele e suscitará descendência a seu irmão.
25 Ayiwa, balemacɛ wolonfla tun bɛ an fɛ yan. Fɔlɔ ka muso furu ka sa, a tun ma den sɔrɔ minkɛ, ale balemacɛ ka muso ta.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; o primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão.
26 Nka a balemacɛ flanan fana ta kɛra ten, sabanan fana ta kɛra ten, fɔ ka taga se o balemacɛ wolonfla bɛɛ ma.
26 Da mesma sorte, o segundo, e o terceiro, até ao sétimo;
27 Olugu bɛɛ sanin kɔ, muso yɛrɛ sara.
27 por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Ayiwa, ni suw nana kunu lahara o, muso bɛna kɛ o wolonfla ra jɔn kelen le ta ye sa? Sabu muso tun kɛra o bɛɛ fɛ.»
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, visto que todos a possuíram?
29 Yesu ka o jaabi, ko: «Aw firira, sabu aw ma Kitabuw ta kumaw faamu, aw ma Ala ta sebagaya fana lɔn.
29 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Errais, não conhecendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Sabu ni mɔgɔw nana kunu lahara, cɛ tɛna muso furu, muso fana tɛna di cɛ ma. Mɔgɔw bɛna kɛ le i ko Ala ta mɛlɛkɛw bɛ cogo min na sankolo ra.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem são dados em casamento; mas serão como os anjos no céu.
31 Min ye suw kunuko ye, o tuma Ala ka min fɔ aw ye, aw ma o karan wa?
31 E, acerca da ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou, dizendo:
32 A ko: ‹Ne le ye Iburahima ta Ala ye, ani Isiyaka ta Ala, ani Yakuba ta Ala.› O kɔrɔ ye ko Ala tɛ mɔgɔ saninw ta Ala ye; mɔgɔ ɲanamanw ta Ala lo.»
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó? Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Jama minw bɛɛ tun bɛ Yesu ta kuma lamɛnna, a ta karan ka olugu bɛɛ kɔnɔnɔban.
33 E, as turbas, ouvindo isso, ficaram maravilhadas da sua doutrina.
34 Farisiw* nana a mɛn ko Yesu ka kuma ben Sadusiw* kan minkɛ, olugu ka ɲɔgɔn lajɛn ka na.
34 E os fariseus, ouvindo que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se no mesmo lugar.
35 Sariya* karamɔgɔba kelen tun bɛ o ra, ale tun b’a fɛ ka Yesu kɔrɔbɔ; a k’a ɲininka ko:
35 E um deles, doutor da lei, interrogou-o para o experimentar, dizendo:
36 «An karamɔgɔ, juman le ye Ala ta sariyaw* bɛɛ ra belebeleba ye?»
36 Mestre, qual é o grande mandamento da lei?
37 Yesu k’a jaabi ko: «I ka kan ka i Matigi Ala kanu ni i jusukun bɛɛ ye, ani i nin bɛɛ, ani i ta miiriya bɛɛ.
37 E Jesus disse-lhe: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu pensamento.
38 Sariyaw bɛɛ ra fɔlɔ, ani o bɛɛ ra belebeleba le bɛ o ye.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 A flanan min bɔra a fɛ fana, o ye nin ye, ko: ‹I ka kan ka i mɔgɔɲɔgɔn kanu i ko i yɛrɛ.›
39 E o segundo, semelhante a este, Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Sariya tɔw bɛɛ, ani ciraw ta kumaw bɛɛ sirinin bɛ nin sariya fla le ra.»
40 Desses dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Ka Farisiw* lajɛnnin to, Yesu ka o ɲininka.
41 E, estando reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus,
42 A ko: «Ala ka Kisibaga* min layiri ta, aw bɛ mun le miiri o ta ko ra? Jɔntigi mamaden lo?» O ka Yesu jaabi, ko: «Dawuda Mamaden* lo.»
42 dizendo: Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Eles disseram-lhe: De Davi.
43 Yesu ko o ma ko: «O tuma mun kosɔn Dawuda yɛrɛ kumana Ala Nin* baraka ra ka a wele ko a Matigi?
43 Disse-lhes ele: Como é, então, que Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 Sabu Dawuda ko:
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
45 Ayiwa, ni Dawuda bɛ o Kisibaga wele ko a Matigi, o tuma a bɛ se ka kɛ Dawuda Mamaden cogo di?»
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é seu filho?
46 Mɔgɔ si ma se ka Yesu jaabi. K’a ta o lon na, mɔgɔ si ma sɔn ka a ɲininka tuun.
46 E ninguém podia responder-lhe uma palavra, nem, desde aquele dia, ousou mais alguém interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.