Mateus 22

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yesu ka talen dɔ wɛrɛ fɔ mɔgɔw ye tuun; a ko:
1 Então Jesus tornou a falar-lhes por parábolas, dizendo:
2 «Sankolo Masaya* bɛ i n’a fɔ masacɛ min tun ka ɲanagbɛ dɔ labɛn a dencɛ ta kɔɲɔya ra.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei, que celebrou as bodas de seu filho.
3 Ɲanagbɛ tun labɛnna minw tɔgɔ ra, a ka a ta baaradenw ci ko o ye taga olugu wele. O tagara o wele, nka o ma sɔn ka na.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, e estes não quiseram vir.
4 Masacɛ ka baaraden wɛrɛw ci o fɛ tuun. A ko: ‹Aw ye taga a fɔ o ye ko ne ka domuniba le labɛn, ko misiw fagara, ka fara bɛgan tɔrɔnin caman wɛrɛ kan; ko a bɛɛ labɛnna, ko o ye na kɔɲɔdomuni na.›
4 Enviou ainda outros servos com este recado: Dizei aos convidados: Tenho já preparado o meu banquete; as minhas reses e os meus cevados estão mortos, e tudo está pronto; vinde às bodas.
5 Nka o mɔgɔw ma masacɛ ta weleri jate. O tagara o tagayɔrɔw ra: dɔ tagara a ta foro ra, dɔ tagara a ta jagokɛyɔrɔ ra.
5 Mas eles não fizeram caso e foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Tɔw ka masacɛ ta baaradenw mina ka o tɔɔrɔ kosɛbɛ, fɔ ka o faga.
6 e os outros, agarrando os servos, os ultrajaram e mataram.
7 Masacɛ dimina; a ka a ta sorasiw ci ka taga o mɔgɔfagabagaw faga, ka o ta dugu jɛni.
7 Irou-se o rei, e mandou as suas tropas exterminar aqueles assassinos e incendiar a sua cidade.
8 Masacɛ ko a ta baaradenw ma ko: ‹Kɔɲɔdomuni labɛnna, nka minw welera, olugu si tun man kan ni a ye.
8 Então disse aos servos: As bodas estão preparadas, mas os convidados não eram dignos;
9 O ra, aw ye taga sirabadaw ra, ni aw ka mɔgɔ o mɔgɔ sɔrɔ, aw ye o bɛɛ wele ka na.›
9 ide, pois, às encruzilhadas dos caminhos e chamai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Baaradenw wurira ka taga siradaw ra. O ka mɔgɔ o mɔgɔ sɔrɔ, mɔgɔɲuman o, mɔgɔjugu o, o ka o bɛɛ wele ka na. Bon fara domunikɛbagaw ra.
10 Indo aqueles servos pelos caminhos, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala nupcial ficou cheia de convivas.
11 Masacɛ nana don ko a bɛ taga mɔgɔw flɛ. A tagara cɛ kelen ye, kɔɲɔfani tun tɛ ale ra.
11 Mas entrando o rei para ver os convivas, notou ali um homem que não trajava veste nupcial,
12 Masacɛ ko a ma ko: ‹Ne tericɛ, ele kɛra cogo di ka don yan ka sɔrɔ i ma kɔɲɔfani don?› Cɛ ma foyi sɔrɔ k’a fɔ.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? Ele, porém, emudeceu.
13 Masacɛ ko baaradenw ma ko: ‹Aw ye a senw ni a borow siri ka a firi kɛnɛ ma dibi ra yi; kasi ni ɲinɲimi le bɛna kɛ o yɔrɔ ra.› »
13 Então o rei disse aos servos: Atai-o de pés e mãos, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá o choro e o ranger de dentes.
14 O kɔ, Yesu ko: «Mɔgɔ weleninw ka ca, nka mɔgɔ ɲanawolomaninw ka dɔgɔ.»
14 Pois muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 O kɔ, Farisiw* tagara ɲɔgɔn ye, janko k’a lɔn o bɛ se ka Yesu sɔrɔ ka a mina cogo min na ni a yɛrɛ darakumaw ye.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra;
16 O ka o ta karamɔgɔdenw ni Herodi* ta mɔgɔ dɔw ci ka taga Yesu fɛ. Olugu tagara a fɔ Yesu ye ko: «An karamɔgɔ, an k’a lɔn ko i bɛ can le fɔ, i bɛ mɔgɔw karan Ala ta sira ra ka kaɲa ni can ye; i tɛ siran mɔgɔ ɲa, i fana tɛ mɔgɔ bɔ mɔgɔ ra.
16 Enviaram os seus discípulos, juntamente com os herodianos, a perguntar: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e não se te dá de ninguém, porque não te deixas levar de respeitos humanos;
17 Ayiwa, i ta miiriya fɔ an ye nin ko ra: Ka ninsɔngɔ sara masacɛba Sezari ye, yala o bɛnnin lo wa, walama a bɛnnin tɛ?»
17 dize-nos, pois, qual é o teu parecer; é lícito ou não pagar o tributo a César?
18 Ayiwa, Yesu tun bɔra o mɔgɔw ta nanbara kɔrɔ ma; a ko o ma ko: «Aw flankafuw, mun na aw b’a fɛ ka ne kɔrɔbɔ?
18 Porém Jesus, tendo percebido a malícia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Aw bɛ wari min kɛ ka ninsɔngɔ sara, aw ye o dɔ yira ne ma.» O ka tama kelen yira a ra.
19 Mostrai-me uma moeda de tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 A ka o ɲininka ko: «Jɔntigi ja ni a tɔgɔ le bɛ wari nin kan?»
20 Ele perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 O ko: «Masacɛba Sezari!» Yesu ko: «Ayiwa, ni o lo, aw ye Sezari ta kɔsegi Sezari ma, ka Ala ta kɔsegi Ala ma.»
21 Responderam: De César. Então lhes disse Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 O ka kuma min mɛn, o kuma ka o kabakoya; o bɔra Yesu kɔrɔ ka taga.
22 Ao ouvirem isto, admiraram-se e, deixando-o, foram-se.
23 O lon kelen na Sadusiw* minw b’a fɔ ko mɔgɔ si su tɛna kunu lahara, olugu gbarara Yesu ra ka a ɲininka.
23 No mesmo dia vieram alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram, dizendo:
24 O ko: «An karamɔgɔ, cira Musa tun k’a fɔ ko: ‹Ni cɛ dɔ ka muso furu, ka sa k’a sɔrɔ a ma den sɔrɔ, a balemacɛ ka kan ka a muso ta ka den sɔrɔ ni a ye balemacɛ nɔ ra.›
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer sem deixar filhos, seu irmão casará com a viúva e dará sucessão ao falecido.
25 Ayiwa, balemacɛ wolonfla tun bɛ an fɛ yan. Fɔlɔ ka muso furu ka sa, a tun ma den sɔrɔ minkɛ, ale balemacɛ ka muso ta.
25 Ora havia entre nós sete irmãos: o primeiro, depois de ter casado, morreu e, não havendo sucessão, deixou sua mulher a seu irmão;
26 Nka a balemacɛ flanan fana ta kɛra ten, sabanan fana ta kɛra ten, fɔ ka taga se o balemacɛ wolonfla bɛɛ ma.
26 do mesmo modo também o segundo e o terceiro, até o sétimo.
27 Olugu bɛɛ sanin kɔ, muso yɛrɛ sara.
27 Depois de todos eles morreu a mulher.
28 Ayiwa, ni suw nana kunu lahara o, muso bɛna kɛ o wolonfla ra jɔn kelen le ta ye sa? Sabu muso tun kɛra o bɛɛ fɛ.»
28 Na ressurreição, pois, a qual dos sete pertencerá a mulher? porque todos foram casados com ela.
29 Yesu ka o jaabi, ko: «Aw firira, sabu aw ma Kitabuw ta kumaw faamu, aw ma Ala ta sebagaya fana lɔn.
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não sabendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Sabu ni mɔgɔw nana kunu lahara, cɛ tɛna muso furu, muso fana tɛna di cɛ ma. Mɔgɔw bɛna kɛ le i ko Ala ta mɛlɛkɛw bɛ cogo min na sankolo ra.
30 Pois na ressurreição nem os homens casam, nem as mulheres são dadas em casamento porém são como os anjos no céu.
31 Min ye suw kunuko ye, o tuma Ala ka min fɔ aw ye, aw ma o karan wa?
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que foi dito por Deus:
32 A ko: ‹Ne le ye Iburahima ta Ala ye, ani Isiyaka ta Ala, ani Yakuba ta Ala.› O kɔrɔ ye ko Ala tɛ mɔgɔ saninw ta Ala ye; mɔgɔ ɲanamanw ta Ala lo.»
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos.
33 Jama minw bɛɛ tun bɛ Yesu ta kuma lamɛnna, a ta karan ka olugu bɛɛ kɔnɔnɔban.
33 E as multidões, ouvindo isso, se maravilhavam da sua doutrina.
34 Farisiw* nana a mɛn ko Yesu ka kuma ben Sadusiw* kan minkɛ, olugu ka ɲɔgɔn lajɛn ka na.
34 Os fariseus, quando souberam, que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se todos;
35 Sariya* karamɔgɔba kelen tun bɛ o ra, ale tun b’a fɛ ka Yesu kɔrɔbɔ; a k’a ɲininka ko:
35 e um deles, doutor da lei, para o experimentar, interrogou-o, dizendo:
36 «An karamɔgɔ, juman le ye Ala ta sariyaw* bɛɛ ra belebeleba ye?»
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Yesu k’a jaabi ko: «I ka kan ka i Matigi Ala kanu ni i jusukun bɛɛ ye, ani i nin bɛɛ, ani i ta miiriya bɛɛ.
37 Respondeu-lhe Jesus: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento.
38 Sariyaw bɛɛ ra fɔlɔ, ani o bɛɛ ra belebeleba le bɛ o ye.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 A flanan min bɔra a fɛ fana, o ye nin ye, ko: ‹I ka kan ka i mɔgɔɲɔgɔn kanu i ko i yɛrɛ.›
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo.
40 Sariya tɔw bɛɛ, ani ciraw ta kumaw bɛɛ sirinin bɛ nin sariya fla le ra.»
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Ka Farisiw* lajɛnnin to, Yesu ka o ɲininka.
41 Ora, enquanto os fariseus estavam reunidos, interrogou-os Jesus, dizendo:
42 A ko: «Ala ka Kisibaga* min layiri ta, aw bɛ mun le miiri o ta ko ra? Jɔntigi mamaden lo?» O ka Yesu jaabi, ko: «Dawuda Mamaden* lo.»
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe: De Davi.
43 Yesu ko o ma ko: «O tuma mun kosɔn Dawuda yɛrɛ kumana Ala Nin* baraka ra ka a wele ko a Matigi?
43 Replicou-lhes ele: Como é então que Davi, no Espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 Sabu Dawuda ko:
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos de baixo dos teus pés?
45 Ayiwa, ni Dawuda bɛ o Kisibaga wele ko a Matigi, o tuma a bɛ se ka kɛ Dawuda Mamaden cogo di?»
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Mɔgɔ si ma se ka Yesu jaabi. K’a ta o lon na, mɔgɔ si ma sɔn ka a ɲininka tuun.
46 E ninguém podia responder-lhe palavra; nem desde aquele dia jamais ousou alguém interrogá-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.