Lucas 19
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARIB
1 Yesu donnin kɔ Zeriko dugu kɔnɔ, a tun bɛ dugu cɛtigɛra.
1 Tendo Jesus entrado em Jericó, ia atravessando a cidade.
2 Cɛ dɔ tun bɛ o dugu kɔnɔ, a tɔgɔ ye ko Zake; ale le tun ye ninsaraminabagaw ɲamɔgɔ ye, naforo fana tun b’a fɛ.
2 Havia ali um homem chamado Zaqueu, o qual era chefe de publicanos e era rico.
3 Zake tun b’a fɛ ka Yesu ye, k’a lɔn jɔn lo; nka a tun tɛ se, sabu ale tun ka surun, jama fana tun ka ca.
3 Este procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque era de pequena estatura.
4 O ra, a borira ka taga ɲa fɛ, ka taga yɛlɛ sikomɔriyiri dɔ ra, janko ka Yesu ye, sabu Yesu tun ka kan ka tɛmɛ o yɔrɔ ra.
4 E correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque havia de passar por ali.
5 Yesu nana se yiri jukɔrɔ minkɛ, a ka a ɲa kɔrɔta san fɛ k’a fɔ Zake ye ko: «Zake, i teliya ka jigi yan, sabu ne ka kan ka jigi i ta so bi.»
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa; porque importa que eu fique hoje em tua casa.
6 Zake teliyara ka jigi, ka taga ni Yesu ye so kɔnɔ a ninsɔndiyaninba.
6 Desceu, pois, a toda a pressa, e o recebeu com alegria.
7 Mɔgɔw ka o ye minkɛ, o bɛɛ ka kɛ Yesu kɔrɔfɔ ye, ko: «A sɔnna ka taga jigi jurumuntɔ ta so kɔnɔ!»
7 Ao verem isso, todos murmuravam, dizendo: Entrou para ser hóspede de um homem pecador.
8 Nka Zake lɔnin tora Matigi ɲa fɛ k’a fɔ a ye ko: «Matigi, ne bɛ ne borofɛnw tarancɛ bɛɛ di fagantanw ma; ni a kɛra ko ne ka mɔgɔ dɔ tɔɲɔ k’a borofɛn mina, ne bɛ o ɲɔgɔn naani kɔsegi o tigi ma.»
8 Zaqueu, porém, levantando-se, disse ao Senhor: Eis aqui, Senhor, dou aos pobres metade dos meus bens; e se em alguma coisa tenho defraudado alguém, eu lho restituo quadruplicado.
9 Yesu k’a fɔ a ye ko: «Kisiri sera nin so kɔnɔ bi, sabu nin cɛ fana ye Iburahima ta duruja dɔ ye.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Min kɛra Adamaden ye*, ale nana mɔgɔ tununinw le yɔrɔɲini ka o kisi.»
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Ayiwa, ka mɔgɔw to o bɛ Yesu lamɛnna, a ka talen dɔ la o ye; sabu o tun bɛ surunyara Zeruzalɛmu na, ani mɔgɔw ta miiriya tun ye ko Ala ta Masaya* bɛna sigi o wagati yɛrɛ le ra.
11 Ouvindo eles isso, prosseguiu Jesus, e contou uma parábola, visto estar ele perto de Jerusalém, e pensarem eles que o reino de Deus se havia de manifestar imediatamente.
12 A ko: «Fagamaden dɔ tun bɛ tagara jamanajan dɔ ra, ka taga masaya sɔrɔ, ka sekɔ ka na sigi a yɛrɛ ta jamana mɔgɔw kunna.
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra longínqua, a fim de tomar posse de um reino e depois voltar.
13 Ayiwa, sani a ye taga, a ka cɛ tan wele a ta baaradenw na, ka warigbɛ waga tan di o bɛɛ kelen kelen ma, k’a fɔ o ye ko o ye jago kɛ ni a ye, ka dɔ fara a kan sani ale ye sekɔ ka na.
13 E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 «Nka a ko tun man di a ta jamanamɔgɔ dɔw ye. A taganin kɔ, o ka cira bla ka taga masacɛba fɛ ka taga a fɔ a ye ko olugu t’a fɛ o cɛ ye na sigi olugu kunna.
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 «Nka, o bɛɛ n’a ta, a ka masaya sɔrɔ ka na a ta jamana ra. A nana minkɛ, a tun ka wari di a ta baaraden minw ma, a ka olugu wele ka na, ko o ka tɔnɔ min sɔrɔ, o ye na a yira ale ra.
15 E sucedeu que, ao voltar ele, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar aqueles servos a quem entregara o dinheiro, a fim de saber como cada um havia negociado.
16 Baaraden fɔlɔ nana; a ko: ‹Ne matigicɛ, ne ka baara kɛ ni i ta wari ye ka a warigbɛ waga tan sɔrɔ ka fara a kan.›
16 Apresentou-se, pois, o primeiro, e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 A ko a ma ko: ‹O ɲana, baaradenɲuman le bɛ i ye. Fɛn fitini le dira i ma, nka i kɛra lanamɔgɔ ye o ra. O kosɔn, ne bɛna i sigi dugu tan kunna.›
17 Respondeu-lhe o senhor: Bem está, servo bom! porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 O kɔ, flanan nana; ale ko: ‹Ne matigicɛ, ne ka baara kɛ ni i ta wari ye ka a warigbɛ waga looru sɔrɔ ka fara a kan.›
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 A matigicɛ ko o ma ko: ‹Ele fana bɛna sigi dugu looru kunna.›
19 A este também respondeu: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Baaraden dɔ wɛrɛ nana, ale ko: ‹Ne matigicɛ, i ta wari flɛ nin ye. Ne tun k’a don fani dɔ kɔnɔ, k’a dogo.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, eis aqui a tua mina, que guardei num lenço;
21 Ne siranna i ɲa, sabu ele ye mɔgɔ fariman le ye. I ma fɛn min bla, i bɛ o le ta, i ma foro min sɛnɛ, i bɛ o siman tigɛ.›
21 pois tinha medo de ti, porque és homem severo; tomas o que não puseste, e ceifas o que não semeaste.
22 A matigicɛ ko a ma ko: ‹Ele baaradenjugu. Ne bɛna kiti tigɛ i kan ka kaɲa ni i yɛrɛ darakuma le ye. I k’a lɔn ko ne ye mɔgɔ fariman le ye, ko ne ma fɛn min bla, ne bɛ o ta, ko ne ma foro min sɛnɛ, ne bɛ o siman le tigɛ;
22 Disse-lhe o Senhor: Servo mau! pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem severo, que tomo o que não pus, e ceifo o que não semeei;
23 o tuma, mun kosɔn, i ma ne ta wari bla waribon na? Ni o tun kɛra, ne kɔseginin, ne tun bɛna a ta, ka tɔnɔ sɔrɔ ka fara a kan.›
23 por que, pois, não puseste o meu dinheiro no barco? então vindo eu, o teria retirado com os juros.
24 A Matigicɛ k’a fɔ a kɛrɛfɛmɔgɔw ye ko: ‹Aw ye a ta wari mina a ra k’a di warigbɛ waga tan tigi ma.›
24 E disse aos que estavam ali: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.
25 Nka o mɔgɔw ko: ‹An matigicɛ, warigbɛ waga tan bɛ ale fɛ ka ban o.›
25 Responderam-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 Masacɛ ko: ‹Dɔ bɛ min fɛ, dɔ wɛrɛ bɛna di o le ma; nka dɔ tɛ min fɛ, hali fitini min b’a fɛ, o bɛna bɔsi a ra.
26 Pois eu vos digo que a todo o que tem, dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
27 Ayiwa, sisan, ne jugu minw tun t’a fɛ ne ye sigi olugu kunna, aw ye o bɛɛ mina ka na o bɛɛ faga ne yɛrɛ ɲa na yan.› »
27 Quanto, porém, àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Ayiwa, Yesu ka o kumaw bɛɛ fɔ ka ban tuma min na, a blara jama ɲa, o ka kɛ taga ye Zeruzalɛmu.
28 Tendo Jesus assim falado, ia caminhando adiante deles, subindo para Jerusalém.
29 O tagara surunya Bɛtifaze ra tuma min na, ani Betani, ka o to Oliviyesunw kuru kɛrɛ fɛ, Yesu ka a ta karamɔgɔden fla ci.
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto do monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos discípulos,
30 A k’a fɔ o ye ko: «Dugu min flɛ an ɲa fɛ, aw ye taga yi; ni aw sera yi, aw bɛna faliden dɔ sirinin ye, mɔgɔ si ma yɛlɛn min kan fɔlɔ. Aw y’a foni ka na ni a ye yan.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que ninguém jamais montou; desprendei-o e trazei-o.
31 Ni mɔgɔ dɔ ka aw ɲininka ko: ‹Mun kosɔn aw b’a fonina?› Aw y’a fɔ a ye ko: ‹An Matigi le mako b’a ra.› »
31 Se alguém vos perguntar: Por que o desprendeis? respondereis assim: O Senhor precisa dele.
32 Karamɔgɔden fla tagara minkɛ, Yesu tun k’a fɔ o ye cogo min na, o tagara a sɔrɔ ten.
32 Partiram, pois, os que tinham sido enviados, e acharam conforme lhes dissera.
33 O tun bɛ faliden fonina minkɛ, falitigiw ko o ma ko: «Mun kosɔn aw bɛ faliden fonina?»
33 Enquanto desprendiam o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: Por que desprendeis o jumentinho?
34 O ko: «An Matigi le mako b’a ra.»
34 Responderam eles: O Senhor precisa dele.
35 O nana ni faliden ye Yesu fɛ; o ka o ta derege dɔw la fali kɔ ra, ka Yesu layɛlɛn ka sigi a kan.
35 Trouxeram-no, pois, a Jesus e, lançando os seus mantos sobre o jumentinho, fizeram que Jesus montasse.
36 Ka o tagatɔ to, mɔgɔw tun bɛ o ta deregebaw lalara sira kan Yesu ɲa.
36 E, enquanto ele ia passando, outros estendiam no caminho os seus mantos.
37 O tun bɛ surunyara Zeruzalɛmu na ka ban. O sera Oliviyesunw kuru jigijigi ra minkɛ, Yesu tun ka kabako minw kɛ karamɔgɔdenw ɲa na, o bɛɛ jusu diyaninba ka kɛ Ala tando ye ni kanba ye o kabako kɛninw kosɔn.
37 Quando já ia chegando à descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinha visto,
38 O tun b’a fɔra ko:
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Farisi* dɔw tora jama ra k’a fɔ Yesu ye ko: «Karamɔgɔcɛ, a fɔ i ta karamɔgɔdenw ye ko o ye je.»
39 Nisso, disseram-lhe alguns dos fariseus dentre a multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Yesu ka o jaabi, ko: «Hali ni o jera, kabakuruw le bɛna pɛrɛn o nɔ ra; ne bɛ o fɔ aw ye.»
40 Ao que ele respondeu: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras clamarão.
41 O surunyara Zeruzalɛmu na; Yesu ka dugu ye minkɛ, a kasira a kunna k’a fɔ ko:
41 E quando chegou perto e viu a cidade, chorou sobre ela,
42 «Fɛn min bɛ se ka hɛra kɛ aw ye, ni a kɛra ko aw tun ka o lɔn bi! Nka o dogora aw ma sisan.
42 dizendo: Ah! se tu conhecesses, ao menos neste dia, o que te poderia trazer a paz! mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Lon dɔ, bɛna se, aw juguw bɛna aw datugu, ka aw lamini ni kogow ye, ka dingaw sogi ka dugu fanw bɛɛ lamini ka aw degu.
43 Porque dias virão sobre ti em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te apertarão de todos os lados,
44 O bɛna dugumɔgɔw bɛɛ dɔndɔn ka o ɲɔɲɔ, ka aw ta dugu bɛɛ ci, ka a kabakuruw bɛɛ yɛrɛgɛ; sabu Ala tun b’a fɛ ka aw dɛmɛ wagati min na, aw ma o wagati jate!»
44 e te derribarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Ayiwa, Yesu tagara don Alabatosoba lu kɔnɔ, ka jagokɛbagaw gbɛn ka bɔ.
45 Então, entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam,
46 A k’a fɔ o ye ko: «A sɛbɛra Kitabu kɔnɔ, ko: ‹Ne ta bon bɛna kɛ Aladaariyɔrɔ le ye,› nka aw kɔni ka a yɛlɛma ka a kɛ sonw dogoyɔrɔ le ye.»
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa será casa de oração; vós, porém, a fizestes covil de salteadores.
47 Yesu tun bɛ mɔgɔw karanna lon bɛɛ Alabatosoba kɔnɔ. Sarakalasebagaw* kuntigiw, ani sariya karamɔgɔw*, ani jamana ɲamɔgɔw tun bɛ Yesu fagasababu le ɲinina.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo;
48 Nka o tun bɛna a mina cogo min na, o tun ma o lɔn; sabu Yesu ta ko tun ka mɔgɔw bɛɛ kun mina, o bɛɛ tun b’a lamɛnna.
48 mas não achavam meio de o fazer; porque todo o povo ficava enlevado ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.