Marcos 6
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NAA
1 O kɔ, Yesu bɔra o yɔrɔ ra, ka taga a lamɔdugu ra. A ta karamɔgɔdenw tugura a kɔ.
1 Tendo saído dali, Jesus foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Nɛnɛkirilon* sera minkɛ, Yesu ka mɔgɔw karan damina karanso* kɔnɔ. Mɔgɔ caman tun bɛ a lamɛnna; o kabakoyara fɔ o tun b’a fɔra ko: «A bɔra ni nin kow bɛɛ ye min? Nin hakiritigiya min b’a fɛ, jɔntigi le ka o di a ma? A bɛ nin kabakow kɛra cogo di le?»
2 Chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga, e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: — De onde lhe vem tudo isso? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 O ko: «Yirilɛsɛbaga tɛ wa? Mariyamu dencɛ, Yakuba ni Zoze ni Zude ni Simɔn, olugu kɔrɔcɛ tɛ wa? A dɔgɔmusow tɛ an fɛ yan wa?»
3 Não é este o carpinteiro, o filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não vivem aqui entre nós? E escandalizavam-se por causa dele.
4 Nka Yesu k’a fɔ o ye ko: «Cira tɛ dɔgɔya yɔrɔ si, ni a yɛrɛ ta dugu tɛ, a yɛrɛ balemaw cɛ ra, ani a yɛrɛ ta lu.»
4 Jesus, porém, lhes disse:
5 O mɔgɔw ta lanabariya kosɔn, Yesu ma kabako caman kɛ; a ka a boro la banabagatɔ dama dama kan dɔrɔn ka o kɛnɛya.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, a não ser curar uns poucos doentes, impondo-lhes as mãos.
6 O mɔgɔw ta lanabariya ka Yesu kabakoya.
6 E admirava-se da incredulidade deles. Jesus percorria as aldeias vizinhas, ensinando.
7 A ka a ta karamɔgɔden tan ni fla wele, ka o ci mɔgɔ fla fla; a ka sebagaya di o ma ka jinaw gbɛn.
7 Chamou os doze e passou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 A k’a fɔ o ye ko: «Ni bere dama tɛ, aw kana fɛn wɛrɛ ta ka taga tagama ra; aw kana domunifɛn ta, aw kana bɔrɔ ta, aw kana wari yɛrɛ bla aw kun.»
8 Ordenou-lhes que não levassem nada para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem sacola, nem dinheiro;
9 A ko: «Aw ye sanbara don aw sen na, nka aw kana derege fla don.»
9 e que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 A k’a fɔ o ye tuun ko: «Ni aw jigira lu min kɔnɔ, aw ye to o lu kɔnɔ fɔ ka taga se aw bɔlon ma o yɔrɔ ra.
10 E recomendou-lhes:
11 Nka ni dugu min mɔgɔw ma sɔn ka aw lajigi, ni o banna aw ta kuma ma, aw bɔtɔ o dugu ra, aw ye aw sennabuguri gbongbon yi; o bɛna kɛ aw seere ye o mɔgɔw kama.»
11 Se em algum lugar não quiserem recebê-los nem ouvi-los, ao saírem dali sacudam o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Ayiwa, karamɔgɔdenw tagara mɔgɔw waaju ko o ye nimisa o ta jurumunw na.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 O ka jinatɔ caman ta jinaw gbɛn ka bɔ o ra. O ka turu mun banabagatɔ caman na ka Ala daari o ye ka o kɛnɛya.
13 Expulsavam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Ayiwa, masacɛ Herodi* nana Yesu ko mɛn, sabu mɔgɔw bɛɛ tun bɛ Yesu ko fɔra. Dɔw tun b’a fɔra ko: «Yuhana Batizerikɛbaga le kununa ka bɔ saya ra! O le kosɔn sebagaya b’a fɛ ka kabakow kɛ.»
14 Isto chegou aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus havia se tornado conhecido. E alguns diziam: “João Batista ressuscitou dentre os mortos e, por isso, forças miraculosas operam nele.”
15 Dɔw ko, ko cira Iliya lo, dɔw fana ko, ko cira minw tɛmɛna kakɔrɔ, ko olugu dɔ lo.
15 Outros diziam: “É Elias.” Ainda outros diziam: “É profeta como um dos antigos profetas.”
16 Nka masacɛ ka o kow mɛn minkɛ, a ko: «Ne ka Yuhana min kun tigɛ, ale le kununa.»
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: — É João, a quem eu mandei decapitar, que ressuscitou.
17 Sabu masacɛ Herodi yɛrɛ tun ka Yuhana mina k’a siri k’a bla kaso ra. O tun kɛra a balemacɛ Filipe ta muso Herodiyadi le kosɔn, sabu Herodi tun ka o muso furu.
17 Porque o próprio Herodes havia mandado prender João e amarrá-lo na prisão, por causa de Herodias, mulher do seu irmão Filipe, com a qual Herodes havia casado.
18 O kosɔn Yuhana tun k’a fɔ a ye ko: «Ka i balemacɛ muso mina a ra ka a furu, o ma bɛn!»
18 Pois João lhe dizia: “Você não tem o direito de viver com a mulher do seu irmão.”
19 O kosɔn Herodiyadi tun bɛ Yuhana kɔninya kosɛbɛ; a tun b’a fɛ ka Yuhana faga, nka ale yɛrɛ tun tɛ se,
19 Herodias odiava João Batista e queria matá-lo, mas não conseguia fazer isso.
20 sabu Herodi tun bɛ siran Yuhana ɲa. A tun k’a lɔn ko mɔgɔ terennin lo, ani mɔgɔ saninman. O kosɔn a tun b’a janto Yuhana ra. Ni a tun ka Yuhana ta kumaw lamɛn, a hakiri tun bɛ ɲagami; o bɛɛ n’a ta, o kumaw tun ka di a ye.
20 Porque Herodes temia João, sabendo que era homem justo e santo, e o mantinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, embora gostasse de escutá-lo.
21 Ayiwa, Herodiyadi sagonanlon nana se. Masacɛ Herodi worolon kunbɛn nana se, a ka ɲanagbɛba dɔ labɛn a jɛnɲɔgɔnw ye, ani sorasikuntigiw, ani Galile mɔgɔbaw ye.
21 Chegando uma ocasião favorável, em que Herodes, no dia do seu aniversário, deu um banquete às autoridades, aos oficiais militares e às pessoas importantes da Galileia,
22 Herodiyadi denmuso nana don, ka dɔn kɛ. A ko diyara masacɛ ni a jɛnɲɔgɔnw ye. Masacɛ k’a fɔ sungurunin ye ko: «I bɛ fɛn min fɛ, o fɔ ne ye, ne bɛna o di i ma!»
22 a filha de Herodias entrou no salão e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convidados. Então o rei disse à jovem: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Herodi karira sungurunin ye ko: «Ni i ka fɛn min daari ne fɛ, ne bɛna o di i ma; hali ni a kɛra ne ta jamana tarancɛ le ye.»
23 E fez este juramento: — O que você me pedir eu lhe darei, mesmo que seja a metade do meu reino.
24 Sungurunin bɔra kɛnɛ ma ka taga a bamuso ɲininka ko: «Ne ka kan ka mun le daari?» A bamuso ka a jaabi ko: «Yuhana Batizerikɛbaga kunkolo.»
24 Ela saiu e foi perguntar à mãe: — O que pedirei? A mãe respondeu: — A cabeça de João Batista.
25 O yɔrɔnin bɛɛ sungurunin teliyara ka don masacɛ fɛ ka taga a fɔ a ye ko: «Ne b’a fɛ i ye Yuhana Batizerikɛbaga kunkolo bla minan dɔ kɔnɔ, k’a di ne ma yan sisan!»
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: — Quero que, sem demora, o senhor me dê num prato a cabeça de João Batista.
26 O kuma ka masacɛ ɲanasisi; nka a karira minkɛ sungurunin ye jama bɛɛ ɲa na, a tun tɛ se ka ban sungurunin ta kuma ma tuun.
26 O rei ficou muito triste, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não quis negar o pedido da jovem.
27 O yɔrɔnin bɛɛ a ka sorasi dɔ ci ko a ye taga Yuhana kunkolo tigɛ ka na ni a ye. O cɛ tagara kasobon kɔnɔ ka taga Yuhana kunkolo tigɛ,
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi e o decapitou na prisão,
28 k’a bla minan dɔ kɔnɔ ka na a di sungurunin ma. Sungurunin tagara a di a bamuso ma.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a entregou à sua mãe.
29 Yuhana ta karamɔgɔdenw ko o mɛn minkɛ, o nana a su ta ka taga a don kaburu ra.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram o corpo dele e o colocaram num túmulo.
30 Ayiwa, Yesu ta ciradenw kɔsegira minkɛ, o nana lajɛn Yesu kɔrɔ. O ka ko minw bɛɛ kɛ, ani o ka mɔgɔw karan cogo min na, o ka o bɛɛ lakari Yesu ye.
30 Os apóstolos voltaram à presença de Jesus e lhe relataram tudo o que tinham feito e ensinado.
31 O tuma Yesu k’a fɔ o ye ko: «An ye bɔ yan, an ye taga an danna kongo kɔnɔ yɔrɔ dɔ ra ka taga nɛnɛkiri dɔɔnin.» Yesu ka o fɔ, sabu mɔgɔw tun bɛ nana o fɛ caman; o bɛ taga o bɛ na tuma bɛɛ, hali domunikɛyɔrɔ yɛrɛ tun tɛ sɔrɔ Yesu ni a ta karamɔgɔdenw fɛ.
31 E ele lhes disse: Isto porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem muitos os que iam e vinham.
32 O cogo ra, o donna kurun dɔ kɔnɔ ji kan, ka taga yɔrɔ dɔ ra kongo kɔnɔ o danna.
32 Então foram de barco para um lugar deserto, à parte.
33 Mɔgɔ caman ka o tagatɔ ye kurun kɔnɔ, k’a lɔn ko olugu lo. Mɔgɔw bɔra kɛrɛfɛduguw bɛɛ ra ka bori ka taga kɔn o ɲa o yɔrɔ ra yi.
33 Muitos, porém, os viram sair e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Yesu bɔra kurun kɔnɔ minkɛ, a ka jamaba ye; o hina donna a ra, sabu o tun bɛ o yɛrɛ ma, i ko gbɛnbaga tɛ saga minw na. Yesu ka a damina ka o karan fɛn caman na.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Ayiwa, i n’a fɔ wagati tun janfara, karamɔgɔdenw gbarara Yesu ra k’a fɔ a ye ko: «A flɛ, an bɛ kongo le kɔnɔ yan, wagati fana janfara.
35 Como já era bastante tarde, os discípulos se aproximaram de Jesus e disseram: — Este lugar é deserto, e já é bastante tarde.
36 Jama labla, o ye taga togodaw ra, ani kɛrɛfɛduguw ra, ka taga domuni san.»
36 Mande essas pessoas embora, para que, indo pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Yesu ka o jaabi ko: «Aw yɛrɛ ye domuni di o ma!» Karamɔgɔdenw ko: «Hali ni an bɛ wari deniye kɛmɛ fla buru san k’a di nin mɔgɔw ma, o bɛ se ka o bɔ wa?»
37 Jesus, porém, lhes disse: Mas eles disseram: — Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Yesu ka o ɲininka ko: «Buru jori bɛ aw fɛ? Aw ye taga a flɛ.» O tagara, ka na a jaabi ko: «Burukun looru ni jɛgɛden fla.»
38 E Jesus lhes disse: Eles foram se informar e responderam: — Cinco pães e dois peixes.
39 Ayiwa, Yesu k’a fɔ a ta karamɔgɔdenw ye ko o ye mɔgɔw lasigi dugu ma binmisɛnw kan, jɛnkuru jɛnkuru.
39 Então Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Mɔgɔw sigira mɔgɔ kɛmɛ kɛmɛ, ani mɔgɔ bilooru looru.
40 E eles o fizeram, repartindo-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Yesu ka burukun looru ni jɛgɛden fla ta, ka a ɲa kɔrɔta san fɛ ka baraka la Ala ye. O kɔ, a ka buru tigɛtigɛ k’a di a ta karamɔgɔdenw ma ko o ye a tarantaran jama ra. A ka jɛgɛden fla fana di, ko o ye a tarantaran mɔgɔw bɛɛ ra.
41 Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou. Depois partiu os pães e os deu aos seus discípulos para que os distribuíssem. E também repartiu os dois peixes entre todos.
42 Mɔgɔ bɛɛ ka domuni kɛ fɔ ka fa!
42 Todos comeram e se fartaram,
43 O kɔ, burukunkurunw ni jɛgɛ tɔ min tora, o ka segi tan ni fla fa ni o ye.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Mɔgɔ minw tun ka o buruw domu, o tun ye cɛ waga looru.
44 Os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 O yɔrɔnin bɛɛ, Yesu ka karamɔgɔdenw jagboya ko o ye kurun ta ka ba tigɛ, ka bla ale ɲa, ka taga Bɛtisayida dugu fan fɛ, sani ale yɛrɛ ye jama labla.
45 Logo a seguir, Jesus fez com que os seus discípulos entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, para Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Yesu ka mɔgɔw labla minkɛ, a tagara kuru kan ka taga Ala daari.
46 E, tendo-os despedido, ele subiu ao monte para orar.
47 Su kora ka karamɔgɔdenw to kurun kɔnɔ ba cɛmancɛ ra; o wagati ra Yesu kelenpe tun tora gbele kan.
47 Ao cair da tarde, o barco estava no meio do mar, e Jesus estava sozinho em terra.
48 Yesu nana a ye ko karamɔgɔdenw sɛgɛnin lo kosɛbɛ; o tun tɛ sera ka kurun lataga ɲanaman ji kan, sabu fɔɲɔ tun bɛ o kunbɛnna. Su dugutarama wagati ra, Yesu tagamana ji kan ka taga o nɔ fɛ; a k’a kɛ i n’a fɔ a b’a fɛ ka tɛmɛ o ra.
48 De madrugada, vendo que os discípulos remavam com dificuldade, porque o vento lhes era contrário, Jesus foi até onde eles estavam, andando sobre o mar; e queria passar adiante deles.
49 Karamɔgɔdenw ka a tagamatɔ ye ji kan minkɛ, a kɛra o ɲa na i n’a fɔ su dɔ ja lo; o ka kɛ kule ci ye.
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 Sabu o bɛɛ ɲa tun b’a ra, o bɛɛ ja tun tigɛra. O yɔrɔnin bɛɛ Yesu kumana o fɛ, ko: «Aw ye aw hakiri sigi, ne lo! Aw kana siran!»
50 Pois todos viram Jesus e ficaram apavorados. Mas Jesus imediatamente falou com eles e disse:
51 O kɔ, a donna o fɛ kurun kɔnɔ; fɔɲɔ lɔra. O bɛɛ kabakoyara fɔ ka o kɔnɔnɔban,
51 Então subiu no barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram totalmente perplexos,
52 sabu Yesu tun ka tagamasiyɛn min kɛ, ka buru caya, o tun ma o kɔrɔ faamu; o hakiri belen tun datugunin lo.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães, pois o coração deles estava endurecido.
53 Yesu ni a ta karamɔgɔdenw ka ba tigɛ minkɛ, o tagara se Zenesarɛtikaw ta mara ra; o ka kurun lɔ bada ra.
53 Estando já no outro lado, chegaram à terra de Genesaré, onde atracaram.
54 O bɔra kurun kɔnɔ minkɛ, o yɔrɔnin bɛɛ mɔgɔw ka Yesu lɔn.
54 Saindo eles do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 O borira ka taga yɔrɔ bɛɛ ra, ka taga banabagatɔw ta o ta lananw kan ka na ni o ye a fɛ. Ni mɔgɔw tun k’a mɛn ko a bɛ yɔrɔ o yɔrɔ, o tun bɛ taga a kɔ.
55 E eles, percorrendo toda aquela região, começaram a trazer em leitos os enfermos e os levavam para onde ouviam que ele estava.
56 Ni Yesu tun sera yɔrɔ o yɔrɔ, duguba o, dugumisɛn o, walama togoda o, mɔgɔw tun bɛ na ni banabagatɔw ye ka na o la kɛnɛgbɛyɔrɔw ra, ka a daari ko a ye sabari k’a to o ye maga a ta derege dagbolo dama ra. Ni min o min tun magara a ra, o tun bɛ kɛnɛya.
56 Onde quer que ele entrasse, nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, pedindo-lhe que os deixasse tocar ao menos na borda da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.