Marcos 9

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Yesu k’a fɔ o ye tuun ko: «Can ra, ne b’a fɔ aw ye ko minw lɔnin bɛ yan bi, o dɔw tɛna sa fiyewu, fɔ o ye Ala ta Masaya* natɔ ye ni sebagaya ye.»
1 E lhes disse: "Garanto-lhes que alguns dos que aqui estão de modo nenhum experimentarão a morte, antes de verem o Reino de Deus vindo com poder".
2 Ayiwa, tere wɔɔrɔ tɛmɛnin kɔ, Yesu ka Piyɛri ni Yakuba ni Yuhana wele ka taga ni o ye kuru jamijan dɔ kan o danna. Ka o to o yɔrɔ ra, Yesu cogoya yɛlɛmana o ɲa na.
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João e os levou a um alto monte, onde ficaram a sós. Ali ele foi transfigurado diante deles.
3 A ta faniw barara ka gbɛ fɔ ka manamana. A tun gbɛra cogo min na, fanikobaga si tɛ dugukolo kan min bɛ se ka fani ko k’a gbɛ o cogo ra.
3 Suas roupas se tornaram brancas, de um branco resplandecente, como nenhum lavandeiro no mundo seria capaz de branqueá-las.
4 O kɔ, karamɔgɔden saba ka cira Iliya ni cira Musa ye, o bɛ kumana ni Yesu ye.
4 E apareceram diante deles Elias e Moisés, os quais conversavam com Jesus.
5 Piyɛri k’a fɔ Yesu ye ko: «An karamɔgɔ, an nana yan minkɛ, o ɲana dɛ! A to an ye fanibon saba lɔ: ele ta kelen, cira Musa ta kelen, ani cira Iliya ta kelen.»
5 Então Pedro disse a Jesus: "Mestre, é bom estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para ti, uma para Moisés e uma para Elias".
6 Piyɛri kɔni tun ka o kuma fɔ a yɛrɛ kun fɛ le, sabu siranya tun bɛ o mɔgɔ saba bɛɛ ra.
6 Ele não sabia o que dizer, pois estavam apavorados.
7 Ayiwa, sankaba dɔ jigira ka na o datugu; kumakan dɔ bɔra sankaba ra, ko: «Nin le ye ne Dencɛ kanunin ye; aw y’a lamɛn!»
7 A seguir apareceu uma nuvem e os envolveu, e dela saiu uma voz, que disse: "Este é o meu Filho amado. Ouçam-no! "
8 O yɔrɔnin bɛɛ karamɔgɔdenw ka flɛri kɛ o lamini bɛɛ ra; nka o ma mɔgɔ si ye tuun, ni Yesu kelen tɛ.
8 Repentinamente, quando olharam ao redor, não viram mais ninguém, a não ser Jesus.
9 Ayiwa, ka o jigitɔ to ka bɔ kuru kan, Yesu k’a fɔ o ye k’a gbɛlɛya ko o ka ko min ye, o kana o fɔ mɔgɔ si ye fɔlɔ, fɔ Min kɛra Adamaden ye*, o ye kunu ka bɔ saya ra fɔlɔ.
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Karamɔgɔdenw ka o kuma mara o yɛrɛw kɔnɔ, nka o tun bɛ ɲɔgɔn ɲininkara ko: «A tun b’a fɔra ko: ‹ka kunu ka bɔ saya ra,› o kɔrɔ ye mun ye?»
10 Eles guardaram o assunto apenas entre si, discutindo o que significaria "ressuscitar dos mortos".
11 Ayiwa, karamɔgɔdenw ka Yesu ɲininka ko: «Mun kosɔn sariya karamɔgɔw* b’a fɔra ko: ‹Cira Iliya le ka kan ka kɔn ka na fɔlɔ?› »
11 E lhe perguntaram: "Por que os mestres da lei dizem que é necessário que Elias venha primeiro? "
12 Yesu ka o jaabi ko: «Can lo, cira Iliya bɛna na fɔlɔ ka na fɛn bɛɛ labɛn; nka mun na a sɛbɛra Ala ta Kuma ra ko: ‹Min kɛra Adamaden ye*, ko o ka kan ka tɔɔrɔ kosɛbɛ, ani ko mɔgɔw bɛna a mafiyɛnya?›
12 Jesus respondeu: "De fato, Elias vem primeiro e restaura todas as coisas. Então, por que está escrito que é necessário que o Filho do homem sofra muito e seja rejeitado com desprezo?
13 O bɛɛ n’a ta, ne b’a fɔ aw ye ko cira Iliya nana ka ban, nka o ka a kɛ o sago ye, i n’a fɔ a sɛbɛra cogo min na a ta ko ra Kitabu kɔnɔ.»
13 Mas eu lhes digo: Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como está escrito a seu respeito".
14 Ayiwa, Yesu ni o karamɔgɔden saba nana se karamɔgɔden tɔw kɔrɔ minkɛ, o k’a ye ko jamaba dɔ ka o lamini; sariya karamɔgɔ* dɔw bɛ sɔsɔri kɛra ni o ye.
14 Quando chegaram onde estavam os outros discípulos, viram uma grande multidão ao redor deles e os mestres da lei discutindo com eles.
15 Mɔgɔw ka Yesu ye minkɛ, a barara o bɛɛ ra kosɛbɛ. O borira ka taga Yesu fɛ ka taga a fo.
15 Logo que todo o povo viu Jesus, ficou muito surpreso e correu para saudá-lo.
16 Yesu ka karamɔgɔdenw ɲininka ko: «Aw ni olugu bɛ ɲɔgɔn sɔsɔra mun le ra?»
16 Perguntou Jesus: "O que vocês estão discutindo? "
17 Ayiwa, o jama ra mɔgɔ dɔ ka Yesu jaabi k’a fɔ a ye ko: «An karamɔgɔ, ne nana ni ne dencɛ ye i fɛ; jina dɔ le b’a ra, o le ka a kɛ bobo ye.
17 Um homem, no meio da multidão, respondeu: "Mestre, eu te trouxe o meu filho, que está com um espírito que o impede de falar.
18 Ni o jina wurira a fɛ yɔrɔ o yɔrɔ, a b’a firi dugu ma; den bɛ dakanga bɔ, a bɛ a ɲin ɲimi ka ja. Ne ka i ta karamɔgɔdenw daari ko o ye jina gbɛn, nka o ma se.»
18 Onde quer que o apanhe, joga-o no chão. Ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi aos teus discípulos que expulsassem o espírito, mas eles não conseguiram".
19 Yesu ko: «Aw mɔgɔ lanabariw, ne bɛna to ni aw ye fɔ tuma juman? Ne bɛna aw ta kow sɔnmina fɔ ka taga se wagati juman le? Aw ye na ni den ye ne fɛ yan.» O nana ni den ye.
19 Respondeu Jesus: "Ó geração incrédula, até quando estarei com vocês? Até quando terei que suportá-los? Tragam-me o menino".
20 Jina ka Yesu ye minkɛ, o yɔrɔnin bɛɛ a ka den yuguyugu ni fanga ye. Den benna dugu ma ka kolonkolon, ka kanga bɔ a da ra.
20 Então, eles o trouxeram. Quando o espírito viu Jesus, imediatamente causou uma convulsão no menino. Este caiu no chão e começou a rolar, espumando pela boca.
21 Yesu ka den facɛ ɲininka ko: «A k’a sɔrɔ kabini wagati juman?» A facɛ ko: «Kabini a denmisɛnman.»
21 Jesus perguntou ao pai do menino: "Há quanto tempo ele está assim? " "Desde a infância", respondeu ele.
22 Tuma caman jina b’a firi tasuma ra, walama ji ra, janko ka a faga. Ni i bɛ se ka fɛn dɔ kɛ, makari an na ka an dɛmɛ.
22 "Muitas vezes o tem lançado no fogo e na água para matá-lo. Mas, se podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos. "
23 Yesu k’a fɔ a ye ko: «Mun kosɔn i k’a fɔ ko: ‹Ni i bɛ se ka fɛn dɔ kɛ›? Mɔgɔ min bɛ la ne ra, fɛn bɛɛ bɛ se ka kɛ o tigi ye.»
23 "Se podes? ", disse Jesus. "Tudo é possível àquele que crê. "
24 O yɔrɔnin bɛɛ den facɛ pɛrɛnna ko: «Ne lara i ra, nka ne ta lanaya ka dɔgɔ, dɔ fara ne ta lanaya kan!»
24 Imediatamente o pai do menino exclamou: "Creio, ajuda-me a vencer a minha incredulidade! "
25 Yesu ka o mɔgɔw girintɔ ye ka na minkɛ, a jamana jina kunna k’a fɔ a ye ko: «Jina, ele min bɛ mɔgɔ kɛ bobo ni torogberen ye, ne b’a fɔ i ye ko i ye bɔ nin den na, i kana don a ra tuun fiyewu!»
25 Quando Jesus viu que uma multidão estava se ajuntando, repreendeu o espírito imundo, dizendo: "Espírito mudo e surdo, eu ordeno que o deixe e nunca mais entre nele".
26 Ayiwa, o jina ka kule ci ka den yuguyugu ni fanga ye ka bɔ a ra; den kɛra i ko su. Mɔgɔ minw tun bɛ yi, o caman ko: «Den sara.»
26 O espírito gritou, agitou-o violentamente e saiu. O menino ficou como morto, a ponto de muitos dizerem: "Ele morreu".
27 Nka Yesu k’a mina a boro ma ka a lawuri. Den wurira ka lɔ.
27 Mas Jesus tomou-o pela mão e o levantou, e ele ficou em pé.
28 Yesu donna bon kɔnɔ minkɛ, a ta karamɔgɔdenw ka a ɲininka o danna, o ko: «Mun kosɔn anw ma se ka nin jina gbɛn?»
28 Depois de Jesus ter entrado em casa, seus discípulos lhe perguntaram em particular: "Por que não conseguimos expulsá-lo? "
29 Yesu ka o jaabi ko: «Nin jina ɲɔgɔn kɔni, foyi tɛ se ka ale labɔ ni Aladaari tɛ.»
29 Ele respondeu: "Essa espécie só sai pela oração e pelo jejum".
30 Yesu ni a ta karamɔgɔdenw bɔra o yɔrɔ ra ka Galile mara cɛtigɛ. Yesu tun t’a fɛ mɔgɔw ye ale yɔrɔ lɔn.
30 Eles saíram daquele lugar e atravessaram a Galiléia. Jesus não queria que ninguém soubesse onde eles estavam,
31 Sabu a tun bɛ a ta karamɔgɔdenw karanna k’a fɔ o ye ko: «Min kɛra Adamaden ye*, o bɛna o mina k’a don mɔgɔw boro; o bɛna a faga, nka a saya tere sabanan a bɛna kunu.»
31 porque estava ensinando os seus discípulos. E lhes dizia: "O Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens. Eles o matarão, e três dias depois ele ressuscitará".
32 Karamɔgɔdenw tun ma o kuma kɔrɔ lɔn, nka o fana tun bɛ siranna, k’a ɲininka.
32 Mas eles não entendiam o que ele queria dizer e tinham receio de perguntar-lhe.
33 Ayiwa, Yesu ni a ta karamɔgɔdenw sera Kapɛrinahumu. O donna bon kɔnɔ wagati min na, a ka o ɲininka; a ko: «Aw tun bɛ mun kuma le fɔra sira ra?»
33 E chegaram a Cafarnaum. Quando ele estava em casa, perguntou-lhes: "O que vocês estavam discutindo no caminho? "
34 O jera, sabu o tun bɛ ɲɔgɔn sɔsɔra sira ra ko jɔntigi le ye olugu ra ɲamɔgɔ ye.
34 Mas eles guardaram silêncio, porque no caminho haviam discutido sobre quem era o maior.
35 Ayiwa, Yesu sigira; a k’a ta karamɔgɔden tan ni fla wele k’a fɔ o ye ko: «Ni mɔgɔ dɔ b’a fɛ ka kɛ ɲamɔgɔ ye, o tigi ka kan ka kɛ bɛɛ ra kɔmɔgɔ ye, ani ka a yɛrɛ kɛ tɔw bɛɛ ta baaraden ye.»
35 Assentando-se, Jesus chamou os Doze e disse: "Se alguém quiser ser o primeiro, será o último, e servo de todos".
36 O kɔ, a ka denfitini dɔ ta, ka na a lɔ o cɛ ra; a k’a boro melege o den ma, k’a fɔ o ye ko:
36 E, tomando uma criança, colocou-a no meio deles. Pegando-a nos braços, disse-lhes:
37 «Ni mɔgɔ o mɔgɔ ka nin denfitini ɲɔgɔn dɔ mina ka ɲa ne tɔgɔ kosɔn, o tigi ka ne yɛrɛ le mina ka ɲa. Ni mɔgɔ o mɔgɔ fana ka ne mina ka ɲa, o tigi ma ne le mina ka ɲa, nka min ka ne ci, a ka o le mina ka ɲa.»
37 "Quem recebe uma destas crianças em meu nome, está me recebendo; e quem me recebe, não está apenas me recebendo, mas também àquele que me enviou".
38 Yuhana ko Yesu ma ko: «An karamɔgɔ, an ka cɛ dɔ ye a bɛ jinaw gbɛnna ka bɔ mɔgɔw ra i tɔgɔ baraka ra, k’a sɔrɔ a tɛ ni an ye; an ka a bari o ra, sabu a tɛ ni an ye.»
38 "Mestre", disse João, "vimos um homem expulsando demônios em teu nome e procuramos impedi-lo, porque ele não era um dos nossos. "
39 Yesu ko: «Aw kana a bari o ra, sabu mɔgɔ si tɛ se ka kabako kɛ ne tɔgɔ baraka ra, ka sekɔ o yɔrɔnin bɛɛ ra ka kumajugu fɔ ne ma.
39 "Não o impeçam", disse Jesus. "Ninguém que faça um milagre em meu nome, pode falar mal de mim logo em seguida,
40 Sabu mɔgɔ min tɛ an jugu ye, o tigi ye an ɲin le ye.
40 pois quem não é contra nós está a nosso favor.
41 Ni mɔgɔ o mɔgɔ ka jifiyɛ ɲa kelen minji di aw ma ne tɔgɔ kosɔn, ko sabu aw ye Kirisita* taw ye, can ra ne b’a fɔ aw ye ko o tigi tɛna fɔn o baraji ra fiyewu.»
41 Eu lhes digo a verdade: Quem lhes der um copo de água em meu nome, por vocês pertencerem a Cristo, de modo nenhum perderá a sua recompensa. "
42 Yesu k’a fɔ o ye tuun ko: «Nin denfitini minw lanin bɛ ne ra ka ban, sani mɔgɔ dɔ ye kɛ sababu ye ka o ra kelen kunnacɛn ka bɔ lanaya ra, a ka fisa o ye wugu belebeleba dɔ le dulon o tigi kan na ka a firi kɔgɔji ra.
42 "Se alguém fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, seria melhor que fosse lançado no mar com uma grande pedra amarrada no pescoço.
43 «Ni i boro kelen le bɛ kɛ sababu ye ka i bla jurumun na, a tigɛ ka bɔ yi; sabu ka taga don ni i boro kelen ye ɲanamanya ra, o ka fisa i ma, sani i boroflatigi ye taga don jahanama ra, o yɔrɔ min tasuma tɛ faga ka ye.
43 Se a sua mão o fizer tropeçar, corte-a. É melhor entrar na vida mutilado do que, tendo as duas mãos, ir para o inferno, onde o fogo nunca se apaga,
44 [Tumu minw bɛ mɔgɔ sogo domu o yɔrɔ ra, o tɛ faga ka ye, a tasuma fana tɛ faga.]
44 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
45 Ni i sen kelen le bɛ kɛ sababu ye ka i bla jurumun na, a tigɛ ka bɔ yi; sabu ka taga don ni i sen kelen ye ɲanamanya ra, o ka fisa i ma, sani i senflatigi ye taga firi jahanama kɔnɔ yi.
45 E se o seu pé o fizer tropeçar, corte-o. É melhor entrar na vida aleijado do que, tendo os dois pés, ser lançado no inferno.
46 [Tumu minw bɛ mɔgɔ sogo domu o yɔrɔ ra, o tɛ faga ka ye, a tasuma fana tɛ faga.]
46 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
47 Ni i ɲaden kelen le bɛ kɛ sababu ye ka i bla jurumun na, a wɔgɔbi ka bɔ yi; sabu ka taga don ni i ɲaden kelen ye ɲanamanya ra, o ka fisa i ma, sani i ɲadenflatigi ye taga firi jahanama ra.
47 E se o seu olho o fizer tropeçar, arranque-o. É melhor entrar no Reino de Deus com um só olho do que, tendo os dois olhos, ser lançado no inferno,
48 Tumu minw bɛ mɔgɔ sogo domu o yɔrɔ ra, o tɛ faga ka ye, a tasuma fana tɛ faga.
48 onde ‘o seu verme não morre, e o fogo não se apaga’.
49 Sabu mɔgɔ bɛɛ bɛna saninya tasuma fɛ, i n’a fɔ saraka tun bɛ saninya cogo min na ni kɔgɔ ye.
49 Cada um será salgado com fogo.
50 «Kɔgɔ kɔni ye fɛnɲuman ye, nka ni kɔgɔ timiya bɔra a ra, mun le bɛ se ka a latimiya tuun? Aw ye kɔgɔ kɛ aw yɛrɛw ra. Aw y’a to hɛra ye kɛ aw ni ɲɔgɔn cɛ.»
50 "O sal é bom, mas se deixar de ser salgado, como restaurar o seu sabor? Tenham sal em vocês mesmos e vivam em paz uns com os outros".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.