Marcos 6
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARA
1 O kɔ, Yesu bɔra o yɔrɔ ra, ka taga a lamɔdugu ra. A ta karamɔgɔdenw tugura a kɔ.
1 Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Nɛnɛkirilon* sera minkɛ, Yesu ka mɔgɔw karan damina karanso* kɔnɔ. Mɔgɔ caman tun bɛ a lamɛnna; o kabakoyara fɔ o tun b’a fɔra ko: «A bɔra ni nin kow bɛɛ ye min? Nin hakiritigiya min b’a fɛ, jɔntigi le ka o di a ma? A bɛ nin kabakow kɛra cogo di le?»
2 Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 O ko: «Yirilɛsɛbaga tɛ wa? Mariyamu dencɛ, Yakuba ni Zoze ni Zude ni Simɔn, olugu kɔrɔcɛ tɛ wa? A dɔgɔmusow tɛ an fɛ yan wa?»
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Nka Yesu k’a fɔ o ye ko: «Cira tɛ dɔgɔya yɔrɔ si, ni a yɛrɛ ta dugu tɛ, a yɛrɛ balemaw cɛ ra, ani a yɛrɛ ta lu.»
4 Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 O mɔgɔw ta lanabariya kosɔn, Yesu ma kabako caman kɛ; a ka a boro la banabagatɔ dama dama kan dɔrɔn ka o kɛnɛya.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 O mɔgɔw ta lanabariya ka Yesu kabakoya.
6 Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.
7 A ka a ta karamɔgɔden tan ni fla wele, ka o ci mɔgɔ fla fla; a ka sebagaya di o ma ka jinaw gbɛn.
7 Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 A k’a fɔ o ye ko: «Ni bere dama tɛ, aw kana fɛn wɛrɛ ta ka taga tagama ra; aw kana domunifɛn ta, aw kana bɔrɔ ta, aw kana wari yɛrɛ bla aw kun.»
8 Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;
9 A ko: «Aw ye sanbara don aw sen na, nka aw kana derege fla don.»
9 que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 A k’a fɔ o ye tuun ko: «Ni aw jigira lu min kɔnɔ, aw ye to o lu kɔnɔ fɔ ka taga se aw bɔlon ma o yɔrɔ ra.
10 E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.
11 Nka ni dugu min mɔgɔw ma sɔn ka aw lajigi, ni o banna aw ta kuma ma, aw bɔtɔ o dugu ra, aw ye aw sennabuguri gbongbon yi; o bɛna kɛ aw seere ye o mɔgɔw kama.»
11 Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Ayiwa, karamɔgɔdenw tagara mɔgɔw waaju ko o ye nimisa o ta jurumunw na.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;
13 O ka jinatɔ caman ta jinaw gbɛn ka bɔ o ra. O ka turu mun banabagatɔ caman na ka Ala daari o ye ka o kɛnɛya.
13 expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Ayiwa, masacɛ Herodi* nana Yesu ko mɛn, sabu mɔgɔw bɛɛ tun bɛ Yesu ko fɔra. Dɔw tun b’a fɔra ko: «Yuhana Batizerikɛbaga le kununa ka bɔ saya ra! O le kosɔn sebagaya b’a fɛ ka kabakow kɛ.»
14 Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
15 Dɔw ko, ko cira Iliya lo, dɔw fana ko, ko cira minw tɛmɛna kakɔrɔ, ko olugu dɔ lo.
15 Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.
16 Nka masacɛ ka o kow mɛn minkɛ, a ko: «Ne ka Yuhana min kun tigɛ, ale le kununa.»
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.
17 Sabu masacɛ Herodi yɛrɛ tun ka Yuhana mina k’a siri k’a bla kaso ra. O tun kɛra a balemacɛ Filipe ta muso Herodiyadi le kosɔn, sabu Herodi tun ka o muso furu.
17 Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.
18 O kosɔn Yuhana tun k’a fɔ a ye ko: «Ka i balemacɛ muso mina a ra ka a furu, o ma bɛn!»
18 Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 O kosɔn Herodiyadi tun bɛ Yuhana kɔninya kosɛbɛ; a tun b’a fɛ ka Yuhana faga, nka ale yɛrɛ tun tɛ se,
19 E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.
20 sabu Herodi tun bɛ siran Yuhana ɲa. A tun k’a lɔn ko mɔgɔ terennin lo, ani mɔgɔ saninman. O kosɔn a tun b’a janto Yuhana ra. Ni a tun ka Yuhana ta kumaw lamɛn, a hakiri tun bɛ ɲagami; o bɛɛ n’a ta, o kumaw tun ka di a ye.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.
21 Ayiwa, Herodiyadi sagonanlon nana se. Masacɛ Herodi worolon kunbɛn nana se, a ka ɲanagbɛba dɔ labɛn a jɛnɲɔgɔnw ye, ani sorasikuntigiw, ani Galile mɔgɔbaw ye.
21 E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,
22 Herodiyadi denmuso nana don, ka dɔn kɛ. A ko diyara masacɛ ni a jɛnɲɔgɔnw ye. Masacɛ k’a fɔ sungurunin ye ko: «I bɛ fɛn min fɛ, o fɔ ne ye, ne bɛna o di i ma!»
22 entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Herodi karira sungurunin ye ko: «Ni i ka fɛn min daari ne fɛ, ne bɛna o di i ma; hali ni a kɛra ne ta jamana tarancɛ le ye.»
23 E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.
24 Sungurunin bɔra kɛnɛ ma ka taga a bamuso ɲininka ko: «Ne ka kan ka mun le daari?» A bamuso ka a jaabi ko: «Yuhana Batizerikɛbaga kunkolo.»
24 Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.
25 O yɔrɔnin bɛɛ sungurunin teliyara ka don masacɛ fɛ ka taga a fɔ a ye ko: «Ne b’a fɛ i ye Yuhana Batizerikɛbaga kunkolo bla minan dɔ kɔnɔ, k’a di ne ma yan sisan!»
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 O kuma ka masacɛ ɲanasisi; nka a karira minkɛ sungurunin ye jama bɛɛ ɲa na, a tun tɛ se ka ban sungurunin ta kuma ma tuun.
26 Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 O yɔrɔnin bɛɛ a ka sorasi dɔ ci ko a ye taga Yuhana kunkolo tigɛ ka na ni a ye. O cɛ tagara kasobon kɔnɔ ka taga Yuhana kunkolo tigɛ,
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,
28 k’a bla minan dɔ kɔnɔ ka na a di sungurunin ma. Sungurunin tagara a di a bamuso ma.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.
29 Yuhana ta karamɔgɔdenw ko o mɛn minkɛ, o nana a su ta ka taga a don kaburu ra.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.
30 Ayiwa, Yesu ta ciradenw kɔsegira minkɛ, o nana lajɛn Yesu kɔrɔ. O ka ko minw bɛɛ kɛ, ani o ka mɔgɔw karan cogo min na, o ka o bɛɛ lakari Yesu ye.
30 Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.
31 O tuma Yesu k’a fɔ o ye ko: «An ye bɔ yan, an ye taga an danna kongo kɔnɔ yɔrɔ dɔ ra ka taga nɛnɛkiri dɔɔnin.» Yesu ka o fɔ, sabu mɔgɔw tun bɛ nana o fɛ caman; o bɛ taga o bɛ na tuma bɛɛ, hali domunikɛyɔrɔ yɛrɛ tun tɛ sɔrɔ Yesu ni a ta karamɔgɔdenw fɛ.
31 E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.
32 O cogo ra, o donna kurun dɔ kɔnɔ ji kan, ka taga yɔrɔ dɔ ra kongo kɔnɔ o danna.
32 Então, foram sós no barco para um lugar solitário.
33 Mɔgɔ caman ka o tagatɔ ye kurun kɔnɔ, k’a lɔn ko olugu lo. Mɔgɔw bɔra kɛrɛfɛduguw bɛɛ ra ka bori ka taga kɔn o ɲa o yɔrɔ ra yi.
33 Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Yesu bɔra kurun kɔnɔ minkɛ, a ka jamaba ye; o hina donna a ra, sabu o tun bɛ o yɛrɛ ma, i ko gbɛnbaga tɛ saga minw na. Yesu ka a damina ka o karan fɛn caman na.
34 Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Ayiwa, i n’a fɔ wagati tun janfara, karamɔgɔdenw gbarara Yesu ra k’a fɔ a ye ko: «A flɛ, an bɛ kongo le kɔnɔ yan, wagati fana janfara.
35 Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;
36 Jama labla, o ye taga togodaw ra, ani kɛrɛfɛduguw ra, ka taga domuni san.»
36 despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Yesu ka o jaabi ko: «Aw yɛrɛ ye domuni di o ma!» Karamɔgɔdenw ko: «Hali ni an bɛ wari deniye kɛmɛ fla buru san k’a di nin mɔgɔw ma, o bɛ se ka o bɔ wa?»
37 Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Yesu ka o ɲininka ko: «Buru jori bɛ aw fɛ? Aw ye taga a flɛ.» O tagara, ka na a jaabi ko: «Burukun looru ni jɛgɛden fla.»
38 E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Ayiwa, Yesu k’a fɔ a ta karamɔgɔdenw ye ko o ye mɔgɔw lasigi dugu ma binmisɛnw kan, jɛnkuru jɛnkuru.
39 Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Mɔgɔw sigira mɔgɔ kɛmɛ kɛmɛ, ani mɔgɔ bilooru looru.
40 E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Yesu ka burukun looru ni jɛgɛden fla ta, ka a ɲa kɔrɔta san fɛ ka baraka la Ala ye. O kɔ, a ka buru tigɛtigɛ k’a di a ta karamɔgɔdenw ma ko o ye a tarantaran jama ra. A ka jɛgɛden fla fana di, ko o ye a tarantaran mɔgɔw bɛɛ ra.
41 Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.
42 Mɔgɔ bɛɛ ka domuni kɛ fɔ ka fa!
42 Todos comeram e se fartaram;
43 O kɔ, burukunkurunw ni jɛgɛ tɔ min tora, o ka segi tan ni fla fa ni o ye.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Mɔgɔ minw tun ka o buruw domu, o tun ye cɛ waga looru.
44 Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.
45 O yɔrɔnin bɛɛ, Yesu ka karamɔgɔdenw jagboya ko o ye kurun ta ka ba tigɛ, ka bla ale ɲa, ka taga Bɛtisayida dugu fan fɛ, sani ale yɛrɛ ye jama labla.
45 Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Yesu ka mɔgɔw labla minkɛ, a tagara kuru kan ka taga Ala daari.
46 E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.
47 Su kora ka karamɔgɔdenw to kurun kɔnɔ ba cɛmancɛ ra; o wagati ra Yesu kelenpe tun tora gbele kan.
47 Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Yesu nana a ye ko karamɔgɔdenw sɛgɛnin lo kosɛbɛ; o tun tɛ sera ka kurun lataga ɲanaman ji kan, sabu fɔɲɔ tun bɛ o kunbɛnna. Su dugutarama wagati ra, Yesu tagamana ji kan ka taga o nɔ fɛ; a k’a kɛ i n’a fɔ a b’a fɛ ka tɛmɛ o ra.
48 E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.
49 Karamɔgɔdenw ka a tagamatɔ ye ji kan minkɛ, a kɛra o ɲa na i n’a fɔ su dɔ ja lo; o ka kɛ kule ci ye.
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 Sabu o bɛɛ ɲa tun b’a ra, o bɛɛ ja tun tigɛra. O yɔrɔnin bɛɛ Yesu kumana o fɛ, ko: «Aw ye aw hakiri sigi, ne lo! Aw kana siran!»
50 Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
51 O kɔ, a donna o fɛ kurun kɔnɔ; fɔɲɔ lɔra. O bɛɛ kabakoyara fɔ ka o kɔnɔnɔban,
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,
52 sabu Yesu tun ka tagamasiyɛn min kɛ, ka buru caya, o tun ma o kɔrɔ faamu; o hakiri belen tun datugunin lo.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Yesu ni a ta karamɔgɔdenw ka ba tigɛ minkɛ, o tagara se Zenesarɛtikaw ta mara ra; o ka kurun lɔ bada ra.
53 Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.
54 O bɔra kurun kɔnɔ minkɛ, o yɔrɔnin bɛɛ mɔgɔw ka Yesu lɔn.
54 Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;
55 O borira ka taga yɔrɔ bɛɛ ra, ka taga banabagatɔw ta o ta lananw kan ka na ni o ye a fɛ. Ni mɔgɔw tun k’a mɛn ko a bɛ yɔrɔ o yɔrɔ, o tun bɛ taga a kɔ.
55 e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.
56 Ni Yesu tun sera yɔrɔ o yɔrɔ, duguba o, dugumisɛn o, walama togoda o, mɔgɔw tun bɛ na ni banabagatɔw ye ka na o la kɛnɛgbɛyɔrɔw ra, ka a daari ko a ye sabari k’a to o ye maga a ta derege dagbolo dama ra. Ni min o min tun magara a ra, o tun bɛ kɛnɛya.
56 Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.