Marcos 9
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NTLH
1 Yesu k’a fɔ o ye tuun ko: «Can ra, ne b’a fɔ aw ye ko minw lɔnin bɛ yan bi, o dɔw tɛna sa fiyewu, fɔ o ye Ala ta Masaya* natɔ ye ni sebagaya ye.»
1 E Jesus terminou, dizendo:
2 Ayiwa, tere wɔɔrɔ tɛmɛnin kɔ, Yesu ka Piyɛri ni Yakuba ni Yuhana wele ka taga ni o ye kuru jamijan dɔ kan o danna. Ka o to o yɔrɔ ra, Yesu cogoya yɛlɛmana o ɲa na.
2 Seis dias depois, Jesus foi para um monte alto, levando consigo somente Pedro, Tiago e João. Ali, eles viram a aparência de Jesus mudar.
3 A ta faniw barara ka gbɛ fɔ ka manamana. A tun gbɛra cogo min na, fanikobaga si tɛ dugukolo kan min bɛ se ka fani ko k’a gbɛ o cogo ra.
3 A sua roupa ficou muito branca e brilhante, mais do que qualquer lavadeira seria capaz de deixar.
4 O kɔ, karamɔgɔden saba ka cira Iliya ni cira Musa ye, o bɛ kumana ni Yesu ye.
4 E os três discípulos viram Elias e Moisés conversando com Jesus.
5 Piyɛri k’a fɔ Yesu ye ko: «An karamɔgɔ, an nana yan minkɛ, o ɲana dɛ! A to an ye fanibon saba lɔ: ele ta kelen, cira Musa ta kelen, ani cira Iliya ta kelen.»
5 Então Pedro disse a Jesus: — Mestre, como é bom estarmos aqui! Vamos armar três barracas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Piyɛri kɔni tun ka o kuma fɔ a yɛrɛ kun fɛ le, sabu siranya tun bɛ o mɔgɔ saba bɛɛ ra.
6 Pedro não sabia o que deveria dizer, pois ele e os outros dois discípulos estavam apavorados.
7 Ayiwa, sankaba dɔ jigira ka na o datugu; kumakan dɔ bɔra sankaba ra, ko: «Nin le ye ne Dencɛ kanunin ye; aw y’a lamɛn!»
7 Logo depois, uma nuvem os cobriu, e dela veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho querido. Escutem o que ele diz!
8 O yɔrɔnin bɛɛ karamɔgɔdenw ka flɛri kɛ o lamini bɛɛ ra; nka o ma mɔgɔ si ye tuun, ni Yesu kelen tɛ.
8 Aí os discípulos olharam em volta e viram somente Jesus com eles.
9 Ayiwa, ka o jigitɔ to ka bɔ kuru kan, Yesu k’a fɔ o ye k’a gbɛlɛya ko o ka ko min ye, o kana o fɔ mɔgɔ si ye fɔlɔ, fɔ Min kɛra Adamaden ye*, o ye kunu ka bɔ saya ra fɔlɔ.
9 Quando estavam descendo do monte, Jesus mandou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem ressuscitasse.
10 Karamɔgɔdenw ka o kuma mara o yɛrɛw kɔnɔ, nka o tun bɛ ɲɔgɔn ɲininkara ko: «A tun b’a fɔra ko: ‹ka kunu ka bɔ saya ra,› o kɔrɔ ye mun ye?»
10 Eles obedeceram à ordem, mas discutiram entre si sobre o que queria dizer essa ressurreição.
11 Ayiwa, karamɔgɔdenw ka Yesu ɲininka ko: «Mun kosɔn sariya karamɔgɔw* b’a fɔra ko: ‹Cira Iliya le ka kan ka kɔn ka na fɔlɔ?› »
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os
12 Yesu ka o jaabi ko: «Can lo, cira Iliya bɛna na fɔlɔ ka na fɛn bɛɛ labɛn; nka mun na a sɛbɛra Ala ta Kuma ra ko: ‹Min kɛra Adamaden ye*, ko o ka kan ka tɔɔrɔ kosɛbɛ, ani ko mɔgɔw bɛna a mafiyɛnya?›
12 Ele respondeu:
13 O bɛɛ n’a ta, ne b’a fɔ aw ye ko cira Iliya nana ka ban, nka o ka a kɛ o sago ye, i n’a fɔ a sɛbɛra cogo min na a ta ko ra Kitabu kɔnɔ.»
13 Eu afirmo a vocês que Elias já veio, e o maltrataram como quiseram, conforme as Escrituras dizem a respeito dele.
14 Ayiwa, Yesu ni o karamɔgɔden saba nana se karamɔgɔden tɔw kɔrɔ minkɛ, o k’a ye ko jamaba dɔ ka o lamini; sariya karamɔgɔ* dɔw bɛ sɔsɔri kɛra ni o ye.
14 Quando eles chegaram perto dos outros discípulos, viram uma grande multidão em volta deles e alguns mestres da Lei discutindo com eles.
15 Mɔgɔw ka Yesu ye minkɛ, a barara o bɛɛ ra kosɛbɛ. O borira ka taga Yesu fɛ ka taga a fo.
15 Quando o povo viu Jesus, todos ficaram admirados e correram logo para o cumprimentarem.
16 Yesu ka karamɔgɔdenw ɲininka ko: «Aw ni olugu bɛ ɲɔgɔn sɔsɔra mun le ra?»
16 Jesus perguntou aos discípulos:
17 Ayiwa, o jama ra mɔgɔ dɔ ka Yesu jaabi k’a fɔ a ye ko: «An karamɔgɔ, ne nana ni ne dencɛ ye i fɛ; jina dɔ le b’a ra, o le ka a kɛ bobo ye.
17 Um homem que estava na multidão respondeu: — Mestre, eu trouxe o meu filho para o senhor, porque ele está dominado por um espírito mau e não pode falar.
18 Ni o jina wurira a fɛ yɔrɔ o yɔrɔ, a b’a firi dugu ma; den bɛ dakanga bɔ, a bɛ a ɲin ɲimi ka ja. Ne ka i ta karamɔgɔdenw daari ko o ye jina gbɛn, nka o ma se.»
18 Sempre que o espírito ataca o meu filho, joga-o no chão, e ele começa a espumar e a ranger os dentes; e ele está ficando cada vez mais fraco. Já pedi aos discípulos do senhor que expulsassem o espírito, mas eles não conseguiram.
19 Yesu ko: «Aw mɔgɔ lanabariw, ne bɛna to ni aw ye fɔ tuma juman? Ne bɛna aw ta kow sɔnmina fɔ ka taga se wagati juman le? Aw ye na ni den ye ne fɛ yan.» O nana ni den ye.
19 Jesus disse:
20 Jina ka Yesu ye minkɛ, o yɔrɔnin bɛɛ a ka den yuguyugu ni fanga ye. Den benna dugu ma ka kolonkolon, ka kanga bɔ a da ra.
20 Quando o levaram, o espírito viu Jesus e sacudiu com força o menino. Ele caiu e começou a rolar no chão, espumando pela boca.
21 Yesu ka den facɛ ɲininka ko: «A k’a sɔrɔ kabini wagati juman?» A facɛ ko: «Kabini a denmisɛnman.»
21 Aí Jesus perguntou ao pai: O pai respondeu: — Ele está assim desde pequeno.
22 Tuma caman jina b’a firi tasuma ra, walama ji ra, janko ka a faga. Ni i bɛ se ka fɛn dɔ kɛ, makari an na ka an dɛmɛ.
22 Muitas vezes o espírito o joga no fogo e na água para matá-lo. Mas, se o senhor pode, então nos ajude. Tenha pena de nós!
23 Yesu k’a fɔ a ye ko: «Mun kosɔn i k’a fɔ ko: ‹Ni i bɛ se ka fɛn dɔ kɛ›? Mɔgɔ min bɛ la ne ra, fɛn bɛɛ bɛ se ka kɛ o tigi ye.»
23 Jesus respondeu:
24 O yɔrɔnin bɛɛ den facɛ pɛrɛnna ko: «Ne lara i ra, nka ne ta lanaya ka dɔgɔ, dɔ fara ne ta lanaya kan!»
24 Então o pai gritou: — Eu tenho fé! Ajude-me a ter mais fé ainda!
25 Yesu ka o mɔgɔw girintɔ ye ka na minkɛ, a jamana jina kunna k’a fɔ a ye ko: «Jina, ele min bɛ mɔgɔ kɛ bobo ni torogberen ye, ne b’a fɔ i ye ko i ye bɔ nin den na, i kana don a ra tuun fiyewu!»
25 Quando Jesus viu que muita gente estava se juntando ao redor dele, ordenou ao espírito mau:
26 Ayiwa, o jina ka kule ci ka den yuguyugu ni fanga ye ka bɔ a ra; den kɛra i ko su. Mɔgɔ minw tun bɛ yi, o caman ko: «Den sara.»
26 O espírito gritou, sacudiu o menino e saiu dele, deixando-o como morto. Por isso todos diziam que ele havia morrido.
27 Nka Yesu k’a mina a boro ma ka a lawuri. Den wurira ka lɔ.
27 Mas Jesus pegou o menino pela mão e o ajudou a ficar de pé.
28 Yesu donna bon kɔnɔ minkɛ, a ta karamɔgɔdenw ka a ɲininka o danna, o ko: «Mun kosɔn anw ma se ka nin jina gbɛn?»
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que foi que nós não pudemos expulsar aquele espírito?
29 Yesu ka o jaabi ko: «Nin jina ɲɔgɔn kɔni, foyi tɛ se ka ale labɔ ni Aladaari tɛ.»
29 Jesus respondeu:
30 Yesu ni a ta karamɔgɔdenw bɔra o yɔrɔ ra ka Galile mara cɛtigɛ. Yesu tun t’a fɛ mɔgɔw ye ale yɔrɔ lɔn.
30 Jesus e os discípulos saíram daquele lugar e continuaram atravessando a Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse onde ele estava
31 Sabu a tun bɛ a ta karamɔgɔdenw karanna k’a fɔ o ye ko: «Min kɛra Adamaden ye*, o bɛna o mina k’a don mɔgɔw boro; o bɛna a faga, nka a saya tere sabanan a bɛna kunu.»
31 porque estava ensinando os discípulos. Ele lhes dizia:
32 Karamɔgɔdenw tun ma o kuma kɔrɔ lɔn, nka o fana tun bɛ siranna, k’a ɲininka.
32 Eles não entendiam o que Jesus dizia, mas tinham medo de perguntar.
33 Ayiwa, Yesu ni a ta karamɔgɔdenw sera Kapɛrinahumu. O donna bon kɔnɔ wagati min na, a ka o ɲininka; a ko: «Aw tun bɛ mun kuma le fɔra sira ra?»
33 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Cafarnaum. Quando já estavam em casa, Jesus perguntou aos doze discípulos:
34 O jera, sabu o tun bɛ ɲɔgɔn sɔsɔra sira ra ko jɔntigi le ye olugu ra ɲamɔgɔ ye.
34 Mas eles ficaram calados porque no caminho tinham discutido sobre qual deles era o mais importante.
35 Ayiwa, Yesu sigira; a k’a ta karamɔgɔden tan ni fla wele k’a fɔ o ye ko: «Ni mɔgɔ dɔ b’a fɛ ka kɛ ɲamɔgɔ ye, o tigi ka kan ka kɛ bɛɛ ra kɔmɔgɔ ye, ani ka a yɛrɛ kɛ tɔw bɛɛ ta baaraden ye.»
35 Jesus sentou-se, chamou os doze e lhes disse:
36 O kɔ, a ka denfitini dɔ ta, ka na a lɔ o cɛ ra; a k’a boro melege o den ma, k’a fɔ o ye ko:
36 Aí segurou uma criança e a pôs no meio deles. E, abraçando-a, disse aos discípulos:
37 «Ni mɔgɔ o mɔgɔ ka nin denfitini ɲɔgɔn dɔ mina ka ɲa ne tɔgɔ kosɔn, o tigi ka ne yɛrɛ le mina ka ɲa. Ni mɔgɔ o mɔgɔ fana ka ne mina ka ɲa, o tigi ma ne le mina ka ɲa, nka min ka ne ci, a ka o le mina ka ɲa.»
37 — Aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará também me recebendo. E quem me receber não recebe somente a mim, mas também aquele que me enviou.
38 Yuhana ko Yesu ma ko: «An karamɔgɔ, an ka cɛ dɔ ye a bɛ jinaw gbɛnna ka bɔ mɔgɔw ra i tɔgɔ baraka ra, k’a sɔrɔ a tɛ ni an ye; an ka a bari o ra, sabu a tɛ ni an ye.»
38 João disse: — Mestre, vimos um homem que expulsa demônios pelo poder do nome do senhor, mas nós o proibimos de fazer isso porque ele não é do nosso grupo.
39 Yesu ko: «Aw kana a bari o ra, sabu mɔgɔ si tɛ se ka kabako kɛ ne tɔgɔ baraka ra, ka sekɔ o yɔrɔnin bɛɛ ra ka kumajugu fɔ ne ma.
39 Jesus respondeu:
40 Sabu mɔgɔ min tɛ an jugu ye, o tigi ye an ɲin le ye.
40 Porque quem não é contra nós é por nós.
41 Ni mɔgɔ o mɔgɔ ka jifiyɛ ɲa kelen minji di aw ma ne tɔgɔ kosɔn, ko sabu aw ye Kirisita* taw ye, can ra ne b’a fɔ aw ye ko o tigi tɛna fɔn o baraji ra fiyewu.»
41 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem der um copo de água a vocês, porque vocês são de Cristo, com toda a certeza receberá a sua recompensa.
42 Yesu k’a fɔ o ye tuun ko: «Nin denfitini minw lanin bɛ ne ra ka ban, sani mɔgɔ dɔ ye kɛ sababu ye ka o ra kelen kunnacɛn ka bɔ lanaya ra, a ka fisa o ye wugu belebeleba dɔ le dulon o tigi kan na ka a firi kɔgɔji ra.
42 Jesus continuou:
43 «Ni i boro kelen le bɛ kɛ sababu ye ka i bla jurumun na, a tigɛ ka bɔ yi; sabu ka taga don ni i boro kelen ye ɲanamanya ra, o ka fisa i ma, sani i boroflatigi ye taga don jahanama ra, o yɔrɔ min tasuma tɛ faga ka ye.
43 Se uma das suas mãos faz com que você peque, corte-a fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com uma só mão do que ter as duas e ir para o inferno, onde o fogo nunca se apaga.
44 [Tumu minw bɛ mɔgɔ sogo domu o yɔrɔ ra, o tɛ faga ka ye, a tasuma fana tɛ faga.]
44 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
45 Ni i sen kelen le bɛ kɛ sababu ye ka i bla jurumun na, a tigɛ ka bɔ yi; sabu ka taga don ni i sen kelen ye ɲanamanya ra, o ka fisa i ma, sani i senflatigi ye taga firi jahanama kɔnɔ yi.
45 Se um dos seus pés faz com que você peque, corte-o fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna aleijado do que ter os dois pés e ser jogado no inferno.
46 [Tumu minw bɛ mɔgɔ sogo domu o yɔrɔ ra, o tɛ faga ka ye, a tasuma fana tɛ faga.]
46 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
47 Ni i ɲaden kelen le bɛ kɛ sababu ye ka i bla jurumun na, a wɔgɔbi ka bɔ yi; sabu ka taga don ni i ɲaden kelen ye ɲanamanya ra, o ka fisa i ma, sani i ɲadenflatigi ye taga firi jahanama ra.
47 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o! Pois é melhor você entrar no
48 Tumu minw bɛ mɔgɔ sogo domu o yɔrɔ ra, o tɛ faga ka ye, a tasuma fana tɛ faga.
48 Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.
49 Sabu mɔgɔ bɛɛ bɛna saninya tasuma fɛ, i n’a fɔ saraka tun bɛ saninya cogo min na ni kɔgɔ ye.
49 — Pois todas as pessoas serão
50 «Kɔgɔ kɔni ye fɛnɲuman ye, nka ni kɔgɔ timiya bɔra a ra, mun le bɛ se ka a latimiya tuun? Aw ye kɔgɔ kɛ aw yɛrɛw ra. Aw y’a to hɛra ye kɛ aw ni ɲɔgɔn cɛ.»
50 O sal é uma coisa útil; mas, se perder o gosto, como é que vocês poderão lhe dar gosto de novo? Tenham sal em vocês mesmos e vivam em paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.