Marcos 5
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs BKJ
1 Ayiwa, Yesu ni a ta karamɔgɔdenw sera ba kɔ fɛ, Gerasakaw ta mara ye.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 O jigira ka bɔ kurun kɔnɔ yɔrɔ min na dɔrɔn, cɛ jinatɔ dɔ bɔra kaburulo ra ka na Yesu kunbɛn.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 O cɛ tun tagara to kaburulo ra a kelen na yi. Mɔgɔ si tun tɛ se ka a siri tuun ka to yɔrɔ kelen na, hali ni a tun kɛra ni nɛgɛjɔrɔkɔ le ye;
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 sabu tuma caman na, o k’a mina ka nɛgɛ don a sen na, k’a siri ni nɛgɛjɔrɔkɔ ye. Nka a tun bɛ o nɛgɛw karikari, ka nɛgɛjɔrɔkɔw fana tigɛtigɛ. O se tun tɛ mɔgɔ si ye k’a mina ka to yɔrɔ kelen na.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Su ni tere o cɛ tun bɛ yaala tuma bɛɛ kaburuw cɛ ra, ani kuruw kan; a bɛ kule ci ka a yɛrɛ mandimi ni kabakuruw ye.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 A tora yɔrɔjan ka Yesu ye; a borira ka na a kinbiri gban a kɔrɔ,
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 ka pɛrɛn ni kanba ye, ko: «Mun le bɛ ne ni i cɛ, Yesu, Den* min bɔra Ala Kɔrɔtaninba ra? Ne bɛ i daari, i ye a kɛ Ala kosɔn, i kana ne tɔɔrɔ.»
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 A tun bɛ o fɔra, sabu Yesu tun b’a fɔra a ye ko: «Jina, bɔ nin cɛ ra!»
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Yesu ka a ɲininka ko: «I tɔgɔ ye di?» A ka Yesu jaabi ko: «Ne tɔgɔ ye ko ‹Jamaba›, sabu an ka ca.»
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Ayiwa, o jinaw ka Yesu daari k’a gbɛlɛya, ko a ye sabari a kana olugu gbɛn ka bɔ jamana kɔnɔ.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Ayiwa, lɛkuruba dɔ tun bɛ domuni kɛra kuru kɛrɛ fɛ.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Jinaw ka Yesu daari kosɛbɛ, k’a fɔ a ye ko: «An bla ka taga nin lɛw cɛ ra, janko an ye don olugu ra.»
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Yesu sɔnna; jinaw bɔra cɛ ra ka taga don lɛw ra. O kɛra minkɛ, lɛw bɛɛ girinna ka jigi kuru jigijigi fɛ ka taga ben baji ra; o bɛɛ fagara ji ra. O tun bɛ lɛ waga fla bɔ.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 A kɛra ten minkɛ, lɛgbɛnbagaw borira ka taga o fɔ dugu kɔnɔ, ani togodaw ra. Mɔgɔw tagara a flɛ, k’a lɔn min kɛra.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 O sera Yesu kɔrɔ, k’a ye ko jina caman tun bɛ cɛ min na, o cɛ siginin bɛ, derege bɛ a kan na, a ɲamalɔra. Siranya ka o mina.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Ayiwa, o ko tun kɛra minw ɲa na, olugu ka o lakari mɔgɔ tɔw ye: min kɛra jinatɔ ra, ani min kɛra lɛw ra.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Mɔgɔw ka o kuma mɛn minkɛ, o ka kɛ Yesu daari ye k’a gbɛlɛya, ko a ye taga ka bɔ olugu ta mara ra.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Ayiwa, ka Yesu dontɔ to kurun kɔnɔ, jinaw tun bɛ o cɛ min na, ale ka Yesu daari kosɛbɛ, ko a y’a to ale ye taga ni a ye.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Nka Yesu ma sɔn; Yesu k’a fɔ a ye ko: «Taga i ta so, i ta somɔgɔw fɛ; Matigi Ala ka min kɛ i ye, ani a makarira i ra cogo min na, i ye o bɛɛ lakari o ye.»
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Cɛ tagara; Yesu ka fɛn o fɛn kɛ a ye, a ka o kibaro fɔ Dekapɔli mara bɛɛ ra. Mɔgɔw bɛɛ kabakoyara.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Yesu donna kurun kɔnɔ ka ba tigɛ ka sekɔ ka na ba ɲa dɔ kan. O yɔrɔ ra jamaba nana lajɛn a kɔrɔ tuun k’a to bada ra.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Ayiwa, karanso* kuntigi min tɔgɔ tun ye ko Zayirusi, ale ka Yesu ye minkɛ, a nana a kinbiri gban Yesu kɔrɔ.
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 A ka Yesu daari kosɛbɛ; a ko: «Ne denmusonin bɛ ɲini ka sa, sabari ka na i boro la a kan ka a kɛnɛya, janko a ye ɲanamanya tuun.»
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Yesu tagara ni a ye. Jamaba tugura a kɔ fɔ ka a gbɛndɛ.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 O y’a sɔrɔ muso dɔ tun bɛ jama ra, joribɔnbana tun bɛ ale ra kabini san tan ni fla.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 A tun sɛgɛra kosɛbɛ flakɛbaga caman boro, k’a bororafɛnw bɛɛ ban, nka o si tun ma foyi ɲa; a ta bana yɛrɛ tun bɛ juguyara le.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 O muso tun ka Yesu ko mɛn; a nana don jama ra ka maga Yesu ta derege ra, a kɔ fɛ.
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 Sabu a tun b’a fɔra a yɛrɛ kɔnɔ ko: «Ni ne sera ka maga a ta derege dama ra, ne bɛna kɛnɛya.»
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 A magara Yesu ta derege ra minkɛ, o yɔrɔnin kelen bɛɛ ra a ta joribɔn lɔra. A k’a ye a farikolo ra ko ale kɛnɛyara ka bɔ a ta bana ra.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 O yɔrɔnin bɛɛ ra Yesu k’a lɔn a yɛrɛ ma ko sebagaya dɔ bɔra ale ra; a ka a ɲa munu jama cɛ ma k’a fɔ ko: «Jɔntigi le magara ne ta derege ra?»
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 A ta karamɔgɔdenw ko: «A flɛ, jamaba nin ka i gbɛndɛ, i belen ko: ‹Jɔn magara ne ra?› »
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Nka Yesu ka a ɲa munu ka a kɛrɛfɛmɔgɔw flɛ, janko mɔgɔ min ka o kɛ, a ye o tigi ye.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Muso siranna fɔ a bɛ yɛrɛyɛrɛ, sabu a tun k’a lɔn ko min kɛra ale ra; a nana a yɛrɛ ben Yesu sen kɔrɔ, ka can bɛɛ fɔ a ye.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Yesu ko a ma ko: «Ne denmuso, i ta lanaya ka i kisi; taga hɛra ra, Ala ye i to kɛnɛya ra.»
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Ka Yesu to o kuma ra, mɔgɔ dɔw bɔra karanso kuntigi ta so ka na a fɔ a ye ko: «I denmuso sara, mun na i bɛ karamɔgɔ sɛgɛra tuun?»
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Nka Yesu ma o ta kuma jate; a k’a fɔ karanso kuntigi ye ko: «I kana siran, la ne ra dɔrɔn!»
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 O tagatɔ, Yesu ma sɔn mɔgɔ si ye taga ni a ye, fɔ Piyɛri, ani Yakuba, ani Yakuba balemacɛ Yuhana.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 O sera karanso kuntigi ta so kɔnɔ minkɛ, Yesu k’a ye ko jamaba tun bɛ yi, o bɛɛ bɛ kasira ka mankan ci, ka kule ci.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Yesu donna; a k’a fɔ o ye ko: «Mun kosɔn aw bɛ mankan cira, ka kasi? Den ma sa, a bɛ sunɔgɔra le.»
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 O mɔgɔw ka kɛ a lɔgɔbɔ ye. A ka o bɛɛ labɔ kɛnɛ ma. Den tun lanin bɛ bon min kɔnɔ, a donna yi ni den facɛ ni a bamuso ye, ani a ta karamɔgɔden minw tun bɛ ni a ye.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 A ka den mina a boro ma k’a fɔ a ye ko: «Talita kumi!» O kɔrɔ ye ko: «Sungurunin, ne b’a fɔ i ye ko i ye wuri.»
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 O yɔrɔnin kelen bɛɛ ra sungurunin wurira ka kɛ tagama ye; a si tun ye san tan ni fla. O bɛɛ kabakoyara kosɛbɛ, fɔ ka o kɔnɔnɔban.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Yesu k’a fɔ o ye k’a gbɛlɛya ko: «Aw kana a to mɔgɔ wɛrɛ ye nin ko mɛn.» O kɔ fɛ, a ko o ye domuni di sungurunin ma.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.