Marcos 5
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NVI
1 Ayiwa, Yesu ni a ta karamɔgɔdenw sera ba kɔ fɛ, Gerasakaw ta mara ye.
1 Eles atravessaram o mar e foram para a região dos gerasenos.
2 O jigira ka bɔ kurun kɔnɔ yɔrɔ min na dɔrɔn, cɛ jinatɔ dɔ bɔra kaburulo ra ka na Yesu kunbɛn.
2 Quando Jesus desembarcou, um homem com um espírito imundo veio dos sepulcros ao seu encontro.
3 O cɛ tun tagara to kaburulo ra a kelen na yi. Mɔgɔ si tun tɛ se ka a siri tuun ka to yɔrɔ kelen na, hali ni a tun kɛra ni nɛgɛjɔrɔkɔ le ye;
3 Esse homem vivia nos sepulcros, e ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo com correntes;
4 sabu tuma caman na, o k’a mina ka nɛgɛ don a sen na, k’a siri ni nɛgɛjɔrɔkɔ ye. Nka a tun bɛ o nɛgɛw karikari, ka nɛgɛjɔrɔkɔw fana tigɛtigɛ. O se tun tɛ mɔgɔ si ye k’a mina ka to yɔrɔ kelen na.
4 pois muitas vezes lhe haviam sido acorrentados pés e mãos, mas ele arrebentara as correntes e quebrara os ferros de seus pés. Ninguém era suficientemente forte para dominá-lo.
5 Su ni tere o cɛ tun bɛ yaala tuma bɛɛ kaburuw cɛ ra, ani kuruw kan; a bɛ kule ci ka a yɛrɛ mandimi ni kabakuruw ye.
5 Noite e dia ele andava gritando e cortando-se com pedras entre os sepulcros e nas colinas.
6 A tora yɔrɔjan ka Yesu ye; a borira ka na a kinbiri gban a kɔrɔ,
6 Quando ele viu Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele,
7 ka pɛrɛn ni kanba ye, ko: «Mun le bɛ ne ni i cɛ, Yesu, Den* min bɔra Ala Kɔrɔtaninba ra? Ne bɛ i daari, i ye a kɛ Ala kosɔn, i kana ne tɔɔrɔ.»
7 e gritou em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te por Deus que não me atormentes! "
8 A tun bɛ o fɔra, sabu Yesu tun b’a fɔra a ye ko: «Jina, bɔ nin cɛ ra!»
8 Pois Jesus lhe tinha dito: "Saia deste homem, espírito imundo! "
9 Yesu ka a ɲininka ko: «I tɔgɔ ye di?» A ka Yesu jaabi ko: «Ne tɔgɔ ye ko ‹Jamaba›, sabu an ka ca.»
9 Então Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Meu nome é Legião", respondeu ele, "porque somos muitos".
10 Ayiwa, o jinaw ka Yesu daari k’a gbɛlɛya, ko a ye sabari a kana olugu gbɛn ka bɔ jamana kɔnɔ.
10 E implorava a Jesus, com insistência, que não os mandasse sair daquela região.
11 Ayiwa, lɛkuruba dɔ tun bɛ domuni kɛra kuru kɛrɛ fɛ.
11 Uma grande manada de porcos estava pastando numa colina próxima.
12 Jinaw ka Yesu daari kosɛbɛ, k’a fɔ a ye ko: «An bla ka taga nin lɛw cɛ ra, janko an ye don olugu ra.»
12 Os demônios imploraram a Jesus: "Manda-nos para os porcos, para que entremos neles".
13 Yesu sɔnna; jinaw bɔra cɛ ra ka taga don lɛw ra. O kɛra minkɛ, lɛw bɛɛ girinna ka jigi kuru jigijigi fɛ ka taga ben baji ra; o bɛɛ fagara ji ra. O tun bɛ lɛ waga fla bɔ.
13 Ele lhes deu permissão, e os espíritos imundos saíram e entraram nos porcos. A manada de cerca de dois mil porcos atirou-se precipício abaixo, em direção ao mar, e nele se afogou.
14 A kɛra ten minkɛ, lɛgbɛnbagaw borira ka taga o fɔ dugu kɔnɔ, ani togodaw ra. Mɔgɔw tagara a flɛ, k’a lɔn min kɛra.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos na cidade e nos campos, e o povo foi ver o que havia acontecido.
15 O sera Yesu kɔrɔ, k’a ye ko jina caman tun bɛ cɛ min na, o cɛ siginin bɛ, derege bɛ a kan na, a ɲamalɔra. Siranya ka o mina.
15 Quando se aproximaram de Jesus, viram ali o homem que fora possesso da legião de demônios, assentado, vestido e em perfeito juízo; e ficaram com medo.
16 Ayiwa, o ko tun kɛra minw ɲa na, olugu ka o lakari mɔgɔ tɔw ye: min kɛra jinatɔ ra, ani min kɛra lɛw ra.
16 Os que o tinham visto contaram ao povo o que acontecera ao endemoninhado, e falaram também sobre os porcos.
17 Mɔgɔw ka o kuma mɛn minkɛ, o ka kɛ Yesu daari ye k’a gbɛlɛya, ko a ye taga ka bɔ olugu ta mara ra.
17 Então o povo começou a suplicar a Jesus que saísse do território deles.
18 Ayiwa, ka Yesu dontɔ to kurun kɔnɔ, jinaw tun bɛ o cɛ min na, ale ka Yesu daari kosɛbɛ, ko a y’a to ale ye taga ni a ye.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, o homem que estivera endemoninhado suplicava-lhe que o deixasse ir com ele.
19 Nka Yesu ma sɔn; Yesu k’a fɔ a ye ko: «Taga i ta so, i ta somɔgɔw fɛ; Matigi Ala ka min kɛ i ye, ani a makarira i ra cogo min na, i ye o bɛɛ lakari o ye.»
19 Jesus não o permitiu, mas disse: "Vá para casa, para a sua família e anuncie-lhes quanto o Senhor fez por você e como teve misericórdia de você".
20 Cɛ tagara; Yesu ka fɛn o fɛn kɛ a ye, a ka o kibaro fɔ Dekapɔli mara bɛɛ ra. Mɔgɔw bɛɛ kabakoyara.
20 Então, aquele homem se foi e começou a anunciar em Decápolis quanto Jesus tinha feito por ele. Todos ficavam admirados.
21 Yesu donna kurun kɔnɔ ka ba tigɛ ka sekɔ ka na ba ɲa dɔ kan. O yɔrɔ ra jamaba nana lajɛn a kɔrɔ tuun k’a to bada ra.
21 Tendo Jesus voltado de barco para a outra margem, uma grande multidão se reuniu ao seu redor, enquanto ele estava à beira do mar.
22 Ayiwa, karanso* kuntigi min tɔgɔ tun ye ko Zayirusi, ale ka Yesu ye minkɛ, a nana a kinbiri gban Yesu kɔrɔ.
22 Então chegou ali um dos dirigentes da sinagoga, chamado Jairo. Vendo Jesus, prostrou-se aos seus pés
23 A ka Yesu daari kosɛbɛ; a ko: «Ne denmusonin bɛ ɲini ka sa, sabari ka na i boro la a kan ka a kɛnɛya, janko a ye ɲanamanya tuun.»
23 e lhe implorou insistentemente: "Minha filhinha está morrendo! Vem, por favor, e impõe as mãos sobre ela, para que seja curada e viva".
24 Yesu tagara ni a ye. Jamaba tugura a kɔ fɔ ka a gbɛndɛ.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão o seguia e o comprimia.
25 O y’a sɔrɔ muso dɔ tun bɛ jama ra, joribɔnbana tun bɛ ale ra kabini san tan ni fla.
25 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 A tun sɛgɛra kosɛbɛ flakɛbaga caman boro, k’a bororafɛnw bɛɛ ban, nka o si tun ma foyi ɲa; a ta bana yɛrɛ tun bɛ juguyara le.
26 Ela padecera muito sob o cuidado de vários médicos e gastara tudo o que tinha, mas, em vez de melhorar, piorava.
27 O muso tun ka Yesu ko mɛn; a nana don jama ra ka maga Yesu ta derege ra, a kɔ fɛ.
27 Quando ouviu falar de Jesus, chegou-se por trás dele, no meio da multidão, e tocou em seu manto,
28 Sabu a tun b’a fɔra a yɛrɛ kɔnɔ ko: «Ni ne sera ka maga a ta derege dama ra, ne bɛna kɛnɛya.»
28 porque pensava: "Se eu tão-somente tocar em seu manto, ficarei curada".
29 A magara Yesu ta derege ra minkɛ, o yɔrɔnin kelen bɛɛ ra a ta joribɔn lɔra. A k’a ye a farikolo ra ko ale kɛnɛyara ka bɔ a ta bana ra.
29 Imediatamente cessou sua hemorragia e ela sentiu em seu corpo que estava livre do seu sofrimento.
30 O yɔrɔnin bɛɛ ra Yesu k’a lɔn a yɛrɛ ma ko sebagaya dɔ bɔra ale ra; a ka a ɲa munu jama cɛ ma k’a fɔ ko: «Jɔntigi le magara ne ta derege ra?»
30 No mesmo instante, Jesus percebeu que dele havia saído poder, virou-se para a multidão e perguntou: "Quem tocou em meu manto? "
31 A ta karamɔgɔdenw ko: «A flɛ, jamaba nin ka i gbɛndɛ, i belen ko: ‹Jɔn magara ne ra?› »
31 Responderam os seus discípulos: "Vês a multidão aglomerada ao teu redor e ainda perguntas: ‘Quem tocou em mim? ’ "
32 Nka Yesu ka a ɲa munu ka a kɛrɛfɛmɔgɔw flɛ, janko mɔgɔ min ka o kɛ, a ye o tigi ye.
32 Mas Jesus continuou olhando ao seu redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Muso siranna fɔ a bɛ yɛrɛyɛrɛ, sabu a tun k’a lɔn ko min kɛra ale ra; a nana a yɛrɛ ben Yesu sen kɔrɔ, ka can bɛɛ fɔ a ye.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe tinha acontecido, aproximou-se, prostrou-se aos seus pés e, tremendo de medo, contou-lhe toda a verdade.
34 Yesu ko a ma ko: «Ne denmuso, i ta lanaya ka i kisi; taga hɛra ra, Ala ye i to kɛnɛya ra.»
34 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz e fique livre do seu sofrimento".
35 Ka Yesu to o kuma ra, mɔgɔ dɔw bɔra karanso kuntigi ta so ka na a fɔ a ye ko: «I denmuso sara, mun na i bɛ karamɔgɔ sɛgɛra tuun?»
35 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegaram algumas pessoas da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga. "Sua filha morreu", disseram eles. "Não precisa mais incomodar o mestre! "
36 Nka Yesu ma o ta kuma jate; a k’a fɔ karanso kuntigi ye ko: «I kana siran, la ne ra dɔrɔn!»
36 Não fazendo caso do que eles disseram, Jesus disse ao dirigente da sinagoga: "Não tenha medo; tão-somente creia".
37 O tagatɔ, Yesu ma sɔn mɔgɔ si ye taga ni a ye, fɔ Piyɛri, ani Yakuba, ani Yakuba balemacɛ Yuhana.
37 E não deixou ninguém segui-lo, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 O sera karanso kuntigi ta so kɔnɔ minkɛ, Yesu k’a ye ko jamaba tun bɛ yi, o bɛɛ bɛ kasira ka mankan ci, ka kule ci.
38 Quando chegaram à casa do dirigente da sinagoga, Jesus viu um alvoroço, com gente chorando e se lamentando em alta voz.
39 Yesu donna; a k’a fɔ o ye ko: «Mun kosɔn aw bɛ mankan cira, ka kasi? Den ma sa, a bɛ sunɔgɔra le.»
39 Então entrou e lhes disse: "Por que todo este alvoroço e lamento? A criança não está morta, mas dorme".
40 O mɔgɔw ka kɛ a lɔgɔbɔ ye. A ka o bɛɛ labɔ kɛnɛ ma. Den tun lanin bɛ bon min kɔnɔ, a donna yi ni den facɛ ni a bamuso ye, ani a ta karamɔgɔden minw tun bɛ ni a ye.
40 Mas todos começaram a rir de Jesus. Ele, porém, ordenou que eles saíssem, tomou consigo o pai e a mãe da criança e os discípulos que estavam com ele, e entrou onde se encontrava a criança.
41 A ka den mina a boro ma k’a fɔ a ye ko: «Talita kumi!» O kɔrɔ ye ko: «Sungurunin, ne b’a fɔ i ye ko i ye wuri.»
41 Tomou-a pela mão e lhe disse: "Talita cumi! ", que significa: "Menina, eu lhe ordeno, levante-se! ".
42 O yɔrɔnin kelen bɛɛ ra sungurunin wurira ka kɛ tagama ye; a si tun ye san tan ni fla. O bɛɛ kabakoyara kosɛbɛ, fɔ ka o kɔnɔnɔban.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos de idade, levantou-se e começou a andar. Isso os deixou atônitos.
43 Yesu k’a fɔ o ye k’a gbɛlɛya ko: «Aw kana a to mɔgɔ wɛrɛ ye nin ko mɛn.» O kɔ fɛ, a ko o ye domuni di sungurunin ma.
43 Ele deu ordens expressas para que não dissessem nada a ninguém e mandou que dessem a ela alguma coisa para comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.