Mateus 18

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ayiwa, o wagati ra, karamɔgɔdenw gbarara Yesu ra ka a ɲininka ko: «Jɔntigi le ye ɲamɔgɔ ye Ala ta Masaya* ra?»
1 Neste momento os discípulos aproximaram-se de Jesus e perguntaram-lhe: Quem é o maior no Reino dos céus?
2 O tuma Yesu ka denfitini dɔ wele, ka na o lɔ o cɛ ra,
2 Jesus chamou uma criancinha, colocou-a no meio deles e disse:
3 k’a fɔ o ye ko: «Can ra ne b’a fɔ aw ye ko ni aw ma aw cogoya yɛlɛma ka kɛ i ko denfitiniw, aw tɛna don sankolo Masaya ra fiyewu.
3 Em verdade vos declaro: se não vos transformardes e vos tornardes como criancinhas, não entrareis no Reino dos céus.
4 Mɔgɔ min ka a yɛrɛ majigi ka kɛ i n’a fɔ nin denmisɛn, o tigi le ye ɲamɔgɔ ye sankolo Masaya ra.
4 Aquele que se fizer humilde como esta criança será maior no Reino dos céus.
5 Ni mɔgɔ o mɔgɔ ka nin denfitini ɲɔgɔn dɔ mina ka ɲa ne tɔgɔ kosɔn, o tigi ka ne yɛrɛ le mina ka ɲa.»
5 E o que recebe em meu nome a um menino como este, é a mim que recebe.
6 «Nka nin denfitini minw lanin bɛ ne ra ka ban, sani mɔgɔ dɔ ye kɛ sababu ye ka o ra kelen kunnacɛn ka bɔ lanaya ra, a ka fisa o ye wugu belebeleba dɔ le dulon o tigi kan na ka a firi kɔgɔji ra.
6 Mas, se alguém fizer cair em pecado um destes pequenos que crêem em mim, melhor fora que lhe atassem ao pescoço a mó de um moinho e o lançassem no fundo do mar.
7 «Bɔnɔ bɛ dunuɲamɔgɔw sɔrɔ o ta kunnacɛnnikow kosɔn, sabu o kunnacɛnni kow kɛ ye jagboya le ye. Nka mɔgɔ min bɛ kɛ sababu ye ka o kɛ, bɔnɔ bɛna o tigi sɔrɔ!
7 Ai do mundo por causa dos escândalos! Eles são inevitáveis, mas ai do homem que os causa!
8 «Ayiwa, ni i boro kelen walama ni i sen kelen le bɛ kɛ sababu ye ka i bla jurumun na, a tigɛ ka a firi yɔrɔjan; sabu ka taga don ni i boro kelen walama ni i sen kelen ye arijana ra, o ka fisa i ma, sani i boroflatigi walama i senflatigi ye taga firi jahanama ra tasuma banbari kɔnɔ yi.
8 Por isso, se tua mão ou teu pé te fazem cair em pecado, corta-os e lança-os longe de ti: é melhor para ti entrares na vida coxo ou manco que, tendo dois pés e duas mãos, seres lançado no fogo eterno.
9 Ayiwa, ni i ɲaden kelen le bɛ kɛ sababu ye ka i bla jurumun na, a wɔgɔbi ka a firi yɔrɔjan; sabu ka taga don ni i ɲaden kelen ye arijana ra, o ka fisa i ma, sani i ɲadenflatigi ye taga firi jahanama tasuma ra.
9 Se teu olho te leva ao pecado, arranca-o e lança-o longe de ti: é melhor para ti entrares na vida cego de um olho que seres jogado com teus dois olhos no fogo da geena.
10 Aw ye aw yɛrɛ kɔrɔsi, aw kana nin denmisɛn dɔ dɔgɔya, sabu ne b’a fɔ aw ye ko o ta mɛlɛkɛw bɛ ne Fa Ala ɲa kɔrɔ sankolo ra tuma bɛɛ.
10 Guardai-vos de menosprezar um só destes pequenos, porque eu vos digo que seus anjos no céu contemplam sem cessar a face de meu Pai que está nos céus.
11 [Sabu Min kɛra Adamaden ye*, o nana mɔgɔ tununinw le ɲini ka o kisi.]»
11 {Porque o Filho do Homem veio salvar o que estava perdido.}
12 Yesu ko: «Aw b’a miiri di? Ni saga kɛmɛ bɛ cɛ dɔ fɛ, ni kelen ka tunu, a tɛ a tɔ bikɔnɔntɔn ni kɔnɔntɔn to kongori kan yi ka taga saga tununin yɔrɔɲini wa?
12 Que vos parece? Um homem possui cem ovelhas: uma delas se desgarra. Não deixa ele as noventa e nove na montanha, para ir buscar aquela que se desgarrou?
13 Ayiwa, ni a k’a ye, a bɛ ninsɔndiya min sɔrɔ, a tɛ o ninsɔndiya ɲɔgɔn sɔrɔ tɔ bikɔnɔntɔn ni kɔnɔntɔn kosɔn.
13 E se a encontra, sente mais júbilo do que pelas noventa e nove que não se desgarraram.
14 O cogo kelen na, aw Fa Ala min bɛ sankolo ra, ale t’a fɛ nin denmisɛnw ra hali kelenpe ye tunu.»
14 Assim é a vontade de vosso Pai celeste, que não se perca um só destes pequeninos.
15 «Ayiwa, ni i balema ka kojugu dɔ kɛ, taga kuma ni a ye, i kelen ni a kelen. Ni a sɔnna i ta kuma ma, aw ta balemaya bɛ to a nɔ ra.
15 Se teu irmão tiver pecado contra ti, vai e repreende-o entre ti e ele somente; se te ouvir, terás ganho teu irmão.
16 Nka ni a ma sɔn ka i lamɛn, i ye mɔgɔ kelen, walama mɔgɔ fla fara i yɛrɛ kan, aw ye taga a fɛ, janko o ko bɛɛ ye ɲanabɔ ka kaɲa ni seere fla, walama ni seere saba ta kuma ye.
16 Se não te escutar, toma contigo uma ou duas pessoas, a fim de que toda a questão se resolva pela decisão de duas ou três testemunhas.
17 Nka ni a banna ka aw lamɛn, a fɔ lanabagaw ta jɛnkuru ye; ni a ma sɔn ka lanabagaw ta jɛnkuru* fana lamɛn, o tuma, i ye a jate i ko Alalɔnbari, walama i ko ninsaraminabaga.
17 Se recusa ouvi-los, dize-o à Igreja. E se recusar ouvir também a Igreja, seja ele para ti como um pagão e um publicano.
18 Ayiwa, can ra, ne b’a fɔ aw ye ko ni aw ka fɛn o fɛn siri dugukolo kan yan, o bɛna siri sankolo ra; ni aw ka fɛn o fɛn foni dugukolo kan yan, o bɛna foni sankolo ra fana.
18 Em verdade vos digo: tudo o que ligardes sobre a terra será ligado no céu, e tudo o que desligardes sobre a terra será também desligado no céu.
19 «Ne b’a fɔ aw ye fana ko dugukolo kan yan ni aw ra mɔgɔ fla ka bɛn ko o ko ra ka a daari, ne Fa Ala min bɛ sankolo ra, ale bɛna o di aw ma.
19 Digo-vos ainda isto: se dois de vós se unirem sobre a terra para pedir, seja o que for, consegui-lo-ão de meu Pai que está nos céus.
20 Sabu ni mɔgɔ fla, walama mɔgɔ saba ka ɲɔgɔn lajɛn yɔrɔ o yɔrɔ ne tɔgɔ ra, ne bɛ kɛ ni o ye.»
20 Porque onde dois ou três estão reunidos em meu nome, aí estou eu no meio deles.
21 Ayiwa, Piyɛri gbarara Yesu ra ka a ɲininka ko: «Matigi, ni ne balema bɛ ne hakɛ ta, ne ka kan ka yafa a ma ka se fɔ siɲaga jori le? Siɲaga wolonfla wa?»
21 Então Pedro se aproximou dele e disse: Senhor, quantas vezes devo perdoar a meu irmão, quando ele pecar contra mim? Até sete vezes?
22 Yesu ko: «Ɔn-ɔn, ne m’a fɔ i ye ko siɲaga wolonfla dɛ, nka fɔ siɲaga biwolonfla sigiyɔrɔma wolonfla.
22 Respondeu Jesus: Não te digo até sete vezes, mas até setenta vezes sete.
23 «Sankolo Masaya* bɛ i n’a fɔ masacɛ min tun b’a fɛ ka a ni a ta baaradenw ta warikow ɲanabɔ.
23 Por isso, o Reino dos céus é comparado a um rei que quis ajustar contas com seus servos.
24 Ka o to o jate ra, o nana ni baaraden dɔ ye a fɛ, ko a ta wari waga camanba juru bɛ o ra.
24 Quando começou a ajustá-las, trouxeram-lhe um que lhe devia dez mil talentos.
25 Nka se tun t’a ye ka o juru sara minkɛ, a matigicɛ ko o ye a fiyeere, ale ni a muso ni a ta denw, ani a borofɛnw bɛɛ, janko ka juru sara.
25 Como ele não tinha com que pagar, seu senhor ordenou que fosse vendido, ele, sua mulher, seus filhos e todos os seus bens para pagar a dívida.
26 Ayiwa, o baaraden k’a yɛrɛ firi dugu ma, k’a kinbiri gban a matigicɛ kɔrɔ, k’a daari kosɛbɛ, ko: ‹Sabari ka muɲu, ne bɛna juru bɛɛ sara!›
26 Este servo, então, prostrou-se por terra diante dele e suplicava-lhe: Dá-me um prazo, e eu te pagarei tudo!
27 A makari k’a matigicɛ mina; a matigicɛ ka a ta juru bɛɛ to a ye, ko a ye taga.
27 Cheio de compaixão, o senhor o deixou ir embora e perdoou-lhe a dívida.
28 «O baaraden bɔra minkɛ, ale tagara bɛn ni a baaradenɲɔgɔn dɔ ye, a ta wari deniye kɛmɛ juru tun bɛ o ra. A ka o kan cɛ, ka a kan dɛrɛ, k’a fɔ a ye ko: ‹Ne ta juru min bɛ i ra, a sara!›
28 Apenas saiu dali, encontrou um de seus companheiros de serviço que lhe devia cem denários. Agarrou-o na garganta e quase o estrangulou, dizendo: Paga o que me deves!
29 A tɔɲɔgɔncɛ benna ale fana sen kɔrɔ, k’a daari ni makarikanw ye, ko: ‹Sabari ka muɲu, ne bɛna i ta juru sara.›
29 O outro caiu-lhe aos pés e pediu-lhe: Dá-me um prazo e eu te pagarei!
30 Nka a ma sɔn! A tagara cɛ bla kaso ra, ko fɔ ale ta wari bɛɛ ye na sara ka ban.
30 Mas, sem nada querer ouvir, este homem o fez lançar na prisão, até que tivesse pago sua dívida.
31 A baaradenɲɔgɔnw ka o ye minkɛ, o ko ka olugu jusu tɔɔrɔ kosɛbɛ. O tagara o kow bɛɛ lakari o matigicɛ ye.
31 Vendo isto, os outros servos, profundamente tristes, vieram contar a seu senhor o que se tinha passado.
32 O tuma, o matigicɛ ka o baaraden wele ka na a fɔ a ye ko: ‹Baaradenjugu! Ne tun ka i ta juru bɛɛ to i ye, sabu i ka ne daari ko ne ye sabari.
32 Então o senhor o chamou e lhe disse: Servo mau, eu te perdoei toda a dívida porque me suplicaste.
33 Ne makarira i ra cogo min na, i fana tun tɛ se ka makari i tɔɲɔgɔn na ten wa?›
33 Não devias também tu compadecer-te de teu companheiro de serviço, como eu tive piedade de ti?
34 A matigicɛ tun dimina kosɛbɛ; a ka baaraden bla kaso ra janko a ye taga tɔɔrɔ yi, fɔ a ye a ta juru bɛɛ sara ka ban.»
34 E o senhor, encolerizado, entregou-o aos algozes, até que pagasse toda a sua dívida.
35 Yesu ko: «Aw ra, ni min tɛ sɔn ka yafa a balema ma ni a jusukun bɛɛ ye, ne Fa Ala min bɛ sankolo ra, ale bɛna o tigi mina o cogo le ra.»
35 Assim vos tratará meu Pai celeste, se cada um de vós não perdoar a seu irmão, de todo seu coração.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.