Mateus 18
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NAA
1 Ayiwa, o wagati ra, karamɔgɔdenw gbarara Yesu ra ka a ɲininka ko: «Jɔntigi le ye ɲamɔgɔ ye Ala ta Masaya* ra?»
1 Naquela hora, os discípulos se aproximaram de Jesus e perguntaram: — Quem é o maior no Reino dos Céus?
2 O tuma Yesu ka denfitini dɔ wele, ka na o lɔ o cɛ ra,
2 E Jesus, chamando uma criança, colocou-a no meio deles
3 k’a fɔ o ye ko: «Can ra ne b’a fɔ aw ye ko ni aw ma aw cogoya yɛlɛma ka kɛ i ko denfitiniw, aw tɛna don sankolo Masaya ra fiyewu.
3 e disse:
4 Mɔgɔ min ka a yɛrɛ majigi ka kɛ i n’a fɔ nin denmisɛn, o tigi le ye ɲamɔgɔ ye sankolo Masaya ra.
4 Portanto, aquele que se humilhar como esta criança, esse é o maior no Reino dos Céus.
5 Ni mɔgɔ o mɔgɔ ka nin denfitini ɲɔgɔn dɔ mina ka ɲa ne tɔgɔ kosɔn, o tigi ka ne yɛrɛ le mina ka ɲa.»
5 E quem receber uma criança, tal como esta, em meu nome, é a mim que recebe.
6 «Nka nin denfitini minw lanin bɛ ne ra ka ban, sani mɔgɔ dɔ ye kɛ sababu ye ka o ra kelen kunnacɛn ka bɔ lanaya ra, a ka fisa o ye wugu belebeleba dɔ le dulon o tigi kan na ka a firi kɔgɔji ra.
6 — E, se alguém fizer tropeçar um destes pequeninos que creem em mim, seria melhor para esse que uma grande pedra de moinho fosse pendurada ao seu pescoço e fosse afogado na profundeza do mar.
7 «Bɔnɔ bɛ dunuɲamɔgɔw sɔrɔ o ta kunnacɛnnikow kosɔn, sabu o kunnacɛnni kow kɛ ye jagboya le ye. Nka mɔgɔ min bɛ kɛ sababu ye ka o kɛ, bɔnɔ bɛna o tigi sɔrɔ!
7 — Ai do mundo por causa das pedras de tropeço! Porque é inevitável que elas existam, mas ai de quem é responsável por elas!
8 «Ayiwa, ni i boro kelen walama ni i sen kelen le bɛ kɛ sababu ye ka i bla jurumun na, a tigɛ ka a firi yɔrɔjan; sabu ka taga don ni i boro kelen walama ni i sen kelen ye arijana ra, o ka fisa i ma, sani i boroflatigi walama i senflatigi ye taga firi jahanama ra tasuma banbari kɔnɔ yi.
8 — Se a sua mão ou o seu pé leva você a tropeçar, corte-o e jogue fora; pois é melhor você entrar na vida manco ou aleijado do que, tendo duas mãos ou dois pés, ser lançado no fogo eterno.
9 Ayiwa, ni i ɲaden kelen le bɛ kɛ sababu ye ka i bla jurumun na, a wɔgɔbi ka a firi yɔrɔjan; sabu ka taga don ni i ɲaden kelen ye arijana ra, o ka fisa i ma, sani i ɲadenflatigi ye taga firi jahanama tasuma ra.
9 E, se um dos seus olhos leva você a tropeçar, arranque-o e jogue fora; pois é melhor você entrar na vida com um só dos seus olhos do que, tendo os dois, ser lançado no inferno de fogo.
10 Aw ye aw yɛrɛ kɔrɔsi, aw kana nin denmisɛn dɔ dɔgɔya, sabu ne b’a fɔ aw ye ko o ta mɛlɛkɛw bɛ ne Fa Ala ɲa kɔrɔ sankolo ra tuma bɛɛ.
10 — Fiquem atentos, para não desprezarem nenhum destes pequeninos! Porque eu afirmo a vocês que os anjos deles, lá nos céus, veem incessantemente a face de meu Pai celeste.
11 [Sabu Min kɛra Adamaden ye*, o nana mɔgɔ tununinw le ɲini ka o kisi.]»
11 Porque o Filho do Homem veio salvar o que estava perdido.
12 Yesu ko: «Aw b’a miiri di? Ni saga kɛmɛ bɛ cɛ dɔ fɛ, ni kelen ka tunu, a tɛ a tɔ bikɔnɔntɔn ni kɔnɔntɔn to kongori kan yi ka taga saga tununin yɔrɔɲini wa?
12 — O que vocês acham? Se um homem tiver cem ovelhas, e uma delas se desgarrar, não deixará ele nos montes as noventa e nove, indo procurar a que se desgarrou?
13 Ayiwa, ni a k’a ye, a bɛ ninsɔndiya min sɔrɔ, a tɛ o ninsɔndiya ɲɔgɔn sɔrɔ tɔ bikɔnɔntɔn ni kɔnɔntɔn kosɔn.
13 E, se consegue encontrá-la, em verdade lhes digo que ficará mais alegre por causa desta do que pelas noventa e nove que não se desgarraram.
14 O cogo kelen na, aw Fa Ala min bɛ sankolo ra, ale t’a fɛ nin denmisɛnw ra hali kelenpe ye tunu.»
14 Assim, não é da vontade do Pai de vocês, que está nos céus, que se perca um só destes pequeninos.
15 «Ayiwa, ni i balema ka kojugu dɔ kɛ, taga kuma ni a ye, i kelen ni a kelen. Ni a sɔnna i ta kuma ma, aw ta balemaya bɛ to a nɔ ra.
15 — Se o seu irmão pecar contra você, vá e repreenda-o em particular. Se ele ouvir, você ganhou o seu irmão.
16 Nka ni a ma sɔn ka i lamɛn, i ye mɔgɔ kelen, walama mɔgɔ fla fara i yɛrɛ kan, aw ye taga a fɛ, janko o ko bɛɛ ye ɲanabɔ ka kaɲa ni seere fla, walama ni seere saba ta kuma ye.
16 Mas, se não ouvir, leve ainda com você uma ou duas pessoas, para que, pelo depoimento de duas ou três testemunhas, toda questão seja decidida.
17 Nka ni a banna ka aw lamɛn, a fɔ lanabagaw ta jɛnkuru ye; ni a ma sɔn ka lanabagaw ta jɛnkuru* fana lamɛn, o tuma, i ye a jate i ko Alalɔnbari, walama i ko ninsaraminabaga.
17 E, se ele se recusar a ouvir essas pessoas, exponha o assunto à igreja; e, se ele se recusar a ouvir também a igreja, considere-o como gentio e publicano.
18 Ayiwa, can ra, ne b’a fɔ aw ye ko ni aw ka fɛn o fɛn siri dugukolo kan yan, o bɛna siri sankolo ra; ni aw ka fɛn o fɛn foni dugukolo kan yan, o bɛna foni sankolo ra fana.
18 — Em verdade lhes digo que tudo o que ligarem na terra terá sido ligado nos céus, e tudo o que desligarem na terra terá sido desligado nos céus.
19 «Ne b’a fɔ aw ye fana ko dugukolo kan yan ni aw ra mɔgɔ fla ka bɛn ko o ko ra ka a daari, ne Fa Ala min bɛ sankolo ra, ale bɛna o di aw ma.
19 Em verdade também lhes digo que, se dois de vocês, sobre a terra, concordarem a respeito de qualquer coisa que vierem a pedir, isso lhes será concedido por meu Pai, que está nos céus.
20 Sabu ni mɔgɔ fla, walama mɔgɔ saba ka ɲɔgɔn lajɛn yɔrɔ o yɔrɔ ne tɔgɔ ra, ne bɛ kɛ ni o ye.»
20 Porque, onde estiverem dois ou três reunidos em meu nome, ali estou no meio deles.
21 Ayiwa, Piyɛri gbarara Yesu ra ka a ɲininka ko: «Matigi, ni ne balema bɛ ne hakɛ ta, ne ka kan ka yafa a ma ka se fɔ siɲaga jori le? Siɲaga wolonfla wa?»
21 Então Pedro, aproximando-se, perguntou a Jesus: — Senhor, até quantas vezes meu irmão pecará contra mim, que eu lhe perdoe? Até sete vezes?
22 Yesu ko: «Ɔn-ɔn, ne m’a fɔ i ye ko siɲaga wolonfla dɛ, nka fɔ siɲaga biwolonfla sigiyɔrɔma wolonfla.
22 Jesus respondeu:
23 «Sankolo Masaya* bɛ i n’a fɔ masacɛ min tun b’a fɛ ka a ni a ta baaradenw ta warikow ɲanabɔ.
23 — Por isso, o Reino dos Céus é semelhante a um rei que resolveu ajustar contas com os seus servos.
24 Ka o to o jate ra, o nana ni baaraden dɔ ye a fɛ, ko a ta wari waga camanba juru bɛ o ra.
24 E, passando a fazê-lo, trouxeram-lhe um que lhe devia dez mil talentos.
25 Nka se tun t’a ye ka o juru sara minkɛ, a matigicɛ ko o ye a fiyeere, ale ni a muso ni a ta denw, ani a borofɛnw bɛɛ, janko ka juru sara.
25 Não tendo ele, porém, com que pagar, o senhor desse servo ordenou que fossem vendidos ele, a mulher, os filhos e tudo o que possuía e que, assim, a dívida fosse paga.
26 Ayiwa, o baaraden k’a yɛrɛ firi dugu ma, k’a kinbiri gban a matigicɛ kɔrɔ, k’a daari kosɛbɛ, ko: ‹Sabari ka muɲu, ne bɛna juru bɛɛ sara!›
26 Então o servo, caindo aos pés dele, implorava: “Tenha paciência comigo, e pagarei tudo ao senhor.”
27 A makari k’a matigicɛ mina; a matigicɛ ka a ta juru bɛɛ to a ye, ko a ye taga.
27 E o senhor daquele servo, compadecendo-se, mandou-o embora e perdoou-lhe a dívida.
28 «O baaraden bɔra minkɛ, ale tagara bɛn ni a baaradenɲɔgɔn dɔ ye, a ta wari deniye kɛmɛ juru tun bɛ o ra. A ka o kan cɛ, ka a kan dɛrɛ, k’a fɔ a ye ko: ‹Ne ta juru min bɛ i ra, a sara!›
28 — Saindo, porém, aquele servo, encontrou um dos seus conservos que lhe devia cem denários. Agarrando-o, começou a sufocá-lo, dizendo: “Pague-me o que você me deve.”
29 A tɔɲɔgɔncɛ benna ale fana sen kɔrɔ, k’a daari ni makarikanw ye, ko: ‹Sabari ka muɲu, ne bɛna i ta juru sara.›
29 Então o seu conservo, caindo aos pés dele, pedia: “Tenha paciência comigo, e pagarei tudo a você.”
30 Nka a ma sɔn! A tagara cɛ bla kaso ra, ko fɔ ale ta wari bɛɛ ye na sara ka ban.
30 Ele, porém, não quis. Pelo contrário, foi e o lançou na prisão, até que saldasse a dívida.
31 A baaradenɲɔgɔnw ka o ye minkɛ, o ko ka olugu jusu tɔɔrɔ kosɛbɛ. O tagara o kow bɛɛ lakari o matigicɛ ye.
31 — Vendo os seus companheiros o que havia acontecido, ficaram muito tristes e foram relatar ao seu senhor tudo o que havia acontecido.
32 O tuma, o matigicɛ ka o baaraden wele ka na a fɔ a ye ko: ‹Baaradenjugu! Ne tun ka i ta juru bɛɛ to i ye, sabu i ka ne daari ko ne ye sabari.
32 Então o senhor, chamando aquele servo, lhe disse: “Servo malvado, eu lhe perdoei aquela dívida toda porque você me implorou.
33 Ne makarira i ra cogo min na, i fana tun tɛ se ka makari i tɔɲɔgɔn na ten wa?›
33 Será que você também não devia ter compaixão do seu conservo, assim como eu tive compaixão de você?”
34 A matigicɛ tun dimina kosɛbɛ; a ka baaraden bla kaso ra janko a ye taga tɔɔrɔ yi, fɔ a ye a ta juru bɛɛ sara ka ban.»
34 E, indignando-se, o senhor entregou aquele servo aos carrascos, até que lhe pagasse toda a dívida.
35 Yesu ko: «Aw ra, ni min tɛ sɔn ka yafa a balema ma ni a jusukun bɛɛ ye, ne Fa Ala min bɛ sankolo ra, ale bɛna o tigi mina o cogo le ra.»
35 Assim também o meu Pai, que está no céu, fará com vocês, se do íntimo não perdoarem cada um a seu irmão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.